Witam wszystkich mam pewien problem.
Moja cała rodzina jest katolicka. Mój problem polega na tym że nie czuję wiary w boga , nie wierzę w całe stworzenie świata,piekło,niebo.
Jeżeli bóg nas stworzył według Religii katolickiej to nas wszystkich kocha i wszyscy pójdziemy do nieba więc dlaczego jest piekło ?. Według mnie cała ta religia opiera się na manipulacji i zarobku bo jeżeli ksiądz mówi osobom wszystkim że jego krewny/wujek/ojciec/matka pójdzie do piekła bo jest w czyśćcu nie powie tego dosłownie ale to sugeruje więc ktoś da na mszę by ta dusza mogła iść do nieba więc jest zarobek ludzie chodzą do kościoła kładą na tace bo nie chcą być potępieni więc też jest zarobek.
Ludzie wierzą w coś bo to pozwala im przeżyć w trudnych sytuacjach np. Jeżeli ktoś jest śmiertelnie chory więc zaczyna się modlić bo ma nadzieję że bóg im pomoże.
Teraz opiszę mój problem nie wierzę w to wszystko czytałem bardzo dużo o wielu religiach zagłębiałem się w religię chrześcijańską i nie mogę uwierzyć w boga i całe piekło żyję tu i teraz a to czy jest coś takiego jak dusza dowiem się jak umrę bo przecież to rzecz ludzka i każdego czeka.
Nie widzę w moim istnieniu żadnego sensu bo po co żyć skoro i tak umrę z tego względu nie przykładam się w nauce. Zadaję sobie często pytanie czy moje istnienie ma jakikolwiek sens ? Przecież nic nowego nie wymyślę ani nikim sławnym nie zostanę całe życie będę szary.
Wszyscy mnie namawiają do bierzmowania ale ja nie chcę iść bo nie wierzę w boga i nie widzę sensu bo to mi nic nie da.
Proszę was o jakąś poradę czy też jakoś się do tego odnieść.
Przepraszam was że nie stylistycznie napisane ani zdania nie mają sensu ale inaczej nie potrafię jeszcze raz przepraszam.

Mod: Używaj funkcji "Podgląd".

.
>Nie widzę w moim istnieniu żadnego sensu bo po co żyć skoro i tak umrę z tego względu nie przykładam się w nauce.
Proponuję jednak wrócić na łono religii, która zapewni Panu życie po życiu. Jak będzie Pan grzecznym, to nawet trafi Pan do raju. Na tym portalu większego zrozumienia Pan nie znajdzie, gdyż większość z nas dostrzega sens jednostkowego i społecznego życia, a jednym z jego ważnych sensów jest poznanie i zrozumienie całej rzeczywistości.
Do tego trzeba mieć otwarty umysł, być ciekawym świata, dużo się uczyć i jak najwięcej czytać.
Wcale się nie gniewamy, ale jako że, to racjonalistyczny portal prosimy o przemyślenie swojej postawy. Gdy Pan chce tu pisywać, to warto też przeczytać co wcześniej pisali tu inni. Poniżej znajduje się "indeks wątków" - można kliknąć i znaleźć coś ciekawego dla siebie. Na pisanie jeszcze ma Pan dużo czasu.

Miłego dnia.

@@@
.

>Nie widzę w moim istnieniu żadnego sensu bo po co żyć skoro i tak umrę z tego względu nie przykładam
>się w nauce.

Właśnie widzimy.

Życie nie ma żadnego odgórnie narzuconego celu, sami nadajemy swojej egzystencji sens.

"Umrzemy i to czyni z nas szczęściarzy. Większość ludzi nigdy nie umrze, ponieważ nigdy się nie narodzi. Ludzi, którzy potencjalnie mogliby teraz być na moim miejscu, ale w rzeczywistości nigdy nie przyjdą na ten świat, jest zapewne więcej niż ziaren piasku na pustyni. Wśród owych nienarodzonych duchów są z pewnością poeci więksi od Keatsa i uczeni więksi od Newtona. Wiemy to, ponieważ liczba możliwych sekwencji ludzkiego DNA znacznie przewyższa liczbę ludzi rzeczywiście żyjących. Świat jest niesprawiedliwy, ale cóż, to właśnie myśmy się na nim znaleźli, ty i ja, całkiem zwyczajnie." (Richard Dawkins, Rozplatanie tęczy)

Ty masz chyba problemy związane z okresem dojrzewania, bo nic nie ma dla ciebie sensu. Można cię zignorować, zaatakować za błędy (proszę coś z tym zrobić szanowna moderacjo, bo straszne tak zaczynać piękną sobotę), ale mnie trochę martwi twój ogólny stosunek do rzeczywistości. Masz w ogóle jakieś zainteresowania, coś cię cieszy, a dziewczyny?

