Zastanawialiście się kiedyś co każe człowiekowi tworzyć i do czego to prowadzi daną jednostkę?. Chodzi mi o to czy sam akt powstawania dzieła obojętnie czy jest to malarz, pisarz czy architekt nie jest inspirowany w jakimś sensie egoizmem bądź narcyzmem twórcy?. Czy właśnie to odróżnia sztukę od szmiry. Czytając współczesną literaturę,chodząc do galerii odnoszę wrażenie że dzisiejszy świat sztuki został pozbawiony tego transcendentalizmu,tej siły i prawdziwej pasji dawania ludziom czegoś wartościowego. Wszystko moim zdaniem obecnie skierowane jest na zaspokojenie potrzeb odbiorcy masowego,,,artyści,,skupili się na dawaniu tego na co jest popyt,sztuką której hołdują teraz ci ,,artyści,, są już raczej prawa ekonomii.Przykład z podwórka: byłem ostatnio w galerii sztuki współczesnej w Birmingham ,pewien młody artysta prezentował swoje ,,prace,,w postaci plam gęstej farby wystrzeliwanej z armatki ładowanej powietrzem sprężonym. W sumie nie było by w tym może nic nadzwyczajnego bo w latach 70-tych sprzedawano za dziesiątki tysięcy dolarów płótna malowane przez szympansa ( co moim zdaniem nawet bardziej przypominało sztukę) ale większość odwiedzających tą galerię bardziej skupiało się nad działaniem owej armaty wystrzeliwującej farbę aniżeli na jej celach, jedna chyba bardzo dystyngowana pani wspomniała coś o kubizmie, co mnie do łez niemalże rozbawiło.Zmierzam do tego że współczesna sztuka skupia się w przeważającej mierze na szokowaniu, im bardziej coś kontrowersyjnego,bez żadnej treści ani przekazu końcowego tym lepiej.Czytałem kiedyś powieść Patricka White`a ,,Wiwisekcja,, opisującej rozterki młodego artysty,jego alienację,potrzebę ekspresji samego siebie,zagubienie.Opis postaci bohatera był tak wyraźiście plastyczny że wydawało mi się że ktoś pierwszy zdołał ubrać w słowa ten ból tworzenia przenikajacy artystę w trakcie jego wędrówki w głąb siebie,taki wytworzył się wtedy we mnie obraz artysty. Boję się że sztuka już umarła skoro każdy uzurpuje sobie prawo do bycia artystą,tę wolność którą dała nam współczesność obróciliśmy przeciwko sobie a wierzę i wiem że istnieją jeszcze wielcy w świątyniach dusz których powstają wspaniałe dzieła ale niestety rozmywają sie w dzisiejszym świecie szczekaczy i miernot,którzy jako jedyni mają chyba szansę przebicia. Co państwo o tym myślicie,niezmiernie mnie to interesuje?