Pierwszy akapit to manifestacja nieakceptacji zwyczajów innych gatunków. Na głowę kładą to zwykłe rozważania Carda na łamach jego powieści sciene-fiction, gdzie ludzie dokonują praktycznie kompletnego zniszczenia (ksenocydu) innego gatunku inteligentnego na podstawie oceny jego czynów poprzez ludzki pryzmat. Po tamtejszych rozważaniach nie sposób traktować poważnie krytyki wizji Boga poprzez krytykę form egzystencji innych gatunków. Jest to raczej postawa, która w przypadku spotkania z Innymi doprowadziłaby do holocaustu innego gatunku.
'
Początek drugiego akapitu to informacja, że ludzie mają w genach zakodowane, że wszystko jest celowo. Niczego nam nie wiadomo o tem, by w genach było coś podobnego.
'
Trzeci akapit choć zaczyna się od zupełnie błędnej sugestii, że ludzie doszukiwali się celowości (po co?) w przyrodzie, bo ich narzędzia domowe miały jakiś cel, to jednak zawiera w sobie pytanie o to dlaczego ludzie pytają o dlaczego mimo że pytanie "dlaczego" nie jest pytaniem "po co". I podstawowe "Dlaczego istnieje raczej coś niż nic?" zostaje obśmiane poprzez sugestię, że takie pytanie jest pozostałością po prymitywnych przodkach. Cóż zaś w pytaniu dlaczego w ogóle istnieje coś? Wszak nie "Po co?" jak zaczynał ten akapit Dawkins, lecz "dlaczego?". Jest to więc utrzymana linia w nurcie radykalnego XIX-wiecznego pozytywizmu, gdzie nurtujące ludzkość pytania egzystencjalna jawiły się po prostu jako niewłaściwie postawione.
'
Piąty akapit to potwierdza, gdzie wprost Dawkins mówi, że mogą być pytania bezzasadne, gdzie mamy znowu krytykę "po co?", podczas gdy wyżej było "Dlaczego istnieje raczej coś niż nic?". Ale najistotniejszy błąd Dawkinsa jest tu taki, że pytania "po co?" nie mają sensu w świecie, w którym ludzie żyją bez perspektywy wieczności. To zaś dopiero co należy wykazać, a nie zaczynać rozumowanie od końca tym co się dopiero ma udowodnić. Tego zaś ludzkość jeszcze nie dokonała.
'
Jako, że pozytywizm jest mi dosyć dobrze znany dalszą lekturę sobie podarowałem. Jeśli uczniowie tego nurtu chcieliby przyspieszyć swoje przemyślenia filozoficzne w ramach własnej tradycji intelektualnej, polecałbym zapoznanie się z historią empiryzmu logicznego.