>Nie widzę w moim istnieniu żadnego sensu bo po co żyć skoro i tak umrę z tego względu nie przykładam
>się w nauce. Zadaję sobie często pytanie czy moje istnienie ma jakikolwiek sens ? Przecież nic
>nowego nie wymyślę ani nikim sławnym nie zostanę
>całe życie będę szary.

Może jednak warto by przyłożyć się do nauki choćby po to żeby umieć poprawnie konstruować swoje wypowiedzi?
A przede wszystkim uczyć należy się po to aby zrozumieć otaczającą nas rzeczywistość i potrafić się w niej odnaleźć.
Według mnie Tobie potrzebna jest pomoc psychologiczna, a nie rozmowa na forum racjonalistów.
Ateizm jest oczywiście bardzo pozytywnym zjawiskiem, ale u osób (w miarę)stabilnych emocjonalnie. W przypadku młodej osoby, która nie widzi sensu swojego istnienia może się skończyć tragicznie. Żeby można było mieć jakikolwiek światopogląd trzeba wiedzieć po co się żyje.
Radzę najpierw UDAĆ SIĘ DO SPECJALISTY, a dopiero potem brać się za ateizm.

>Witam wszystkich mam pewien problem.
>Moja cała rodzina jest katolicka. Mój problem polega na tym że nie czuję wiary w boga , nie wierzę w
>całe stworzenie świata,piekło,niebo.

Jak dla mnie, to fakt że Pan nie wierzy, nie jest żadnym problemem. Jeżeli chce Pan wracać do kościoła aby tego "problemu" nie mieć, to trafił Pan pod zły adres.

>Jeżeli bóg nas stworzył według Religii
>katolickiej to nas wszystkich kocha i wszyscy pójdziemy do nieba więc
>dlaczego jest piekło ?. Według mnie cała ta religia opiera się na manipulacji i zarobku bo jeżeli
>ksiądz mówi osobom wszystkim że jego krewny/wujek/ojciec/matka pójdzie do
>piekła bo jest w czyśćcu nie powie tego dosłownie ale to sugeruje więc
>ktoś da na mszę by ta dusza mogła iść do nieba więc jest zarobek ludzie
>chodzą do kościoła kładą na tace bo nie chcą być potępieni więc też jest
>zarobek.

Zdanie sobie sprawy z tego, że kościół kłamie to całkiem niezły początek. Religia zawsze służyła po to, żeby się wzbogacić, albo zyskać trochę władzy nad innymi. Niestety coś kiedyś poszło nie tak i ludzie zaczęli zdobywać dzięki religii ogromną władzę i ogromne bogactwo.

>Ludzie wierzą w coś bo to pozwala im przeżyć w trudnych sytuacjach np. Jeżeli ktoś jest śmiertelnie
>chory więc zaczyna się modlić bo ma nadzieję że
>bóg im pomoże.

Niestety, z jakiegoś powodów w Polsce słowo "nadzieja" kościół ma na wyłączność. Gdybym ja miał powiedzmy raka, to też miałbym nadzieję na wyzdrowienie, z tą różnicą, że nie pokładałbym jej w bozi, czy raczej w kieszeni jakiegoś księdza. Zamiast klęczeć w kościele przed obrazkami albo figurkami, mógłbym podjąć jakieś konkretne działania, poszukać lepszych lekarzy, wypróbować 100 i 1 metodę na spowolnienie choroby... Zawsze są jakieś możliwości.

