> - Zapewne chodziłeś do kiepskiej szkoły. W mojej uczono uprzejmości dla ludzi starszych , szacunku dla rodziców . Tempiono wszelkie przejawy agresji . Było nie do pomyślenia by uczeń mogł bezkarnie używać wulgaryzmów na terenie szkoły .
>Oczywiście były również minusy w tym brak szacunku dla mienia wspólnego ale i tak aktów bezsensownego wandalizmu było mniej .
Tępiono, to odnośnie kiepskiej szkoły. WF-ista cham, ale przewodniczący POP, PO-wiec cham i wulgarny prostak, rusycystka kompletna kretynka mdlejąca na samo imię Lenina, ale oczywiście nie wszyscy tak trafili, czyli nie o lata edukacji chodzi tylko o ludzi, różnych jak zawsze. Szacunek dla starszych to z domu się wynosi, ale nie jest on wartością sama w sobie. Czy każdy bandyta, gdy się zestarzeje staje się od razu godny szacunku? Szacunek przynależy się pewnym wartościom, zasadom, ,zachowaniom, czynom, nie przysługuje z racji samego wieku. Aktów wandalizmu było mniej, bo nie było co niszczyć i mediów które by to nagłaśniały.

>A tak na marginesie to mam nie odparte wrażenie , że " Im dalej na Wschód, tym bardziej chamstwo popularne " Jest dla ciebie pojęciem nieznanym . Proponuję wycieczkę na dawne kresy by się przekonać jak krzywdzące są twoje opinie oparte na stereotypie pijanego czerwonoarmisty.
-Nie dziękuję, słyszałem jak kolega musiał wciąż komuś płacić jakieś haracze aby w ogóle stamtąd wrócić w całości.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>Tępiono, to odnośnie kiepskiej szkoły. WF-ista cham, ale przewodniczący POP, PO-wiec cham i wulgarny prostak, rusycystka kompletna kretynka mdlejąca na samo imię Lenina, ale oczywiście nie wszyscy tak trafili, czyli nie o lata edukacji chodzi tylko o ludzi, różnych jak zawsze.
Ano właśnie. Sporo wartościowych, obiecujących ludzi w czasie wojny zniknęło (Powstanie, emigracja itp), ale nie było tak, że zostało samo ścierwo. Tak w szkołach jak i w domach było wiele dobrego, ale generalnie polskiego dziadostwa pędzelkiem nie zamaluje. Barachło, które pozwalało we własnych sporach i własnej głupocie rozbierać swój kraj nie odmieni się za sprawa magii i dzisiaj też wyłazi wszystkimi porami życia społecznego.

>Szacunek dla starszych to z domu się wynosi, ale nie jest on wartością sama w sobie.
Jasne! Starych głupców jest po kokardkę!

>Aktów wandalizmu było mniej, bo nie było co niszczyć i mediów które by to nagłaśniały.
Ale satysfakcja jaka! Dziś nieosiągalna: urwanie jednej słuchawki w automacie telefonicznym na warszawskim Ursynowie odcinało od świata ćwierć miliona ludzi!

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

- Jak widzę lubisz generalizować . Mylisz społeczeństwo z garstką hołoty wykorzystującej zajmowane stanowisko lub działajacych w strukturach podziemia. Ja byłem służbowo dwa lata na terenie Białorusi wróciłem żywy z dużym bagażem przyjemnych wspomnień jak również negatywnych. Jednak nie każdy Polak to złodziej , nie każdy Rosjanin to alkoholik i nie każdy Amerykanin bije murzynów.

> - Jak widzę lubisz generalizować . Mylisz społeczeństwo z garstką hołoty wykorzystującej zajmowane stanowisko lub działajacych w strukturach podziemia. Ja byłem służbowo dwa lata na terenie Białorusi wróciłem żywy z dużym bagażem przyjemnych wspomnień jak również negatywnych. Jednak nie każdy Polak to złodziej , nie każdy Rosjanin to alkoholik i nie każdy Amerykanin bije murzynów.
-Akurat ja nie generalizuję, nigdzie tego nie widać. Pisałem o ogólnych tendencjach, że im bardziej na wschód tym gorzej z kulturą, nie że same chamy tutaj żyją.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>-Nie dziękuję, słyszałem jak kolega musiał wciąż komuś płacić jakieś haracze aby w ogóle stamtąd wrócić w całości.
To nie haracze płacił. Tradycje płącił. Tak to się nazwa. A gdie tradycja aaa?

> - Zapewne chodziłeś do kiepskiej szkoły. W mojej uczono uprzejmości dla ludzi starszych , szacunku dla rodziców .

Szkoda, że nie uczono iż na szacunek trzeba sobie zapracować

>Tempiono wszelkie przejawy agresji .

Czym? Agresją?

>Było nie do pomyślenia by uczeń mogł bezkarnie używać wulgaryzmów na terenie szkoły .

Tego to już absoulutnie nie rozumiem - jaki w tym był cel? Osobę, która nie reaguje na reprymendy powinno się przenieść do innej placówki, a nie wprowadzać więzienny terror. Teraz się tego też, niestety nie robi.

>Nie pamiętam żadnych lekcji dobrego wychowania.
A ja pamiętam!
Magiczne słowa to były "proszę, przepraszam, dziękuję", a nie "abra kadabra" jak teraz....
Nauczyciele w szkole sprawdzali czy mamy chusteczki do nosa - takie szmaciane, wielokrotnego użytku...
Jadło się z zamkniętymi ustami i gumę żuło takoż (choć tylko w ostateczności)...
W autobusie czy na ulicy ktoś zawsze mógł zwrócić uwagę nieokrzesanemu gamoniowi i to było respektowane...
W skrajnych wypadkach ktoś z totalnego dna społecznego miał szansę być wychowany "na ulicy" - dzisiaj nie do pomyślenia!

>Wprost przeciwnie, to że w tym kraju mamy taką masę chamstwa i złodziejstwa zawdzięczamy socjalistycznemu wychowaniu właśnie.
Ach popatrz, popatrz! Tysiąc lat chrześcijaństwa w pół wieku obrócone w perzynę!
Całe szczęście, że teraz nastąpiło Odrodzenie! Po prostu miodzio!

>Im dalej na Wschód, tym bardziej chamstwo popularne. Brak poszanowania dla cudzej pracy i własności prywatnej jak i wspólnej. Jeżdżący na Zachód dziwią się skąd u tamtejszych ludzi spontaniczna życzliwość i pogoda ducha, czego u nas doświadczyć o wiele trudniej, choćby u kierowców.
Ano, polskie dziadostwo wyłazi wszystkimi szczelinami kiedy tylko wymknie się spod kontroli cywilizacji...

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Ach popatrz, popatrz! Tysiąc lat chrześcijaństwa w pół wieku obrócone w perzynę!
>Całe szczęście, że teraz nastąpiło Odrodzenie! Po prostu miodzio!
-Nic nie nastąpiło. Socjalizm nahodował hołoty, która przynosi wstyd za granicą. To imigranci ze wschodu są tam sprawcami największej liczby przestępstw, powiedzenie "Polak to złodziej" nie wzięło się znikąd. To nie wina natury ludzi ze wschodniej Europy, tylko panującego tu ustroju przez kilkadziesiąt lat. Przyjedzie taki zza granicy i się jeszcze chwali, że rower sobie przywiózł, stał przy ulicy wziął sobie. I to nie jednostkowy przypadek. Z zakładów pracy PRLu wynosiło się coś czasami, wtedy to była zaradność, teraz nazywamy to złodziejstwem.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

> Z zakładów pracy PRLu wynosiło się coś czasami, wtedy to była zaradność, teraz nazywamy to złodziejstwem.
W zasadzie mój poprzedni post, którego nie zdążyłeś przeczytać wyjaśnia sprawę przypominając sens wypowiedzi Wielopolskiego czy Norwida. Dzisiaj, po mojemu, mamy dalszy ciąg wielowiekowej tradycji polskiej: Tusk - sprzedawczyk (choć jakby przychodzi na niego refleksja), Kaczyński - warchoł. Jeno nikt nie chce nas już rozbierać, bo otumaniony Balcerowicz i jego epigoni wszystko co mogli już oddali.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>W zasadzie mój poprzedni post, którego nie zdążyłeś przeczytać wyjaśnia sprawę przypominając sens wypowiedzi Wielopolskiego czy Norwida. Dzisiaj, po mojemu, mamy dalszy ciąg wielowiekowej tradycji polskiej: Tusk - sprzedawczyk (choć jakby przychodzi na niego refleksja), Kaczyński - warchoł. Jeno nikt nie chce nas już rozbierać, bo otumaniony Balcerowicz i jego epigoni wszystko co mogli już oddali.

-To coś wyjaśnia? To mieszanka populizmu z demagogią w stylu elektoratu samoobrony.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>-To coś wyjaśnia? To mieszanka populizmu z demagogią w stylu elektoratu samoobrony.
Wyjaśnia, że opluskwianie krótkiego okresu w dziejach Polski (pod względem kultury niesłychanie owocnego!) to mieszanka populizmu z demagogią w stylu ... Sam-Wiesz-Kogo.

I przychylam się do opinii Autora wątku, że jakieś emocjonalne wycinki przysłaniają Ci całą rzeczywistość. Ja też nieraz latałem do sklepu po kawałek zwyczajnej i 10 dkg szynki - byłem obsługiwany często bez kolejki: "Choć tu, dziecko, pierwsze, bo ty mamie pomagasz" - inne klientki (głównie klientki) miały czas, miały życzliwość.
Był też czas rozbuchanych ambicji (nie mówię, że niesłusznie) i kolejek po prawie wszystko z kieszeniami pełnymi pieniędzy. Ja, w przeciwieństwie do większości, nie tęskniłem na zabój do hamerykanskich pełnych sklepów i pustych portfeli. I dzisiaj jeszcze wielu pamiętających targa ambiwalencja.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>I przychylam się do opinii Autora wątku, że jakieś emocjonalne wycinki przysłaniają Ci całą rzeczywistość.
-Emocjonalne wycinki?! Połowa życia w tym gównie. Nieraz usłyszało się, czego?, drzwi! Nie ma! Nie wiem kiedy będzie! A kierowca PKSu czuł się jak bóg, piękne czasy.

> Ja, w przeciwieństwie do większości, nie tęskniłem na zabój do hamerykanskich pełnych sklepów i pustych portfeli. I dzisiaj jeszcze wielu pamiętających targa ambiwalencja.
-To jeszcze jest Białoruś. Tak właśnie wychowuje socjalizm, wypacza nie wychowuje, żal prostych słów.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>-Nic nie nastąpiło. Socjalizm nahodował hołoty, która przynosi wstyd za granicą. To imigranci ze wschodu są tam sprawcami największej liczby przestępstw, powiedzenie "Polak to złodziej" nie wzięło się znikąd. To nie wina natury ludzi ze wschodniej Europy, tylko panującego tu ustroju przez kilkadziesiąt lat. Przyjedzie taki zza granicy i się jeszcze chwali, że rower sobie przywiózł, stał przy ulicy wziął sobie. I to nie jednostkowy przypadek. Z zakładów pracy PRLu wynosiło się coś czasami, wtedy to była zaradność, teraz nazywamy to złodziejstwem.

- Socjalizm odszedł w niebyt ponad 25 lat temu . obecnie na zachód do pracy wyjeżdżają osoby urodzone u jego sychłku lub po jego upadku. W większości są tam cenieni . Oczywiście pojechał tam również margines społeczny szukający łatwego zarobku.

> - Socjalizm odszedł w niebyt ponad 25 lat temu . obecnie na zachód do pracy wyjeżdżają osoby urodzone u jego sychłku lub po jego upadku. W większości są tam cenieni . Oczywiście pojechał tam również margines społeczny szukający łatwego zarobku.

-Ano właśnie. Ci co już nie są skażeni systemem są cenieni.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>-Ano właśnie. Ci co już nie są skażeni systemem są cenieni.

Acha. Czyli dwudziestopięciolatek z magistrem ekonomii, na stażu i robiący MBA nie jest skażony systemem, a dwudziestopięciolatek bez magistra - ba, bez studiów w ogóle - robiący fury jest skażony. Acha. Ok.

