Witam

Na wstępie chciałbym napisać, że nie czytam ezoterycznej, religijnej ani parapsychicznej literatury. Nie wydaje mi się również, abym był przykładem schizoidalnej osobowości.
Ostatnio zacząłem trochę bardziej interesować się teorią hiperprzestrzeni i nieco więcej nad nią i możliwymi skutkami jej prawdziwości rozmyślać. Doszedłem do wniosków, które olśniły niejednego ciekawskiego przede mną. Niestety, podejrzewam (z całą pewnością tak jest), że brak wiedzy na wstępie je unieważnia. Przejdźmy do konkretów:
W czwartym (i wyższym) wymiarze mogłyby żyć istoty o specyficznej dla nas biologii, będącej skutkiem praw fizycznych typowych dla ich przestrzeni. Skoro tak, to można by powiedzie, że owe istoty mogłyby być znanymi z bardzo starych i grubych książek oraz płaskorzeźb demonami, aniołami, duchami itd. Tu pojawia się pytanie: czy taka istota mogłaby zmienić swój wygląd tak abyśmy postrzegali ją tak jak ona chce byśmy to robili? Skoro w wyższym wymiarze możliwe jest prawie wszystko czy takie coś byłoby możliwe? Przechodzenie przez ściany, znikanie i pojawianie się... takie sztuczki kojarzone są z duchami. Tak więc, czy starożytni nie mogli mieć do czynienia z istotami z innych wymiarów zabawiających się ich kosztem (tak jak my moglibyśmy zabawiać się kosztem istot dwuwymiarowych (pamiętacie Płaszczaków z "Hiperprzestrzeni" Kaku?)). Można zapytać czemu nie objawiają się dziś? A może to robią? W jakiś sposób (każdy tutaj może coś wymyślić .
Idąc dalej - czy czwarty wymiar (albo jeszcze lepiej wyższy) nie byłby doskonałym miejscem dla Nieba czy Piekła? Czy bóg który zamieszkiwałby np 9 wymiar nie mógłby tworzyć życie i kontrolować wszystko dosłownie z góry? To co my uważamy za niemożliwe dla niego nie stanowiłoby problemu.
Co Wy na to?