>I takiej postawie się przeciwstawiam. Krytyka ma uderzać w argumenty, nie w rozmówców. Jej siłę dostosujmy do stopnia irracjonalności argumentów.
>A grzeczność to jeszcze inna bajka.
>No i nieprawda, że kobiety mają ulgowo. Bywa odwrotnie.

Mów za siebie, proszę.

>>Dzięki tej kwestii dowiedziałem się, że J. Szulc jest kobietą (wybacz, ale...
>Wybacz? Czy być mężczyzną to coś złego?

Chyba trechę przesadziłeś z nadinterpretacją przyjacielu...

>>Czy potrzebujemy przestać się wąchać??
>Tu tak.

Raz jeszcze: Mów za siebie.

---

Nie polemizuj nigdy z idiotą! Najpierw ściągnie Cię na swój poziom, a później zniszczy doświadczeniem.

>>>Czy potrzebujemy przestać się wąchać??
>>Tu tak.
>Raz jeszcze: Mów za siebie.

Prazwyczajem było obwachiwanie się - czy to coś złego?
Ha ha - to takie zwierzęce, czyli atawizm, prawda?

Pozdrawiam.

---

"Lepiej z mądrym nieść kamień, niż z głupcem jeść i pić." - przysłowie armeńskie

>>Dzięki tej kwestii dowiedziałem się, że J. Szulc jest kobietą (wybacz, ale...
>Wybacz? Czy być mężczyzną to coś złego?

Wybacz było kierowane do Pani J. Szulc. Osobiście nie chciałbym, aby ktoś mnie z kobietą pomylił, wiec napisałem co widnieje u góry.

---

Nie polemizuj nigdy z idiotą! Najpierw ściągnie Cię na swój poziom, a później zniszczy doświadczeniem.

>>>Dzięki tej kwestii dowiedziałem się, że J. Szulc jest kobietą (wybacz, ale...
>>Wybacz? Czy być mężczyzną to coś złego?
>Wybacz było kierowane do Pani J. Szulc.
Przecież nie neguję.
Więc?

>nie chciałbym, aby ktoś mnie z kobietą pomylił
A co w tym złego? Czy to kobiecość gorsza jest od męskości?

>>nie chciałbym, aby ktoś mnie z kobietą pomylił
>A co w tym złego? Czy to kobiecość gorsza jest od męskości?

Chyba się nie zrozumieliśmy. Nie powiedziałem, że kobiecość jest gorsza od męskości. Podejrzewam, że większość kobiet również nie chciałaby być pomylona z mężczyzną.

---

Nie polemizuj nigdy z idiotą! Najpierw ściągnie Cię na swój poziom, a później zniszczy doświadczeniem.

>>>nie chciałbym, aby ktoś mnie z kobietą pomylił
>>A co w tym złego? Czy to kobiecość gorsza jest od męskości?
>Chyba się nie zrozumieliśmy. Nie powiedziałem, że kobiecość jest gorsza od męskości.

Choć nie wprost, powiedziałeś to.

Ale nie musimy rozmawiać. Zamiast tego możesz sobie na własny użytek zdefiniować za kogo nie chciałbyś być brany, a kogo ta niechęć nie dotyczy.

>Dzięki tej kwestii dowiedziałem się, że J. Szulc jest kobietą (wybacz, ale naprawdę wydawało mi się, że to "Jan Szulc")!!

a mnie się nasuwało "Jerzy Szulc" i byłam w niemałym szoku, kiedy zobaczyłam płeć.

A jak definiujemy tu "płeć" ?
Jako "sex" czy "gender" ?
Bo może warto byłoby umieścić dwie rubryczki.

>A jak definiujemy tu "płeć" ?
>Jako "sex" czy "gender" ?
Co za różnica skoro ta płeć ma być pominięta.

>A po co nam biologiczna płeć na tym forum?

hmm, klasycznie rzecz biorąc - po nic. materia w ogóle, a ta poniżej pasa zwłaszcza, była kulą u nogi mędrca podążającego za prawdą. arystoteles wyparł się nawet swego mistrza, ceniąc prawdę (a ściślej - przyjaźń z prawdą) bardziej niż przyjaźń z platonem (amicus platon, sed magis amica veritas). historia milczy na temat wzajemnego molestowania się tych wielkich duchów...jesli o mnie chodzi to słowa na ekranie monitora traktuję jako czyste, pozbawione płci bodźce...nie wymyslam im ani cycków, ani jaj...są jak bezpłciowe postaci z obrazu memlinga pozbawione genitaliów ...

>Może płeć jako
>najważniejszy składnik osobowości ...

zakładając, że osobowość jest czymś ważnym, czymś ważniejszym od np. brudu za paznokciem...

>czyściej, bez kulturowych naleciałości, i może delikatniej
>- bez swojej biologicznej ordynarnej nachalności?

platońsko-chrześcijański atawizm w czystej postaci...a jesli rację miał freud, jeśli kultura z filozofią i racjonalnością włącznie jest tylko sublimacją zasmarkanej płci?

