Dwa lata temu wstąpiliśmy w szeregi cywilizowanych państw Europy. Dla mnie osobiście miało to bardzo ważne znaczenie. I nie wyobrażam sobie innej drogi dla Polski jak UE. Choć muszę przyznać, że oczekiwałem dalej idących zmian w naszym kraju.
W obecnej chwili, wg mnie, wzrosła rola kościoła w życiu naszego społeczeństwa. Nie ma dnia, abym nie słyszał w serwisach informacyjnych, nowych wydarzeń z życia kleru i wiernych. Co mnie najbardziej irytuje, to fakt dużej roli kościoła w polityce. Mój optymizm, sprzed dwóch lat, liczył na liberalne zmiany w mentalności Polaków. Otwarcie się zacofanego społeczeństwa, zrozumienie, tolerancję, asymilację kulturową.
Niestety, w chwili obecnej o tych wartościach nie ma mowy. To, co się dzieję w dzisiejszej polityce można porównać do koszmaru. Różne badania potwierdzające fakt, że Polacy nie widzą w rozszerzeniu UE żadnych korzyści. Gazety, społeczeństwo, rządy europejskie, śmieją się, porównują nas do Rosji putinowskiej.
Lada dzień będziemy mieli nowego wicepremiera. Ja osobiście już się boję.
"Prawa ręka" Andrzeja L., przed objęciem ważnego stanowiska w rządzie, swoje kompetencje sprowadza do roli imienia (Genowefa).
Pociesza mnie fakt, że gospodarka nie zależy w dużym stopniu od polityki. Rządzi się własnymi prawami. Drugi pozytyw: Hiszpania, Portugalia, Grecja i Finlandia "otwierają drzwi".
Pozdr.