Czesc, zapewne kilku z was pamięta topic o Inteligencji myśleniu i (sic!) matematyce. Witam więc ponownie i pozdrawiam serdecznie. W poprzedniej dyskusji zastanawiałem się jaki związek ma matematyka z inteligencją, czy tylko osoby inteligentne są dobre z matematyki i czy ktoś inteligentny moze nie byc dobry z matematyki, czy to od razu neguje jego inteligencję. Doszedłem do wniosku, że nie tutaj jest pies pogrzebany. Mówiąc o kimś nieinteligentny myślimy "głupi". Być może jest to troche ryzykowne stwierdzenie, ale chyba nie ma nieinteligentnych mądrych ludzi. Inteligencja jest tutaj warunkiem koniecznym, ale nie dostatecznym.Zatem osoba inteligentna to osoba, jak z tego wynika, mądra. Osoba mądra to osoba która potrafi myśleć. Zatem osoba inteligentna jest osobą, która potrafi myśleć. Mamy więc zatem 2 czynniki: myślenie i inteligencję. Nie pytam już o związek inteligencji z matematyką. Myślę, że warto zastanowic sie nad związkiem między inteligencją a myśleniem. Zaryzykuję pewną tezę: według mnie nie ma czegoś takiego jak inteligencja (jednostkowa, tzn dotycząca jednej jednostki - człowieka). Wydaje mi się, że inteligencja ma prawo funkcjonować w naszym języku jedynie jako pojęcie ogólne np: Marek jest bardziej inteligentny od Janka albo: Hmm, jakiż on jest inteligentny (ogólnikowo). Nie ma czegoś takiego jak inteligencja wrodzona, człowiecza, predysponowana. Człowiek to tzw. Homo Sapiens - istota myśląca. Zatem każdy człowiek potrafi myśleć - w koncu nie na darmo ma przyporządkowaną nazwę gatunkową sapiens sapiens. Zatem jeśli każdy potrafi myśleć, a nie każdy jest inteligentny, to z tego wynika, że osoby potrafiące myśleć mogą być mądre będąc nieinteligentne, a przecież parę zdań powyżej zostałą przedstawiona moja teza, że nie ma mądrości zarówno bez myślenia jak i inteligencji i myślę, że można ją przyjąć jako prawdziwą. Pojęcie inteligencja zostało stworzone w celu ogólnego określenia czyjegoś charakteru i predyspozycji. Można powiedzieć o osobie zdolnej, że jest inteligentna, natomiast nie można powiedzieć o kimś, że ma wyższą inteligencję od drugiej osoby. Inteligencję wymyślono, jest to pojęcie metaforyczne, które ma bardzo wiele znaczeń i odniesień, jednak nie znaczy nic konkretnego. Skoro nie znaczy niczego samo w sobie, a jedynie zawiera w sobie pojęcia innych rzeczy czy cech, jakim sposobem można ją zmierzyć, zbadać czy zweryfikować za pomocą testów inteligencji? Nie znam pochodzenia etymologicznego inteligencji, jednak wydaje mi się, że zaczęła ona zatracać swoje pierwotne przeznaczenie do użycia w języku na początku lat 40. XX wieku kiedy to zaczęto badać i obmyślać rozmaite testy na inteligencję. Teraz mówiąc o inteligencji lub używająć tego pojęcia zupełnie nie to mamy na myśli. Nie ma czegoś takiego jak inteligencja sama w sobie. Zatem skoro nie ma, zdolności matematyczne nie mogą wynikać z inteligencji. Mogą wynikać z czegoś, co nosi miano inteligencji ale wcale nią nie jest. Wydaje mi się, że w zdolności do myślenia zawiera się wszystko, co nas interesuje w tym rozwazaniu, potrafienie myśleć i bycie "inteligentnym" czyli predysponowanym do pewnych zadań, czynności. Zatem już z dwóch czynników wyklarował nam się jeden: zdolność do myślenia - który należy rozważyć aby móc odpowiedzieć sobie na reszte postawionych pytań. Jak wiadomo myślenie to proces, do którego jest zdolny każdy człowiek, natomiast u jednych (pomijam upośledzonych i chorych psychicznie) proces ten przebiega sprawniej i szybciej, u innych wolniej i gorzej. O tych u których przebiega sprawniej i szybciej, mówimy potocznie: osoby inteligentne, a o tych, u których wolniej, osoby mniej inteligentne. Mogę więc przyjąć słowo inteligencja, jak już wspominałem, jako określenie części procesów myślowych, jednak jest to tylko pewna część, w dodatku złożona z różnych składników. Nie jest więc ona w żadnej mierze wyznacznikiem procesów myślowych człowieka, skoro obejmuje tylko jakąś ich część. Zatem wskaźnik inteligencji nijak się ma do niczego, obejmuje pewną część całości, którą nazwę "Myśleniem", której wartość wysoka lub niska nie mówi nic. To tak jakby na podstawie jednej cegły oceniać konstrukcję całej ściany: wyznaczając twardośc tej cegły wyznaczylibyśmy zarazem twardośc wszystkich cegieł i całej ściany - a jak zdrowy rozsądek podpowiada, nie jest to pomysł ani dobry ani logiczny.
Wrócę jeszcze krótko do zdolności do myślenia. Jak wiadomo jest wiele rodzajów myślenia: abstrakcyjne, analityczne, logiczne i jeszcze inne których nie potrafię przywołać z pamięci. Zdolnośći matematyczne wynikają, jak mi się wydaje, ze zdolności do myślenia logiczno-analitycznego. Nie oznacza to jednak, że osoby które nie potrafią myśleć analitycznie bądź logicznie nie potrafią myśleć w ogóle, a co za tym idzie są głupie. Moja opinia jest taka, że różni ludzie mają wykształcone różne rodzaje myślenia, a ci najbardziej wszechstronni biegle myślą różnymi drogami czyli na różne sposoby. Myśląc abstrakcyjnie również da się rozwiązać pewne problemy matematyczne, jednak nie tak dobrze i nie tak bardzo zaawansowane jak myśląc logicznie. Dobra, jak na razie to kończe, bo kończy się limit słów, a poza tym to nie pamiętam co jeszcze chciałem powiedzieć. Mam nadzieje że nie napisałem żadnych nonsensów, są to przemyślenia z tramwaju a więc prosze mieć to na względzie krytykując i wytykając mi rozmaite błędy, które tutaj popełniłem.
Pozdrawiam.