Rzecz była kilka razy już poruszana ale we współczesnym świecie nic tak nie trafia do świadomości jak obraz multimedialny - zatem pod nawałem głosów oskarżających Izrael o bycie złem nr 1 czy w wersji pseudoobiektywnej jako ogniwo zapalne (zresztą cóż za piękny "kolokwializm" niby nie wskazujący winnego mimo że podszyty sloganem "coś jest na rzeczy"), zamieszczam wygrzebany filmik pięknie obrazujący temat:
youtu.be/AznaonNwv8E
Dla mnie ważne jest to z dwóch względów, pierwszy pokazuje pewien rodzaj obłudy, drugi jest dla mnie natomiast ważniejszy - iż sam uległem iluzji pseudo obiektywizmu tej obłudy. Sam uważałem się jeszcze niedawno za dobrze poinformowanego w tej kwestii co tak naprawdę polegało na powtarzaniu półprawd tak skrzętnie przedstawionych iż ja, osoba uważająca się za w miarę obiektywnie postrzegająca scenę światowej polityki dałem się zwieść tej współczesnej propagandzie. Łatwo jest piętnować nieracjonalność innych epok myśląc o sobie jako o kimś ponadto i kpiąco patrząc na ówczesnych ludzi jako na "ślepych". Przyjemnie jest myśleć o sobie jako o kimś lepszym, bardziej światłym i lepiej rozumiejącym mechanizmy przynajmniej w stopniu takim, iż uważamy że takowe proste sztuczki by nas nie zwiodły. Tym cenniejsza bywa lekcja pokory jaką daje nam odkrycie własnej ignorancji. W pierwszym momencie dopada nas coś na granicy upokorzenia (we własnych oczach że dałem się tak nabrać) zmieszane z wściekłością by po chwili ustąpić i przynieść refleksje o którą we współczesnych czasach chyba trudniej niż kiedyś: Nie wiem prawie nic o otaczającym mnie świecie i jego mechanizmach. I nie jest to odkrycie paranoika o jakiś ukrytych spiskach ale odkrycie lenistwa intelektualnego powielanego w formie jaką każdy oczekuje. Bo pośrednio sami jesteśmy sobie winni nie mniej niż ci co nas tymi obrazami poili. Nauczyło mnie to pewnej ostrożności w przyglądaniu się rzeczywistości politycznej mnie otaczającej. Nie twierdze iż dzięki temu zyskałem jakiś mistyczny wgląd w prawdę o świecie - wręcz przeciwnie - pokazało mi to iż prawda zawsze wymaga wysiłku i dystansu, nie tylko do informacji jakie otrzymujemy ale i do własnych reakcji na te informacje. Spoglądając na informacje jako na produkt na który jest zapotrzebowanie - i jak z fast foodem , produkt bywa pozornie smaczny choć niekoniecznie zdrowy. Nawiązanie do Fast foodu użyłem nieprzypadkowo, gdyż jedzenie to jest nasączone ulepszaczami smaku powodujące z jednej strony że ich smak jest bardziej wyrazisty z drugiej nieprzytępiające nasze zmysły na subtelną feerię prawdziwych smaków. Obecnie nie wziął bym do ust tych produktów z racji tego że nauczyłem się że piękno potraw leży w delikatnych smakowych niuansach. To samo jest z informacją. Są informacje mówiące nam coś o świecie i informacje karmiące nas ostrymi wyrazistymi i sztucznymi smakami przytępiającymi nasze zmysły odczuwania subtelności. Jako że jestem wrogiem spiskowych teorii zastanawiałem się nad wytłumaczeniem czemu takie informacje przeważają i odpowiedź stała się dla mnie banalna i dlatego satysfakcjonująca - bo fast food informacji daje to co kiedyś religia: nie prawdziwy (a przynajmniej na tyle prawdziwy na ile pozwala nasza dociekliwość) obraz świata, ale obraz zrozumiały obraz łatwo przyswajalny bez wysiłku. Obraz dający poczucie "mienia" pod kontrola wydarzeń nas otaczających i pasujących do nas w ten sposób by nie spędzały nam snu z powiek. Na szczęście są tacy co wyrywają nas z tego błogiego stanu samozadowolenia, choćby tacy jak Roberto Saviano pokazujący nam że trzeci świat to nie odległe majaki a coś co jest pod naszym nosem. Chciałbym też podziękować panu Andrzejowi Koraszewskiemu za rozwianie iluzji jaką miałem na temat takich organizacji jak AI czy ONZ. Jedyne co napawa mnie czasem smutkiem to to iż jest tam dużo osób które pracują tam właśnie dlatego że chciały walczyć z obłudą a zostały w koleją obłudę wmanewrowane.