Protokół poprzedniego Spotkania tutaj:

Protokół ze spotkania Kawiarni Filozoficznej P.S.R., z dnia 14 stycznia 2010 r.

    Pozdrawiam Racjonalistów, Marcus Platonicus.

Propozycja tematu:

   Czy Lewicowość to Humanizm, Liberalizm, Socjalizm, Ekologizm? Czym jest? Co je łączy?

Opis:

Czy te Stanowiska Ideowe są nierozerwalne lub tożsame? W potocznym i powszechnym rozumieniu - TAK. Po czym konstatuje się wielką różnorodność i wzajemną sprzeczność faktycznych ugrupowań, uznanych wcześniej za to samo! Stąd więc boje o "prawdziwe" definicje, lub kapitulacja poznawcza.

A może Świat jest bardziej złożony, niż to narzuca dualistyczna terminologia: Lewo - Prawo? Może o przypisaniu decyduje zbiór użytych kluczowych i wzajemnie niezależnych Kryteriów porządkujących? Na przykład Podział Dwuosiowy?

A jednak, z uporczywości stosowania i intuicyjnej oczywistości podziału: Lewica - Prawica, coś musi wynikać, co je grupuje! Może to wcale nie są sprzeczne postulaty ich programów politycznych! Może to ich jednorodne, fundamentalne źródło afektywno - aksjologiczne! Jakie?

Zobacz: Scena polityczna
Zobacz: Podział dwuosiowy
Zobacz: Scena polityczna

   Pozdrawiam Racjonalistów, Marcus Platonicus.

A jak się nie jest członkiem PSR to można przyjść posłuchać?

>A jak się nie jest członkiem PSR to można przyjść posłuchać?

Rozstrzyga to drugi akapit Zaproszenia, powyżej. Chyba jest jasny?

Poczytaj poprzednie Protokoły (od czerwca'2009). Jeśli się odnajdujesz w tematyce, stylu, poziomie i profilu ideowym - to przychodź.

    Pozdrawiam Racjonalistów, Marcus Platonicus.

W Spotkaniu uczestniczyli: Bartek I, Tymoteusz, Maciek II, Bartek II, Marek, Piotr, Jarek, Maciek I, Michał i Marian - Moderator.

Ustalono następującą listę proponowanych Tematów dyskusji:
    1. Czy Lewicowość to Humanizm, Liberalizm, Socjalizm, Ekologizm? Czym jest? Co je łączy?

Po przedstawieniu przez autora Tematu propozycji jego interpretacji i zakresu, w jednej turze głosowania, Temat został przyjęty przez aklamację.

Wybrano Temat 1.


Dyskusja tematu:

    Czy Lewicowość to Humanizm, Liberalizm, Socjalizm, Ekologizm? Czym jest? Co je łączy?

Marian (autor Tematu), w trybie Stanowiska Programowego, przedstawił swoje poglądy w kwestiach związanych z Tematem. Wymienione Stanowiska Ideowe są jak najbardziej rozerwalne! Faktyczne ugrupowania polityczne i ideowe definiują się jako dowolne mieszanki w.w. Stanowisk, lub ich zaprzeczeń. Określają się jako Lewica lub Prawica. Po czym następują wzajemne boje o "prawdziwe" definicje. Jeszcze większą zmienność pokazuje Historia.

Tak więc, wg. różnych kryteriów programu politycznego, można dowolnie zaklasyfikować każde z ugrupowań. Ta metoda porządkowania jest więc bezwartościowa. Można za to jednoznacznie użyć obiegowego przypisania Lewica/Prawica, funkcjonującego (za sprawą dziennikarzy) w mediach. Ma jednak wadę arbitralności. Zwykle genezą jest tu własna deklaracja ugrupowania. Nasz program badawczy - czy za tą deklaracją jest coś obiektywnego?