>Czy umiemy już się "nie wąchać"?

pytanko na anielskim poziomie

>słowa na ekranie monitora traktuję jako czyste, pozbawione płci...
>a jesli rację miał freud, jeśli kultura z filozofią i racjonalnością włącznie jest tylko sublimacją [...] płci?

Więc jest do przyjęcia forum racjonalistów bez ujawniania płci, czy nie?

>>Czy umiemy już się "nie wąchać"?
>pytanko na anielskim poziomie

Drastyczność pytanka ma wykazać niestosowność ujawniania płci na racjonalistycznym forum.

>Drastyczność pytanka ma wykazać niestosowność ujawniania płci na racjonalistycznym forum.

mózg ma płeć. inaczej reaguje np. na emocjonalne przekazy kobieta, inaczej mężczyzna (co można nawet zobaczyć na fotografiach pracującego mózgu). jeśli przyjąć, że umysł, cały umysł, funkcjonuje na podłożu neuronalnym - to podejrzewam, że i on ma płeć. podkreślam całościowe podejście, bo rzecz jasna np. logika klasyczna, która była i często jeszcze jest wzorcem racjonalnych rozumowań abstrahuje od płci, ba - platonowi przeszkadzało nawet ciało w ogóle. być może jednak jest to logika "samców", logika patriarchatu roszcząca sobie bezzasadnie prawo do uniwersalności. w takim wypadku prędzej czy później płeć autora nawet bezpłciowych tekstów będzie można zidentyfikować. mimo wszystko jednak tendencje unifikujące myślenie (niestosowność ujawniania płci) są bardzo silne. ale jest inna możliwość, niekoniecznie restrykcyjna, jaką zdajesz się proponować. w starych pismach pewnego japońskiego mnicha znalazłem uwagi dotyczące umysłu buddy (mniejsza o nazwę!). zilustrował to przykładem bicia dzwonu: jego dźwięk słyszy zarówno kobieta jak i mężczyzna, dziecko i starzec, mnich i człowiek świecki. nawet pies podniesie uszy. właśnie ta elementarna wrażliwość na świat (charakterystyczna dla wszystkich czujących istot) jest dla tego buddysty umysłem, uniwersalnym, który wszyscy przynosimy na świat, i który na ogół wszyscy zaprzepaszczamy. muszę przyznać, że to niezwykle ciekawe spojrzenie. w pewnym sensie abstrahuje ono od płci, sprowadzając kobietę i mężczyznę, ale i każdą żywą istotę do wspólnego mianownika czujących istot. z takiego punktu widzenia widać całą karykaturalną przesadę naszego myślenia (jeśli to w ogóle myślenie) o płci. tak więc problem płci (tej mózgowej i tej umysłowej) może być czymś nieistotnym. nie muszę dodawać, że kultura oparta o taką ideę umysłu nie miałaby z naszą wiele wspólnego.

>mózg ma płeć. inaczej reaguje np. na emocjonalne przekazy kobieta, inaczej mężczyzna (co można nawet zobaczyć na fotografiach pracującego mózgu)......
Tak to wygląda od strony tych kobiet i mężczyzn, których mózgi (ciała) mają także ręce, nogi, brzuchy i całą resztę człowieka. Nie należy jednak zapominać o tych umysłach (ludziach), którzy posiadają ciała, więc nie z fotografii(i nie ze słyszenia) samych siebie (ludzki umysł)znają. Platon (umysł) miał płeć (bo miał ciało), ale płeć nie miała nigdy Platona (chociaż chciałyby mieć obydwie). Umysł,to nie cielesna reakcja mózgu na bodźce (fotografowane emocje),ale właśnie umysłowa.

>Tak to wygląda od strony tych kobiet i mężczyzn, których mózgi (ciała) mają także ręce, nogi, brzuchy i całą resztę człowieka.

człowiek to nie mózg i reszta, ani ta reszta i mózg: to pewna jedność. należy przy tym uwzględnić, że stanowi pewną jedność ze swoim środowiskiem (człowiek nie istnieje poza nim; nawet w kosmicznym skafandrze trzeba kosmonautom zapewnić trochę ziemskiego środowiska)

>Umysł,to nie cielesna reakcja mózgu na bodźce (fotografowane emocje),ale właśnie umysłowa.

nie jestem zwolennikiem podziału człowieka na ducha(umysł) i ciało. ciało to tylko aspekt umysłu, który dostępny jest innym metodom badawczym (np. fotografia, ogólnie: doświadczenie zmysłowe)). nie ma niczego w umyśle, co nie miałoby cielesnego aspektu (i odwrotnie, chociaż tu nie zawsze musi być prosta odpowiedniość; nie zawsze ujawnia się np. osobowość). to tylko kwestia czasu odkrycie odpowiedniej lokalizacji mózgowej (porównaj chociażby możliwości badawcze broca czy wernickego ze współczesnym rezonansem magnetycznym)

