Witam ponownie !
Piszę po przerwie, gdyż w moim życiu takowa zaistniała w sferze religii - chodziłem od niechcenia do kościoła, żeby nie denerwować nikogo zanadto...
Dziś święto - Boże Ciało.
Założyłem sobie że nie pójdę, bo nie - rodzice nie mogą mi rozkazywać w tych sprawach.
Mówiłem, że nie idę, choć bałem się tego. "Ale bez gadania, jesteś Katolikiem, ubierz się jak przystało..." poszedłem ze złością, przy procesji autentycznie zrobiło mi się źle, nie wytrzymałbym poza tym tam, udając że mnie to rajcuje. Powiedziałem, że chce mi się rzygać, boli to i to, dali klucze i wróciłem ku uciesze. Ale jeszcze "mam" iść na mszę...
Do kościoła chodzę tylko ze względu na bierzmowanie, bo może kiedyś mi się coś zmieni w głowie i mi się to przyda, czyli tak na wszelki to robię. Ale chcę by było jasne z moją religią, moi rodzice nie są tolerancyjni w tych sprawach, nie ma mowy... nikt w mojej rodzinie pewnie by tego nie pochwalił, brat mówi na mnie "szatanista". Nie wybaczę im tego - rodzicom, za których mi wstyd; cierpię choć oni myślą, że to "Bozia" cierpi, a nie ja. Chcieli księdza do domu znosić !!! Nie muszę się tłumaczyć, nie chcę aby mnie przekonywali do tego, a co gorsza wybierali za mnie. Piszę tu, bo to mierna sytuacja, wolałbym pogadać z kimś naprawdę, lecz w tym chorym mieście łatwo takiego kogoś nie znajdziesz, zresztą nie będę z nieznajomymi się zadawał. Chciałbym tak bardzo aby ktoś pomógł mi w moim problemie, jestem sam, wiem że sobie poradzę, lecz cierpię sam, a wszyscy mają mnie za najgorszego, nie wiem co mam mówić...
Brat zaczyna histeryzować jeśli coś "mi odwali", tak już ma namieszane w głowie. Ostatnio mało się nie popłakał jak nie poszedłem do komunii !!!
Nie ma co płakać, trzeba iść dalej, pozdrawiam wszystkim i życzę powodzenia tym którzy są w takiej chorej sytuacji jak ja. Może kiedyś ci co byli tak przeciwko moim poglądom zobaczą co tu wypisywałem i zrozumieją jak dużo szkód mi wyrządzili oraz swoim dzieciom. Okłamują samych siebie, chcą uczyć innych będąc sami ślepi.
Pozdrawiam !

PS Nie mogę się doczekać, aż zdobędę wykształcenie, pracę i własny zakątek na tej ziemi, oraz miłość, która będzie wspierała moje poczynania.