Na wstępnie, gwoli pewnego wprowadzenia powiem w ten sposób:
• to co pisze w niniejszym wątku piszę w szczególności z pozycji postmodernistycznej
• jako że nie lubię słów "prawda" czy też "obiektywizm" to podkreślę, iż uważam, że w wielu obszarach życia społecznego i historii trudno mówić o całkowicie niekwestionowanej prawdzie lub pełnym obiektywizmie.

Tak więc to co będę pisał dalej jest pisane z pozycji, człowieka którego percepcja świata wygląda w taki sposób jak napisałem powyżej.

Implikuje to moim zdaniem między innymi, to że treści zawarte w niniejszym wątku będą odznaczały się w szczególności:
• znacznie odległym spojrzeniem od tak zwanego mainstreamu
• opinie tu zawarte w wielu osobach mogą powodować bardzo duże kontrowersje czy może nawet oburzenie
• mając świadomość tych potencjalnych kontrowersji; w tym co napiszę dalej wprowadzam swoistą autocenzurę, czyli pewne treści zastępuje tylko z mojej perspektywy bardzo delikatnymi albo delikatnymi krótkimi informacjami czy też sugestiami - podkreślam, niż jest to świadoma autocenzura - nie chce bowiem powodować nadmiernego fermentu na FR.

Tyle tytułem swoistego wstępu; a teraz przechodząc do konkretów ("do brzegu" 😊 )

Wiarygodność przekazu historycznego
Przy kilku różnych okazjach na FR pisałem w szczególności, iż uważam, że
• narracje historyczne są w znacznym stopniu kształtowane przez zwycięzców..

W polskich mediach mainstreamowych w ostatnich latach bardzo często pojawiają się tematy, dotyczące relacji polsko- ukraińskich. Przekazy te mają w szczególności (acz nie zawsze) taki charakter, iż lansują mniej więcej taki oto punkt widzenia:
• wobec obecnie toczącej się wojny w Ukrainie wsparcie Polaków dla Ukraińców interpretowane jest pozytywnie
• należy raczej popierać aspiracje Ukrainy do wejścia do UE a być może również NATO
• Ukraińcy powinni "uderzyć się w piersi" za zbrodnie wołyńskie i zaprzestać wszelkiego hołubienia UPO-wców w swoje przestrzeni medialnej, przekazach PR-owych i innych podobnych przekazach.

Osobiście jestem daleki od spojrzenia zawartego w trzecim z podanych wyżej podpunktów.

Z drugiej strony, w ostatnim czasie na niniejszym Forum zauważyłem, przekazy wyrażające podobny do mojego punkt widzenia.

www.racjonalista.pl/forum.php/s,959300#w960151
Cytat:

www.racjonalista.pl/forum.php/s,959300#w960151
[CYTAT] [i]......Ja..

"Blues dla człowieka, który słuchał serc"
www.youtube.com/watch?v=NA17VSP5zBk

Tamze:
"W Sosnowcu słońce wstaje nad rdzawym dachem miast,
On nie chciał tylko patrzeć jak płynie nudny czas;
Zamiast haseł o niczym wybrał psi smutny wzrok...."



Zapraszam do wyrażania opinii oraz refleksji w tym obszarze.

S pozdravem

---

Zwierzęta podobnie jak ludzie mają bardzo silny instynkt życia oraz odczuwają CIERPIENIA

Link:
www.pompon(*)90482#iwa_source=newsfeed_next


Link dotyczy wybitnego aktora Piotra Fronczewskiego, który kończy niebawem 80 lat.


Cytat z tego materiału:

<<Trudno zrozumieć, dlaczego u schyłku spektakularnej kariery aktor uparcie ją umniejsza. W wywiadzie dla "Przekroju" dał do zrozumienia w 1995 roku, że uważa aktorstwo za rodzaj kłamstwa, a aktorów za osoby o mrocznych duszach:

"Gra się po to, żeby kłamać, żeby siebie okłamywać, żeby można było być tym, kim nie można być, ponieważ ma się dosyć bycia tym, kim się jest. Gra się dobrych, bo jest się złym, dobrych, bo jest się podłym". >>




PS.
Serdeczne życzenia dla Szanownego Jubilata - 100 lat i wszelkiej pomyślności ! ! !





S pozdravem

---

Zwierzęta podobnie jak ludzie mają BARDZO SILNY INSTYNKT oraz ODCZUWAJĄ CIERPIENIA

businessin(*)zego-wywoluje-sprzeciw/wmyl9k1

Artykuł odnosi się do nagłaśnianej ostatnio przez media sprawy emerytur artystów i równie nagłośnionego sprzeciwu Sławomira Mentzena wobec pomysłu dopłat do składek.