>nie jestem zwolennikiem podziału człowieka na ducha(umysł) i ciało.
Niezależnie od tego,czego jestem zwolennikiem, mam zarówno ciało (nie wyłączając mózgu)jak wszelkie jego funkcje. Mam też absolutną gwarancję, że z żadnej fotografii nie dowiesz się nigdy co ja czuję/myślę i dlaczego. Mam też gwarancję, że nie dowiem się nigdy, czym to moje czucie/myślenie różni się od Twojego, Marii Curie lub Platona. Cieszą mnie nie podobieństwa cielesne (te, które można sfotografować), ale właśnie umysłowe. Nie jestem Platonem, a cieszy mnie wszystko, co mam z nim wspólnego. Z wszelką pewnością nie jest to samo myślenie, ale JEST logika myślenia. Co to za uciecha mieć z nim wspólne cokolwiek innego (ręce, nogi,kolor oczu, płeć albo i fale mózgowe)?
>; nie zawsze ujawnia się np. osobowość).
Niczyjej osobowości niestety nigdy nie odkryjesz. Własną również z nikim się nie podzielisz (nadto jest skomplikowana),choć tak wielu marzy o takim koszmarze (inwigilacji wszystkich przez wszystkich).
> to tylko kwestia czasu odkrycie odpowiedniej lokalizacji mózgowej (porównaj chociażby możliwości badawcze broca czy wernickego ze współczesnym rezonansem magnetycznym)
Na szczęście umysł nie "siedzi" w mózgu, tylko go wykorzystuje (tak jak resztę ciała). I to nie kwestia czasu. Tak było od zawsze. Nie porównuj własnego z cudzym (a już szczególnie płciowo), bo wspólną możecie mieć TYLKO logikę. Albo, niestety nie macie ani ze sobą, ani nikim innym nic wspólnego (co najwyżej osierocone dzieci).

>Niezależnie od tego,czego jestem zwolennikiem, mam zarówno ciało (nie wyłączając mózgu)jak wszelkie jego funkcje.

jak chcesz ciało oddzielić od funkcji? anatomia to tylko trup rozłożony na składniki pierwsze...

>Mam też absolutną gwarancję, że z żadnej fotografii nie dowiesz się nigdy co ja czuję/myślę i dlaczego.

nie byłbym tu taki pewny...zacznijmy od zera: jeśli ktoś jest martwy, to nie czuje nic i wiem też, dlaczego. jeśli uda mi się zrobić ci fotkę w momencie, kiedy goni cię np. rotweiler, to mogę przypuszczać, że nie zajmujesz się właśnie wielkim twierdzeniem fermata...jesli żona nakryje cię (czy raczej odkryje...)z kochanką w łóżku - podobnie...jest bardzo duzo sytuacji, gdzie można z duzym prawdopodobieństwem powiedzieć, co ludzie czują, a nawet myślą (czucie łatwiej zidentyfikować). nie twierdzę, że tak jest zawsze. o czym duma np. anioł w melancholii dürera? podejrzewam, że on sam nie bardzo wie...

>Mam też gwarancję, że nie dowiem się nigdy, czym to moje czucie/myślenie różni się od Twojego, Marii Curie lub Platona.

i tu znowu nie ma żadnych gwarancji, że mój ból zęba bardzo różni się od twojego...te same pigułki go uśmierzą. w ogóle medycyna i wszelkie nauki o człowieku zakładają daleko idącą tożsamość pomiędzy indywiduami...

>Niczyjej osobowości niestety nigdy nie odkryjesz.

to jasne...przecież to proces w czasie, a nie rzecz, jak np. stół czy góra lodowa z czubkiem ponad taflą morza...tym niemniej możesz z pewną dozą prawdopodobieństwa sądzić cos o jej przejawach. może nie z taką dokładnością jak określenie położenia spadającego jabłka z jabłoni, ale jakieś przewidywanie jest tu możliwe...jesli brak go zupełnie, lądujesz w sanktuarium dla wariatów. ale tam też jesteś przewidywalny, chociaż już w innych współrzędnych...to wszystko wynika z zależności miedzy całością (np. osobowością), a częścią (np. takie lub inne zachowanie) oraz z reguł naszego konstruowania rzeczywistości...

>Na szczęście umysł nie "siedzi" w mózgu,

nic takiego nie twierdzę...wręcz przeciwnie: daleki jestem od tego, aby człowieka ograniczać nawet jego skórą, jego powierzchnią...subiektywnie jesteś tym, co widzisz, słyszysz, czujesz...jesteś przestrzenią otwartą dzięki zmysłowości. jesteś tym, gdzie sięga twój wzrok (i w ogóle zmysłowość), ale niczym więcej...

>tylko go wykorzystuje (tak jak resztę ciała).

ale to pachnie już dualizmem umysłu i ciała ze wszystkimi tego konsekwencjami...