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>Acha. Czyli dwudziestopięciolatek z magistrem ekonomii, na stażu i robiący MBA nie jest skażony systemem, a dwudziestopięciolatek bez magistra - ba, bez studiów w ogóle - robiący fury jest skażony. Acha. Ok.
-Nie ma co chrzanić, nie tędy miał iść temat. Nie chodzi o ludzi, tylko system, który niczego dobrego nie uczył, nie wychowywał tylko wypaczał, na szczęście nie wszystkich.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

Co wy mi tu, dobry człowieku, opowiadacie? Pewne skażenie "ogólną" mentalnością komunizmu - jasne, jak najbardziej, ale to nie jest totalne sprowadzenie każdego do poziomu wiejskiego przygłupa przecież! Większość mojego środowiska albo przeżyła całe swoje życie albo urodziła się w okolicach '50 - '80. Chamów, hołoty i kombinatorów wśród nich mikroskopijnie mało. Kilka "mamutów", które nie zmienią przyzwyczajeń jest, ale to są rzeczy odrobinę bardziej subtelne niż alergia na podstawową kulturę.

Rozumiem, że nie znosisz komuny szczerze i z pasją, ale nie zwalaj na nią wszystkiego, co się da, ani nie próbuj zaprzeczać, że miała - mało, bo mało - ale kilka dobrych punktów. Realnie, nie emocjonalnie. Bo mi zaczyna tu jechać "a na drzewach, zamiast liści...".

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>Co wy mi tu, dobry człowieku, opowiadacie? Pewne skażenie "ogólną" mentalnością komunizmu - jasne, jak najbardziej, ale to nie jest totalne sprowadzenie każdego do poziomu wiejskiego przygłupa przecież! Większość mojego środowiska albo przeżyła całe swoje życie albo urodziła się w okolicach '50 - '80. Chamów, hołoty i kombinatorów wśród nich mikroskopijnie mało. Kilka "mamutów", które nie zmienią przyzwyczajeń jest, ale to są rzeczy odrobinę bardziej subtelne niż alergia na podstawową kulturę.

-Pewnie nie chcesz zrozumieć o co chodzi, albo nie potrafisz. Właśnie o to chodzi, że ustrój promował te "mamuty" i przygłupów. Wystarczy zebrań partyjnych z tamtych lat posłuchać. Władze, służby bezpieczeństwa, ogólnie stanowiska z przydziału były dla przygłupów służących wiernie ustrojowi. Sklepy zasrańce nawet swoje miały. To nie było wychowawcze, uczciwość i prawda nie popłacały. Nawet siedziało się za to.

>Rozumiem, że nie znosisz komuny szczerze i z pasją, ale nie zwalaj na nią wszystkiego, co się da, ani nie próbuj zaprzeczać, że miała - mało, bo mało - ale kilka dobrych punktów. Realnie, nie emocjonalnie. Bo mi zaczyna tu jechać "a na drzewach, zamiast liści...".
Oczywiście. I jest za co nie znosić bo gorszego gówna ludzie na ziemi nie wymyślili. I nie miała żadnych dobrych punktów, które nie mogłyby być realizowane gdyby jej nie było.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>Oczywiście. I jest za co nie znosić bo gorszego gówna ludzie na ziemi nie wymyślili. I nie miała żadnych dobrych punktów, które nie mogłyby być realizowane gdyby jej nie było.

- Zaczynając ten wątek nie miałem w zamiarze brania socjalizmu w obronę a tylko przedstawić swoje spojrzenie na pewne wartości ponad czasowe i ustrojowe.
Nie mogę jednak pozostać obojętny na tego typu komentarze. Każdy ma prawo do swojej oceny tych czy inny wydarzeń jednak każdy fanatyzm budzi moje oburzenie.
To nie socjalizm był gówniany a cześć elit władzy. Tak zresztą jak obecnie .
Mówisz , że nic tam nie było takiego co dzisiaj nie można stworzyć.

Ja wymienię parę takich rzeczy.

1. Ośmiogodzinny dzień pracy
2. Szkolnictwo , które nie puszczało rodziców z torbami.
3. Kolonie i obozy dla młodzieży z zakładów pracy opłacane z funduszu socjalnego. Uprzedzam twoją ripostę na temat niskich zarobków . Były one adekwatne do podstawowych kosztów utrzymania rodziny. Nikt wówczas nie zarabiał tylko na czynsz mieszkaniowy.
4. opieka lekarska - do chirurga zapisywałem się rano a po południu byłem przyjęty.

Chcę być dobrze zrozumiany nie pragnę powrotu komuny ale też protestuję przed określaniem ludzi wówczas urodzonych mianem chamów , matołów i.t.p
Większa część tego społeczeństwa w latach po wojennych brała udział w odbudowie tego kraju często nawet nie licząc na wynagrodzenie . Oszołomy , kanalie i zwykłe świnie nie są domeną konkretnego ustroju a występują w każdej formacji ustrojowej.

Dla mnie człowiek na poziomie to taka osoba , która potrafi w miarę obiektywnie oceniać fakty i pokazywać co jest lub było w porządku a co nie.
Trwając w postawie , że wszystko co nie po mojej myśli to wielkie G................... , możesz szybko trafić do klubu Maciarewicza i zamiast szturmówki nosić krzyż z napisem Smoleńsk pomścimy.

>- Zaczynając ten wątek nie miałem w zamiarze brania socjalizmu w obronę a tylko przedstawić swoje spojrzenie na pewne wartości ponad czasowe i ustrojowe.
>Nie mogę jednak pozostać obojętny na tego typu komentarze. Każdy ma prawo do swojej oceny tych czy inny wydarzeń jednak każdy fanatyzm budzi moje oburzenie.
>To nie socjalizm był gówniany a cześć elit władzy. Tak zresztą jak obecnie .
-Nie było elit z wyboru tylko z nadania i mądrość ani kwalifikacje nie były na pewno kryterium ich przydziału, tylko służalczość.
>Mówisz , że nic tam nie było takiego co dzisiaj nie można stworzyć.
>Ja wymienię parę takich rzeczy.
>1. Ośmiogodzinny dzień pracy
>2. Szkolnictwo , które nie puszczało rodziców z torbami.
>3. Kolonie i obozy dla młodzieży z zakładów pracy opłacane z funduszu socjalnego.
-Właśnie dlatego musiało to upaść jak teraz Grecja.

>Chcę być dobrze zrozumiany nie pragnę powrotu komuny ale też protestuję przed określaniem ludzi wówczas urodzonych mianem chamów, matołów i.t.p

Już mi się znudziło tłumaczyć, patrz odp. do Elki Ponurej ciut wyżej. Ogólnie dobrzy, mądrzy i uczciwi nie byli cenni dla tego ustroju.

>Dla mnie człowiek na poziomie to taka osoba , która potrafi w miarę obiektywnie oceniać fakty i pokazywać co jest lub było w porządku a co nie.
>Trwając w postawie , że wszystko co nie po mojej myśli to wielkie G................... , możesz szybko trafić do klubu Maciarewicza i zamiast szturmówki nosić krzyż z napisem Smoleńsk pomścimy.
-A po czyjej to było myśli, Moskwy chyba. Znasz jakichś sławnych mądrych ludzi, artystów, poetów, pisarzy, aktorów, którzy pochwalą tamten ustrój?
Może coś z Kuronia, z piosenek Kaczmarskiego? Może z Barei, który wykpił to wszystko jak tylko mógł, na ile wolno było.
-Macierewicza sobie możesz...zauważ że dla niego nadal wszystko jest źle i trwa komuna. Czy między religiantami, a lewactwem nie ma już miejsca na normalnych ludzi?

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

To nie socjalizm był gówniany a cześć elit władzy. Tak zresztą jak obecnie .
Socjalizm tak, wypaczenia nie Już to kiedyś chyba słyszałem

>Mówisz , że nic tam nie było takiego co dzisiaj nie można stworzyć.
>Ja wymienię parę takich rzeczy.
>1. Ośmiogodzinny dzień pracy
Za 8 godz to zarobiłbym pewnie z 1500 zeta na miesiąc. Ja pracuje od 10 do 15 godzin choć nikt mnie nie zmusza. Jak ja pracuje więcej mam więcej kasy, wtedy więcej ma też mój szef. Posty i sprawiedliwy układ.

>2. Szkolnictwo , które nie puszczało rodziców z torbami.
Byle jakie rzeczywiście nie puszcza z torbami. Dobre potrafi.

>3. Kolonie i obozy dla młodzieży z zakładów pracy opłacane z funduszu socjalnego. Uprzedzam twoją ripostę na temat niskich zarobków . Były one adekwatne do podstawowych kosztów utrzymania rodziny. Nikt wówczas nie zarabiał tylko na czynsz mieszkaniowy.
Każdy płacił na te wczasy. Wszyscy mieli po równo Teraz wystarczy przez rok odkładać co miesiąc parę groszy i wysłąć dzieciaka też na wczasy, często ciekawsze.

>4. opieka lekarska - do chirurga zapisywałem się rano a po południu byłem przyjęty.
Ja nie zapisuję się. Idę płacę i mnie przyjmuje. Nie mam czasu czekać do popołudnia.

>Chcę być dobrze zrozumiany nie pragnę powrotu komuny ale też protestuję przed określaniem ludzi wówczas urodzonych mianem chamów , matołów i.t.p
Też protestuję. Nie mieli wtedy wyboru zbytniego w jakim systemie chcą żyć.

>Większa część tego społeczeństwa w latach po wojennych brała udział w odbudowie tego kraju często nawet nie licząc na wynagrodzenie . Oszołomy , kanalie i zwykłe świnie nie są domeną konkretnego ustroju a występują w każdej formacji ustrojowej.
A kto miał odbudowywac kraj? W Niemczech robili to Turcy?

>Dla mnie człowiek na poziomie to taka osoba , która potrafi w miarę obiektywnie oceniać fakty i pokazywać co jest lub było w porządku a co nie.
A co w poprzednim systemie było w porządku? Czy się stało, czy leżało 2000 się zarabiało?

>Trwając w postawie , że wszystko co nie po mojej myśli to wielkie G................... , możesz szybko trafić do klubu Maciarewicza i zamiast szturmówki nosić krzyż z napisem Smoleńsk pomścimy.

Co mi winien Smoleńsk, że go Zygmunt Waza zdobył ponownie dla WKL w 1611 r?

>Socjalizm tak, wypaczenia nie Już to kiedyś chyba słyszałem

- Każdy system można wypaczyć historia zna takie przykłady

>>1. Ośmiogodzinny dzień pracy
>Za 8 godz to zarobiłbym pewnie z 1500 zeta na miesiąc. Ja pracuje od 10 do 15 godzin choć nikt mnie nie zmusza. Jak ja pracuje więcej mam więcej kasy, wtedy więcej ma też mój szef. Posty i sprawiedliwy układ.

- Sprawiedliwy układ jest wtedy , kiedy człowiek pracuje po to żeby żyć a nie żyje po to by pracować .
Pewnie niewież ale przeważajaca część społeczeństwa pracuje wiecej niż 8 godzin a dostaje 1500 zł brutt. Spróbuj policzyć ile to jest netto.

>Byle jakie rzeczywiście nie puszcza z torbami. Dobre potrafi.

Byle jakie , nie obrażaj swoich rodziców zapewne są wykształeceni . Tak się głupi składa , że większość szefów dużych firm to ludzie wykształeceni w komiunie. Posiadają tytuły , inż. , mgr. a nie licencjata . I nie mów mi , że to układ. Sam układ nie zastąpi szarych komurek. Ja wykształciłem sie w socjaliźmie i nie byłem jeszcze ani jednego dnia na bezrobociu mimo , że mam juz 6 krzyżyk . Zapewniam cię niekorzystam z programu 50 +

>Każdy płacił na te wczasy. Wszyscy mieli po równo Teraz wystarczy przez rok odkładać co miesiąc parę groszy i wysłąć dzieciaka też na wczasy, często ciekawsze.

- Czy ty jesteś pewny , że mieszkasz w Polsce ?
Bardzo wiele rodzin nie ma czasami na obiad dla dzieci a ty mówisz o oszczędzaniu .

>>4. opieka lekarska - do chirurga zapisywałem się rano a po południu byłem przyjęty.
>Ja nie zapisuję się. Idę płacę i mnie przyjmuje. Nie mam czasu czekać do popołudnia.

Ja też płacę ale ja to nie wszycy , ty też nie jesteś całościa społeczeństwa .

>>Większa część tego społeczeństwa w latach po wojennych brała udział w odbudowie tego kraju często nawet nie licząc na wynagrodzenie . Oszołomy , kanalie i zwykłe świnie nie są domeną konkretnego ustroju a występują w każdej formacji ustrojowej.
>A kto miał odbudowywac kraj? W Niemczech robili to Turcy?