Baaaardzo rzadko zgadzam się z p. Mentzenem, ale tu akurat ma trochę (!) racji
Nie zgadzam się z tym co głosi o kulturze. Realizacja jego opinii, że artyści powinni tworzyć sztukę za którą "tłum" chętnie zapłaci, to prosta droga do zredukowania kultury. Upadłyby teatry w niemetropolitalnych ośrodkach, filmowcy kręciliby tylko romantyczne komedyjki, opery czy filharmonie raczej by nie przetrwały (choć nie wierzę też w to, że koncert R. Blechacza wymaga dotacji) Już dziś "Mazowsze" jeździ po chałturkach zamiast pracować nad zachowaniem narodowej kultury, a muzycy NOSPR tworzą kwarteciki i terceciki i koncertują bez biletów na "Dniach Mlamlewic" za grosze od wójta.

Pomysł dopłacania jednej, nienajbiedniejszej grupie zawodowej uważam za chybiony
Pomysł zakłada dopłaty do składek artystom, których dochód w ostatnich trzech latach nie przekroczył 125% minimalnej krajowej płacy.
1 Czy salowa, kucharka w szkole, sprzątaczka w biurach, której dochód przez ostatnie 20 lat był na poziomie tego minimum też dostanie dopłatę, żeby mieć godniejszą starość?
2 Czy aktor, który zarobił za rolę w jednym filmie równowartość 12-letniej płacy robotnika a potem zrobił sobie trzyletnie wakacje..

Podaję trzy moim zdaniem ciekawe linki oraz cytaty z nich.

"System kaucyjny a rynek napojów. Widoczny wzrost sprzedaży saturatorów i syropów"
www.wiadom(*)h-tradycyjnych-napojow-2534965
Tamże:
Wprowadzenie systemu kaucyjnego w Polsce wywołało rewolucję na rynku napojów. Podczas gdy tradycyjne kategorie notują spadki, konsumenci coraz częściej szukają alternatyw, które zwalniają ich z obowiązku magazynowania i zwracania butelek. Beneficjentami zmian stają się producenci syropów oraz urządzeń do gazowania wody, choć sieci handlowe i eksperci rynkowi zalecają ostrożność w jednoznacznych ocenach.



"Tak Polacy omijają butelkomaty. Sprzedaż wystrzeliła w górę"
finanse.wp(*)elila-w-gore-7284993407014944a
Tamże:
[i][color=green]Eksperci podkreślają, że wzrost sprzedaży tych kategorii produktów może mieć związek z wprowadzeniem systemu kaucyjnego. Jak pisaliśmy w WP Finanse, konsumentów do zwrotu butelek zniechęcają awarie urządzeń i długie kolejki. Część z nich rezygnuje z odbioru kaucji. Korzystanie z napojów, które można przygotować w domu, dla wielu klientów może stanowić rozwiązanie tego problemu.
Nowy zawód na rynku
System kaucyjny wpływa nie tylko na zmianę zachowań..

Czy manifestacje LGBT są czymś niestosownym?

Odwołując się do Towarzysza Marksa: "byt określa świadomość" a "po naszemu" "punkt widzenia zależy od punktu siedzenia" ...
😉

Mój Syn ma obecnie blisko 25 lat; jako dziecko nie chodził na religię; nie przystąpił do komunii; od trzeciej czy czwartej klasy wzwyż ("po komunii") około połowa dzieci w klasach do których On uczęszczał również nie chodziła na religię; więc jest to znaczny odsetek.
Z drugiej strony (z powodów różnych) generalnie Syn mój raczej nie zaznał "smaku" polskiego tradycyjnego Katolicyzmu oraz na przykład zwyczajów z tym związanych (12 potraw, pierogi z kapustą i grzybami, karp w galarecie, święconka, biała kiełbasa, post w Wielki Piątek i tak dalej i tak dalej).

No i "do brzegu"
😉

W efekcie gdy na przykład niewierzący młody człowiek (20-25 latek) jadąc samochodem w okresie letnim utknie w korkach związanych z tym, że po drodze po której on akurat jedzie idzie pielgrzymka na Jasną Górę bądź też procesja związana ze świętem Bożego Ciała no to podejrzewam, że empatia takiego człowieka dla takiej sytuacji jest na podobnym poziomie jak empatia dla manifestacji LGBT osób bardzo mocno utożsamiających się nie tylko z Katolicyzmem ale w szczególności z etyką głoszoną przez Kościół Katolicki w zakresie seksualności człowieka.

Jest to moim zdaniem między innymi różnica pokoleniowa w spojrzeniu..

Marek Kotański zmarł 19 sierpnia 2002 roku - miał zaledwie 60 lat.

Marek Kotański przez całe swoje życie pomagał ludziom znajdującym się w trudnych sytuacjach życiowych. Założył organizację Monar, dzięki której tysiące osób uzależnionych otrzymało szansę na nowe życie. Po jego tragicznej śmierci w wypadku samochodowym pojawiło się stwierdzenie:

"Całe życie pracował, by ratować innych ludzi i tak samo zginął".