>jak chcesz ciało oddzielić od funkcji?
A chcę? Już prędzej wierzę w oddzielanie funkcji od ciała (również stałego, niebieskiego i wszelkiego innego).
> anatomia to tylko trup rozłożony na składniki pierwsze...
ale wyłącznie ten "trup" ma płeć i wszystkie inne funkcje umożliwiające Ci zarówno życie, jak gnicie. Funkcja o nazwie "życie" to czucie. Wszystkie Twoje czucia razem wzięte, to Twój umysł. Może Cię to martwić lub cieszyć, ale nikt inny nie podziela z Tobą tych Twoich uczuć i nigdy nie podzieli.
>nie byłbym tu taki pewny...zacznijmy od zera: jeśli ktoś jest martwy,
To nie jest "zero". Zero, to raczej chwila poczęcia. Kto w takiej chwili jest martwy? Chyba nie Tatuś, nie Mamusia i nie ich wspólne dzieło?
Nie mam pojęcia, czy gdy ktoś jest już martwy, martwe są również jego uczucia. A ponieważ nikt nie wie, możemy sobie wierzyć, że nie są. Nieracjonalnie (nieopłacalnie i głupio)jest wierzyć w cokolwiek innego w tej konkretnej sprawie. Ta wiara, lub wiara przeciwna, to również część naszego umysłu (funkcja mózgu).
>kiedy goni cię np. rotweiler, to mogę przypuszczać, że nie zajmujesz się właśnie wielkim twierdzeniem fermata...
Nie. Zajmę się opracowywaniem własnych twierdzeń. Oczywiście nie znam ich treści, bo jeszcze mnie nie gonił, a wszystkie sensowne twierdzenia rodzą się z potrzeby i w potrzebie. Jedno co pewne, to zaczną się od tego, że w takiej sytuacji nie warto zamieniać się w papugę (np. szczerzyć zębów tak, jak ten rotweiler lub pytać mamusi o radę).
>jesli żona nakryje cię (czy raczej odkryje...)z kochanką w łóżku - podobnie...jest bardzo duzo sytuacji, gdzie można z duzym prawdopodobieństwem powiedzieć, co ludzie czują, a nawet myślą (czucie łatwiej zidentyfikować).
1)A co to takiego "myśl"? To nie uczucie? Jeśli nie, to może powróćmy do funkcji mózgu (m.in. uczuć i myśli). Czucie łatwiej tylko zauważyć (w zapisach pracy mózgu). Co ktoś inny poczuł,gdy mózg "zapracował", nigdy się nie dowiesz.
2)A niby kto mnie do tego łóżka miał wpakować? Uważasz, że ciało? Wyłącznie umysł. Umysł właściciela płci, lub jego żony.
3)Skąd wiesz, czy moje ciało ma żonę, czy męża? Po co Ci to wiedzieć? Mogę przecież skłamać, a Ty będziesz wierzył w bzdury. Mojego kłamstwa nie było, a Ty i tak je sobie wymyśliłeś (uwierzyłeś w niewiadomą). Może Twoja wiara (w moją żonę) jest fałszywa? Nie ma znaczenia, czy mam męża, czy żonę. Ma znaczenie to, że wierzysz w bredzenie własnego umysłu. Nie obraź się przypadkiem o to bredzenie. Ani na mnie, ani Umysł, bo mój bredzi identycznie (to też jego funkcja). Tylko tyle, że ja własnemu w te brednie nie wierzę. Nie wiem, czy jesteś mężczyzną, czy kobietą. Wierzę,że mężczyzną, bo nam "powiedziałeś", a tym co wiedzą, raczej warto wierzyć (choć NIGDY nie wiesz tego, co oni).
> o czym duma np. anioł w melancholii dürera? podejrzewam, że on sam nie bardzo wie...
On na pewno nie wie. A "co autor miał na myśli"? Dokładnie to, co napisał, powiedział lub zrobił (co do jednego przecinka). Cała reszta, to dzieła zupełnie innych dzieł autorów (rozmaitych interpretatorów). Z żadnym z nich autor nie ma nic wspólnego.
>i tu znowu nie ma żadnych gwarancji, że mój ból zęba bardzo różni się od twojego...
Nie szkodzi mi wierzyć,że nie różni się niczym. Wiara, to nie wiedza (nie dowiemy się), tylko niewiedza.

