Nie zostanę w niczyjej pamięci dzięki moim dziłom literackim, bo takich nie ma, nie pozostanę na zawsze w sercach narodu, bo nie przywrócę pokoju na świecie, nie będą mnie pamiętali z okładek gazet czy z filmów, bo tam mnie nie zobaczą, nie będą mnie słuchac w radiu i zbierac moich albumów, bo ich nie wydam, nie usłyszą o mnie w Litani do Wszystkich Świętych, bo święta nie jestem, ale to nie oznacza, że mnie nie ma i że nie mogę dokonac nic wielkiego. Ci, którzy są ze mną, nie zapomną o mnie nigdy.... a pamięc bliskich jest dla mnie bardzo ważna jak Boży dar.
Nie obiecuję, że zmienie świat, ale swoją postawą pokażę, że zmiany należy zaczynac od siebie.
Nie obiecuję, że moje życie będzie idealnie idealne ale mogę obiecac, że będę dążyła do tego.
Nie obiecuję, że pieniądze nie będę dla mnie ważne, ale wiem jedno, nigdy nie będą ważniejsze niż Bóg, miłosc i przyjaźń.
Nie obiecuję, że zdobędę największy szczyt, ale przyrzekam,że we wspinaczce dostrzegę radośc.
Nie obiecuję, że zawsze będę mówiła to co myślę, ale zawsze przemyślę cos zanim to powiem.
Nie obiecuję, że nie będę się smucic, ale wiem, że będę się też weselic.
Nie obiecuję, że będę, ale jestem pewna, że jestem.
Nie obiecuję, że się nie zmienie,jednak oświadczam,że nie na gorsze.
Nie obiecuję, że świat będzie lepszy, ale daję nadzieję, że mógłby...
Nie obiecuję, że zimą będzie padał śnieg, a latem świeciło słońce, ale wiem, że w każdej porze roku będę pamiętac o mich znajomych.
Nie obiecuję, że będę robiła to co chcą inni ale przyrzekam,że uczynię to czego pragnę ja.
Niewiele mogę zrobic, bo jestem zwykłym człowiekiem, ale to właśnie każda pojedyncza DUSZA tworzy i formuje ZIEMSKI CZYŚCIEC.
Każdy człowiek wnosi do tego świata cząstkę siebie i bez niego życie byłoby zupełnie inne...... taki jest właśnie efekt motyla.
Nie wiem jak będzie wyglądał koniec świata, ale mam uczucie, że jego początek już nastąpił, nie umiem dokładnie określic, przy której trąbie staneliśmy, ale przetrwaliśmy wojny, ludzi dotyka głód, powodzie, plagi, kataklizmy... koniec świata rozpoczął się razem z jego początkiem.....aż nadejdzie Sąd Boży,
jednak zanim do tego dojdzie ja pewnie umrę, a zostaną moi przyjaciele, nie proszę o nic więcej tylko o pamięc, nie pragnę, by mówiły o mnie pokolenia wystarczy, by kiedys, ktoś stanął nad moim grobem i pomyślał, że faktycznie kiedys to właśnie ona pisała tego bloga, to ona żyła i rozmawiała ze mną, to ona była dla mnie przjaciółką..... Non omnis moriar, nie wszystek umrę, pozostając w sercach najbliższych....