Proszę poczytać inne moje teksty na ten temat m.in. o fińskiej polityce ugody. Piłsudski też swego czasu "pouczał" Finów, co powinni robić, ale gdzie są Finowie dziś, a gdzie my? I jaka diametralnie inna była ich polityka względem Rosji. Każdy wybór ma swoje konsekwencje, także w długiej perspektywie czasowej. Dla żadnego narodu na ziemi śmierć elity nie może oznaczać zwycięstwa. Jakoś inaczej - chyba pod wpływem chrześcijaństwa /idea męczeństwa dla życia wiecznego na tamtym świecie/- jest u nas. Żadnego kraju nie można budować w ten sposób. Zresztą silny kraj nie ma nawet takiego problemu jak walka o niepodległość. A każdy dostaje to, na co zasłużył i zapracował. Tak jest w życiu. Akurat tak się składa, że każdy zryw niepodległościowy cofał nas do niepodległości i powinien być nazywany tak, czym był w istocie - narodowym samobójstwem.
A co patronatu - Prusy też wyrosły pod patronatem I Rzeczpospolitej... aby później stać się jednym /najbardziej zainteresowanym rozbiorami/ z państw okupacyjnych.
Sztuka życia polega na kompromisach, dotyczy to tym bardziej słabych. Cóz oznacza owa misja odzyskania niepodległości - to idea słabych, uciskanych. Powtarzam silni nie mają w ogóle tego problemu. Ale potęgi kraju, nie buduje się bezsensownymi zrywami, ale ustawiczną pracą nad sobą przede wszystkim i na co dzień - a nie wymachiwaniem szabelką od jednej popijawy do drugiej, przerywaną mszą św. i św. spowiedzią w imie hasła "Jezus, Maryja (zawsze dziewica)".