- Nie bardzo rozumiesz . Ludzie ci wykonali z pobudek ideowych pracę dla Herkulesa . Wówczs nie pytali co ja z tego będę miał ?

Nie daj się zwodzić pozorom . W socjaliźmie nie było misek przykręconych do stołu . Ludzie w większości pracowali uczciwie . Powiedzenie czy się stoi czy sie leży odnosiło się do bezsensy gospodarki a nie do nieróbstwa .

Bardzo cię proszę - używaj funkcji "podgląd".

>- Każdy system można wypaczyć historia zna takie przykłady
Każdy, ale nie każdy aż tak się wypacza jak socjalizm. Jakoś żaden inni tylu zbrodni nie popełnił co socjalizm. Chyba, ze komunizm i narodowysocjalizm to nie socjalizm?

>>>1. Ośmiogodzinny dzień pracy

> - Sprawiedliwy układ jest wtedy , kiedy człowiek pracuje po to żeby żyć a nie żyje po to by pracować .
Widzisz, ja pracuje na procent. Mam 11% z obrotu jakie zrobi mój szef w ciągu miesiąca plus 1000 zeta, taka pensja czy sie stoi czy lezy. Niby z czego ma mój szef zapłacić mi więcej, jeśli on z reszty płaci zusy, podatki, paliwo, energie, amortyzacje sam. Po zapłacie on ma trochę mniej niż ja z wypłaty. Z czego niby ma mi zapłacić za 8 godzin pracy 6000zł? Chałupe sprzedać i w namiocie żyć coby mi socjal zapłacić? Masz jakiegoś pomysła?
Jak będą mniejsze podatki to i ja zarobie więcej, szef też i państwo też.

>Pewnie niewież ale przeważajaca część społeczeństwa pracuje wiecej niż 8 godzin a dostaje 1500 zł brutt. Spróbuj policzyć ile to jest netto.
Nie moja wina. Niech zmienią pracę, poszukają innej. Ja mógłbym zarabiać więcej w innym zawodzię, ale nie chce mi się na linkach myć szyb w wieżowacach. Za stary jestem. Jeśli pracują to chyba im sie opłaca. Moja kobieta pracowała też za 1500 zeta pół roku. Po tym jak powiedziła, że się zwalnia dostała 1500 zeta netto, nie brutto. Niby nie wiele, ale na waciki jej styka. Choć ..wolałaby nie pracować. Miałby kto się dzieciakiem zająć.Dobrze że babcia na miejscu.

>>Byle jakie rzeczywiście nie puszcza z torbami. Dobre potrafi.
>Byle jakie , nie obrażaj swoich rodziców zapewne są wykształeceni . Tak się głupi składa , że większość szefów dużych firm to ludzie wykształeceni w komiunie. Posiadają tytuły , inż. , mgr. a nie licencjata . I nie mów mi , że to układ. Sam układ nie zastąpi szarych komurek. Ja wykształciłem sie w socjaliźmie i nie byłem jeszcze ani jednego dnia na bezrobociu mimo , że mam juz 6 krzyżyk . Zapewniam cię niekorzystam z programu 50 +
Moja kobieta posiada tytuł magistra i licencjat z psychologii jakiejś i resocjalizacji. Tyle, że ten papierek nikomu do niczego nie jest potrzebny.Co innego jakby miałą inżyniera.
Mówiłem, że szkoda kasy na studia, które nikomu do niczego nie są potzrebne oprócz dumy jej rodzinki
Ja też wykształciłem sie za PRL i nie narzekam, ani na kasę, ani na bezrobocie. Mój szef od pól roku szuka pracowanika, ale jakoś trudno mu znależc w tym kraju berozbocia.

>>Każdy płacił na te wczasy. Wszyscy mieli po równo Teraz wystarczy przez rok odkładać co miesiąc parę groszy i wysłąć dzieciaka też na wczasy, często ciekawsze.
> - Czy ty jesteś pewny , że mieszkasz w Polsce ?
W samym centrum i jestem zadowolony. Byłbym bardziej gdyby państwo kradło mi mniej kasy z podatków. Wtedy moje dwie kobiety wysłałbym na lepsze wczasy. Ja nie jeżdzę bo nie mam czasu. Ale, może w tym roku se ze dwa tygodnie zafunduje 1wszy raz od 4 lat wczasy. A co. A i szef mi nie płaci za wczasy tzn oprócz tego 1000 zeta.

>Bardzo wiele rodzin nie ma czasami na obiad dla dzieci a ty mówisz o oszczędzaniu .
Wiesz za PRL też głodny do szkoły chodziłem bo było nas i jest 9 cioro rodzeństwa. I matka czasami nie miała na obiad. A w opiece była raz. Więcej tam nie zajrzała jak zaproponowali jej chyba 100 złoty zapomogi hhee . Ale to już w RP. Takie życie, czasami nie jest łatwo, ale to nie znaczy, że ktoś cos musi Ci dać. Ja odkąd skończyłem 15 lat sam na siebie w miarę zarabiałem i uczyłem się. Od tamtej pory wszystko co mam, mam dzieki sobie, choć mam niewiele to akurat tyle ile mi trezba.

>Ja też płacę ale ja to nie wszycy , ty też nie jesteś całościa społeczeństwa .
Wszyscy to nawet w niebie nie będą Ja też tam nie bedę.

>- Nie bardzo rozumiesz . Ludzie ci wykonali z pobudek ideowych pracę dla Herkulesa . Wówczs nie pytali co ja z tego będę miał
Budowali swoje domy, swój kraj dla swoich dzieci. Wtedy socjalu nie było to nikt nie pytał ''co ja z tego będe miał.Tak jak dawno temu ludzie nie pytali się ''co ja będe z tego miał jak umrrę za swój kraj''Jakiej tu niby idei więcej potrzeba?
Dlatego ja nie piszę o tych ludziach, tylko o systemie.

>Nie daj się zwodzić pozorom . W socjaliźmie nie było misek przykręconych do stołu . Ludzie w większości pracowali uczciwie . Powiedzenie czy się stoi czy sie leży odnosiło się do bezsensy gospodarki a nie do nieróbstwa .
Noo tyle, że bezensowna gospodarka to wynik socjalizmu. Tak jak dzsiejsze kłopoty RP gospodarcze to też wynik socjalizmu. I komu przeszkadzała Ustawa Wilczka?

>Magiczne słowa to były "proszę, przepraszam, dziękuję", a nie "abra kadabra" jak teraz....

Słowa i zwyczaje się zmieniają. Kiedyś się kobiety całowało w rączkę... dziś już nie ma takiej konieczności. Dziś dla niektórych nastolatek komentarz typu "ale suczka" jest pełnoprawnym komplementem i tu się nie ma co kłócić która wersja jest lepsza, tylko trzeba zaakceptować zdanie ludzi na ten temat. Po prostu.

Dla mnie (i po dziś dzień nawet) dość enigmatyczne było jak się z kobietą witać... nie widuję ich często, ale przychodzi dajmy na to taka koleżanka na "imprezę"... i jednej to rękę podać, innej to buzi na policzek... inna to buzi na policzek nie na przywitanie, ale na pożegnanie już tak. Kolejna czeka jak kołek, aż ja tą rękę podam. Absurd jakiś.

>Jadło się z zamkniętymi ustami i gumę żuło takoż (choć tylko w ostateczności)...

Od tego jest właśnie język, żeby ludzi upominać. Jeśli ktoś zaczyna jeść nie tyle nieobyczajnie, co po prostu w sposób denerwujący czy obrzydliwy, to trzeba takiemu zwrócić uwagę.

To, że jest jakiś starodawny zwyczaj regulujący w którą nogawkę należy wytrzeć ręce po jedzeniu chipsów ziemniaczanych, czy jakim widelczykiem należy nakładać twarożek na bułkę, nie oznacza jeszcze, że powinniśmy tych zasad ślepo przestrzegać. Naprawdę nie ma żadnego znaczenia, czy ktoś je z otwartymi, czy zamkniętymi ustami (tudzież jak łyżkę trzyma).

>W autobusie czy na ulicy ktoś zawsze mógł zwrócić uwagę nieokrzesanemu gamoniowi i to było respektowane...

Jaki to jest problem - zapytać, bo nie zawsze jest tak, że człowiek "z premedytacją" nie ustępuje? Co to znaczy "zwrócić uwagę"? Nie zwrócić uwagę, tylko zapytać trzeba. Bo każdy ma takie samo prawo do użytkowania miejsca w autobusie/tramwaju.

>Jaki to jest problem - zapytać, bo nie zawsze jest tak, że człowiek "z premedytacją" nie ustępuje? Co to znaczy "zwrócić uwagę"? Nie zwrócić uwagę, tylko zapytać trzeba. Bo każdy ma takie samo prawo do użytkowania miejsca w autobusie/tramwaju.

- Zapewne mamy już taką słabowitą młodzież.

> - Zapewne mamy już taką słabowitą młodzież.

Ano, młodzież bywa słabowita. I młodzież sobie nie życzy np być "przypadkiem" kopaną po nodze w stabilizatorze, bo nie ustępuje miejsca w tramwaju. Taka młodzież może również miewać pogorszenia jakiejś niekoniecznie objawiającej się donośnie i spektakularnie choroby która rozwala mięśnie i nie czuje się zobowiązana, w związku z tym, naklejać sobie na czole kartki ze stosownym oświadczeniem. Stąd też osoba potrzebująca usiąść może zapytać, bo to jej nie zabije, czy nie ustąpiono by jej miejsca. Kultura w obu kierunkach. To nie boli. A jaka przy tym wartość edukacyjna! Młody byk poproszony o ustąpienie miejsca, może pierwszy raz w życiu, będzie miał okazję doznać ćwiczeń w kulturalnej konwersacji. Polecam, bo i tak czynię w nielicznych przypadkach korzystania z komunikacji zbiorowej. Jeśli nie dla wartości edukacyjnej - to dla ładunku komicznego oblicza rzeczonego byka.

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

> - Zapewne mamy już taką słabowitą młodzież.

Co roku tysiące ludzi łamie nogi. Spora część to ludzie młodzi. Nie widzę powodu, dla którego młody człowiek, który ledwo co się zdążył "zrosnąć" ma nosić ze sobą kartkę, na której spisał błagalne wołania o pozwolenie na siedzenie w tramwaju, bo go dajmy na to boli.

A tak co do Wschodu.
Mój tato pracuje w Moskwie. Swego czasu mieszkał tam w hotelu robotniczym, żalił się, że panowie to często brudni chodzą, brzydko pachną. Raz jeden tak waniał na całą okolicę, że nie wytrzymali i wsadzili go siłą w ciuchach do wanny.

Mówię, że może przyjechał z jakiś stepów, mieszkał w jurcie, nie wie co to wanna... a tato na to - Ania! To był Polak! U nas pracują tylko Polacy!

>Nie pamiętam żadnych lekcji dobrego wychowania.
Ja pamiętam. Ale może to tylko była taka fanaberia mojej wychowawczymi z podstawówki. Ona była przedwojenna (nawet chyba "przedpierwszowojenna"), więc na każdej lekcji wychowawczej były jakieś nauki savoir-vivre'u.
>to że w tym kraju mamy taką masę chamstwa i złodziejstwa zawdzięczamy socjalistycznemu wychowaniu właśnie.
Nie. Zawdzięczamy to brakowi wychowania. Nie wiem, dlaczego, ale niektórym rodzicom wcale nie zależało. Socjalizm nie jest żadną przeszkodą w nauczeniu dziecka mówienia "dzień dobry", "proszę" i "dziękuję".
Akurat te trzy zwroty bardzo się w sklepie przydają. I jeszcze czwarty, "do widzenia".

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

>>Nie pamiętam żadnych lekcji dobrego wychowania.
>Ja pamiętam. Ale może to tylko była taka fanaberia mojej wychowawczymi z podstawówki. Ona była przedwojenna (nawet chyba "przedpierwszowojenna"), więc na każdej lekcji wychowawczej były jakieś nauki savoir-vivre'u.

-No właśnie przedwojenna. Zależy na jakich ludzi się trafiło. Sam system oświaty socjalistycznej zaś nie miał priorytetów odnośnie dobrego wychowania.

>>to że w tym kraju mamy taką masę chamstwa i złodziejstwa zawdzięczamy socjalistycznemu wychowaniu właśnie.
>Nie. Zawdzięczamy to brakowi wychowania. Nie wiem, dlaczego, ale niektórym rodzicom wcale nie zależało. Socjalizm nie jest żadną przeszkodą w nauczeniu dziecka mówienia "dzień dobry", "proszę" i "dziękuję".

