Wszyscy interesujący się trochę archeologią wiedzą, iż Schliemann w fanatycznym pragnieniu jak najszybszego dotarcia do 9 - ej warstwy homerowej Troi - sponiewierał 8 wcześniejszych, równie przecież cennych warstw archeologicznych. Współczesna metodologia archeologiczna uznaje takie praktyki za skandaliczne. Każda warstwa jest cenna, każdą należy drobiazgowo przeszukać, zabezpieczyć i zewidencjonować znalezione artefakty. Znaczenie ogromne ma nie tylko fakt natrafienia na dany przedmiot - ale także jego relacja względem pozostałych artefaktów. I stąd właśnie odrzucenie karygodnych praktyk schliemannowskich. Okazuje się jednakże, iż nie wszyscy spółcześni archeolodzy postępują jak wyżej. Niejaki Yuval Goren wcale uznany żydowski archeolog w Izraelu, profesor uniwersytetu w Tel - Awiwie - w dążeniach dokopania się do warstwy - nazwijmy ją - "hebrajskiej" (będącej dla niego "9 - tą Troją) przekopuje się przez pozostałe warstwy (otomańska, perska, grecka, bizantyjska i sam bóg wie jeszcze jakie) przy pomocy....koparki znanej firmy Caterpillar. Jaki skutki niesie ze sobą owa metoda zwana przez innych archeologów - postępujących de lege artis - "Caterpillaging", łatwo sobie wyobrazić. Fakt powyższy zaliczałby się do kategorii curiosum biologicznego, gdyby ów żydowski pseudoarcheolog był wyjątkiem potwierdzającym zasadę. Niestety tak nie jest. Jego "koperkową metodologię" wspiera liczna rzesza żydowskich (pseudo)archeologów w Izraelu. Zainteresowanych detalami odsyłam do podlinkowanych materiałów. Tymczasem poświęcę więcej uwagi źródłom patologii jak wyżej - bo wiąże się ona ściśle z polityką syjonistycznej kolonizacji Palestyny. Herze i inni czołowi liderzy politycznego syjonizmu byli ateistami i agnostykami. Nie mogli więc oficjalnie rzucić hasła: "zabierzmy to co dał nam Jehowa". Tak mogli zrobić ( i tak później czynili) syjoniści zmotywowani religijnie. Jednakże Herzl et consortes mogli stwierdzić, iż Stary Testament to źródło historyczne, opisujące dzieje Żydów i na tej podstawie formułować roszczenia do Palestyny. I tak też zrobili. Aby swoje żądania uzasadnić, potrzebowali nie tylko "argumentu biblijnego". Bardzo wskazanym było poprzeć narracje starotestamentową dowodami archeologicznymi. Zaczęto na gwałt szukać dowodów archeologicznych potwierdzających przekaz biblijny i prawa Żydów do Palestyny. I robiono to metodą barbarzyńską - za nic mając inne niż hebrajskie warstwy archeologiczne - wandalizując je i niszcząc ich cenną zawartość. Złowrogi fenomen owego syjonizmu archeologicznego trwa nadal. Mamy więc okres 70-80 lat niszczycielskiej pseudoarcheologii i nadal - jak poświadcza casus i osoba profesora Gorena, schliemannowskie metody w wersji "caterpillaging" - są na porządku dziennym. Szczególnie ogromne szkody w zakresie jak wyżej poczynił Moshe Dajan. Znany on jest głównie jako żołnierz - ale jego drugą pasją była archeologia, a dokładnie pseudoarcheologia, polegająca na rozbebeszaniu przy pomocy ciężkiego sprzętu wojskowego palestyńskich stanowisk archeologicznych i zawłaszczaniu ich zawartości. Skala grabieżczych przedsięwzięć M. Dajana była tak duża, iż zdecydowanie zasługuje na odrębny wątek. Pikantnym w świetle faktów jak wyżej jest to, iż owo rabunkowa pseudoarcheologia nie przyniosła praktycznie żadnych rezultatów w dziele wspierania te syjonistycznych. Wydarzenia opisane w Starym Testamencie, stanowiąc kanwę judejskiej tradycji, nie zostawiły żadnego śladu w warstwach archeologicznych. W świetle dowodów archeologicznych, dzieje Izraela zaczynają się od roku 871 p.n.e, to jest od początków rządów żydowskiego króla Ahaba, który jest wspomniany w inskrypcjach.....asyryjskich.
Wątek niniejszy jest tylko konturowym zarysowaniem bardzo obszernego problemu. Problemu gigantycznej dewastacji zasobów archeologicznych Palestyny przez sfanatyzowanych, syjonistycznych pseudoarcheologów, szukających obsesyjnie jakiegoś syjonistycznego świętego graala i bez skrupulów niszczących przy okazji wszystko co nim nie jest. Do problemu tego wypadnie więc w przyszłości powrócić, rozwijając bardziej szczegółowo jego poszczególne aspekty, szczególnie, że mało chwalebne rekordy syjonistycznych pseudoarcheologów w zakresie dewastacji palestyńskich zasobów kultury, mogą rywalizować z "polityką kulturalna" ISIS (zniszczenie Palmyry) czy też Talibów ( zniszczenie posągów Buddy w Bamianie - Afganistan). Wandalizując prze kilkadziesiąt lat zasobu archeologiczne Palestyny pseudoarcheolodzy jak wyżej nie tylko dopuścili się haniebnego i na gargantuiczną skalę zniszczenia i rabunku palestyńskich zasobów kultury - ale także zadali, ze względu na specyficzne położenie geograficzne Palestyny i jej historię - potężny cios światowej nauce.

"Incredible as it sounds, four generations of devoted archeologists, with a burning conviction and huge resources, did produce exactly: Nothing.From the beginning of the effort to this very day, not a single piece of evidence of the ancient history was found. Not a single indication that the exodus from Egypt, the basis of Jewish history, ever happened. Nor of the 40 years of wandering in the desert. No evidence of the conquest of Canaan, as described at length in the Book of Joshua. The mighty King David, whose kingdom extended - according to the Bible - from the Sinai peninsula to the north of Syria, did not leave a trace. (Lately an inscription with the name David was discovered, but with no indication that this David was a king.)Israel appears for the first time in sound archeological findings in Assyrian inscriptions, which describe a coalition of local kingdoms which tried to stop the Assyrian advance into Syria. Among others, King Ahab of Israel is mentioned as the chief of a considerable military contingent."

blogs.timesofisrael.com/bulldozer-archaeology/
www.counte(*)d-ideology-in-the-middle-east/