Zwycięskie kampanie Afrika Korps oraz bitewne sukcesy jego dowódcy - Erwina Rommla, od dawna fascynują małych i większych chłopców, miłośników historii i broni pancernej. Trudno się temu dziwić wobec faktu, że mitologizowanie postępów Rommla i jego sił pancernych w północnej Afryce było na rękę zarówno hitlerowcom, jak i ich wojennym przeciwnikom. Pierwszym mit Rommla był potrzebny do wzmocnienia morale podupadłego po klęskach i stratach, jakie zaczynali ponosić w związku z oczywistym niepowodzeniem operacji Barbarossa. Anglicy, także dla celów propagandowych, potrzebowali głośnych sukcesów w bezpośrednim starciu z wrogiem, więc umniejszanie znaczenia działań niemieckich i włoskich w Afryce nie było i w ich interesie.
   Warto jednak wiedzieć, że niezależnie od tyrad wyidealizowanej propagandy, wygłaszanych wobec Rommla - paradoksalnie! - po obu stronach frontu, prowadzenie wojny pancernej w warunkach pustynnych to był najprawdziwszy koszmar. Nocą - dotkliwy ziąb, za dnia - skwar, stanowią potężny stres dla fizjologicznych możliwości żołnierskich organizmów. Do tego dochodzi wszędobylski pył oraz powszechność dokuczliwych owadów, szczególnie much - klejących się całymi rojami do spoconych ciał i przepoconej odzieży, wchodzących do uszu, oczu, nosa, jamy ustnej, pchających się masowo i natrętnie do jedzenia i wody pitnej, roznoszących zarazki mogące wywołać, na przykład, sążnistą biegunkę.
   Cóż, zapachy panujące wewnątrz pojazdów pancernych były na pewno "żołnierskie", i to w najbardziej intensywnym jak to tylko możliwe do wyobrażenia znaczeniu tego słowa.
   W tych realiach zaspokajanie podstawowych potrzeb wcale nie należało do łatwych.
   Wyobraźmy sobie feldmarszałka Rommla jak wraca z latryny z pośladkami pokąsanymi przez muchy i gzy, z piachem niesionym wiatrem w majtkach, oczyma załzawionymi od pyłu, z kompasem w ręce - by nie zabłądzić na pustyni w czasie piaskowej burzy, i pomyślmy - czy te codzienne batalie i zmagania, jakie feldmarszałek i jego żołnierze prowadzili w niestrudzonej walce o godne wypróżnienie, nie zasługują na upamiętnienie równie dobrze, jak ich inne, wcale nie mniej głośne wysiłki, choć toczone na zupełnie innym polu.

www.quora.(*)-of-Erwin-Rommels-Afrika-Korps