Model autorski, wyjaśniający formowanie Tożsamości Ideowej ugrupowań, jest dwuetapowy. Etap Pierwszy - to Przyczyna - jest nią Afektacja. Etap Drugi - to Skutek - jest nim Program Polityczny.
    1. Założyciel/Ideolog (może być grupowy), w swojej Ocenie Aksjologicznej stanu rzeczy, stwierdza jego Ułomność. Towarzyszy temu Afektacja, zwykle silna, mobilizująca do działania politycznego. Np. jest to silny dyskomfort z cierpienia Proletariuszy, Kobiet lub Żabek na autostradzie, czy też z panoszenia się Żydów, Gejów lub Ateistów na Świętej Ziemi. To stwierdzenie Objawów Patologii i Motywacja do Terapii.
    2. Założyciel/Ideolog (już często z drużyną), na podstawie obowiązującego w swoim środowisku kanonu Przekonań - tj. Modelu Opisu Świata - stawia Diagnozę Patologii i ordynuje stosowną Terapię. To Program Polityczny. Np. odpowiednie zakazy/nakazy, rekwizycje/podatki, kolektywizacje, cenzury, indoktrynacje i eksterminacje.

Zjawiska obu Etapów są od siebie niezależne. Można je więc traktować jako dwa odrębne Modele - Afektacyjny i Programowy. Cechą wspólną osób i ugrupowań deklarujących się otwarcie jako Lewica/Prawica jest ich silna emocjonalność. Z tym zawsze jest związany bardzo niski poziom rzetelnej wiedzy, kwalifikacji, krytycyzmu, samoświadomości. Stąd, ich Przekonania są raczej miejscową, chwilową Modą, niż sprawdzoną Wiedzą. To prawie zawsze wulgarna karykatura rzetelnej Wiedzy. Stąd, to przyczyna obserwowanej różnorodności ordynowanych Terapii - Programów Politycznych. Nawet u grup identycznie opisujących Objawy i Motywacje. W skrócie - Lewica i Prawica to zwycięstwo Afektów nad Rozumem.

Do w miarę pełnego opisu Modelu Programowego należy zatem użyć reprezentacji wielokryterialnej. Już bardzo dobry opis uzyskuje się dla dwóch Kryteriów - Wolności Osobistej i Wolności Gospodarczej. To Podział dwuosiowy ( Wykres ). Jeżeli do tego dodać - Stosunek do Religii i Przyrody - otrzymujemy opis czterokryterialny, już bardzo precyzyjny. W tych opisach współrzędne punktu są aproksymacją całego Programu Politycznego ugrupowania.

Zdaniem autora, Model Afektacyjny jest dużo prostszy. Do jego pełnego opisu wystarczy użyć reprezentacji jednokryterialnej. To oś: Miłość-Nienawiść. Dotyczy wyłącznie Motywacji, nie Programu. Po stronie Miłości, kierowanej do (we własnym mniemaniu) Cierpiących - lokuje się Lewica. Po stronie Nienawiści, kierowanej do Odmieńców - lokuje się Prawica. Korelacja jest uderzająca. Określenia L/P stosuje się tu według zasady nazw obiegowych, zwykle odpowiadających własnym deklaracjom ugrupowań. Do tych konstytutywnych Afektów, w obu przypadkach dołączają natychmiast przeciwne - do (mniemanych) Krzywdzicieli i do Doskonałych (zawsze na własny obraz). Te Afekty są jednak wtórne, są skutkiem koniecznego dopełnienia poprzednich, i wnioskowania. Tą analizę potwierdza powszechna obecność i bezsporność terminu i pojęcia "Lewicowa Wrażliwość".

Inną, częstą prawidłowością, jest Rekrutacja społeczna. Afektację Miłości przejawiają zwykle Założyciele/Ideolodzy będący zbuntowanymi dziećmi klas wyższych (inteligencji, burżuazji) - np. Marks, Engels, Lenin, Róża Luksemburg. Afektację Nienawiści przejawiają zwykle Założyciele/Ideolodzy będący zbuntowanymi dziećmi klas niższych - np. Hitler, Stalin. Ostatniego przypadku nie podważa jego związanie się z wcześniejszym ruchem Lewicowym.

Ważna uwaga - Model Afektacyjny, a szczególnie Rekrutacja społeczna, przestają mieć silną dystynktywną wartość w późniejszym terminie istnienia ugrupowań. Gdy ryzyko zmalało, a widoki interesu wzrosły, wchodzą do gry Adherenci. Ich Motywacja i Rekrutacja są zupełnie inne. Zwykle szybko pożerają Założycieli/Ideologów.

Obecnie niezbędne podkreślić, że powyższe, obiegowe użycie terminów Lewica/Prawica dotyczy wyłącznie Środkowo-Wschodniej Europy (włączając Niemcy i Austrię). Zachód kontynentu, wyspiarska Brytania i USA mają inne doświadczenia historyczne, i stad nazewnictwo postaw ideowych

    Ciąg dalszy poniżej ...