>Teraz opiszę mój problem nie wierzę w to wszystko czytałem bardzo dużo o
>wielu religiach zagłębiałem się w religię chrześcijańską i nie mogę
>uwierzyć w boga i całe piekło żyję tu i teraz a to czy jest coś takiego
>jak dusza dowiem się jak umrę bo przecież to rzecz ludzka i każdego czeka.
>Nie widzę w moim istnieniu żadnego sensu bo po co żyć skoro i tak umrę z tego względu nie przykładam
>się w nauce. Zadaję sobie często pytanie czy moje istnienie ma jakikolwiek sens ? Przecież nic
>nowego nie wymyślę ani nikim sławnym nie zostanę
>całe życie będę szary.

Tak, tak, niezły sposób, wymówka na nieuczenie się To kolejna ciekawa sprawa: kościół ma na własność takie pojęcia jak "nadawanie sensu życia" i takie tam. Według kościoła, albo w kościół wierzysz, albo twoje życie jest pozbawione sensu, masz depresję, umrzesz. Może będziesz całe życie szary, może nic nie wymyślisz, do niczego się nie przyczynisz. Tak ma 99,9% ludzi na świecie. Jednostki wybitne to rzadkość. Nie widzę w tym nic złego, mam zamiar żyć moje szare życie i cieszyć się każdym momentem zaczynając od pierogów które mam dzisiaj na obiad. Możesz założyć rodzinę, możesz pracować, możesz być częścią społeczeństwa. Pomyśl ile każdy "szary człowiek" ma możliwości. Podoba Ci się wieża Eiffla? Eiffel, jednostka wybitna, był tylko jeden, on wieżę zaprojektował, ale oglądamy ją dzisiaj dzięki tysiącom szarych ludzi którzy ją budowali. Ich pozornie szara praca która nie miała znaczenia dla świata jest widoczna do dzisiaj. Bez względu na to co się robi, to ma jakieś znaczenie.

>Wszyscy mnie namawiają do bierzmowania ale ja nie chcę iść bo nie
>wierzę w boga i nie widzę sensu bo to mi nic nie da.

Czy ja wiem, a czy na bierzmowanie dostaje się prezenty? Jeśli tak, to jak patrzę z dzisiejszej perspektywy, mogłem jednak iść.

>Proszę was o jakąś poradę czy też jakoś się do tego odnieść.

Ciesz się życiem, Carpe diem, nic innego powiedzieć nie potrafię, bo kiepski jestem z psychologii. Zdaje się, że za rok będę miał takie zajęcia na studiach, więc może coś kiedyś się u mnie poprawi...

Życie wcale nie musi mieć sensu żeby było dobre.
Proponuję cieszyć się życiem jak się da i ile się da i nie dać się zastraszyć różnym religijnym dogmatom, które zabraniają człowiekowi wszystkiego.
Warto też wiedzieć, że często największą radość daje kontakt z ludźmi i pomaganie ludziom - także w rodzinie.
A uczyć się warto bo jest to najlepszy sposób, aby się w życiu dobrze urządzić, wbrew temu co się czasem wygaduje.
Nauka może być też cholernie ciekawa, ale to już rzecz gustu.
Życzę powodzenia.

Samo napisanie na tym forum oznacza, że zacząłeś myśleć własnym rozumem, a to już sporo

Że nie wierzysz, to nie jest żaden problem. Problemem może wtedy być rodzina, której może zależeć żebyś wierzył. Rzeczywiście na bierzmowanie dostaje się prezenty, a to zawsze wpływa pozytywnie na samopoczucie, którego wyraźnie Ci brakuje.

Do nauki się bierz, bo to ma przyszłość na ziemi.
Nawet nie muszą to być super-chruper studia, tak naprawdę to brakuje dobrych rzemieślników. Możesz zrobić jakieś fajne kursy zawodowe, a potem pojechać sobie za granice na jakieś praktyki. Wrócić i pokazać wszystkim, że to co się osiąga w życiu to nie modlitwą, tylko własnymi raczkami i ciężką (a czasem przyjemną) pracą.

Nos do góry i powodzenia.

P.s. Rzeczywiście przed opublikowaniem wypowiedzi wrzucaj "podgląd", wtedy łatwiej się czyta.

>większość z nas dostrzega [..]
>Wcale się nie gniewamy [..]
>prosimy [..]
Minusy wpadły pewnie dlatego że forma wypowiedzi nie wszystkim się spodobała.
Zdziwiłbym się gdyby było inaczej.

