Witam!

Słowa w tytule wątku to wypowiedź mojej matematyczki z liceum o definicji. Była ona nauczycielką tzw. "starej daty". Nie potrafiła zrozumieć, że ktoś chce zrozumieć a nie wykuć. Nie potrafiła także zrozumieć, że inna opinia i inny sposób rozwiązania mogą mieć wartość. A dlaczego o niej wspominam? Ano dlatego, że tak widzę obecnie polskie szkolnictwo. Przepełnione informacjami i "nowatorskimi" programami nauczania.

Zacznę od przedszkola. Tam dzieją się rzeczy niespotykane! Okazuje się, że dzieci nie mogą być uczone liczenia. Trzeba tylko malować, lepić bałwanki z plasteliny i śpiewać. Chcesz, żeby Twoje dziecko umiało liczyć w zakresie do 20 w wieku 6 lat? Nic z tego! No tak, cóż miałyby "do roboty" panie z klas 1-3, gdyby dzieciaki wyszły z przedszkola z tak oszałamiającą wiedzą? Pomijam już chory pomysł "6-latki do szkół", gdy zdecydowana większość placówek jest do takiego zabiegu kompletnie nieprzystosowana. Przeszliśmy w ten sposób do szkoły podstawowej. Czego nauczy się nasze dziecko w klasach 1-3? Ano tego, czego w przedszkolu zabroniono. Liczenia i pisania! Dziecko ma już 10 lat i potrafi sprawnie liczyć do 100. Czyż to nie jest warte 3 lat edukacji? Tutaj nijak się mają moje słowa o przesycie informacji, ale nie dajcie się zwieść! Klasy 4-6 szkoły podstawowej i 1-3 gimnazjum to największy edukacyjny niewypał. W programie nauczania można znaleźć absolutnie wszystko o wszystkim i to dwa razy! Historia prześwietlana od dinozaurów aż do Wałęsy jest obecna w obu placówkach. W podstawówce mamy ogólne ogóły, a w gimnazjum ogóły. A jak sprawnie to działa? Tak, że 80% uczniów nie wie w którym roku wybuchła I wojna światowa. Zakuć/ściągnąć, zdać i zapomnieć. Tylko to się liczy. A jak tam w liceum? Tak samo, tylko spotęgowane do sześcianu! Od nowa zaczynamy maraton: dinozaury - Wałęsa, ułamki też nie zaszkodzą od nowa. Jakże przydatne wszystkim PO i Wiedza do życia w rodzinie... Twoje dziecko poszło na biol-chem, bo aspiruje do bycia lekarzem? Cieszysz się, że pilnie się uczy przez wiele godzin - na pewno się dostanie! Zaraz, a czego się uczy? Kolejny raz Mieszko i Dobrawa, różnice czasu na geografii, kreatywne zaliczanie map oraz budowa pistoletu na PO. Przychodzi maj, klasa trzecia - matura. Drogie dziecko tyle siedziało w tych książkach, musi się dostać! Rzeczywistość jednak okazała się być okrutna. Pytasz co poszło nie tak? Może Twoje dziecko jest po prostu zbyt głupie na medycynę? Czasami tak bywa, ale w większości przypadków osoby, które są ambitne, zaprzątają sobie głowę niepotrzebnymi informacjami. Do tego należy wspomnieć o kadrze nauczycielskiej. Nie piszę tutaj o naprawdę dobrych nauczycielach, gdyż jest to margines. Są dwie główne kategorie obecnych nauczycieli: emerytowane "zakute łby" i nowy narybek po tzw. nowej maturze. Ci pierwsi wszystko na blachę, a ci drudzy wszystko z książki. Jak wygląda przykładowa ścieżka edukacyjna takiego nauczyciela? Ambicje w liceum, słaba matura, pójście na kierunek "mało oblegany" i nauczyciel. Czy naprawdę chcemy, żeby osoba nie radząca sobie w liceum weryfikowała wiedzę innych licealistów?

Jaki sens ma powtarzanie w kółko tego samego przez 12 lat? Czy doczekam się kiedyś reformy, która zobliguje szkoły do zagwarantowania uczniom normalnego wymiaru godzin z przedmiotów rozszerzonych? Czy wreszcie uczeń będzie mógł wybrać nie 12 przedmiotów, ale 6? Dlaczego w Polsce każdy chce nauczyć wszystkiego i to w beznadziejny sposób? Jaki sukces osiągnęła polska myśl edukacyjna? Sądząc po rankingach światowych uczelni - żaden. A co Wam się nie podoba w polskiej edukacji? Co byście zmienili? Zapraszam do dyskusji!