-A skąd brak wychowania? Gdy pod sklepem toczyła się walka o chleb i cukierki trudno było o dzień dobry, dziękuję, do widzenia. Socjalizm ma tu swój udział.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>-A skąd brak wychowania? Gdy pod sklepem toczyła się walka o chleb i cukierki trudno było o dzień dobry, dziękuję, do widzenia. Socjalizm ma tu swój udział.

Mam dziwne przekonanie , że tamte czasy znasz tylko z przekazów prasowych . Kolejki w sklepach i totalny brak towarów spożywczych to lata 80 -te. W latach sześcdziesiatych mama posyłała mnie do sklepu bym kupił kotlety schabowe i nie było z tymm żadego problemu . Zawsze problem był z art. technicznymi ale też nie widziałem bójek pod sklepem .
Socjalizm oderwany był od realizmu gospodarczego i musiał upaść ale to wcale nie oznacza , że ludzie tamtego okresu to hołota .

>Mam dziwne przekonanie , że tamte czasy znasz tylko z przekazów prasowych . Kolejki w sklepach i totalny brak towarów spożywczych to lata 80 -te. W latach sześcdziesiatych mama posyłała mnie do sklepu bym kupił kotlety schabowe i nie było z tymm żadego problemu . Zawsze problem był z art. technicznymi ale też nie widziałem bójek pod sklepem .
-Masz błędne przekonanie. Co dwa dni przywożono chleb. Pojawiał się pomiędzy 7, a 12, cały czas trzeba było pilnować kolej i wyglądać kiedy wreszcie przywiozą z GS. Dawali po 2, chyba że stał osie drugi raz w kolejce i nie zabrakło. Ludzie byli oddzieleni sznurkiem od półek i łatwo dochodziło do pyskówek. Od lat 80 tych problem był z każdym rodzajem towarów i w takich czasach żyłem.

>Socjalizm oderwany był od realizmu gospodarczego i musiał upaść ale to wcale nie oznacza , że ludzie tamtego okresu to hołota .
-Ale ustrój promował hołotę, na szczęście nie wszyscy "shołocieli"

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

> Od lat 80 tych problem był z każdym rodzajem towarów i w takich czasach żyłem.

A kolega Ci tłumaczy, jak komu dobremu, że system słusznie miniony nie składał się, li i jedynie, z lat osiemdziesiątych.

Chciałam również nadmienić, że moi rodzice owe lata osiemdziesiąte przeżyli już jako dorośli ludzie i jakoś przez ten cały czas nie "zhołocieli". Magia jakaś...

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>> Od lat 80 tych problem był z każdym rodzajem towarów i w takich czasach żyłem.
>A kolega Ci tłumaczy, jak komu dobremu, że system słusznie miniony nie składał się, li i jedynie, z lat osiemdziesiątych.
-Co z tego, lata 80te nie wzięły się znikąd, były konsekwencją lat poprzednich, brnięcie w durny system musiało do tego doprowadzić. Okres "stalinowski" tez nie był zbyt przyjemny i wychowawczy.

>Chciałam również nadmienić, że moi rodzice owe lata osiemdziesiąte przeżyli już jako dorośli ludzie i jakoś przez ten cały czas nie "zhołocieli". Magia jakaś...

-Gratulacje, ale na pewno z hołotą się nieraz zetknęli, kombinatorami, złodziejami, donosicielami, łapówkarzami, "załatwiaczami". Sami musieli pewnie nieraz coś załatwiać, zamiast kupić, dać w łapę lekarzowi lub jakiemuś magazynierowi. To właśnie robił ten system. Dla kogo to było złe nie tęskni za tym (nie "zhołociał"), innym się podobało (oni właśnie dali się "zhołocić").

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>>> Od lat 80 tych problem był z każdym rodzajem towarów i w takich czasach żyłem.
>>A kolega Ci tłumaczy, jak komu dobremu, że system słusznie miniony nie składał się, li i jedynie, z lat osiemdziesiątych.
>-Co z tego, lata 80te nie wzięły się znikąd, były konsekwencją lat poprzednich, brnięcie w durny system musiało do tego doprowadzić. Okres "stalinowski" tez nie był zbyt przyjemny i wychowawczy.
>>Chciałam również nadmienić, że moi rodzice owe lata osiemdziesiąte przeżyli już jako dorośli ludzie i jakoś przez ten cały czas nie "zhołocieli". Magia jakaś...
>-Gratulacje, ale na pewno z hołotą się nieraz zetknęli, kombinatorami, złodziejami, donosicielami, łapówkarzami, "załatwiaczami". Sami musieli pewnie nieraz coś załatwiać, zamiast kupić, dać w łapę lekarzowi lub jakiemuś magazynierowi. To właśnie robił ten system. Dla kogo to było złe nie tęskni za tym (nie "zhołociał"), innym się podobało (oni właśnie dali się "zhołocić").
A to było coś inaczej niż wcześniej czy później?
Hołotę to ja widzę teraz na każdym kroku. Nie mówiąc o tym, że nasze młode pokolenie, dzięki wspaniałej reformie oświaty, wkrótce dołączy w stopniu zidiocenia, do młodzieży USA

>Hołotę to ja widzę teraz na każdym kroku. Nie mówiąc o tym, że nasze młode pokolenie, dzięki wspaniałej reformie oświaty, wkrótce dołączy w stopniu zidiocenia, do młodzieży USA
-Zidiocenie wcale nie jest większe i zależy co kto ma na myśli, dla jednego mędrzec to idiota i odwrotnie.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>-Masz błędne przekonanie. Co dwa dni przywożono chleb. Pojawiał się pomiędzy 7, a 12, cały czas trzeba było pilnować kolej i wyglądać kiedy wreszcie przywiozą z GS. Dawali po 2, chyba że stał osie drugi raz w kolejce i nie zabrakło. Ludzie byli oddzieleni sznurkiem od półek i łatwo dochodziło do pyskówek. Od lat 80 tych problem był z każdym rodzajem towarów i w takich czasach żyłem.

Czy ty napewno mieszkałeś w Polsce a nie w sojuzie .

Krakowie do sklepu społem chleb w był przywożony na dwie zmiany.

>Czy ty napewno mieszkałeś w Polsce a nie w sojuzie .
>Krakowie do sklepu społem chleb w był przywożony na dwie zmiany.
-Na wsi, tak wyglądała wtedy wieś, która tak tęskni teraz za tym, mimo iż to pamiętają i mogą potwierdzić co napisałem.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>>Czy ty napewno mieszkałeś w Polsce a nie w sojuzie .
>>Krakowie do sklepu społem chleb w był przywożony na dwie zmiany.
>-Na wsi, tak wyglądała wtedy wieś, która tak tęskni teraz za tym, mimo iż to pamiętają i mogą potwierdzić co napisałem.
To też na dziwnej wsi. Mam rodzinę na wsi. Nie brakowało im niczego. Mieli krówki, świnki, kury, chleb ciocia piekła sama, nie pamiętam, aby go w czasach komuny kupowała. Dzieci nigdy nie były głodne. Ale to zależało od rodziny, moja była bardzo pracowita. Po sąsiedzku bywało różnie - jedna rodzina nie potrafiła zadbać nawet o zebranie drewna na opał, jak brakło w nocy, to w nocy lecieli i szukali.

>>-Na wsi, tak wyglądała wtedy wieś, która tak tęskni teraz za tym, mimo iż to pamiętają i mogą potwierdzić co napisałem.
>To też na dziwnej wsi. Mam rodzinę na wsi. Nie brakowało im niczego. Mieli krówki, świnki, kury, chleb ciocia piekła sama, nie pamiętam, aby go w czasach komuny kupowała.
-Potwierdzasz co napisałem, wszystko mieli swoje, kupić się nie dało, więc nieraz chleb piekli. Teraz wszystko kupują, mleko nawet i narzekają, że pieniędzy mało. Teraz mają abonamenty, rachunki za te wszystkie zdobycze cywilizacji, o których kiedyś nie marzyli nawet i się dziwią że kosztuje.

>Dzieci nigdy nie były głodne. Ale to zależało od rodziny, moja była bardzo pracowita. Po sąsiedzku bywało różnie - jedna rodzina nie potrafiła zadbać nawet o zebranie drewna na opał, jak brakło w nocy, to w nocy lecieli i szukali.
-Ja też nie byłem głodny, chleb ze smalcem się żarło (zdrowa dieta?) czy samym masłem, kartofle i co tam upiekli w domu, o tych wszystkich serkach bajerkach nawet człowiek nie wiedział, że to gdzieś istnieje na świecie, a banany to dopiero 1989r, tu zobaczyłem. Jak ktoś chce może do tego wrócić, pozbyć się telefonów, tunerów TV satelitarnych, samochodów, odłączyć się od wodociągu (ze studni wiadrami nosiłem), komputerów i internetu, piec sobie podpłomyki i zagryzać marchwią, nie biegać do sklepów po byle jogurty i inne zbytki. Zobaczysz ile pieniędzy w kieszeni zostanie.

---

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia - Albert Camus

>To też na dziwnej wsi. Mam rodzinę na wsi. Nie brakowało im niczego. Mieli krówki, świnki, kury, chleb ciocia piekła sama, nie pamiętam, aby go w czasach komuny kupowała. Dzieci nigdy nie były głodne. Ale to zależało od rodziny, moja była bardzo pracowita. Po sąsiedzku bywało różnie - jedna rodzina nie potrafiła zadbać nawet o zebranie drewna na opał, jak brakło w nocy, to w nocy lecieli i szukali.

I od "polotu", że tak powiem. Jako dzieciak jeździliśmy z rodzicami na wakacje, na wieś do "bardzo dalekiej" rodziny.

Ludzie przezabawni. Chleb robili sami, ale taki, że się nim szło zatkać. Taki kleisty i gęsty, że tak powiem. Ich dieta składała się głównie z ziemniaków (i żeby było zabawnie, te ziemniaki trzymali w wilgotnej piwnicy, jak się tam wchodziło, to waliło po nozdrzach stęchlizną, pleśnią, grzybem i myszami, a z ziemniaków wyrastał dosłownie las odrostów) w , tego chleba i śmietany. Pamiętam szok, jak zobaczyłem co zjadają ci cali "kuzyni", jak to się mówiło. Na talerz śmietany tyle co zupy się normalnie nalewa, chleb w garść i dalejże opróżniać ten talerz.

Matka przywiozła im pomidorów, normalnych pomidorów. Byliśmy gdzieś w mieście, kupiła na targu. Z owoców to oni mieli tylko to, co się dobrze ze spirytusem komponuje. Dzieciaki nie wiedziały co to jest ten pomidor, nigdy nie jedli.

Po tym jednak, jak im posmakowały, "ciotka" zasadziła w przydomowym ogródku kilka krzaków. Sami by jednak na to nie wpadli. "Wujcio" lat koło 45 nie miał połowy zębów, podejrzewam, że witaminę C przyjmował tylko w postaci porzeczkówki.

>I od "polotu", że tak powiem. Jako dzieciak jeździliśmy z rodzicami na wakacje, na wieś do "bardzo dalekiej" rodziny.
>Ludzie przezabawni. Chleb robili sami, ale taki, że się nim szło zatkać. Taki kleisty i gęsty, że tak powiem. Ich dieta składała się głównie z ziemniaków (i żeby było zabawnie, te ziemniaki trzymali w wilgotnej piwnicy, jak się tam wchodziło, to waliło po nozdrzach stęchlizną, pleśnią, grzybem i myszami, a z ziemniaków wyrastał dosłownie las odrostów) w , tego chleba i śmietany. Pamiętam szok, jak zobaczyłem co zjadają ci cali "kuzyni", jak to się mówiło. Na talerz śmietany tyle co zupy się normalnie nalewa, chleb w garść i dalejże opróżniać ten talerz.
>Matka przywiozła im pomidorów, normalnych pomidorów. Byliśmy gdzieś w mieście, kupiła na targu. Z owoców to oni mieli tylko to, co się dobrze ze spirytusem komponuje. Dzieciaki nie wiedziały co to jest ten pomidor, nigdy nie jedli.
>Po tym jednak, jak im posmakowały, "ciotka" zasadziła w przydomowym ogródku kilka krzaków. Sami by jednak na to nie wpadli. "Wujcio" lat koło 45 nie miał połowy zębów, podejrzewam, że witaminę C przyjmował tylko w postaci porzeczkówki.

