Moja recepta na sukces! Jeżeli jesteś średnim lub co gorsza kiepskim piosenkarzem, malarzem, poetą aktorem lub należysz do jakiekolwiek innej grupy szeroko rozumianych darmozjadów, och pardon, artystów o których pies na wózku inwalidzkim nie słyszał, lub słyszał ale to było dawno i nieprawda rób co mówię:

-urządź sobie artystyczną kpinę z jakiegoś religijnego tematu, osoby kościelnej itp.
-napisz anonimowo do lokalnego posła PiS, działacza KIK albo po prostu do kurii na temat twojego oburzenia na temat tego bezeceństwa i proś o protest w związku z planowanym koncertem, wernisażem etc.

Nie bój się, że wszyscy zachowają milczenie wobec tandetnej prowokacji, ukrywającej beztalencie autora. Nie martw się, że zabraknie pieniacza który będzie ciskał pianą z ust w stronę kamer TVN. Jeśli będziesz miał szczęście to do twojej kampanii reklamowej włączy się prokuratura lub władze miasta.

Od tej pory będziesz sławny, choć twoje wiersze/obrazy/piosenki wcale się nie poprawią ale za to aura kontrowersyjnego artysty przysporzy ci popularności. Przykładów jest aż zbyt wiele, dwa moim zdaniem najlepsze? Marilyn Manson i Dorota Nieznalska.

Są ludzie, którzy podobne kontrowersje wywołali nijako przy okazji twórczości w sposób naturalny (Gorgoroth), lub komercyjny ale otwarcie (Urban), jednak nawet tych którzy czynią to niby-naturalnie nie winię, takie są prawa rynku. Natomiast nic nie tłumaczy ciemnoty bandy "oburzeńców", która często wykształcona daje się nabierać taniej prowokacji i wbrew intencji przysparza reklamy, temu co potępia. Mówię to zwłaszcza a propos bicia piany do koncertu Madonny 15 sierpnia.