Założyłem ten wątek, żeby przedstawić sytuację na niedawnej lekcji religii. Szkoła oczywiście anonimowa, uczniowie i ksiądz też. Dodam, że jestem w klasie z rozszerzoną biologią.

A więc temat: Bóg stwarza świat, czy jakoś tak. Ksiądz zaczyna nam opowiadać o tym, jak i dlaczego świat został stworzony przez Boga. Z tym, że zaznacza, że jest to niezaprzeczalny fakt. Wyszedł z argumentu pierwszej przyczyny, "zapominając", że brak wyjaśnienia nie oznacza możliwości wyjaśnienia. Generalnie na tej i na ostatniej lekcji niebezpośrednio demonizował naukę, wskazując między wierszami, że na niej nie można polegać, bo cały czas zmieniają się teorie. Historia w księdze Rodzaju jest metaforą, to, że nietrafioną, to nic. Że jak będziemy się cofać, to w końcu trafimy na barierę, za którą jest Bóg, zapominając, że nie da się cofać przed powstanie wszechświata, bo dopiero wtedy powstał czas. I o ile to da się przełknąć, o tyle zaraz zaczął wypowiadać się o ewolucjonizmie.

Jako ekspert stwierdził, że ta teoria w ogóle nie trzyma się kupy, co przyznaje oczywiście spora kupa naukowców. Że nie ma form przejściowych. Wymieniłem ichtiostegę, sejmurię, cynognatusa i praptaka. Usłyszałem, że te są, ale innych nie ma. Oczywiście, zapomniałem, że powinienem mu pokazać pozostałości form przejściowych między bakteriami a protistami, nie wiem jakim cudem. Że ewolucja była sterowana przez Boga (nie że mogła, że była) bo są brakujące ogniwa (jakie, yeti?) itd.

To nie jest najsmutniejsze. Najgorsze jest to, że jak ośmieliłem się zadać parę pytań, to odpowiedziały mi wzburzone spojrzenia paru osób z klasy. Że wszyscy siedzieli zasłuchani bardziej niż na jakiejkolwiek innej lekcji. Usłyszałem potem, że mogę mieć swoje poglądy, ale że przez ich wyrażanie czasem obrażam innych (jak? nie wiem... nigdy nie mówiłem, że katolicy to kretyni, przeciwnie, często podkreślam, że na mój stosunek do ludzi nie ma wpływu niczyje wyznanie). Nie chciałem mówić, że czasem nie mam ochoty w każdej klasie oglądać nagusa na krzyżu.