Mający miejsce kilka dni temu udany atak dronów, wymierzony w największą saudyjską rafinerię ropy naftowej - istotnie zmienił sytuację w toczonej na Bliskim Wschodzie wojnie pomiędzy Iranem i jego sojusznikami a amerykańsko - izraelsko - saudyjską koalicją. Atak został przeprowadzony przez jemeńskie, szyickie ( a więc proirańskie) plemię Huti, z którym Arabia Saudyjska ( wspierana przez USA i Izrael) toczy wojnę od wielu lat. Atak jak wyżej był odwetem za saudyjskie naloty, w których zginęło wielu cywilów Huti. Doprowadził on do spadku produkcji saudyjskiej ropy naftowej o połowę - co od razu zaskutkowało zmianą cen ropy na rynkach światowych.
O ataku oraz jego (geo)politycznych implikacjach traktuje podlinkowany tekst - do którego lektury zachęcam. Tymczasem zaś warto zauważyć, iż spektakularny sukces ataku jak wyżej - stanowi także przykład możliwości militarnych jakie daje odpowiednie należyte użycie dronów przez przeciwnika słabszego i nie posiadającego rozbudowanej infrastruktury militarnej.
W związku z powyższym należy racjonalnie zakładać zaistnienie większej ilości tego typu uderzeń - w wykonaniu nie tylko walczących stron ale także grup terrorystycznych a nawet pojedynczych terrorystów - samotnych wilków dysponujących odpowiednim ( ale niekoniecznie wcale wyszukanym ) sprzętem i know how.

www.theame(*)ar-on-iran-was-supposed-to-go/

"The Saturday attack on Saudi oil facilities, which took 5.7 million barrels of oil per day offline, is the escalation that wasn’t supposed to happen. Now that it has happened, we enter perilous new terrain.America has blamed Iran and hinted at some sort of retaliation. Iran has denied responsibility, while the Houthis gladly take it. There are conflicting reports of where the missiles or drones were launched from, which we will learn more about in the coming days. In the meantime, Trump is in a tight spot of his own making, with neither escalation nor retrenchment looking to be attractive options. It is still uncertain when Saudi Aramco can get everything back on line. The attack showed sophistication. Critical nodes were hit. If the facilities are quickly repaired, that lessens the gravity of this event. The Iran-Iraq War in the 1980s showed the resiliency of oil installations, as Iraqi bombers pounded Kharg Island, where Iran exported much of its oil, yet the Iranians managed to keep the exports flowing. This suggests that a war of attrition today would be possible without major disruptions, though the impact of new technologies of attack and resistance makes any guess hazardous.
Advertisement. If past crises are any indication, a sustained loss of 5.7 million barrels per day, over five percent of world oil consumption, would likely quadruple oil prices. Strategic petroleum reserves can cover this to a certain extent: the U.S. system can pump 4.4 million barrels per day. But it would exhaust its reserves in 150 days at that pace. We do not know whether more strikes will be forthcoming or whether such efforts can be successfully suppressed with airpower or invigorated defenses. All we can say is that the great game has advanced to a new stage. From the beginning, escalation has seemed the likely consequence of the Trump administration’s decision to asphyxiate the Iranian regime by cutting off its ability to export oil. This was a declaration of economic war. That is the polite term, as it is an action every international lawyer on the planet, back in the day when these things mattered, would have called an act of war without any precious qualifiers."