>Wszyscy mnie namawiają do bierzmowania ale ja nie chcę iść bo nie wierzę w boga i nie widzę sensu bo to mi nic nie da.
Jak to nic nie da?
Korzyści z konformistycznej postawy religijnej jest sporo, a najwygodniejsze w nich jest to że wtedy nie ma potrzeby wciąż szukać sensu egzystencji, czy sensu istnienia czegokolwiek. Gdy podąża się za innymi religiantami to oni zawsze są gotowi wytłumaczyć praktycznie wszystko posługując się tylko i wyłącznie argumentem wiary.
Czy to jest złe to kwestia sporna.
Sam musisz zdecydować jaką drogą pójdziesz. Czy wystarczą Tobie odpowiedzi religiantów czy może wolisz sam szukać odpowiedzi na trudne pytania. Jeżeli proste historyjki które serwują religianci jednak Ciebie nie zadowalają to przygotuj się na pracę nad sobą. Nie zrozumiesz dla przykładu teorii ewolucji na lekcjach biologii. Trzeba nieco więcej czasu i chęci, aby udowodnić samu sobie że to co inni opowiadają jest prawdą.

Możesz łyknąć czerwoną pastylkę i samemu sprawdzić co z tego wyniknie, ale nikt się na Ciebie nie pogniewa jeżeli wybierzesz niebieską pastylkę.
To jest Twój wybór i masz do niego prawo.
Sukcesem zaś jest fakt że doszedłeś do tego momentu. Do momentu gdy sam chcesz wybrać drogę. Obserwując innych doszedłem do wniosku że niewielu z nich miało szansę wybrać jaką drogą pójdą. Większość z nich jest lub nie religijna bo inni za nich wybrali jacy mają być.

Jakąkolwiek drogę wybierzesz życzę powodzenia

>Samo napisanie na tym forum oznacza, że zacząłeś myśleć własnym rozumem, a to już sporo
>Że nie wierzysz, to nie jest żaden problem. Problemem może wtedy być rodzina, której może zależeć żebyś wierzył. Rzeczywiście na bierzmowanie dostaje się prezenty, a to zawsze wpływa pozytywnie na samopoczucie, którego wyraźnie Ci brakuje.
>Do nauki się bierz, bo to ma przyszłość na ziemi.
>Nawet nie muszą to być super-chruper studia, tak naprawdę to brakuje dobrych rzemieślników. Możesz zrobić jakieś fajne kursy zawodowe, a potem pojechać sobie za granice na jakieś praktyki. Wrócić i pokazać wszystkim, że to co się osiąga w życiu to nie modlitwą, tylko własnymi raczkami i ciężką (a czasem przyjemną) pracą.
>Nos do góry i powodzenia.
>P.s. Rzeczywiście przed opublikowaniem wypowiedzi wrzucaj "podgląd", wtedy łatwiej się czyta.

Trochę się obawiałem napisać tutaj na forum dlatego to tak wszyło.
Mam zamiar teraz iść do technikum wiedz jestem na takim poziomie jak mi zaoferowałeś

Do twojego pierwszego zdania to tak nie do końca , chcę zrozumieć dużo rzeczy a sam nie daje rady.

Dzięki za wypowiedz

>>Wszyscy mnie namawiają do bierzmowania ale ja nie chcę iść bo nie wierzę w boga i nie widzę sensu bo to mi nic nie da.
>Jak to nic nie da?
>Korzyści z konformistycznej postawy religijnej jest sporo, a najwygodniejsze w nich jest to że wtedy nie ma potrzeby wciąż szukać sensu egzystencji, czy sensu istnienia czegokolwiek. Gdy podąża się za innymi religiantami to oni zawsze są gotowi wytłumaczyć praktycznie wszystko posługując się tylko i wyłącznie argumentem wiary.
>Czy to jest złe to kwestia sporna.
>Sam musisz zdecydować jaką drogą pójdziesz. Czy wystarczą Tobie odpowiedzi religiantów czy może wolisz sam szukać odpowiedzi na trudne pytania. Jeżeli proste historyjki które serwują religianci jednak Ciebie nie zadowalają to przygotuj się na pracę nad sobą. Nie zrozumiesz dla przykładu teorii ewolucji na lekcjach biologii. Trzeba nieco więcej czasu i chęci, aby udowodnić samu sobie że to co inni opowiadają jest prawdą.
>Możesz łyknąć czerwoną pastylkę i samemu sprawdzić co z tego wyniknie, ale nikt się na Ciebie nie pogniewa jeżeli wybierzesz niebieską pastylkę.
>To jest Twój wybór i masz do niego prawo.
>Sukcesem zaś jest fakt że doszedłeś do tego momentu. Do momentu gdy sam chcesz wybrać drogę. Obserwując innych doszedłem do wniosku że niewielu z nich miało szansę wybrać jaką drogą pójdą. Większość z nich jest lub nie religijna bo inni za nich wybrali jacy mają być.

