Przechowywana w meksykańskiej bazylice tilma (tunika) Juana Diego, na której utrwaliło się odbicie Matki Boskiej, należy do najbardziej cennych i tajemniczych relikwii chrześcijańskich. Ma status acheiropity, czyli ikony nie uczynionej ludzką ręką. Wykonana w XVI wieku z włókien agawy, których trwałość nie przekracza 20 lat, przetrwała do naszych czasów w stanie nienaruszonym.

Biofizyk Philip Callaghan z Uniwersytetu Stanu Floryda zmierzył w 1979 roku w bezpośrednim sąsiedztwie opończy promieniowanie ultrafioletowe wydzielane przez ofiarne świece. Taka z górą 450-letnia ekspozycja dawno powinna spowodować wyblaknięcie farb organicznych i nieorganicznych, zwłaszcza koloru niebieskiego. W rzeczywistości nic takiego nie nastąpiło. Niebieski pozostał równie silny i czysty jak kiedyś.

Od początku XX wieku tilma jest przedmiotem wielu badań naukowych prowadzonych przy użyciu specjalistycznego sprzętu. Do tej pory żaden z badających relikwię światowej sławy naukowców nie potrafił rozwiązać zagadki jej powstania, jak również tajemnicy ukrytej w oczach Madonny. Włókna tuniki - jak udowodnił w 1936 r. niemiecki laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii, prof. Richard Kuhn - "nie zawierają żadnego znanego barwnika pochodzenia mineralnego, roślinnego, zwierzęcego lub syntetycznego".

Jednakże największa zagadka ukryta jest w oczach Matki Boskiej. Na jej trop wpadł w 1921 r. Alfonso Marcue, oficjalny fotograf meksykańskiej bazyliki, odkrywając w prawym oku Madonny odbicie człowieka z brodą.Ponad dwadzieścia lat później inny fotograf, Carlos Salina Chavez potwierdził to odkrycie. Od tej pory wiele osób, w tym ponad 20 uczonych i okulistów badało oczy Matki Boskiej utrwalone na obrazie z tuniki. W 1956 r. dr Javier Torroella Bueno opublikował raport, w którym skonstatował obecność potrójnego odbicia (efekt Samsona-Purkiniego), co jest cechą charakterystyczną żywego oka ludzkiego. Obraz odkryty w oku Madonny znajduje się dokładnie w miejscu, w jakim zgodnie z zasadami optyki powinien się znajdować! W końcu lat 780 dr Jose Aste Tonsmann z uniwersytetu w Cornell przy użyciu precyzyjnych urządzeń IBM dokonał nieoczekiwanej obserwacji: nie tylko popiersie brodacza widoczne jest w źrenicach Matki Boskiej. Odbijają się w nich także inne postaci (m.in. trzymane przez kobietę na plecach niemowlę), zdające się tworzyć rodzinę.

Za pomocą techniki cyfrowej dokonano powiększeń oczu Matki Bożej aż do 2500 razy (w milimetrze kwadratowym 25 tysięcy punktów świetlnych) i odkryto w nich niezwykle precyzyjne, mikroskopijne odbicie postaci 12 osób, z takimi szczegółami jak łzy wzruszenia na twarzy, kolczyki, sznurowadła sandałów siedzącego na ziemi Indianina, profil starszego,
łysego człowieka z białą brodą i dużymi brwiami, profil Indianina z orlim nosem, z brodą i wąsami przylegającymi do policzków itd.