Wiadomość z radia Erewań
Jak podaje nasz reporter w Moskie na Placu Czerwonym rozdają zadarmo samochody .

Dzwoni słuchacz
Przepraszam byłem i nikt nie rozdaje .

Radio Erewań
Przepraszamy ale zaszło małe nieporozumienie. Bo to nie w Moskie ale w Petersburgu i nie na Placu Czerwonym ale na Placu Gorkiego i nie samochody ale rowery. Waże jest również , że nie rozdają a kradną.

Twoja odpowieść to taka własnie wiadomość . Czy to ,że mój sąsiad gromadzi w domu śmieci i myje się tylko jak go na mieście złapie ulewa świadczy o tym , że Poznaniacy to brudasy.

Ja też jeździłem na tzw. letnisko . Jadłem tam znakomite pierogi z borówkami , chleb bezkonserwantów , wyroby wędliniarskie własnej roboty przy , który obecne wędliny to pomyje. W ogródku przy domowym gospodyni miała wszystkie możliwe warzywa od pietruszki do ogórków.
Oczywiście były również minusy .
Wygódka za domem , łazienka w drewnianej bali .

>Twoja odpowieść to taka własnie wiadomość . Czy to ,że mój sąsiad gromadzi w domu śmieci i myje się tylko jak go na mieście złapie ulewa świadczy o tym , że Poznaniacy to brudasy.

Nigdzie nie napisałem, że wszyscy tak mieli, mają, czy mieć będą. Napisałem o jednym, konkretnym przypadku, który uważam za interesujący.

Też racja, moja ciocia miała ciekawą kuchnię, zresztą moja babcia też sporo potraw robiła tak, jak u dziadziusia w domu się robiło - bo to z jego strony rodzina.
Pamiętam szok, jak zrobili pierogi z jagodami. To były pieczone bułki, nawet smaczne, ale przygotowałam się na pierogi! Zresztą pierogi te prawdziwe też były i to z wszystkim, polecam też jeżyny, bardzo smaczne w postaci pierogów.
A pierogi te pieczone były też z kaszą. Ja lubiłam, jako jedyna z rodziny

Ale niestety - rodziny o jakich piszesz to nie była kwestia tylko wsi, w mieście też tak bywa. Jeśli dla kogoś najważniejszy staje się alkohol, to tak właśnie jest.

>-Ale ustrój promował hołotę, na szczęście nie wszyscy "shołocieli"

Ustrój nie ma nic do rzeczy. Różni ludzie byli wtedy i różni są teraz.
Powiesz może, że kapitalizm bardziej niż komuna skłania do życzliwości? Np. w pracy, w dużej korporacji, w przerwie w wyścigu szczurów. Albo może w szkole, gdzie niektóre dzieciaki pachną forsą a inne nędzą? Ciekawe czy uczą tam teraz tych słów magicznych

---

Fakty to mają do siebie, że racja jest zawsze po ich stronie. Wuch

>>Dlaczego mnie to dziwi ? Ponieważ co by nie mówić o edukacji w szkole epoki socjalizmu był tam
>>kładziony duży nacisk na wychowanie.
>-Tu naprawdę Ci się pomyliło. Nie pamiętam żadnych lekcji dobrego wychowania. Wprost przeciwnie, to że w tym kraju mamy taką masę chamstwa i złodziejstwa zawdzięczamy socjalistycznemu wychowaniu właśnie. Im dalej na Wschód, tym bardziej chamstwo popularne. Brak poszanowania dla cudzej pracy i własności prywatnej jak i wspólnej.

Tak, to prawda - dobre elementy wychowania w PRL-owskiej szkole nie wynikały z panującej ideologii i ustroju, lecz z obyczajów, które są trwalsze niż ustrój polityczny. Dobre obyczaje, zakorzenione jeszcze w czasach II RP, wpłynęły pośrednio lub bezpośrednio na ludzi żyjących w PRL, a oni przetransponowali je dalej do następnego pokolenia, ponad chamstwem obcej, wschodniej cywilizacji związanej z komunizmem.

>A może po postu obecnie kultury ludzie uczą się z obrad Sejmu.

Pewnie tak, albo w tej miłej społeczności zaczął dominować gen "chamstwa". Życie zmusiło nas do bycia chamami i tak się to rozpleniło...

Ps. Nie Stawiaj spacji przed przecinkami i kropkami.

---

"W Anglii ludzie starają się być błyskotliwi przy śniadaniu. To straszne. Tylko głupcy są bowiem błyskotliwi o tej porze." Oscar Wilde

Świat się zmienia i zasady zachowania się zmieniają wraz z nim.

To "dzień dobry", czy zły to tylko wierzchołek góry lodowej, ale w tym momencie można skupić się na interakcji w sklepie.

Z jednej strony przyzwyczailiśmy się (jako społeczeństwo) do widoku uprzedmiotowionych sklepikarzy... taki facet na kasie w supersamie jest niczym więcej, niż tylko białkowym robotem, który musi pokasować nasze "konsumpcjonalia". Sam mówi "dzień dobry" (albo i nie mówi), tonem sugerującym, że dzień dobry na pewno nie jest. Równie dobrze może zacząć od "a karta na punkty jest?".

Dochodzi do tego stres z jednej i z drugiej strony i gotowe. Komuś, kto czekał w kolejce nie chce się w ogóle gęby rozdziawiać.

Z drugiej strony ludzie przestają robić rzeczy, na które nie mają ochoty. Ograniczają ilość kontaktów, wymiksowują się ze świąt rodzinnych, których nienawidzą. Olewają też ludzi, z którymi nie chcą utrzymywać kontaktów. Kasjer/sklepikarz jest robotem, ma zrobić swoje i się odpierniczyć. Skoro nie będą gadać, to po cholerę zaczynać?

Ja bym jednak poruszył jeszcze jedną sprawę, a mianowicie - jakie znaczenie ma jakaś powitalna formułka?

Dobry dzień, czy zły - co za różnica? Po co te sztuczne rytuały i powiedzonka? Powiem szczerze, że czasami ten debilizm potrafi mnie zdenerwować. Choćby to podawanie łapy - jakiś absurd. Pamiętam taką jedną sytuację, stoję przed uczelnią, idzie sobie znajomy w moją stronę. Środek zimy jest. Facet kicha po rękach, no i parę sekund później, po wytarciu ręki o spodnie wyciąga do mnie łapę. Zamiast wypalić, że ma obsmarkaną rękę, powiedziałem, że jestem chory i nie podaję ręki żeby nie zarażać... on na to z rozbrajającą szczerością - "nie szkodzi, ja też jestem chory".

Absurd. Te wszystkie rytuały same z siebie nie mają żadnego znaczenia. Jeśli spotykam dobrego kumpla, wcale nie muszę zwracać się do przez to "dzień dobry", mogę od razu wypalić - "ty stary pe...geju, co ty na siebie włożyłeś?".

Jeśli uważam sąsiada za męski narząd rozrodczy pozbawiony ciągłości tkanek, to mogę go śmiało olać. Jeśli ktoś nie ma dla mnie żadnego znaczenia - po co? Czy powiedzenie "dzień dobry" coś zmieni?

Problemem jest tutaj samo podejście do ludzi, a nie to jak się do siebie zwracają.

Co do staruszek w tramwajach, to mnie osobiście najbardziej denerwowało to, że w większości nie potrafiły one zaznaczyć swoich potrzeb. Człowiek niemy się zrobił w tych środkach komunikacji miejskiej. Albo wyścig o fotel, albo inwektywy, albo nawet przemoc - raz widziałem jak staruszka ściągnęła na siłę jakiegoś chłopaka z siedzenia. Wystarczyłoby jednak powiedzieć - przepraszam, może pan/pani ustąpi?

Nie można zakładać z góry, że każdy młody człowiek siedzi i nie ustępuje, bo jest bucem. Może ma chorą nogę? Zdarza się, nawet nie tak rzadko jak może się wydawać.

W tym wypadku też można bez żadnych ozdobników po prostu zapytać, a nie traktować człowieka z miejsca jak chama. Zamiast grzeczność wymuszać - pozwolić jej rozkwitnąć tam, gdzie faktycznie ma ona uzasadnienie.

>Świat się zmienia i zasady zachowania się zmieniają wraz z nim.
>To "dzień dobry", czy zły to tylko wierzchołek góry lodowej, ale w tym momencie można skupić się na interakcji w sklepie.

Oczywiście, że świat się zmienia. Jednak pewne wartości są ponad czasowe. Do mojego dobrego kumpla krzyknę na powitanie cześc stary baranie. Jednak mijanemu sąsiadowi powiem dzień dobry panu.
Chamstwo jest chamstwem niezależnie od wieku . Dlatego ściąganie kogoś na siłę jest objawem braku kultury.
Oczywiście każda starszuksza może poprosić tylko po co wówczas zasady kultury.
A generalnie owe zasady jak napisła któryś z porzedników poprostu ułatwiają życie.

>sąsiadowi powiem dzień dobry panu.

Jeśli oczywiście sąsiad nie jest akurat baranem w naszym mniemaniu. Albo mamy go po prostu w czterech literach.

>Chamstwo jest chamstwem niezależnie od wieku . Dlatego ściąganie kogoś na siłę jest objawem braku kultury.
>Oczywiście każda starszuksza może poprosić tylko po co wówczas zasady kultury.

Po to, żeby nie było niedopowiedzeń i robienia "bo tak". Kolejna sprawa, że wtedy więcej byłoby interakcji między ludźmi,

>A generalnie owe zasady jak napisła któryś z porzedników poprostu ułatwiają życie.

Tylko częściowo. Poprzez ograniczenie kontaktów międzyludzkich wynikających z tych zwyczajowych zachowań, ludzie dziczeją (np. te staruszki, którym do łba nie przyjdzie, żeby kogoś poprosić o zwolnienie miejsca), nabierają fałszywych przekonań na temat innych grup "społecznych".

>Poprzez ograniczenie kontaktów międzyludzkich wynikających z tych zwyczajowych zachowań, ludzie dziczeją (np. te staruszki, którym do łba nie przyjdzie, żeby kogoś poprosić o zwolnienie miejsca), nabierają fałszywych przekonań na temat innych grup "społecznych".
Chyba nie rozumiem:
1. Staruszka wchodzi do tramwaju, młodzieniec wstaje, "Proszę, pani spocznie" , "Och, jaki z Pana gentleman", "Ależ bynajmniej".... - to jest be?
2. Staruszka wchodzi, młodzieniec siedzi, czeka, "Czy mógłby Pan być łaskaw?", "Ależ proszę" itp - to jest cacy?

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

Obydwa są cacy. Nie cacy jest młodzieniec każący staruszce wyp... wyjść z pola jego wzroku. Albo staruszka wrzeszcząca i waląca siatą po nogach zamiast prosząca o ustąpienie miejsca.

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>Problemem jest tutaj samo podejście do ludzi, a nie to jak się do siebie zwracają.

No oczywiście! Nie chodzi o sztywne, fałszywe formy, ale o życzliwe nawiązanie kontaktu zamiast idiotycznego udawania, że się tego drugiego człowiek nie zauważa.

A Ty nieco miotasz się w sprzecznościach. Tu i teraz jednako nieeleganckie jest podawanie wytartej po osmarkaniu ręki jak i jedzenie z rozdziawioną po krowiemu gębą.
Jeśli nie ma problemu z jedzeniem z otwartymi ustami czemu siłą rzeczy muszą towarzyszyć nieciekawe (dla niektórych) odgłosy, to kiedy można stosować Twoja radę:
>Jeśli ktoś zaczyna jeść nie tyle nieobyczajnie, co po prostu w sposób denerwujący czy obrzydliwy, to trzeba takiemu zwrócić uwagę.

Ja np. mam zawsze w kieszeniach chusteczki (za głębokiej komuny nosiłem zwitki papieru toaletowego) i dość często zdarza mi się obdarowywać nimi współobywateli. Kiedyś w dość eleganckiej restauracji dałem dwie paczki chusteczek dwóm odpieprzonym po europejsku gogusiom z laptopami co w czasie biznesowego obia.... tfu!.... lanczu pociągali nosami jak prostaki z feudalnych czworaków.

