Prosty i ważny wątek. Gdy rozmawiamy tu o muzułmanach, bardzo często padają przykłady różnych zachować osób związanych z islamem, w domyśle zaś mamy rozumieć, iż tak czynią "wszyscy". Otóż nie ma wszystkich. Państwa muzułmańskie (czy o korzeniach muzułmańskich) różnią się od siebie. Tak jak katolicka Polska różni się od katolickich Filipin, czy Boliwii. Często za "wszystkich muzułmanów" robią Saudyjczycy, gdyż są najbardziej malowniczo fanatyczni. Wspiera to krucjatowe gesty, podobne do tych zalecanych przez Orianę Falacci i realizowanych ostatnio w Szwajcarii (minarety - nie, dzwonnice - tak). Otóż odmiana islamu, w jaką wierzą Saudyjczycy, to wahabbizm. Tej dziwacznej i fanatycznej religii nie podziwiają inni muzułmani. Wielu z nich nie uważa tego za islam. Wahabbici co jakiś czas robią rzeczy szokujące wszystkich muzułmanów. Jednym z ich projektów było zburzenie meczetu grobowego Mahometa, na razie nie zrealizowane (lecz budowla jest celowo oszpecana). Prawa dotyczące kobiet, innych wyznań są obce wielu niewahabbickim muzułmanom. W AS żyje 28,5 miliona osób. W Turcji 72 miliony osób. W Maroku 35 milionów osób. W Indonezji 237 milionów osób, co stawia ją na pierwszym miejscu jeśli idzie o zaludnienie wśród państw muzułmańskich i o korzeniach muzułmańskich (ciężko zwać laicką Turcję państwem muzułmańskim, tak jak Francję państwem katolickim, mimo konkordatu respektowanego w części kraju). Turcy, Indonezyjczycy, Marokańczycy to nie są Saudowie. Ich stopień tolerancji wobec innych jest znacząco wyższy. Ich poziom pluralizmu również. Zatem wszystkich moich szanownych dyskutantów proszę o nieprzypisywanie zwyczajów wahabbickich Turkom, Marokańczykom, Indonezyjczykom etc. Proszę o wyraźne wymienienie państwa i odniesienie się do tego, czy postępowanie danej osoby jest zgodne z prawem jego macierzystego kraju.

Ps.: Kilka danych o Indonezji z Wikipedii:

Indonezja jest republiką. Głową państwa jest prezydent wybierany na 5 lat kadencji przez Doradcze Zgromadzenie Ludowe. Władza ustawodawcza należy do parlamentu (z 500 miejsc 100 obsadza prezydent) o 5-letniej kadencji. Rząd pod kierownictwem prezydenta sprawuje władzę wykonawczą. Władza sądownicza należy do Sądu Najwyższego, którego członków wybiera prezydent.

władza ustawodawcza

Parlament: Izba Reprezentantów (Dewan Perwakilan Rakyat)
władza wykonawcza

Rząd
Prezydent, Szef rządu
władza sądownicza

Sąd Najwyższy (Mahkamah Agung)
Izba Reprezentantów

Rozkład miejsc według partii:

Demokratyczna Partia Indonezji - Walka (PDI-P): 153
Wspólny Sekretariat Grup Funkcjonalnych (GOLKAR): 120
Zjednoczona Partia na rzecz Rozwoju (PPP): 58
Partia Przebudzenia Narodowego (PKB): 51
Partia Mandatu Narodowego (PAN): 34
Partia Sprawiedliwości i Jedności (PKP): 4
Demokratyczna Partia Indonezji (PDI): 2
inne: 40
Podział administracyjny [edytuj]

Mapa administracyjna

Indonezja jest podzielona na 33 prowincje (patrz Podział administracyjny Indonezji), w tym trzy (Aceh, Dżakarta i Yogyakarta) okręgi specjalne. Prowincje dzielą się na dystrykty (kabupaten) i okręgi miejskie (kota).

Demografia [edytuj]
Więcej: Demografia Indonezji

Ludność Indonezji jest bardzo zróżnicowana pod względem etnicznym, językowym i religijnym. Ogółem występuje ok. 300 grup etnicznych posługujących się ok. 250 odrębnymi językami (razem z dialektami 583). Oficjalnym językiem jest Bahasa Indonesia.

Najliczniejsze grupy etniczne to:

Jawajczycy (46,4%)
Sundajczycy (12,9%)
Madurowie (5,6%)
Malajowie
Minangkabau
Bugijczycy
Batakowie
Balijczycy
Aczinowie
Większość mieszkańców Indonezji jest wyznawcami islamu.

Najliczniejsze grupy religijne to:

muzułmanie: 80,3%
protestanci: 8,6%
katolicy: 2,7%
hinduiści: 1,9%
animiści: 1%
religie chińskie: 0,5%
buddyści: 0,3%