Jaki kryptonim miała w CBA sprawa posłanki Sawickiej – „kochaś”, „przyjaciółka”, a może dla niepoznaki „wdowi grosz”? Operacja zaczęła się z górą rok temu. Cel operacyjny – nakłonić wszelkimi sposobami do przestępstwa posła lub posłankę PO. Możemy sobie wyobrazić ustalanie celu strategicznego przez kierownictwo CBA, wytypowanie zespołu, kolejne etapy realizacji zadania takie jak: rozpoznanie, wybór potencjalnych kandydatów, narady specjalistów i ostateczną decyzję o koncentracji na wybranej kandydatce, nazywanej dalej kryptonimem „S”, wybór oficera prowadzącego i przygotowanie go do czekającego go zadania. Oficer (przynajmniej w randze porucznika i z gażą nie mniejszą niż dziesięć tysięcy złotych miesięcznie) rozpoczął wykonywanie zadania.
Porucznik odpowiedzialny za operację „kochaś” musiał teraz nawiązać kontakt z „S” i pozyskać jej pełne zaufanie. (Był to oczywiście kontakt wyłącznie służbowy).
Operacja była kosztowna, gdyż obok gaży oficera prowadzącego oraz płac zajmującego się tą operacją zespołu sztabowców i techników, towarzyszyły tu znaczące koszty reprezentacyjne oraz inne wydatki.
Krótko mówiąc warto zadać pytanie, ile podatnika kosztowała operacja „kochaś”? Możemy to pytanie postawić inaczej ilu emerytów musiało się złożyć na tę operacje? Jeśli opatrzymy ją kryptonimem „wdowi grosz”, możemy zasadnie zapytać ile wdów wpłacających swój wdowi grosz do państwowej kasy złożyło się na tę wspaniałą akcję firmowaną przez polskie państwo?
Jak się wydaje, wbrew przewidywaniom naszych wysokich funkcjonariuszy państwowych, operacja „kochaś” nie wywołała zamierzonych reakcji wyborców. Oficjalnie nie takie było jej zadanie. Miała ona... no właśnie, jakie twoim zdaniem zadanie miała operacja „kochaś”?