Witam wszystkich bardzo serdecznie i zapraszam do dyskusji na temat niedawno wydanej książki Stephena Hawkinga "The Grand Design". Do czytania książki zachęciła mnie dawna lektura "Krótkiej Historii Czasu", która w dość przystępny sposób tłumaczyła idee czarnych dziur i tym podobnych zagadnień z zakresu astrofizyki.
"The Grand Design" czytam w oryginale, zaznaczam to dlatego, ze w trakcie dyskusji może powstać wrażenie, ze nie cytuje rożnych fragmentów tej książki dokładnie tak jak znają je czytelnicy polskiego tłumaczenia.

Chciałbym tez, aby było jasne, ze jestem Chrześcijaninem i uważam ateizm za błędną filozofie, która stawia tezy jakich w zadnym razie nie jest w stanie obronić.
Sam bylem kiedyś ateista i osoba bardzo mocno antyklerykalna ale w wieku 19 lat nawróciłem się na Chrześcijaństwo, choć nie na Katolicyzm.

Nie mam zastrzeżeń do stylu pisarskiego Hawkinga ani do opisu naukowych teorii, które są prezentowane w bardzo przystępnej formie, myślę jednak, ze Hawking się gubi gdy zaczyna wychodzić poza dziedzinę w której jest ekspertem i wkracza na arenę filozofii.

Pierwsza część książki jest poświęcona zagadnieniom filozoficznym takim jak postmodernizm, antyrealizm, determinizm itp. Hawking zadaje pytania takie jak:

Why is there something rather then nothing ? (Dlaczego cokolwiek istnieje ?)
Why do we exist ?(Dlaczego my istniejemy ?)
Why this particular set of laws and not some other ? (Dlaczego obserwujemy takie a nie inne prawa natury ?)

Czyli zadaje pytania głęboko filozoficzne.
Myślę, ze to zabawna niekonsekwencja ponieważ na pierwszej stronie "The Grand Design" (str 13 w moim wydaniu) Hawking pisze:

"... philosphy is dead." (Filozofia jest martwa)

I to ta "filozoficzna" niekonsekwencja własnie jest moim pierwszym zarzutem wobec tego niewątpliwie wielkiego naukowca. Jeśli filozofia jest martwa to dlaczego Hawking czuje potrzebę mówienia prawie wyłącznie o niej przez 1/3 swojej książki i prezentuje swój postmodernistyczny antyrealizm ? Jeśli filozofia jest martwa to dlaczego uniwersytety takie jak Harvard, Yale, Oxford i Cambridge nie zamknęły jeszcze swoich wydziałów filozoficznych ?

Zawiodłem się również ponieważ oczekiwałem, ze po kilkunastu latach badan Hawking powie coś więcej na temat pochodzenia wszechświata oraz "Dostrojenia" wszechświata (Fine tunning of the universe)a znalazłem opis różnych hipotez z których nie wynika jasno co Hawking myśli na ten temat z czego wnoszę, ze nie ma pojęcia skąd wziął się wszechświat ? Jaka jest przyczyna istnienia wszechświata ?

Hawking określa siebie jako Naukowego Deterministę (Scientific Determinist). Skoro naukowy determinizm zakłada, ze prawa fizyki stanowią czynnik przesądzający o tym co się wydarzyło w przeszłości oraz co się wydarzy w przyszłości. Innymi słowy to co się wydarzyło musiało się wydarzyć i nikt ani nic nie mógł i nie może w żaden sposób wpłynąć na bieg tych wydarzeń. Pytanie, które chciałbym zadać jest następujące: Jeśli naukowy determinizm Hawkinga jest prawdziwy to, prawa fizyki są odpowiedzialne nie tylko za uporządkowanie wszechświata ale również za uporządkowanie poszczególnych slow na kartach książki Hawkinga. Jaka mamy gwarancje, ze cokolwiek co zostało przez niego napisane jest prawdziwe skoro został do tego "zmuszony" przez prawa fizyki ? Jaka gwarancje posiada Hawking, ze naukowy determinizm jest prawdziwy skoro został zmuszony do jego wyznawania przez prawa fizyki ? Myślę, ze naukowy determinizm którego gorliwym wyznawca jest Hawking, jest filozofia, która sama siebie podważa.

Stephen Hawking jest niewątpliwie wielkim matematykiem i astrofizykiem, ale jednocześnie człowiekiem tak zaślepionym pragnieniem wyeliminowania przyczyny istnienia wszechświata, ze z tego powodu popełnia błędy na płaszczyźnie logicznej.
Chciałbym, żeby naukowcy poszukiwali PRAWDY a nie starali się naginać odkrycia naukowe do "jedynie słusznej" ideologi ateizmu.

Mam nadzieje, ze na tym forum spotkam się z rzeczowa dyskusja. Wiem, ze ateiści uważają się za elitę intelektualna tego świata, apeluje wiec o prezentowanie argumentów w zgodzi ze starożytną zasada:

"Kto w dyskusji o poglądach używa argumentów irracjonalnych i agresywnych ten boi się, ze mógłby nie mieć racji"