Witam po dłuższej nieobecności. Chciałabym podzielić się z Wami, kochani racjonaliści, pierwszymi wrażeniami nowego roku szkolnego, kiedy to po cudownych wakacjach pełnych komfortu intelektualnego w gronie rodziny i przyjaciół trzeba było wrócić do ponurej szkolnej rzeczywistości i przyjąć na klatę cios kolejnych już traumatycznych relacji z lekcji religii mojego dziecka, które choć samo deklaruje się jako deistka, to chce z różnych powodów uczęszczać na katechezę ( główny powód to zaburzony plan lekcji w wypadku wyboru etyki ).
Pani katechetka, według oceny mojej córki reprezentująca niebezpieczny typ "zaangażowanej ", na pierwszych zajęciach uraczyła dzieci szczegółową ( i ideologicznie ukierunkowaną ) opowieścią o przypadku niejakiej Anneliese Michel, biednej chorej psychicznie niemieckiej dziewczyny jakoby opętanej przez " sześć demonów" charczących po niemiecku na fatalnej jakości nagraniach sprzed prawie 30 lat. Oczywiście, pani katechetka przedstawiła dzieciom historię Anneliese jako "autentyczny przypadek opętania", głosy z taśmy jako "głos prawdziwego szatana", a fakt, że "nie pokazuje filmu, tylko o nim opowiada " usprawiedliwiła "faktem", iż " w poprzednich latach pokazywała uczniom ten film, ale wskutek tego dzieci budziły się później regularnie o trzeciej w nocy " i to " nie jest przypadek, bo szatan przedrzeźnia
Jezusa który umarł o trzeciej po południu". Niektóre z dzieci po projekcji filmu jakoby " oprócz budzenia się o trzeciej słyszały jakieś głosy ". Jakie głosy -można się domyślić, ale to już pani katechetka pozostawiła wyobraźni słuchaczy.
Moja córka opowiedziała mi te rewelacje po powrocie ze szkoły z wypiekami na twarzy - widocznie pani katechetka jako retor jest naprawdę sprawna, bo skutki lekcji religii nie dały długo na siebie czekać : córka nie spała pół nocy, światło oczywiście musiało być włączone, a i tak wylądowała w końcu w łożu rodzicielskim bo tylko tu czuła się w miarę bezpieczna. Moje dziewczę ma 13 lat, pierwsza klasa gimnazjum, na co dzień jest zrównoważona, rozsądna, nie interesuje się czarami, egzorcyzmami itp, nie jest przesadnie bojaźliwa.
Wkurzona, obejrzałam w necie "dokument" o egzorcyzmach Anneliese - późnym wieczorem, skończyłam po północy. Było to tak męczące i nudne, że nie tylko nie obudziłam się o trzeciej w nocy, ale wstałam nawet dość późno, a i głos żaden do mnie nie raczył przemówić - szatan jest ponoć inteligentny, więc pewnie wie,że jakby mnie spróbował zerwać o trzeciej i jeszcze zagadać, to usłyszałby w najlepszym przypadku : "sp...j".
Teraz jednak poważnie - w tym tygodniu idę na zebranie rodziców do gimnazjum córki, i nie wiem, co mam zrobić. Porozmawiać tylko z katechetką? Czy na forum rodziców z klasy z wychowawcą ? Z dyrektorem szkoły ? Proboszczem parafii pod którą szkoła podlega ? Wikariuszem generalnym do spraw katechezy z kurii ? No bo na pewno tak tej sprawy nie zostawię. Nie zgodzę się na ciemnotę i zabobon użyte do straszenia dzieci. To nie fair. Gdyby pani katechetka była uczciwa, powinna przynajmniej dodać, że Anneliese była leczona przez psychiatrę, a jej rodzice oraz księża wykonujący nad nią egzorcyzmy zostali skazani przez sąd na kary więzienia za nieumyślne spowodowane jej śmierci. Oczywiście, tego nie powiedziała - sama musiałam to wyjaśnić córce, zamiast spokojnie iść z nią na wrześniowe szkolne zakupy lub po prostu niedzielny rodzinny spacer.