Ja tam jestem za jak najpełniejszym luzem, bez sztywnych form, ale - tu się przecież zgadzamy - kultura to nie tylko formy, rytuały. Jednakże kiedy ktoś sam nie czuje bluesa rytuały mogą być jedynym ratunkiem dla niego samego i jego otoczenia

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>A Ty nieco miotasz się w sprzecznościach. Tu i teraz jednako nieeleganckie jest podawanie wytartej po osmarkaniu ręki jak i jedzenie z rozdziawioną po krowiemu gębą.

Wytarta ręka nie jest nieelegancka. Wytarta ręka jest wytarta niedokładnie, a ja naprawdę nie mam potrzeby dzielenia się z ludźmi (ani tym bardziej przyjmowania) bakteriami.

>Ja np. mam zawsze w kieszeniach chusteczki (za głębokiej komuny nosiłem zwitki papieru toaletowego) i dość często zdarza mi się obdarowywać nimi współobywateli.

Nie noszę z prozaicznej przyczyny - nie smarkam. I dlatego też, aby zachować podobny stan rzeczy, wolę nie zbliżać się do chorych ludzi, do których zbliżać się nie muszę

>Kiedyś w dość eleganckiej restauracji dałem dwie paczki chusteczek dwóm odpieprzonym po europejsku gogusiom z laptopami co w czasie biznesowego obia.... tfu!.... lanczu pociągali nosami jak prostaki z feudalnych czworaków.

Chamstwem według mnie jest w tym wypadku nie to, że biedulki smarkają, ale że pakują się w miejsce publiczne, w którym być wcale nie muszą, ze swoimi zarazkami.

>Ja tam jestem za jak najpełniejszym luzem, bez sztywnych form, ale - tu się przecież zgadzamy - kultura to nie tylko formy, rytuały. Jednakże kiedy ktoś sam nie czuje bluesa rytuały mogą być jedynym ratunkiem dla niego samego i jego otoczenia

Rytuały tylko pogłębiają problem. Ciemniak pozostanie ciemny, bo dalej nie będzie miał możliwości zrozumienia dlaczego powinno się wykonywać pewne czynności (a pewnych nie powinno).

>Dochodzi do tego stres z jednej i z drugiej strony i gotowe. Komuś, kto czekał w kolejce nie chce się w ogóle gęby rozdziawiać.
>Z drugiej strony ludzie przestają robić rzeczy, na które nie mają ochoty. Ograniczają ilość kontaktów, wymiksowują się ze świąt rodzinnych, których nienawidzą. Olewają też ludzi, z którymi nie chcą utrzymywać kontaktów.

Jołki-połki, ze zacytuję klasyka.
Staram się traktować ludzi tak, jak sama chciałabym być traktowana. Uśmiecham się, mówię dzień dobry. Zwykle działa to zaraźliwie. Ci, co czakają do mnie w kolejce są w tej szczególnej sytuacji, że nie mogą w ogóle gęby nie rozdziawiać. Mają chore dzieci. Zapewne nie chcieliby ze mna utrzymywać kontaktu, ale muszą. Sytuacja przymusowa. Dla mnie też, bo bywa, że jeden z drugim rodzic brzydko pachnący i tłumaczyć mu trzeba trzy razy drukowanymi literami - ale to nie zwalnia z szacunku dla drugiej osoby. Ta przymusowa sytuacja staje się dla obu stron mniej dolegliwa, gdy zachowane są zasady kindersztuby.

Pozdrawiam

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka" )

>Jołki-połki, ze zacytuję klasyka.
>Staram się traktować ludzi tak, jak sama chciałabym być traktowana. Uśmiecham się, mówię dzień dobry. Zwykle działa to zaraźliwie. Ci, co czakają do mnie w kolejce są w tej szczególnej sytuacji, że nie mogą w ogóle gęby nie rozdziawiać. Mają chore dzieci. Zapewne nie chcieliby ze mna utrzymywać kontaktu, ale muszą. Sytuacja przymusowa. Dla mnie też, bo bywa, że jeden z drugim rodzic brzydko pachnący i tłumaczyć mu trzeba trzy razy drukowanymi literami - ale to nie zwalnia z szacunku dla drugiej osoby. Ta przymusowa sytuacja staje się dla obu stron mniej dolegliwa, gdy zachowane są zasady kindersztuby.

Podoba mi się twoja wypowiedź . Uśmiech i kultura jest lekarstwem na otaczająca nas rzeczywistość.

>Ta przymusowa sytuacja staje się dla obu stron mniej dolegliwa, gdy zachowane są zasady kindersztuby.

W jakim sensie "mniej dolegliwa"? Wymuszony kontakt z kimś, kogo się nie lubi nie jest wcale rzeczą pozytywną.

Dla jednego człowieka to "dzień dobry" będzie rzeczą nauralną, a dla innego narzuconym przez społeczeństwo "kaprysem" - będą działać dokładnie jak te dzieci, którym mamusie każą mówić "dzień dobry" znienawidzonemu sąsiadowi.

Natomiast wszelkiej maści słowa dziękuję, przepraszam, dobry dzień nijak sytuacji nie pomagają. To tylko pusta forma, która co najwyżej sytuację może pogorszyć. Jeśli ma być interakcja, to niech ona będzie prawdziwa, a nie ubrana w fałszywe piórka zachowań zwyczajowych.

>W jakim sensie "mniej dolegliwa"? Wymuszony kontakt z kimś, kogo się nie lubi nie jest wcale rzeczą pozytywną.

Nie "nie lubi". Rodzice moich pacjentów nie mają do mnie żadnego stosunku. Przychodzą, bo zmusza ich choroba dziecka. Gdyby tylko mogli, woleliby być gdzie indziej; gdziekolwiek indziej. Jeżeli się do nich uśmiecham i pozdrawiam - czują się lepiej - i to widać, słychać i czuć.

>Dla jednego człowieka to "dzień dobry" będzie rzeczą naturalną, a dla innego narzuconym przez społeczeństwo "kaprysem" - będą działać dokładnie jak te dzieci, którym mamusie każą mówić "dzień dobry" znienawidzonemu sąsiadowi.

Może i tak, ale muszą się liczyć z reakcją drugiej strony. Jak mi rodzic dziecka "odburka" lub nie odpowiada na dzień dobry, to robi mi przykrość.

>Natomiast wszelkiej maści słowa dziękuję, przepraszam, dobry dzień nijak sytuacji nie pomagają. To tylko pusta forma, która co najwyżej sytuację może pogorszyć. Jeśli ma być interakcja, to niech ona będzie prawdziwa, a nie ubrana w fałszywe piórka zachowań zwyczajowych.

No pewnie. Niech mi rodzic pacjenta powie: ty stara potargana babo w uszarganych dżinsach, wcale nie chcę słuchać, co masz mi do powiedzenia.
Teraz ćwiczenie dla Ciebie: co sobie pomyślę i jak to wpłynie na mój stosunek do nic niewinnego pacjenta?

pozdrawiam

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka") )

>No pewnie. Niech mi rodzic pacjenta powie: ty stara potargana babo w uszarganych dżinsach, wcale nie chcę słuchać, co masz mi do powiedzenia.
>Teraz ćwiczenie dla Ciebie: co sobie pomyślę i jak to wpłynie na mój stosunek do nic niewinnego pacjenta?
>pozdrawiam
>

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka") )
>

Brawo , znakomita odpowiedź

>Nie "nie lubi". Rodzice moich pacjentów nie mają do mnie żadnego stosunku. Przychodzą, bo zmusza ich choroba dziecka. Gdyby tylko mogli, woleliby być gdzie indziej; gdziekolwiek indziej. Jeżeli się do nich uśmiecham i pozdrawiam - czują się lepiej - i to widać, słychać i czuć.

Teraz pytanie, czy to faktycznie formułka, która jest klepana do bólu zadziałała, czy ogólne podejście do człowieka z Twojej strony?

>Może i tak, ale muszą się liczyć z reakcją drugiej strony. Jak mi rodzic dziecka "odburka" lub nie odpowiada na dzień dobry, to robi mi przykrość.

Innymi słowy owa "grzeczność" przestaje być "grzecznością", a staje się marketingowym chwytem. Sklepikarz, który jest wesoły i odpowiednio rozmowny, czy też lekarz, który doskonale wstrzeliwuje się w nastrój pacjenta działa dla dobra własnego. Podobnie jak klient, który da napiwek kelnerowi, żeby kolejnym razem nie dostać zaplutej zupy, czy chory, który obawia się, że jeśli nie wyrazi swojej wdzięczności, to będzie gorzej potraktowany.

Innymi słowy zawód jaki człowiek wykonuje staje się rzeczą drugorzędną - rzeczą najważniejszą za to staje się podlizanie komuś, kto ma nad nami chwilową władzę.

To już nie grzeczność, jak wspomniałem wyżej, ale strategia "jak nie zostać orżniętym".

Rodzic może Ci nie odpowiedzieć, ale rodzic nie jest u Ciebie w celach towarzyskich - swoją drogą Ty też nie. Nie rozumiem jak obca osoba może w taki sposób sprawić swoim zachowaniem przykrość?

>No pewnie. Niech mi rodzic pacjenta powie: ty stara potargana babo w uszarganych dżinsach, wcale nie chcę słuchać, co masz mi do powiedzenia.

A dlaczego tak? Jeśli ktoś nie chce wchodzić w kontakty towarzyskie, nie ma co zaczynać od wstępu do pogawędki o pogodzie. Jeśli ktoś przychodzi do lekarza, dzień na pewno dobry nie jest. Równie dobrze można od razu przejść do rzeczy, a nie udawać, że wszystko jest fajnie i cacy.

Nie oznacza to oczywiście, że trzeba kogoś wyzywać - bo niby z jakiego powodu?

>Teraz pytanie, czy to faktycznie formułka, która jest klepana do bólu zadziałała, czy ogólne podejście do człowieka z Twojej strony?

Ogólne podejście do człowieka z mojej strony.

>Innymi słowy owa "grzeczność" przestaje być "grzecznością", a staje się marketingowym chwytem. Sklepikarz, który jest wesoły i odpowiednio rozmowny, czy też lekarz, który doskonale wstrzeliwuje się w nastrój pacjenta działa dla dobra własnego. Podobnie jak klient, który da napiwek kelnerowi, żeby kolejnym razem nie dostać zaplutej zupy, czy chory, który obawia się, że jeśli nie wyrazi swojej wdzięczności, to będzie gorzej potraktowany.

Widzisz, oczywiście, że tak. Działamy dla dobra własnego. Czasami też cudzego, bo w moich kontaktach z rodzicami pacjentów chodzi najbardziej o dobro tegoż pacjenta - i w tym celu muszę się jak najszybciej i jak najbardziej precyzyjnie dogadać z jego rodzicami. Dlaczego więc masz coś przeciwko działaniu narzecz tych dóbr? Zwłaszcza, że to dobro własne lub cudze nie oznacza dla nikogo krzywdy?

>Innymi słowy zawód jaki człowiek wykonuje staje się rzeczą drugorzędną - rzeczą najważniejszą za to staje się podlizanie komuś, kto ma nad nami chwilową władzę.

Nie, nie podlizywanie, tylko wchodzenie w życzliwą reakcję od pierwszego słowa i spojrzenia. W moim zawodzie nie ma czasu na powolne budowanie interakcji i zastanawianie się, czy chcemy być ze sobą, czy nie. Chłoniak ma czas podwojenia 17 godzin.

>To już nie grzeczność, jak wspomniałem wyżej, ale strategia "jak nie zostać orżniętym".

Ty zawsze tak od pierwszego spojrzenia orżnięcia się obawiasz? To smutne.

>Nie rozumiem jak obca osoba może w taki sposób sprawić swoim zachowaniem przykrość?

Po prostu sprawia. Nie rozumiem tego, tylko czuję. Empatycznie domniemam (a liczne fora narzekania na nieuprzejmych burczących lekarzy to potwierdzają), że druga strona czuje podobnie.

>A dlaczego tak? Jeśli ktoś nie chce wchodzić w kontakty towarzyskie, nie ma co zaczynać od wstępu do pogawędki o pogodzie. Jeśli ktoś przychodzi do lekarza, dzień na pewno dobry nie jest. Równie dobrze można od razu przejść do rzeczy, a nie udawać, że wszystko jest fajnie i cacy.

No to zaproponuj początek rozmowy z rodzicem, którego dziecko ma nowotwór złośliwy, któremu mam powiedzieć, że rokowanie w tej grupie nowotworów wynosi, dajmy na to 50% , leczenie będzie trwało póltora roku, będzie codzienną ciężką walką o każdy przyczułek od puk-puk bez używania form grzecznościowych jak dzieńdobry.

