W latach 1936-1945 w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen było więzionych w sumie około 1200 więźniów zaklasyfikowanych jako homoseksualiści. Mimo że liczba zgonów odnotowanych w tej grupie więźniów jako samobójstwa nie przekroczyła kilkanaście przypadków na ponad 220 udokumentowanych samobójstw wszystkich więźniów, to i tak oznaczało to, że samobójstwo wśród więźniów homoseksualistów było około dziesięć razy częstszą przyczyną zgonu niż w innych grupach więźniów KL Sachsenhausen. Liczba udokumentowanych samobójstw więźniów homoseksualistów w KL Sachsenhausen przewyższała też liczbę samobójstw popełnianych przez tę kategorię więźniów w innych obozach, dla których dostępne są podobne dane, na przykład w KL Buchenwald.
   Prawdopodobnie jednak nie wszystkie samobójstwa zostały oficjalnie odnotowane, w niektórych przypadkach rozpoznanie przyczyny zgonu jako samobójstwa służyło jedynie za przykrywkę dla dokonanego morderstwa, większość archiwów zaginęła lub została celowo zniszczona.
   Ponad jedna trzecia samobójstw więźniów zaklasyfikowanych jako homoseksualiści została popełniona jeszcze w trakcie pierwszego tygodnia pobytu w obozie, blisko połowa - przed upływem roku, w trzech przypadkach - po dłuższym czasie pobytu w obozie.
   Prawie osiemdziesiąt procent samobójstw więźniów homoseksualistów przypadało na jeden blok - nr 35, otoczony ponurą sławą jako miejsce odosobnienia i szczególnie brutalnego traktowania więźniów przez funkcjonariuszy SS.
   Wszyscy mężczyźni zaklasyfikowani jako więźniowie homoseksualiści popełnili samobójstwo przez powieszenie. Wśród nich większość stanowili protestanci, mniejszość - katolicy i bezwyznaniowi. Samobójstwa najczęściej popełniane były w godzinach nocnych, nie wiadomo ile z nich - na rozkaz bądź przy aktywnej postawie funkcjonariuszy i kapo.
   Jest możliwe, że część samobójstw, na przykład tych popełnionych metodą na sprowokowanie funkcjonariusza SS do oddania strzału lub poprzez rzucenie się na ogrodzenie pod napięciem elektrycznym, nie została odnotowana.
   Wśród więźniów zaklasyfikowanych jako homoseksualiści, którzy popełnili samobójstwo w KL Sachsenhausen, znaleźli się przedstawiciele różnych klas społecznych i profesji, wśród nich - Paul Wendel, znany pod pseudonimem artystycznym Paul O'Montis popularny piosenkarz, parodysta i kabarecista ery międzywojennej. W jego przypadku zachodzą jednak uzasadnione podejrzenia, że jako oficjalną przyczynę zgonu wskazano samobójstwo tylko po to, by uniknąć skandalu, który mógłby wybuchnąć, gdyby opinia publiczna dowiedziała się, że w rzeczywistości został zamordowany przez uduszenie.