>te same pigułki go uśmierzą. w ogóle medycyna i wszelkie nauki o człowieku zakładają daleko idącą tożsamość pomiędzy indywiduami...
Nie zawsze te same, bo możesz być na nie np. uczulony. Nie rozmaite nauki tylko te nauki, które zajmują się ciałem (nie wyłączając psychiatrii, zajmującej się mózgiem). Psycholog (a także filozof) zazwyczaj delikwentowi tłumaczy, że nie jest całym Światem, więc innym też coś się od życia należy (też mają swoje własne prawa i też jakieś obowiązki wobec Świata).
>>Niczyjej osobowości niestety nigdy nie odkryjesz.
>...tym niemniej możesz z pewną dozą prawdopodobieństwa sądzić cos o jej przejawach. może nie z taką dokładnością jak określenie położenia spadającego jabłka z jabłoni, ale jakieś przewidywanie jest tu możliwe...
Żadne tam przewidywanie. Zwyczajna wiara w zupełnie RÓŻNEGO od Ciebie człowieka. Jeżeli przewidujesz cokolwiek na podstawie cudzej płci, zawsze jesteś w błędzie. Szczególnie na Forum. Ktoś tu pisał, że inaczej (delikatniej) odnosi się do kobiet. Po co inaczej? Inaczej, to można "szepcząc na ucho". Na Forum publicznym obraża się nie kobietę lub mężczyznę. Tu obraża się (kompromituje) ludzki umysł (wiedzę, naukę ,wiarę , czucie...wszystko co niematerialne). Tu obraża się głównie samego siebie, ale także WSZYSTKICH innych.
>jesli brak go zupełnie, lądujesz w sanktuarium dla wariatów. ale tam też jesteś przewidywalny, chociaż już w innych współrzędnych...
Nikomu nie brak go zupełnie, chyba że mówisz o tych, którzy nie wiedzą skąd kochanka wzięła się w ich łóżku, albo ich nóż w plecach kolegi. Zdarzają się niestety wariaci, którzy "przewidując" innych, pakują ich we własne współrzędne. Najchętniej robiono to zawsze filozofom i naukowcom. Bo nieprzewidywalni.
>to wszystko wynika z zależności miedzy całością (np. osobowością), a częścią (np. takie lub inne zachowanie) oraz z reguł naszego konstruowania rzeczywistości...
To wszystko wynika wyłącznie z tego, co chcemy, możemy i umiemy zrobić. To nie my konstruujemy rzeczywistość, ale rzeczywistość określa nasze możliwości. Zarówno twórcze i rozwojowe, jak poznawcze. Konstruktorzy rzeczywistości, to twórcy bajek (artyści) lub naukowego bełkotu. I jedno i drugie, to świat wirtualny (marzenie artysty lub zagrażający rozwojowi sen wariata)
>nic takiego nie twierdzę...
A ja nie twierdzę,że twierdzisz. Absolutnie wszystkie Twoje twierdzenia pozostawiam Tobie. Mam własne, nie gorsze od Twoich.
> jesteś tym, gdzie sięga twój wzrok (i w ogóle zmysłowość), ale niczym więcej...
No i o to chodzi. Różnimy się nie płcią, ale wszystkim (całym wirtualnym Światem). I właśnie to nas łączy, a nie dzieli. Oprócz tego, wspólną mamy rzeczywistość (otaczający nas Świat realny)
>>tylko go wykorzystuje (tak jak resztę ciała).
>ale to pachnie już dualizmem umysłu i ciała ze wszystkimi tego konsekwencjami...
Gorzej! To pachnie rzeczywistością i naszym w niej rozwojem (rozwojem nauki i techniki), a ona nie dualizmem, ale nieskończonością. To pachnie, ale i z lekka "zalata". Wiesz czym? Wiecznym życiem bez ciała i to po tej, a nie tamtej stronie. Oczywiście w przyszłości i nie mojej, ale jednak.To mi "zalata", choć sam rozwój jest i piękny i nieunikniony.

>mózg ma płeć. inaczej reaguje np. na emocjonalne przekazy kobieta, inaczej mężczyzna (co można nawet zobaczyć na fotografiach pracującego mózgu)
Taką świetną metodę należałoby wykorzystywać do weryfikowania kandydatów na dobrowolne okaleczenie zwane "zmianą płci". I do ustalenia płci noworodka w razie wątpliwości. Oczywiście, jeśli ta mózgowa płeć istnieje od urodzenia. Istnieje?

> możliwość [...] restrykcyjna
Byłaby to restrykcyjność balustrady balkonowej - trzeba być kozicą górską, by widzieć w balustradzie na piętrze ograniczenie wolności. My czasem wybieramy nie podporządkowanie się biologii, stąd zgoda na rozmaite balustrady.

>problem płci (tej mózgowej i tej umysłowej) może być czymś nieistotnym.
Albo problem, albo nieistotne.