>Nie oznacza to oczywiście, że trzeba kogoś wyzywać - bo niby z jakiego powodu?

Jak wyzywać: że stara, ze baba, że potargana, że uszargane? To fakty, a nie wyzwiska. Ale gdyby ktoś rozpoczął rozmowę ze mną te fakty wyliczając, to chyba nie było by dobrze? To może jednak - dzieńdobry?

pozdrawiam

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka" )

>Ogólne podejście do człowieka z mojej strony.

No więc właśnie. A ono nie ma nic wspólnego z klepanymi standardowo powiedzonkami

>Widzisz, oczywiście, że tak. Działamy dla dobra własnego. Czasami też cudzego, bo w moich kontaktach z rodzicami pacjentów chodzi najbardziej o dobro tegoż pacjenta - i w tym celu muszę się jak najszybciej i jak najbardziej precyzyjnie dogadać z jego rodzicami. Dlaczego więc masz coś przeciwko działaniu narzecz tych dóbr?

Bo to taki rodzaj niematerialnej łapówki. Lepiej jest chyba jednak uświadomić ludziom, że w danej sytuacji nie liczy się to co oni sobie myślą prywatnie na jakiś temat, a rozwiązanie pewnego problemu.

Widać już po samym tym wątku, że parę nic nie znaczących słów ma wielki wpływ na to jak się człowieka odbiera - jakieś zafajdane "dzień dobry"... to nie jest żadna podstawa do oceny.

Jeśli idę do lekarza, tak jak to było parę miesięcy temu, jak miałem zapalenie ucha, to nie zaczynam od dzień dobry po nieprzespanej nocy, tylko mówię - "ucho mnie boli, o to tutaj". I lekarz nie powinien mnie oceniać w tej sytuacji, a powinien mnie zbadać i wyleczyć. Szczęśliwie tak się właśnie stało

Formułka "dzień dobry" jest zupełnie niepotrzebna, niczego nie wnosi, w niczym nie pomaga. To się jak widać zmienia, więc nie ma co narzekać, że się zmienia, a zaakceptować ten fakt.

>Nie, nie podlizywanie, tylko wchodzenie w życzliwą reakcję od pierwszego słowa i spojrzenia.

To można zrobić i bez oklepanych formułek. Polacy wprost takie formułki uwielbiają, jak im anglik odpowie "Hi" zamiast "Fine, how about you?" to nie wiedzą co odpowiedzieć

Druga sprawa, że życzliwość czy jej brak nijak nie powinna wpływać na jakość wykonywanej pracy. A wpływa. Tym samym jest rodzajem "łapówki". "Będę miły, bo jak nie, to mnie źle potraktują".

>W moim zawodzie nie ma czasu na powolne budowanie interakcji i zastanawianie się, czy chcemy być ze sobą, czy nie. Chłoniak ma czas podwojenia 17 godzin.

No więc tym bardziej warto oszczędzić sobie niepotrzebnego gadania o niczym.

>Ty zawsze tak od pierwszego spojrzenia orżnięcia się obawiasz? To smutne.

Pracowałem w restauracji kiedyś. Tak, jak się jest niegrzecznym, trzeba niestety pogodzić się z gorszą jakością usług Sam wprawdzie nigdy się na nikim nie "mściłem", ale widziałem jak koledzy redukują swoje napięcie w mało etyczny sposób.

>Po prostu sprawia. Nie rozumiem tego, tylko czuję. Empatycznie domniemam (a liczne fora narzekania na nieuprzejmych burczących lekarzy to potwierdzają), że druga strona czuje podobnie.

Bo i złych ludzi do zawodu widać biorą. Tam, gdzie ma być kontakt z drugim człowiekiem, tam powinni iść ludzie obdarzeni odpowiednimi cechami osobowościowymi. Którym nie zrobi się dyskomfortowo, kiedy po raz kolejny pan pacjent zesika się w łóżko. I wydukiwane pozdrowionka nie mają z tym nic wspólnego - samo "dzień dobry" wypowiedziane właściwym tonem potrafi zmrozić krew w żyłach pajcentowi.

>No to zaproponuj początek rozmowy z rodzicem, którego dziecko ma nowotwór złośliwy, któremu mam powiedzieć, że rokowanie w tej grupie nowotworów wynosi, dajmy na to 50% , leczenie będzie trwało póltora roku, będzie codzienną ciężką walką o każdy przyczułek od puk-puk bez używania form grzecznościowych jak dzieńdobry.

"Dzień dobry, państwa dziecko ma nowotwór złośliwy?" brzmi dobrze? To wygląda jak wstęp do opowiadania Topora!

>Jak wyzywać: że stara, ze baba, że potargana, że uszargane? To fakty, a nie wyzwiska. Ale gdyby ktoś rozpoczął rozmowę ze mną te fakty wyliczając, to chyba nie było by dobrze? To może jednak - dzieńdobry?

Zamiast "dzień dobry" można równie dobrze wstawić "fidubudu" albo "czipamipa". To jest bezsensowny zwrot, który poprzez wpływ naszej nie zawsze mądrej kultury może przyczynić się do formułowania fałszywych uprzedzeń w stosunku do osoby, która go nie użyje.

>No więc właśnie. A ono nie ma nic wspólnego z klepanymi standardowo powiedzonkami

Są na podorędziu klepane stadardowo powiedzonka i mogę nimi wyrażać moje życzliwe podejście do ludzi.

>Bo to taki rodzaj niematerialnej łapówki. Lepiej jest chyba jednak uświadomić ludziom, że w danej sytuacji nie liczy się to co oni sobie myślą prywatnie na jakiś temat, a rozwiązanie pewnego problemu.

Do tego musiałabym po drugiej stronie "stołu" mieć człowieka nie tylko inteligentnego, ale też mądrego, a takich ludzi jest boleśnie mało. Zastosowanie zwykłej uprzejmości pozwala na nawiązanie kontaktu ze wszystkimi. Jest uniwersalne, przez co bezcenne.

>Widać już po samym tym wątku, że parę nic nie znaczących słów ma wielki wpływ na to jak się człowieka odbiera - jakieś zafajdane "dzień dobry"... to nie jest żadna podstawa do oceny.

To jest podstawa do oceny czyjegoś stosunku do drugiego człowieka.

>Jeśli idę do lekarza, tak jak to było parę miesięcy temu, jak miałem zapalenie ucha, to nie zaczynam od dzień dobry po nieprzespanej nocy, tylko mówię - "ucho mnie boli, o to tutaj". I lekarz nie powinien mnie oceniać w tej sytuacji, a powinien mnie zbadać i wyleczyć. Szczęśliwie tak się właśnie stało

Ale czy Cię ocenił w istocie nie wiesz, prawda?

>Formułka "dzień dobry" jest zupełnie niepotrzebna, niczego nie wnosi, w niczym nie pomaga. To się jak widać zmienia, więc nie ma co narzekać, że się zmienia, a zaakceptować ten fakt.

To Twoje zdanie, do którego masz prawo. Zapewne postępujesz zgodnie z jego duchem. Ty go zaakceptowałeś i sobie dzieńdobry głowy nie zawracasz. Ja sobie zawracam i zawracać będę.

>To można zrobić i bez oklepanych formułek.

Proszę o przepis.

>Druga sprawa, że życzliwość czy jej brak nijak nie powinna wpływać na jakość wykonywanej pracy. A wpływa. Tym samym jest rodzajem "łapówki". "Będę miły, bo jak nie, to mnie źle potraktują".

No. I to, patrz panie - wszędzie. W Bombaju, w Hamburgu, w Londynie, a w Japonii - nie do uwierzenia- nawet jakby bardziej.

>No więc tym bardziej warto oszczędzić sobie niepotrzebnego gadania o niczym.

Na dzień dobry wystarcza.

>Bo i złych ludzi do zawodu widać biorą. Tam, gdzie ma być kontakt z drugim człowiekiem, tam powinni iść ludzie obdarzeni odpowiednimi cechami osobowościowymi. Którym nie zrobi się dyskomfortowo, kiedy po raz kolejny pan pacjent zesika się w łóżko. I wydukiwane pozdrowionka nie mają z tym nic wspólnego - samo "dzień dobry" wypowiedziane właściwym tonem potrafi zmrozić krew w żyłach pajcentowi.

No. Mnie wzięli. Nie myl jednak, proszę sikania z używaniem form grzecznościowych. Moi pacjenci zdążyli już na mnie wylać hektolityry swoich ekskrementów, krwi i wymiocin. Nigdy mi to nie przeszkadzało i nadal nie przeszkadza.

>"Dzień dobry, państwa dziecko ma nowotwór złośliwy?" brzmi dobrze? To wygląda jak wstęp do opowiadania Topora!

I tak to właśnie brzmi. Po drodze jeszcze proszę siadać, upeniam się, czy wygodnie i uśmiecham przepraszająco, mówiąc, że mam im do zakomunikowania bardzo niedobrą wiadomość.

>Zamiast "dzień dobry" można równie dobrze wstawić "fidubudu" albo "czipamipa". To jest bezsensowny zwrot, który poprzez wpływ naszej nie zawsze mądrej kultury może przyczynić się do formułowania fałszywych uprzedzeń w stosunku do osoby, która go nie użyje.

Boję się jednak, że gdyby któryś rodzic zaczął rozmowę ze mną od "fidubudu" wezwałabym ochronę. Nie miałabym czasu na subtelne rozważania, że być może oto stoi przede mną nonkonformistyczny przeciwnik form grzecznościowych, jako przebrzmiałych i nic nieznaczących, przeciwnik łapówek emocjonalnych, który pragnie temu protesowi dać wyraz, ale jest jak najbardzej zdrowy psychicznie

Pozdrawiam

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka" )

>Są na podorędziu klepane stadardowo powiedzonka i mogę nimi wyrażać moje życzliwe podejście do ludzi.

Owszem. Ale jeślo ktoś rezygnuje z tej formy komunikacji, nie powinno to odbić się na podejściu do tego człowieka w sferze zawodowej. Koleżeńskość jest fajną rzeczą, jeśli chodzi o życie prywatne, a w pracy człowiek powinien kierować się głównie interesem zawodowym.

>Do tego musiałabym po drugiej stronie "stołu" mieć człowieka nie tylko inteligentnego, ale też mądrego, a takich ludzi jest boleśnie mało. Zastosowanie zwykłej uprzejmości pozwala na nawiązanie kontaktu ze wszystkimi. Jest uniwersalne, przez co bezcenne.

"Dzień dobry" nie ma nic wspólnego z uprzejmością. Znaczenie ma to w jaki sposób człowiek wejdzie z drugim człowiekiem w interakcję. Tego można ludzi uczyć, a nie tego jakie słowo kiedy wypada powiedzieć.

>To jest podstawa do oceny czyjegoś stosunku do drugiego człowieka.

Nie jest. Ton głosu może być podstawą. A to, że ktoś nie powie sklepikarzowi, czy lekarzowi "dzień dobry"... tu nawet nie ma miejsca niekiedy na normalną interakcję, w momencie w którym jedna ze stron jest zajęta czymś zupełnie innym, niż "zawieranie znajomości". Człowiek nie myśli o tysiącu rzeczy w jednym momencie. Jak ma złamaną nogę, to guzik go obchodzi lekarz i jego uczucia. Ale lekarz może się wkurzyć (a nie powinien).

>Ale czy Cię ocenił w istocie nie wiesz, prawda?

Nie obchodzi mnie czy mnie ocenił. Nie widziałem tego lekarza nigdy więcej w swoim życiu i pewnie nie zobaczę. Co się dla mnie liczy, to fakt, że zajął się problemem który miałem - o to chodzi u lekarza w końcu, prawda?

>To Twoje zdanie, do którego masz prawo. Zapewne postępujesz zgodnie z jego duchem. Ty go zaakceptowałeś i sobie dzieńdobry głowy nie zawracasz. Ja sobie zawracam i zawracać będę.

A proszę bardzo. Zrozum tylko, że w pewnych sytuacjach istota ludzka ma inne rzeczy na głowie, niż nawiązywanie znajomości i odgrywanie scenek z podstawówki.

Nie oczekujemy, że facet, któremu tramwaj odciął obie nogi powie lekarzowi radosne "dzień dobry". To sytuacja oczywista. Czy jeśli komuś żona zginęła dwa dni wcześniej w wypadku samochodowym, to może mieć na tyle obniżony nastrój, że guzik go obchodzi wchodzenie w radosne interakcje ze sklepikarzem? A może tylko krocze sobie odparzył i nie ma ochoty na radosne powitania z kimś, z kim nawet rozmawiać nie będzie.