>Jakąkolwiek drogę wybierzesz życzę powodzenia

Tłumaczenie różnych zjawisk za pomocą wiary mi nie odpowiada i w to nie wierze.
Dzięki za rozjaśnienie mi tematu z wybraniem drogi życia chyba jestem na tym etapie a to trudne.

Dzięki za wypowiedz

>Życie wcale nie musi mieć sensu żeby było dobre.
>Proponuję cieszyć się życiem jak się da i ile się da i nie dać się zastraszyć różnym religijnym dogmatom, które zabraniają człowiekowi wszystkiego.
>Warto też wiedzieć, że często największą radość daje kontakt z ludźmi i pomaganie ludziom - także w rodzinie.
>A uczyć się warto bo jest to najlepszy sposób, aby się w życiu dobrze urządzić, wbrew temu co się czasem wygaduje.
>Nauka może być też cholernie ciekawa, ale to już rzecz gustu.
>Życzę powodzenia.

Nauka jest dla mnie ciekawa tylko nie mam takiej osoby z którą bym mógł zagłębiać się w tą naukę co mnie interesuje

Dzięki za wypowiedz

>>Witam wszystkich mam pewien problem.
>>Moja cała rodzina jest katolicka. Mój problem polega na tym że nie czuję wiary w boga , nie wierzę w
>>całe stworzenie świata,piekło,niebo.
>Jak dla mnie, to fakt że Pan nie wierzy, nie jest żadnym problemem. Jeżeli chce Pan wracać do kościoła aby tego "problemu" nie mieć, to trafił Pan pod zły adres.
>>Jeżeli bóg nas stworzył według Religii
>>katolickiej to nas wszystkich kocha i wszyscy pójdziemy do nieba więc
>>dlaczego jest piekło ?. Według mnie cała ta religia opiera się na manipulacji i zarobku bo jeżeli
>>ksiądz mówi osobom wszystkim że jego krewny/wujek/ojciec/matka pójdzie do
>>piekła bo jest w czyśćcu nie powie tego dosłownie ale to sugeruje więc
>>ktoś da na mszę by ta dusza mogła iść do nieba więc jest zarobek ludzie
>>chodzą do kościoła kładą na tace bo nie chcą być potępieni więc też jest
>>zarobek.
>Zdanie sobie sprawy z tego, że kościół kłamie to całkiem niezły początek. Religia zawsze służyła po to, żeby się wzbogacić, albo zyskać trochę władzy nad innymi. Niestety coś kiedyś poszło nie tak i ludzie zaczęli zdobywać dzięki religii ogromną władzę i ogromne bogactwo.
>>Ludzie wierzą w coś bo to pozwala im przeżyć w trudnych sytuacjach np. Jeżeli ktoś jest śmiertelnie
>>chory więc zaczyna się modlić bo ma nadzieję że
>>bóg im pomoże.
>Niestety, z jakiegoś powodów w Polsce słowo "nadzieja" kościół ma na wyłączność. Gdybym ja miał powiedzmy raka, to też miałbym nadzieję na wyzdrowienie, z tą różnicą, że nie pokładałbym jej w bozi, czy raczej w kieszeni jakiegoś księdza. Zamiast klęczeć w kościele przed obrazkami albo figurkami, mógłbym podjąć jakieś konkretne działania, poszukać lepszych lekarzy, wypróbować 100 i 1 metodę na spowolnienie choroby... Zawsze są jakieś możliwości.
>>Teraz opiszę mój problem nie wierzę w to wszystko czytałem bardzo dużo o
>>wielu religiach zagłębiałem się w religię chrześcijańską i nie mogę
>>uwierzyć w boga i całe piekło żyję tu i teraz a to czy jest coś takiego
>>jak dusza dowiem się jak umrę bo przecież to rzecz ludzka i każdego czeka.
>>Nie widzę w moim istnieniu żadnego sensu bo po co żyć skoro i tak umrę z tego względu nie przykładam