> [center] Protokół ze spotkania
tez ale filmowy
www.youtube.com/watch?v=gb_qHP7VaZE

    Ciąg dalszy powyższego ...

Podsumowując, można by stwierdzić, że:
   * Lewicowa Wrażliwość - to Sprzeciw Cierpieniu;
   * Prawicowa Wrażliwość - to Sprzeciw Świętokradztwu - podważaniu uświęconego Porządku Świata.
W obu wypadkach rezultatem jest Sprawiedliwy Gniew wobec Winnych.

Maciej II postawił zarzut, że słowa Lewica i Prawica w nazewnictwie Afektacji są zbędne i mylące. Wystarczyłyby Miłość i Nienawiść.

Marian zaprzeczył, wskazując, że odniesienie do Wrażliwości Lewicy i Prawicy jest treścią tego Modelu - zdaniem autora - potwierdzonego mnóstwem faktów historycznych i aktualnych deklaracji politycznych. Te charakterystyczne Afektacje wyjaśniają powody osobistego zaangażowania wszystkich nieinteresownych zwolenników tych ruchów.

Piotr stwierdził, że Model przekonuje go. Mechanizm Afektacji jest wyjaśniający.

Marek zaproponował, że zakresy zmienności na osiach Modelu Programowego poddałby normalizacji - w przedziałach aktualnej, lokalnej realizowalności.

Marian ocenił pomysł jako interesujący, ale wskazał na jego wady - utratę porównywalności w czasie i w populacjach, oraz nieosiągalność niekwestionowalności tego co realizowalne.

Maciej I postawił zarzut niedefiniowalności i niemierzalności Programów i Afektów, oraz konieczności nieskończonej liczby osi w Modelu Programowym.

Marian nie zgodził się. Taka postawa to w istocie kapitulacja poznawcza. Definicje klasyczne, Oceny eksperckie, Dokładność skończona - całkowicie wystarczą.

Jarek wykazał empirycznie, przeprowadzoną ad hoc ankietą, że można dość dokładnie ocenić prorynkowość, przykładowo partii PO.

Jarek uznał Model Programowy za wyjaśniający. Dodanie do Dwuosiowego osi stosunku do Religii/Idei, oraz do Przyrody - dałoby już bardzo dokładną reprezentację Programu Politycznego ugrupowań.

Tymoteusz stwierdził, że określenie punktu w przestrzeni Modelu Programowego można by dokonywać przez ankietowanie Społeczeństwa.

Marian (ad vocem) zgodził się że to możliwe, ale wskazał na niskie przeciętne kwalifikacje społeczeństwa i jego wysoką podatność na manipulację. Oceny eksperckie, na podstawie dokumentów weryfikowanych faktycznymi działaniami, byłyby trafniejsze.

Tymoteusz uznał, że wolałby określenie Empatia lub Współczucie, zamiast Miłość.

Marian odpowiedział, że ten wybór jest celowy. Empatia i Współczucie - to podzielanie tego samego uczucia przez różne osoby. Musi więc być wcześniej poprawnie zidentyfikowane. Paradoksem Historii jest, że nieczęsto tak bywa. Mniemane uczucie jest dalekie od faktycznych! Dla Lewicy, daleki jest bowiem klasowo Oceniający od Ocenianego. Np. mit Dobrego Dzikusa (nie tylko u Rousseau)! Miłość nie ma tych wad - jest jednostronna i ślepa. Natomiast nie narusza powyższego, że intencją jest zawsze Empatia!


Na tym Spotkanie zakończono.

Jak zwykle, uważam że Spotkanie było bardzo udane i owocne, choć tym razem z licznymi kontrowersjami. Zapewne autorowi Modelu nie udało się go przedstawić wystarczająco klarownie. Może powyższy zapis Protokołu pomoże w percepcji propozycji. Zachęcam do zamieszczania poniżej uzupełnień i komentarzy do niniejszego Protokołu.

Zapraszam na następne, w pierwszy czwartek lutego - Protokolant.
Wątek następnego Spotkania tutaj:
Spotkanie Kawiarni Filozoficznej P.S.R. w Warszawie, 11 lutego 2010 r.

    Pozdrawiam Racjonalistów, Marcus Platonicus.