>Taką świetną metodę należałoby wykorzystywać do weryfikowania kandydatów na dobrowolne okaleczenie zwane "zmianą płci". I do ustalenia płci noworodka w razie wątpliwości. Oczywiście, jeśli ta mózgowa płeć istnieje od urodzenia. Istnieje?

odwołałem się do badań z dziedziny neurolingwistyki angeli friederici z instytutu maxa planca. niestety nie podaje ona wieku badanych osób, ale chodzi na pewno o osoby władające językiem na tyle, że w ich wypowiedziach rozróżnić można syntaktyczne, semantyczne i prozodyczne (intonacja) elementy języka mówionego. tak więc trudno mi powiedzieć, czy inaczej na element emocjonalny przekazu językowego reagują już noworodki. ewentualnę tezę należałoby uzasadnić w jakichś eksperymentach. osobiście podejrzewam, że płeć językowa jest raczej elementem nabytym w procesie wychowania, ale może byc inaczej: kobiety trzykrotnie szybciej niż mężczyźni klasyfikują element emocjonalny przekazu i robią to zawsze, podczas gdy mężczyźni tylko wtedy, kiedy to jest konieczne. stąd morał: mów do kobiet z dużą świadomością własnego stanu emocjonalnego, bo są na to bardzo wrażliwe. nie wiem jednak, czy sprawdzają ten element pod względem prawdy: jeśli nie, wynikałoby stąd, że są bardziej naiwne. freiderici uzasadnia tę kobiecą wrażliwość na emocje zawarte w przekazie instynktem macierzyńskim. tak więc nie wiem, czy naszkicowana metoda neurolingwistyczna mogłaby być istotna pod względem wczesnego określania płci mózgowej. podobnie trudno powiedzieć, jak wygląda to zjawisko u transwestytów: czy chirurgiczna zmiana płci pociągnie za sobą (w czasie) zmianę tego zjawiska? nie wiem też, czy ktokolwiek robił na ten temat badania.

jeśli zaś chodzi o twoje określenie zmiany płci jako okleczenia- skąd takie przekonanie? moim zdaniem - za mocne. trzeba by zapytać zainteresowanych...ludzkie światy (psychiki) różnią sie między sobą tak jak ty od wielbłąda...

>>problem płci (tej mózgowej i tej umysłowej) może być czymś nieistotnym.
>Albo problem, albo nieistotne.

problematyczność uważam za wielkość ciągłą. przyjmijmy prowizoryczną skalę od 0 do 10. czy przycisk spłuczki klozetowej ma być główką lenina czy kogoś innego? problem zerowy, nieistotny, ale kiedyś miałem okazję się z nim spotkać. problem, o którym piszemy - zechciej jego problematyczność sam wrzucić na powyższą skalę...

>odwołałem się do badań z dziedziny neurolingwistyki angeli friederici z instytutu maxa planca. kobiety trzykrotnie szybciej niż mężczyźni klasyfikują element emocjonalny przekazu i robią to zawsze, podczas gdy mężczyźni tylko wtedy, kiedy to jest konieczne.
Tu kobiety w badaniach prowadzonych przez kobietę wypadają pozytywnie w porównaniu z mężczyznami.

>czy sprawdzają ten element pod względem prawdy: jeśli nie, wynikałoby stąd, że są bardziej naiwne.
Tu o kobietach wypowiada się mężczyzna opisując hipotetyczne wady kobiet.

>jeśli zaś chodzi o twoje określenie zmiany płci jako okleczenia- skąd takie przekonanie?
Myślę, że określenie jest obiektywne: natura przydzieliła tym ludziom jeden z dwóch rodzajów płodzenia, a oni z pomocą chirurga doprowadzają się do jej utraty. Samo uszkodzenie jest tu obiektywnym faktem, subiektywna jest klasyfikacja etyczna tego faktu.

>>>problem płci (tej mózgowej i tej umysłowej) może być czymś nieistotnym
>zechciej jego problematyczność sam wrzucić na [...] skalę...
W tym wątku silne reakcje przeciw przemawiają za: płeć umysłowa i z nią mózgowa mają nas w garści. W skali 1 -10 przypiszę jej ocenę minimum 8, natomiast jako osobnik za każdym razem klasyfikujący emocjonalnie na 12.

>>mózg ma płeć. inaczej reaguje np. na emocjonalne przekazy kobieta, inaczej mężczyzna (co można nawet zobaczyć na fotografiach pracującego mózgu)
>Taką świetną metodę należałoby wykorzystywać do weryfikowania kandydatów na dobrowolne okaleczenie zwane "zmianą płci". I do ustalenia płci noworodka w razie wątpliwości. Oczywiście, jeśli ta mózgowa płeć istnieje od urodzenia. Istnieje?

Spóźniłeś się troszkę, bo takie badania są robione.

>>problem płci (tej mózgowej i tej umysłowej) może być czymś nieistotnym.
>Albo problem, albo nieistotne.

Powiem wprost. Nie mam zamiaru być internetowym ani żadnym innym obojnakiem, ok?? Nie namówisz mnie do tego.

---

Nie polemizuj nigdy z idiotą! Najpierw ściągnie Cię na swój poziom, a później zniszczy doświadczeniem.

>Powiem wprost. Nie mam zamiaru być internetowym ani żadnym innym obojnakiem, ok?? Nie namówisz mnie do tego.
Spokojnie, tylko rozmawiamy.