>>się w nauce. Zadaję sobie często pytanie czy moje istnienie ma jakikolwiek sens ? Przecież nic
>>nowego nie wymyślę ani nikim sławnym nie zostanę
>>całe życie będę szary.
>Tak, tak, niezły sposób, wymówka na nieuczenie się To kolejna ciekawa sprawa: kościół ma na własność takie pojęcia jak "nadawanie sensu życia" i takie tam. Według kościoła, albo w kościół wierzysz, albo twoje życie jest pozbawione sensu, masz depresję, umrzesz. Może będziesz całe życie szary, może nic nie wymyślisz, do niczego się nie przyczynisz. Tak ma 99,9% ludzi na świecie. Jednostki wybitne to rzadkość. Nie widzę w tym nic złego, mam zamiar żyć moje szare życie i cieszyć się każdym momentem zaczynając od pierogów które mam dzisiaj na obiad. Możesz założyć rodzinę, możesz pracować, możesz być częścią społeczeństwa. Pomyśl ile każdy "szary człowiek" ma możliwości. Podoba Ci się wieża Eiffla? Eiffel, jednostka wybitna, był tylko jeden, on wieżę zaprojektował, ale oglądamy ją dzisiaj dzięki tysiącom szarych ludzi którzy ją budowali. Ich pozornie szara praca która nie miała znaczenia dla świata jest widoczna do dzisiaj. Bez względu na to co się robi, to ma jakieś znaczenie.
>>Wszyscy mnie namawiają do bierzmowania ale ja nie chcę iść bo nie
>>wierzę w boga i nie widzę sensu bo to mi nic nie da.
>Czy ja wiem, a czy na bierzmowanie dostaje się prezenty? Jeśli tak, to jak patrzę z dzisiejszej perspektywy, mogłem jednak iść.
>>Proszę was o jakąś poradę czy też jakoś się do tego odnieść.
>Ciesz się życiem, Carpe diem, nic innego powiedzieć nie potrafię, bo kiepski jestem z psychologii. Zdaje się, że za rok będę miał takie zajęcia na studiach, więc może coś kiedyś się u mnie poprawi...
>

Najbardziej pomocna mi sie wydaje pana wypowiedz.
Powiedział pan bardzo prosto i dla mnie zrozumiale i również ciekawie.

Dziękuje za wypowiedz

>>Nie widzę w moim istnieniu żadnego sensu bo po co żyć skoro i tak umrę z tego względu nie przykładam
>>się w nauce. Zadaję sobie często pytanie czy moje istnienie ma jakikolwiek sens ? Przecież nic
>>nowego nie wymyślę ani nikim sławnym nie zostanę
>>całe życie będę szary.
>Może jednak warto by przyłożyć się do nauki choćby po to żeby umieć poprawnie konstruować swoje wypowiedzi?
>A przede wszystkim uczyć należy się po to aby zrozumieć otaczającą nas rzeczywistość i potrafić się w niej odnaleźć.
>Według mnie Tobie potrzebna jest pomoc psychologiczna, a nie rozmowa na forum racjonalistów.
>Ateizm jest oczywiście bardzo pozytywnym zjawiskiem, ale u osób (w miarę)stabilnych emocjonalnie. W przypadku młodej osoby, która nie widzi sensu swojego istnienia może się skończyć tragicznie. Żeby można było mieć jakikolwiek światopogląd trzeba wiedzieć po co się żyje.
>Radzę najpierw UDAĆ SIĘ DO SPECJALISTY, a dopiero potem brać się za ateizm.
>

Proszę się nie martwić tragicznie się nie skończy bo się nie poddam póki sensu nie znajdę.
Z psychologiem chętnie bym porozmawiał ale jak to powiedzieć mam mamie/tacie ?

Dziękuję za wypowiedz