Trzeba sobie zdawać sprawę z tego, że ludzie miewają różne nastroje, różne rzeczy na nich wpływają, a w większości naszych kontaktów nie chodzi o bycie towarzyskim.

>No. I to, patrz panie - wszędzie. W Bombaju, w Hamburgu, w Londynie, a w Japonii - nie do uwierzenia- nawet jakby bardziej.

Ludzie wymyślają sobie rózne głupoty. Choćby takie, że jak ktoś nie pacnie w kościele na kolana i nie zrobi w powietrzu wyimaginowanego krzyża, to jest bucem.

>Na dzień dobry wystarcza.

Który wcale dobry nie jest.

>No. Mnie wzięli. Nie myl jednak, proszę sikania z używaniem form grzecznościowych. Moi pacjenci zdążyli już na mnie wylać hektolityry swoich ekskrementów, krwi i wymiocin. Nigdy mi to nie przeszkadzało i nadal nie przeszkadza.

No widzisz. A niektórym przeszkadza. Bardzo ładnym przykładem jest choćby to: zapytaj.on(*)jace_meza_lub_zareczone__.html

Kiedy pielęgniara oznajmia rodzącej proszącej o znieczulenie, że "trzeba było dupy nie dawać jak się nie chce rodzić". I to nie jest odosobniony przypadek.

>I tak to właśnie brzmi. Po drodze jeszcze proszę siadać, upeniam się, czy wygodnie i uśmiecham przepraszająco, mówiąc, że mam im do zakomunikowania bardzo niedobrą wiadomość.

A im jest wtedy od razu lepiej, że się ich traktuje jak głupków, którzy nie potrafią sami sobie wygodnie usiąść.

Swoją drogą i tu jest absurd swego rodzaju, że lakarza traktuje się z jakimś nabożnym namaszczeniem. Człowiek zachowuje się jak w szkolnej ławce, czeka aż go "nauczyciel" upoważni do zajęcia miejsca. Wiadomo po co tam człowiek jest. Płaci za usługę. Wiadomo, że będzie rozmawiał. To trochę tak, jakby się pytać motorniczego w tramwaju, czy można miejsce zająć. Albo sklepikarza w supersamie, czy można sobie włożyć do koszyka tego batonika.

W takich sytuacjach człowiek czując się jak petent jest dodatkowo onieśmielony, nie zada pytań, które by chciał zadać. Część zasobów poznawczych przekierowuje na odtwarzanie skryptów zachowań, których do końca nie zna. Dodatkowo zezwolenie na zajęcie miejsca jest podkreśleniem tego, że lekarz ma w tej sytuacji jakąś władzę, której w rzeczywistości wcale nie ma.

Takie pytanie - co by było, gdyby Twój pacjent sam sobie udiadł? Wchodzi i siada.

Albo to całe pukanie do drzwi, rzecz grzecznościowa jak najbardziej. W instytucjach trzeba pukać. W szkole, do pokoju nauczycielskiego - trzeba pukać. Do dziekanatu na studiach - musi być pukanie. Do lekarza - pukać. Do instytucji finansowanych z pięniędzy publicznych się puka - absurd. Bo człowiek u siebie w domu pukać nie musi.

Przecież u tego lekarza nawet i tak nawet po tym puknięciu, jak nie ma odpowiedzi, to jest łaps za klamkę.

>Boję się jednak, że gdyby któryś rodzic zaczął rozmowę ze mną od "fidubudu" wezwałabym ochronę. Nie miałabym czasu na subtelne rozważania, że być może oto stoi przede mną nonkonformistyczny przeciwnik form grzecznościowych, jako przebrzmiałych i nic nieznaczących, przeciwnik łapówek emocjonalnych, który pragnie temu protesowi dać wyraz, ale jest jak najbardzej zdrowy psychicznie.

A ja myślę, że byś po prostu powiedziała, nieco zdziwiona "słucham?" Bo człowiek się co najwyżej gubi, kiedy ktoś mu nagle wychodzi z czymś niespodziewanym, przełamującym schemat. I wtedy zamiast odgrywać rolę, która do niczego nie prowadzi, nagle zaczyna myśleć.

>>Bo i złych ludzi do zawodu widać biorą. Tam, gdzie ma być kontakt z drugim człowiekiem, tam powinni iść ludzie obdarzeni odpowiednimi cechami osobowościowymi. Którym nie zrobi się dyskomfortowo, kiedy po raz kolejny pan pacjent zesika się w łóżko. I wydukiwane pozdrowionka nie mają z tym nic wspólnego - samo "dzień dobry" wypowiedziane właściwym tonem potrafi zmrozić krew w żyłach pajcentowi.
>No. Mnie wzięli. Nie myl jednak, proszę sikania z używaniem form grzecznościowych. Moi pacjenci zdążyli już na mnie wylać hektolityry swoich ekskrementów, krwi i wymiocin. Nigdy mi to nie przeszkadzało i nadal nie przeszkadza.
Bo i czym innym jest niemiły pacjent, a czym innym pacjent, który wylał z siebie nieświadomie i bez złej woli dowolny płyn fizjologiczny.
Po zabiegu w szpitalu skrwawiłam prześcieradło kołdrę i nawet - jakimś cudem! - poduszkę. Pielęgniarka zobaczyła, i wiedząc, że za kilka godzin wychodzę, zmieniła mi cały zestaw. Nie było w tym obrażania, ani niegrzeczności, w końcu leżałam półprzytomna kilka godzin. Ale z drugiej strony ja mam taką naturę już, że raczej jestem miła. Pielęgniarki przez blokiem pogłaskały mnie i uspokajały, pomimo, że byłam i tak spokojna. Ale to było zwyczajnie miłe - nie musiały, nie należało to do ich obowiązków. Nie naskarżyłabym, gdyby nie zrobiły tego. Ale na mój uśmiech i gaworzenie z nimi, po prostu odpowiedziały sympatią. To zupełnie normalne. Dziwne byłoby, gdyby człowiek nie reagował na emocje przekazywane mu - to chyba nie jest zdrowe. Autystyczne osoby tak mają w pewnym stopniu - nie rozumieją emocji w kontekście, tylko sam przekaz werbalny.

>Jeśli idę do lekarza, tak jak to było parę miesięcy temu, jak miałem zapalenie ucha, to nie zaczynam od dzień dobry po nieprzespanej nocy, tylko mówię - "ucho mnie boli, o to tutaj". I lekarz nie powinien mnie oceniać w tej sytuacji, a powinien mnie zbadać i wyleczyć. Szczęśliwie tak się właśnie stało
>Formułka "dzień dobry" jest zupełnie niepotrzebna, niczego nie wnosi, w niczym nie pomaga. To się jak widać zmienia, więc nie ma co narzekać, że się zmienia, a zaakceptować ten fakt.
Zdziwiłbyś się.
Spróbuj raz w takiej sytuacji zachować się w miły sposób, a zobaczysz, jak mili są ludzie wokół Ciebie.
Tu nie chodzi o ocenę osoby, a o zwykłą zasadę "akcja-reakcja". Lekarz oczywiście będzie się starał zachować profesjonalnie i oczywiście przepisze Ci odpowiednie leki, nawet jak wejdziesz z miną borsuka. Ale tak działa ludzki umysł, że jeśli podejdziesz z uśmiechem i zagadniesz dobrym słowem, to zwykle Ci się odpłacą tym samym.

>Druga sprawa, że życzliwość czy jej brak nijak nie powinna wpływać na jakość wykonywanej pracy. A wpływa. Tym samym jest rodzajem "łapówki". "Będę miły, bo jak nie, to mnie źle potraktują".
Bo to wynika z naszej neurologii. Reagujemy na sygnały wysyłane w naszą stronę i odpowiadamy tym samym. Jest to silna, mimowolna reakcja. Możemy walczyć z nią, próbować racjonalizować, ale ona i tak będzie.

>Pracowałem w restauracji kiedyś. Tak, jak się jest niegrzecznym, trzeba niestety pogodzić się z gorszą jakością usług Sam wprawdzie nigdy się na nikim nie "mściłem", ale widziałem jak koledzy redukują swoje napięcie w mało etyczny sposób.
Dlatego ZAWSZE jestem uprzejma wobec obsługi w restauracjach, słyszałam niezłe historie.
Ale jak widzę niektórych klientów, to się nie dziwię, potrafią doprowadzić do furii nawet oazę spokoju.
>>Po prostu sprawia. Nie rozumiem tego, tylko czuję. Empatycznie domniemam (a liczne fora narzekania na nieuprzejmych burczących lekarzy to potwierdzają), że druga strona czuje podobnie.
>Bo i złych ludzi do zawodu widać biorą. Tam, gdzie ma być kontakt z drugim człowiekiem, tam powinni iść ludzie obdarzeni odpowiednimi cechami osobowościowymi.
Cechy cechami, a neurologii nie oszukasz. Oczywiście widziałam, nawet w Polsce, organizowane warsztaty z udziałem aktorów, gdzie przygotowywano lekarzy do rozmów trudnych, z wrzeszczącymi pacjentami, niestety - nie jest to chyba standardem. Ale z drugiej strony, iluż takich cudownych znajdziesz w Polsce? A praca z klientem to lekarz, sprzedawca, nauczyciel, kelner, ekspedient itd. Chyba by brakło.

>zasady kultury obowiązują od chwili kiedy człowiek zeszedł z drzewa.

Kultura na drzewie miała się dobrze. Pamiętam, jak moja praaaaaaaaaaaaaaaababcia uczyła nas w przedszkolu na gałęzi iskać się nawzajem.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

A może po prostu kiedyś było większe rozwarstwienie społeczne? Z opowiadań starszyzny wiem, że jeszcze te 30 lat temu to było od razu np., czy ktoś jest ze wsi.

Teraz zmieniło się rozwarstwienie społeczne i wszyscy chodzą do tych samych szkół i tych samych sklepów. Skąd mają wynieść zasady dobrego wychowania jak w domu ich nie mieli? Chyba nie z gimnazjum?

Może za parę lat większość ludzi nauczy się używać ruchomych schodów i mówić dzień dobry?

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

>Na co dzień prowadzę sklep do , którego wchodzą liczni klienci . Każdemu z nich mówię dzień dobry...

Dzień dobry w ustach sprzedawcy to nie tylko rutyna czy dobre wychowanie. To element strategii handlowej. Może być początkiem pytania, rozmowy, rozpoznania gustów, itp.

Często włóczę się z aparatem po zakapiornych norach. Reakcją tubylców jest na ogół nieufność, czasem otwarta wrogość. Wyprzedzające dzień dobry kruszy lody. Jesli dorzucić jakiś prosty tekst, pytanie - nawiązuje się rozmowa, i po chwili jest ok. Okazuje się, że mamy wspólne problemy, znamy ludzi związanych z okolicą. Ludzie okazują się często bardziej życzliwi, niż zakładamy.

>, jednak rzadko w słyszę odpowiedź .

Może trzeba zmienić ton, albo całe powitanie.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

Kultury niech się też nauczą te "starsze panie", które wpychają się na chama do autobusu/tramwaju kiedy jeszcze ludzie nie skończyli wysiadać, przepychają się byle szybko zająć miejsce, szturchają ludzi siatkami i parasolkami. I niech się nauczą dziękować kiedy im się ustąpi miejsca.

>Kultury niech się też nauczą te "starsze panie", które wpychają się na chama do autobusu/tramwaju kiedy jeszcze ludzie nie skończyli wysiadać, przepychają się byle szybko zająć miejsce, szturchają ludzi siatkami i parasolkami. I niech się nauczą dziękować kiedy im się ustąpi miejsca.
>

Nie proszą, to i nie dzękują - prosta sprawa

>Kultury niech się też nauczą te "starsze panie", które wpychają się na chama do autobusu/tramwaju kiedy jeszcze ludzie nie skończyli wysiadać, przepychają się byle szybko zająć miejsce, szturchają ludzi siatkami i parasolkami. I niech się nauczą dziękować kiedy im się ustąpi miejsca.
Kiedyś widziałam pana, który naprawdę tłukł laską po nogach wsiadających. Ten sam pan nakrzyczał też na dziewczynę z wózkiem - zaznaczę, że w wózku było niemowlę, a nie złom - co ona tu robi, taki tłok a ona się tu z wózkiem ładuje! Ludzie ją uspokajali, że dziadyga wredny i ma się nie przejmować.