Jestem przeciwko obowiązkowi zatajania płci. Jestem przeciwko obowiązkowi ujawniania płci.

---

Ludomir Tulko

Miało być tak miło, a jest jak w debacie politycznej - nie ważne co się mówi, lecz kto to mówi! I znów tradycyjnie, tak jak w życiu, ten będzie nam się podobał bo jest z partii "X", a ten nie, bo jest z partii "Y"...
Przywracasz mi wiarę Dok, lecz panna Szulc skutecznie sciąga mnie na ziemię...

Do miłościwe panny Szulc:
Nie obrażaj się Pani za złą odmianę tego, co Cię identyfikuje - w ten sposób dajesz się ponieść złości jakże banalnej i nie wartej rozważania. Szczerze mówiąc nie wiem kto ma rację - korzystam z wolności słowa i myśli, szanuję Twój pogląd, choć mam nieco inny.

Pozdraiwam wszystkich, choć nieco zawiedziony spadkiem poziomu dalszej dyskusji. Z natury jesteśmy jednak złośliwi i tyle!

Ależ ja się nie obrażam. jak można mi to przypisać? Czy trzeba koniecznie emotikony zamieszczać?

Przedstawiłam jedynie swoje zdanie, że płeć nie ma nic do wymiaru rozmowy/dyskusji.
A tak swoją drogą, to bardzo mi przykro za te złośliwości.
Żadne z nas nie potrafi się wznieść ponad swoje przyziemne złośliwości. Szkoda.

Gdzieś, kiedyś przeczytałam, że..."To co za nami i przed nami to drobiazg w porównaniu z tym, co tkwi w nas."

Czasem smutno się robi czytając pewne wątki...

Pozdrawiam.

---

"Lepiej z mądrym nieść kamień, niż z głupcem jeść i pić." - przysłowie armeńskie

>A po co nam biologiczna płeć na tym forum?
>Czyżbyśmy się obawiali, że dyskusje stracą na
>racjonalności, jeśli nie przyznamy się do płci? A może
>będzie przeciwnie, dyskusje na tym zyskają? Może płeć jako
>najważniejszy składnik ......
Moja akurat płeć, jest cholernie ważnym składnikiem mojej osobowości. Tyle tylko, że nie mam żadnego mniej od niej istotnego. Który by tu z tych najistotniejszych składników zataić w łóżku, a który na Forum? Doradźcie, bo sobie nie poradzę!

>Który by tu z tych najistotniejszych składników zataić [...] na Forum?

W tym wątku zalecam, by na racjonalistycznym forum płeć zatajać.

>W tym wątku zalecam, by na racjonalistycznym forum płeć zatajać.

Jdno krótkie, proste, niewymagające pytanie, na które oczekuję prostej, sensownej, krótkiej odpowiedzi:
PO CO??

---

Nie polemizuj nigdy z idiotą! Najpierw ściągnie Cię na swój poziom, a później zniszczy doświadczeniem.

>>W tym wątku zalecam, by na racjonalistycznym forum płeć zatajać.
>Jdno krótkie, proste, niewymagające pytanie, na które oczekuję prostej, sensownej, krótkiej odpowiedzi:
>PO CO??
Niczego Ci nie zalecam, ale nie mam pojęcia, po co mi Twoja płeć. Z własnej mam wystarczającą satysfakcję. I wystarczająco dużo z nią problemów. Po co mi Twoje satysfakcje? Rad w sprawie problemów(moich, a nie Twoich) mogę poszukać równie dobrze u kobiet jak mężczyzn. I niekoniecznie na Forum (publicznym), choć i tu można je znaleźć. I bardzo dobrze! Szukasz tu czego innego? A może jesteś nie tylko Ojcem i Dyrektorem, ale także Najwyższym Dyktatorem i Najświatlejszym Doradcą? Jak dla mnie, możesz sobie być kim chcesz. I kobietą, i mężczyzną, i dyrektorem. Bylebyś radził z sensem i wiedział w jakiej sprawie. Bylebyś był RACJONALISTĄ. Jesteś? Jeśli tak, to pytaj po co coś robić, a nie po co nie robić wszystkiego, czego się nie robi.

>Jdno krótkie, proste, niewymagające pytanie, na które oczekuję prostej, sensownej, krótkiej odpowiedzi:
>PO CO??

Otóż to.Przecież jak wiadomo z klasyki polskiego filmu, mężczyzn nie ma i nigdy nie było.

>>Jdno krótkie, proste, niewymagające pytanie, na które oczekuję prostej, sensownej, krótkiej odpowiedzi:
>>PO CO??
>Otóż to.Przecież jak wiadomo z klasyki polskiego filmu, mężczyzn nie ma i nigdy nie było.

A Maria Skłodowska Curie??


Pozdrawiam.

---

Nie polemizuj nigdy z idiotą! Najpierw ściągnie Cię na swój poziom, a później zniszczy doświadczeniem.

