Jak kulturalnie spędzić wakacyjną sobotę albo gdzie wybrać się z rodziną lub znajomymi i ciekawie spędzić czas?
Godną polecenia wydała mi się wystawa, którą miałem okazję obejrzeć dwa tygodnie temu we Wrocławiu. Jeszcze do 5 sierpnia we wrocławskiej Hali Stulecia możemy podziwiać ekspozycję stworzoną przez Stowarzyszenie
Muzeum Europy. Docelowo ma ona na stałe zagościć w Muzeum Europy w Brukseli. Jest to obecnie jedyne tej rangi wydarzenie w Polsce.
Całość stworzona na bazie symulacji komputerowych, projekcji filmowych, zdjęć, przedmiotów codziennego użytku, obrazów, plansz informacyjnych robi piorunujące wrażenie. W jednym miejscu zgromadzono blisko tysiąc oryginalnych eksponatów oraz obiektów z muzeów USA i Europy. Logiczna konstrukcja poszczególnych instalacji w połączeniu z artystycznym punktem widzenia składa się na obiektywny obraz ilustrujący historię ostatniego półwiecza zdruzgotanego wojnami kontynentu.
Oczywiście nie pominięto zimnej wojny, która de facto zdeterminowała większość prezentowanych wątków historycznych. Mniej więcej w połowie długości zwiedzania możemy chwilę odpocząć i pozwolić sobie właśnie na tego typu refleksje. Zwykle w dyskusjach akademickich, politycznych czy medialnych zamykamy się w ścisłym kręgu tematycznym dotyczącym walki komunistów z kościołem w PRL, trudnych stosunków z ZSRR itd. Dopiero gdy spojrzymy z perspektywy dziejów co ułatwia nam wystawa możemy w pełni dostrzec i docenić kluczowe niuanse wydarzeń, które potargały karty naszej historii. Cały koszmar komunizmu w jednej chwili gubi się pośród masy mu podobnych na świecie, a jednak pozostaje nie wyrwany z kontekstu i dzięki pracy historyków, a w tym konkretnym przypadku także artystów trwale i jasno wpisuje się w logiczną całość. Merytoryczne bogactwo i zaskakująco trafne ekspozycje treści w sposób bardzo płynny i zrównoważony docierają do świadomości zwiedzającego. Intelektualna uczta plus wrażenia zmysłowe pozostawiają lekki niedosyt, a w efekcie końcowym oprócz zrozumienia rodzi się masa pytań i wątpliwości.