>Ziemia nie ma końca, ale jest ograniczona.
>Słyszałam opinię, że Wszechświat jest nieskończony, ale
>ograniczony, czyli tak jak Ziemia?
Tak, analogia jest bardzo dobra. Podobnie można sobie próbować wyobrazić zakrzywienie przestrzeni.

>Z drugiej strony jest to dla mnie tak nierealne, że prędzej
>wyobraże sobie to niż ograniczony Wszechświat, za którym nic
>nie ma, bo przecież Ziemie otacza dużo ciał niebieskich,
>jadnak gdyby tak było ze Wszechświatem to byłoby to (
>przynajmniej w moim przypadku) nielogiczne. O co tak
>naprawde chodzi?

Ostatecznych dowdów nie ma. Prawda jest wręcz taka, że to co jest za granicą obserwowalnego Wszechświata jest nieoberwowalne w żaden sposób (tak jak w przypadku Ziemi nie potrafili patrzeć za horyzont, ani wzleciec w powietrze), jak również z to że cokolwiek tam jest (o ile jest) nie ma wpływu na nas (obecnie). Tak więc naocznych dowodów nie ma. Jednak obecne modele kosmologiczne dobrze się sprawdzają w przypadku właśnie ograniczonego Wszechświata. Podobna sprawa ma się do jego ograniczoności/nieskończoności w wymiarze czasowy, obie możliwości są wyobrażalne i są badane.

Przemawia za nim przede wszystkim zasada kosmologiczna: "Wszechświat w każdym punkcie wygląda mniej więcej tak samo". [Tak samo jak powierzchnia Ziemi wygląda mniej więcej tak samo (bo nie ma brzegu tej powierzchni)]. Również z tej zasady wynika prawo Hubbla o rozszerzaniu galaktyk, a stąd prosta droga do modelu wielkiego wybuchu.

Dokładna sprawa kształtu sprowadza się do badania krzywizny statycznego Wszechświata oraz jego topologi. Jeśli chodzi o krzywizne (to zgodnie z równaniami OTW, oraz pomiarami średniej gęstości Wszechświata, oraz eksperymentalne sprawdzenie prawa Pitagorasa (albo dodawania kątów)) to jest ona prawie idalnie płaska (tak jak Ziemia w bardzo małym obszarze). Nota bene jest to bardzo zadziwiające bo taka idealna płaskość wymaga niesłychanej precyzji w dostrojeniu prametrów wielkiego wybuchu (błąd rzędu 0.0001, przełożył się po inflacji na krzywiznę różną od obecnej o kilkanaście(?) rzędów wielkości). Oczywiście wiele osób uważa to za argument teleologicznym w zasadzie antropicznej.

Co do topologii, czy Wszechświata jest sferą wielowymiarową, czy torusem, czy czymś innym (np. w jednym kierunku jest nieograniczony, a w innym jest ograniczony i ma brzeg, a w innym jeszcze jest zawinięty, albo są jeszcze zawinięte wymiary) nie wiadomo. Nie wiadomo nawet czy Wszechświat jest jednospójny (czy nie ma dziur w przestrzeni). Np. jeśli jest wielospójny i jego wymiar jest większy niż horyzont cząstek to zapewne nigdy nam się nie uda tego dowieść.

Dyskusje trwają, i jedynym kluczowym elementem przemzwiającym obecnie za jednym czy drugim jest upraszczanie modeli matematycznych, i ich weryfikacja. A to jest łatwiejsze raczej w jednospójnym Wszchświecie typu toroidalnego, czy innego regularnego kształtu.

Pozdrawiam

>Ziemia nie ma końca, ale jest ograniczona.
>Słyszałam opinię, że Wszechświat jest nieskończony, ale
>ograniczony, czyli tak jak Ziemia?
>Z drugiej strony jest to dla mnie tak nierealne, że prędzej
>wyobraże sobie to niż ograniczony Wszechświat, za którym nic
>nie ma, bo przecież Ziemie otacza dużo ciał niebieskich,
>jadnak gdyby tak było ze Wszechświatem to byłoby to (
>przynajmniej w moim przypadku) nielogiczne. O co tak
>naprawde chodzi?
>
Einstein twierdził, że gdybyśmy mieli "nieskończenie" dobry wzrok, i wystarczająco długo patrzyli przed siebie to w końcu dostrzeglibyśmy własne plecy. Fakt, że nasze spostrzenia przeczą "zdrowemu rozsądkowi", są "nielogiczne" niekoniecznie mówią coś o obiekcie przez nas postrzeganym, za to mogą wiele powiedzieć o nas samych i naszym "zdrowym rozsądku".
   Lubię ulegać uczuciu zdziwienia gdy zobaczę, lub uświadomię sobie coś "dziwnego"( ). I często, choć to może zabrzmi jak bluźnierstwo na łamach "racjonalisty", wolę pozostać zdziwiony, niż poznać obiekt mojego zadziwienia i tym samym sprawić, by przestał być zadziwiający. Nie chodzi o to, że nie chcę wiedzieć, tylko o to, że umysł nie jest w stanie pójść dalej i pozostaje tylko domysł, a tego mogę, owszem posłuchać ( Fajnie gada ), ale nie wezmę go za przewodnika. Na szczęście jest wiele spraw, o których prawdy, mimo naszych usilnych starań, nigdy nie poznamy.

Pozdrawiam

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

Siemka!!!CZy wszechświat jest nieskończony?Nie wiem!Myślę,że jako pojęcie 'nieskończoność' ma swoje odnośniki w matematyce i religiach.Wszechświat też można określić takim terminem,ale myślę raczej,że jest powtarzalny.
Myślę,że istnieje ogromna ilość "nieskończona" równoległych wymiarów w których również istniejemy tylko z taką różnicą,że odbywa się to w innych okolicznościach i odmiennym czasie.
Z rzeczy najbardziej nieskończonych najmniej trwała jest miłość

Pozdrawiam medal