>>W tym wątku zalecam, by na racjonalistycznym forum płeć zatajać.
>PO CO??
By nie przeszkadzała.

>>>W tym wątku zalecam, by na racjonalistycznym forum płeć zatajać.
>>PO CO??
>By nie przeszkadzała.

Mi nie przeszkadza, więc akcji nie popieram, ponieważ przeszkadzałoby mi zatajanie owej płci.

Pozdrawiam.

---

Nie polemizuj nigdy z idiotą! Najpierw ściągnie Cię na swój poziom, a później zniszczy doświadczeniem.

>przeszkadzałoby mi zatajanie owej płci.
A w czym by przeszkadzało?

>W tym wątku zalecam, by na racjonalistycznym forum płeć zatajać.

   Rozum zatajany jest częściej.

>>W tym wątku zalecam, by na racjonalistycznym forum płeć zatajać.
>   Rozum zatajany jest częściej.
A ja właśnie wykryłam przyczynę.

To dlaczego wybrałaś sobie pseudonim w rodzajuż żeńskim?

> To dlaczego wybrałaś sobie pseudonim w rodzajuż żeńskim?

Basiu, Osnowa ma dwa pseudonimy: "Osnowa" i "Ludomir Tulko". To się nazywa dysocjacja osobowości...

Pozdrawiam
Jona (wciąż kobieta)

Serio? Nie wiedziałam. To kto tu ma jeszcze podwójne nicki, bo zdaje się, że jestem niezorientowana. Też sobie założę, będzie fajnie.

>Serio? Nie wiedziałam. To kto tu ma jeszcze podwójne nicki, bo zdaje się, że jestem niezorientowana. Też sobie założę, będzie fajnie.

Serio, Basiu, serio... A po co Ci podwójny nick? Basia to piękne imię. Wstydzisz się tego, że jesteś kobietą?

Pozdrawiam
Jona

>Wstydzisz się tego, że jesteś kobietą?

A gdzie tam

> To się nazywa dysocjacja osobowości...

Mi się wydawało, że rozdwojenie jaźni...

>Pozdrawiam
>Jona (wciąż kobieta)

Ja również pozdrawiam. Ojciec Dyrektor - wredny samiec.

---

Nie polemizuj nigdy z idiotą! Najpierw ściągnie Cię na swój poziom, a później zniszczy doświadczeniem.

>Ja również pozdrawiam. Ojciec Dyrektor - wredny samiec.

Wredny? Nie zauważyłam...Samiec? Skoro tak twierdzisz...

Pozdrawiam
Jona

>>Ja również pozdrawiam. Ojciec Dyrektor - wredny samiec.
>Wredny? Nie zauważyłam...

Miło mi to czytać. Dziękuję.

>Samiec? Skoro tak twierdzisz...

Tak mnie uczyli w szkole...

>Pozdrawiam

Ja również.

>Jona

Ojciec zwany Dyrektorem.

---

Nie polemizuj nigdy z idiotą! Najpierw ściągnie Cię na swój poziom, a później zniszczy doświadczeniem.

> To się nazywa dysocjacja osobowości...
   A jak się będzie nazywać sytuacja, gdy człowiek podzieli osobowość z komputerem?
   Zanosi się na to, iż wobec trudności z uczłowieczeniem komputera, człowiek "się skomputeryzuje".
   Wtedy, rzecz jasna, do diabła z płcią. Może nawet nauczymy się robić "to" z maszyną.

>   Może nawet nauczymy się robić "to" z maszyną.

Chyba niektórzy już coś opracowali, bo nie chcą porzucić płci dla forum.

> To dlaczego wybrałaś sobie pseudonim w rodzajuż żeńskim?

To jest pytanie trochę obok: ja nie chcę uchodzić za kogoś innego, a za siebie o nieustalonej płci. Nie wadzi mi określony rodzaj gramatyczny nicka, byle nie był z płcią utożsamiany.

Całe to zatajenie płci jest tu demonizowane, a przecież jego odpowiednikiem jest niedostępność fizjonomii rozmówcy w rozmowie telefonicznej (która to sytuacja bywa wygodna, bo można rozmawiać np. z urzędem będąc w piżamie).

> Nie wadzi mi określony rodzaj gramatyczny nicka, byle nie był z płcią utożsamiany.

ale siłą rzeczy osoba, która nadaje sobie pseudonim w rodzaju żeńskim jest utożsamiana z kobietą.

>osoba, która nadaje sobie pseudonim w rodzaju żeńskim jest utożsamiana z kobietą.

Gdy mój pseudonim powstawał, nie dostrzegłam, że to utożsamienie mogłoby być wadą.

Bo nie jest. Zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie próbował udowodnić Ci, że nie masz o niczym pojęcia. Niezależnie od tego, czy jesteś kobietą, czy mężczyzną.

> To dlaczego wybrałaś sobie pseudonim w rodzajuż żeńskim?
Żeby Cię zjeść!