Dyskusja w wątku karośmiercowym nr. 1 zrobiła się dość gęsta, więc pozwolę sobie przedstawić moją szatańską kontrpropozycję tutaj, w świeżym, jeszcze nie udeptanym miejscu.
mamy dwie strony konfliktu (uwaga - momentami będzie ironicznie):
.
po pierwsze (czynię postępy - przeszedłem na język polski!) mamy przeciwników kary śmierci. Są to ludzie postępowi, wiedzący że w życiu najważniejsze jest życie a wszystko poza tym jest szczegółem który można obejść. Kara śmierci im nie pasuje z różnych przyczyn: w większości przypadków, choć nie wszyscy to przyznają, boją się, że ten typ kary może ich dopaść - zasłużenie lub nie, choć biorąc pod uwagę poziom ludzi tutaj zagląających zaryzykuję stwierdzenie że jednak nie. W uznaniu kary ostatecznej przeszkadzają im kwestie moralne a także budzące podziw przeświadczenie, że ludzie są tak naprawdę równi sobie i każde życie ludzkie jest równie wartościowe, niezależnie od tego jakimi jest czynami zapełnione. Są to też zwolennicy genetycznej przynależności do gatunku homo sapiens - wg. tej teorii jedynie drastyczna zmiana kodu DNA danego osobnika pozbawiłaby go człowieczeństwa. A że w kupie raźniej, ludzie powinni się bronić i wspierać. Są to też zwolennicy resocjalizacji, którzy uważają, że nawet Hitler, gdyby dostarczyć mu w więzieniu odpowiednie książki i odpowiednio długo podsyłając mu Mądrych Bo Wykształconych W Szkołach Psychocośtam to w końcu by zmiękł i skończył jak Matka Teresa, która co prawda resocjalizacji poddawana nie była, ale z jakichś przyczyn również zasłużyła na naszą miłość i szacunek. Osoby z tej kategorii cenią sobie wysoce samopoczucie ewentualnych katów, którzy musieliby uśmiercać skazanych na k.ś. homo sapiens. Boją się także o ofiary przypadkowe. A nuż ktoś pójdzie pod nóż niezasłużenie? I nie mówimy tutaj o ofiarach ofiary, tzn. przestępcy, ale o przestępcy właśnie. Gdyby trwała wojna, to ludzie tacy po pierwszym przypadkowym ostrzelaniu sojuszniczego okrętu przez swoje samoloty bombowe wycofaliby swoje siły za ocean i poczekali na zwycięzcę.
.
po drugie - mamy zwolenników kary śmierci. Są to na ogół ludzie niedojrzali emocjonalnie, mało doświadczeni i do tego zapewne wychowani na grach komputerowych. Śmierć traktują jak kromkę chleba. Nie wyrośli z naleciałości średniowiecznych i pozostają w błędnym przekonaniu, że karę należy wymierzać już na Ziemi a nie w życiu po życiu, które oczywiście musi istnieć. Co więcej - wydaje im się, że jedynie śmierć jest karą skuteczną i zupełnie nie są w stanie uzmysłowić sobie, że w jednym przypadku na sto może dojść do skazania niewinnego człowieka. Tacy ludzie jak oni czują się świetnie na wojnach. Nie robią na nich wrażenia straty przypadkowe i niepotrzebne. Prą do celu nie zważając na nic i nie mając w duszy Boga (dowolnego). W toku dyskusji z nimi wychodzi, że tak naprawde nie mają żadnych argumentów za karą śmierci a te które wysuwają są z gruntu fałszywe i świadczą źle o nich samych. Nie potrafią też czynić analogii. Obie ostatnie cechy powinny posłużyć do zaawansowanych badań na temat: "czemu zwolennicy kary śmierci nie potrafią niczego, podczas kiedy przeciwniy potrafią wszystko". Póki jednak takie badania nie zostaną przeprowadzone, zwalmy to na karb ich ograniczeń intelektualnych i emocjonalnych. Dodać należy fakt, że ludzie ci raczej rzadko są w stanie docenić wartość życia, widząc w nim towar który można nabyć ale równie szybko zbyć. Kosmiczny paradoks chce, że choć są barbarzyńcami i bestiami łasymi krwi niewinnych psychopatów, to jednak żądają by przynależność do gatunku ludzkiego nie wynikała wprost z odpowiedniej sekwencji genów, ale tak naprawdę nie wiadomo o co im chodzi. Bo któż by miał niby oceniać kto może być człowiekiem a kto nie? Tylko Bóg a każdy człowiek, twierdzący że biedak mordujący bestialsko jakąś rodzinę, rozbijający dzieci o ściany i wymazujący ich krwią hakenkreuz'e na ścianie nie jest człowiekiem, w rzeczywistości rości sobie prawa do bycia Bogiem. Aha - ciemiężyciele ci zupełnie nie wierzą w resocjalizacje w swoim ograniczeniu nie wierząc jakim cudem psychopata chcący mordować i krzywdzić miałby się zamienić w baranka. Bo - jak twierdzą ci ograniczeńcy, takie cuda to nawet w Mechanicznej Pomarańczy się nie udały, a przecież ludzie ci znają życie tylko z amerykańskich filmów...
dobra. Poznaliśmy strony konfliktu. Starałem się wetknąć szpilkę wszystkim, ale pewnie i tak wyszło na jaw po czyjej jestem stronie . Powyższe proszę traktować raczej jako propozycję rozluźnienia atmosfery. Powalczyliśmy i to ostro, teraz więc się z siebie pośmiejmy.
Aby jednak nie było zbyt różowo, czas przejść do mojej diabelskiej alternatywy. Moja propozycja brzmi następująco:

wyeliminujmy karę śmierci dla przestępców. Niech trafiają do więzień i niech będą poddawani resocjalizacji. Ale jeśli ktokolwiek z tych przestępców po odbyciu kary i resocjalizacji ponownie powróci do swojej krwawej profesji, wtedy skazujmy na karę śmierci:
- sędziego
- osoby odpowiedzialne za nadzór penitencjarny
- osoby odpowiedzialne za resocjalizację.
Zdaniem przeciwników kary śmierci więzienie + resocjalizacja to wyjście doskonałe. Skoro tak jest, to nie będzie nigdy przypadku w którym trzeba będzie ukarać śmiercią wspomniane osoby. Ale jeśli to bzdura - wtedy ktoś musi zapłacić za ten błąd. Za śmierć niewinnych osób, której można było uniknąć eliminując groźne jednostki na dobre. Powyższy projekt realizuje chyba założenia obu stron konfliktu i mimo swojej absurdalności nie jest taki zły

a wy co sądzicie?

aha - pomysł nie jest oczywiście mój . Podobna sugestia pojawiła się już w wątku głównym. Ja to trochę rozbudowałem ale nie dla mnie laury