Egoizm jest paskudny, ale jest, idealizm jest piękny, ale go nie ma. Zorganizowany idealizm nieodmiennie okazuje się przykrywką dla zorganizowanej przestępczości. Idealizm zorganizowanej religii, idealizm Lenina, idealizm Hitlera, Mao, czy pomniejszych naciągaczy. Idealizm Jarosława Sierotki (po Gomułce) nie ma granic. Ocieka fałszem, ale klientów nie brakuje. Zawłaszczyć państwo, policzyć się z każdym kto ma inne poglądy. Nic nowego. Budowanie państwa, w którym utrudnia się szkodzenie innym, w którym, polityk jest kontrolowany, w którym załatwienie sprawy w urzędzie nie zależy od uprzejmości urzędnika - to zbyt skomplikowane. Wyborca woli idealizm. Ufa politykom, którzy obiecują uczciwość i mówią o moralności.
Czy rzeczywiście? Ja jestem wyborcą, ty jesteś wyborcą. Dlaczego pozwalamy, żeby nas traktowano jak bandę idiotów? Dobre pytanie. Może dlatego, że wolimy gadać niż robić. Zamiast pisać lepiej byłoby zorganizować debatę w Pikutkowie, zająć się demokracją od strony praktycznej.
Ktoś pytał, czy politycy interesują się tym co myślą ich wyborcy, czy czytają to, co do nich piszemy, czy wiedzą co chcemy im przekazać? Czytają prasę, uważnie oglądają wynik sondaży socjologicznych, niektórzy każą sobie robić analizy dyskusji internetowych. I co? Nic. Ostatecznie "każda potwora znajdzie swego amatora". Zwycięstwo to tylko minimalna zmiana proporcji. Może nas usłyszeć sąsiad, przyjaciel, znajomy. Kto pójdzie głosować dysponuje dwoma głosami, swoim i tego kto został w domu. Jako wyborcy jesteśmy drobnymi lobbystami, wspieramy zmianę proporcji. Opowiadam się za państwem, które utrudnia egoistom szkodzenie innym egoistom, ale w którym politycy nie wciskają mi kitu, że są dobrymi ludźmi. Przekonaj jednego sąsiada, że warto wykopać Kaczyńskich. Jeśli połowa uprawnionych zgłosi się do urn wyborczych, to razem macie już cztery głosy. Racjonalizm w demokracji, to realizm, odrzucenie oszustów prezentujących się w aureoli świętych.