Według relacji medialnych Marek Kotański zginął, w takich oto okolicznościach:

* jechał samochodem wieczorem, po zmroku, drogą w okolicach Nowego Dworu Mazowieckiego.

* według ustaleń biegłych do wypadku przyczynił się pieszy prowadzący rower, który znajdował się na drodze i niespodziewanie znalazł się przed jadącym pojazdem. Był on nietrzeźwy i nie posiadał odpowiedniego oświetlenia.

* M.Kotański podjął manewr, próbując ominąć pieszego

* w wyniku tego manewru stracił panowanie nad samochodem, zjechał z jezdni do rowu, a następnie pojazd uderzył bokiem w drzewo.

* M.Kotański odniósł bardzo ciężkie obrażenia wewnętrzne i zmarł w szpitalu nad ranem następnego dnia.



.



S pozdravem

---

Zwierzęta podobnie jak ludzie mają BARDZO SILNY INSTYNKT oraz ODCZUWAJĄ CIERPIENIA

W roku 1993 jako świeżo upieczony absolwent Politechniki byłem z moją ówczesną partnerką w tak zwanym klubie studenckim na czymś co kiedyś określało się jako "tańce".

Mój image był wtedy taki, że nosiłem wówczas mocno czarne wąsy (do dziś je noszę wraz z zarostem tyle że już wszystko jest siwe ☹ w przeciwieństwie do włosów na głowie 😊 ) .

No więc tego pobytu pamiętam dwie charakterystyczne sytuacje.

1. Grali piosenkę Freddiego M. "Dedodede" (Living On My Own) - i wtedy dwu młodych ludzi na parkiecie (chłopców około lat 20) tańczyło ze sobą niejako przytulając się do siebie - mimo że obecnie jestem skrajnie tolerancyjny wobec osób LGBT to wówczas trochę mnie to zszokowało (choć jednocześnie było to jakieś na swój sposób fajne i urocze- dla jasności: byłem i jestem twardym-ortodoksyjnym "hererykiem")!

2. Ponieważ w czasie tego pobytu popijałem piwo więc w pewnym momencie udałem się do toalety w celu opróżnienia pęcherza; odchodząc od pisuaru mijałem się z jakimś dość młodym człowiekiem (coś około 20 lat), który mijając się ze mną powiedział: "fajne wąsy".
No więc co ja sobie wtedy pomyślałem? "Gość chyba szuka zadymy?" - więc że tak powiem olałem ten jego tekst i wyszedłem.

Mniej więcej 20-25 lat od tamtego czasu wyczytałem, że Freddi przez całe dorosłe/gejowskie życie nosił wąsy dlatego, że to jest w środowisku gejowskim uznany symbol męskiego homoseksualizmu.

Gdy o tym wyczytałem [b][color=purple]inaczej..

.
Piotrek Kaczyński

W każdym kraju są ludzie mali duchem.
www.youtube.com/watch?v=f6zHo6Gc-QA

Zawistni, zmęczeni życiem, wściekli na świat, który nie spełnił ich oczekiwań. Jedni próbują coś z tym zrobić, inni znajdują sobie wroga. Jarosław Kaczyński zrozumiał, że z tych drugich da się zbudować potęgę. Nie potrzebował wizji, programów ani odwagi - wystarczyło mu wzbudzić w ludziach przekonanie, że ich porażki to wina kogoś innego. Wtedy już tylko wystarczyło podać im wroga na tacy. Zrobił to perfekcyjnie. Ubrał frustrację w patriotyzm, nienawiść w religię, a małostkowość w poczucie misji. I nagle ludzie, którzy jeszcze wczoraj czuli się nikim, dziś stoją w pierwszym rzędzie na marszach, wymachują flagami i krzyczą o "ratowaniu Polski". Nie wiedzą przed kim, nie wiedzą po co - ważne, że mogą krzyczeć. Bo krzyk to ich jedyne poczucie siły.

To nie przypadek, że państwo PiS-u wyrosło na gniewie. Gniew to tanie paliwo polityczne. Nie wymaga refleksji, nie potrzebuje wiedzy, nie stawia pytań. Gniew daje złudzenie jedności, choć tak naprawdę dzieli bardziej niż cokolwiek innego. Wystarczy codzienna porcja propagandy w Republice, kilka kazań o "zagrożeniu z Zachodu", parę haseł o "zdradzie narodowej", a ludzie już wiedzą, kogo nienawidzić. Nie rozumieją świata, ale czują, że walczą w słusznej sprawie.

Właśnie na tym Kaczyński zbudował swoją armię. Nie z patriotów, nie z ludzi ideowych - z tych, którzy od lat nosili w sobie żal i szukali, na kim go wyładować. Dla nich..