Gdy grupa obywateli podobnie myslacych w obszarze polityki chce utworzyć partie polityczna w Polsce by kandydować do parlamentu musi ponieść istotne nakłady finansowe oraz organizacyjne a tym samym pokonać pewne bariery tworzenia oraz funkcjonowania.

Są one między innymi takie:
1. brak dostępu do publicznych subwencji na etapie startu oraz po starcie w wyborach bez osiągnieia progu wyborczego.
2. konieczność posiadania niezbędnych nakladow na organizacje działalności statutowej, wynajem biura, zatrudnienie personelu, prowadzenie działań PR oraz budowanie struktur w terenie
3. ograniczenia w źródłach finansowania – tylko darowizny od obywateli–rezydentów i limity wpłat od osób fizycznych.
4. zakaz działalności gospodarczej i publicznych zbiórek.
5. ryzyko utraty środków publicznych przy błędach formalnych w sprawozdaniach PKW.
6. koszty formalne związane z jawnością finansowania i wymogami księgowymi.
Te ograniczenia sprawiają, że nowe partie muszą dysponować względnie solidną bazą darczyńców lub środków startowych, aby skutecznie zarejestrować się i funkcjonować, co w praktyce może stanowić istotną barierę wejścia na scenę polityczną w Polsce.

I na koniec pytania:
1. Czy tym samym regulacje prawne okreslajace reguly powstawania/funkcjonowania partii politycznych w Polsce sa adekwatne do koncepcji wolności oraz demokracji w naszym kraju czy tez regulacje te nalezaloby zmienić/jak zmienić ?
2. Ostatnio w mediach dość glosno jest o tworzeniu się na lewicy trzeciej partii (obok dwu funkcjonujących już w polskim parlamencie partii lewicowych ) – czy na lewicy jest az tak „dużo miejsca” by trzecia partia mogla zaistnieć jako partia parlamentarna?
3. I z drugiej strony (niejako „przy okazji”): czy w wyborach w 2027 roku dostanie się do parlamentu w ogole jakakolwiek lewicowa partia polityczna; szczególnie wobec aktywności oraz poparcia partii deklarujących się jako prawicowe?


Zapraszam do dyskusji oraz wyrażania refleksji w tym obszarze


S pozdravem