Czy pojęcia agnostyk lub ateista wyczerpują Wasz stosunek do "kwestii boga"? (oczywiście nie pytam się osób wierzących, czy też religijnych)
Chodzi mi o to, że język religijny rozwijał się bardzo długo i można go używć w miarę precyzyjnie, żeby wyrazić swoje poglądy, natomiast język "nie-teistyczny" miał dużo mniej czasu i wydaje mi się, że nie oddaje bogactwa różnych poglądów związanych z "kwestią Boga".
Dla mnie np. jest problemem krótko określić mój światopogląd w tej sprawie - ostatnio zacząłem mówić: antyteista albo pragmatyczny antyteista, co zwykle prowadzi do konieczności dalszych wyjaśnień.
Czemu utarte pojęcia mi nie wystarczają?
Określenie ateista jest zogniskowane na wierze, określenie agnostyk na poznaniu, ale dla żadnego osi nie stanowi to, co uważam za podstawowe w moim stosunku do "kwestii boga", a mianowicie życie ze swoimi wyborami, problemami i stosunkami międzyludzkimi.
Krótko mówiąc: nie ontologia, nie epistemologia, a pragmatyzm.
Na czym polega różnica?
Gdyby objawienia boga były stałym elementem w świecie, gdyby można było z nim prowadzić debaty i nikt nie wątpiłby w jego istnienie, gdyby codziennie, spektakularnie i nie pozostawiając cienia wątpliwości, co do swego udziału prezentował w pełni swoją wszechmoc, wszechwiedzę, czy też nieskończoną dobroć, to i tak w moim postrzeganiu świata plasowałby się tylko trochę powyżej sąsiada, który się rzadko myje, a poniżej kumpla, z którym nie raz się pobiłem.
Reasumując: bóg jest tylko bogiem i dlatego jest mało ciekawy. Nie warto poświęcać "jego sprawie" zbyt dużo uwagi.
Jak się zapatrujecie na taki pogląd? Czy Wasz światopogląd daje się prosto wyrazić słowem ateista lub agnostyk, czy może brakuje Wam jakiegoś pojęcia, żeby wyrazić Wasz stosunek do "kwestii boga"