Jakiś już czas temu kiedy uczyłam się powszechnej historii prawa naszła mnie pewna myśl dotycząca wpływu Kościoła na prawodawstwo w średniowieczu. Stwierdziłam, że żeby być sprawiedliwym przyznać im trzeba parę punktów, między innymi za dążenia do eliminacji ordaliów-sądów bożych-jako środka dowodowego. Za chwilę jednak naszła mnie inna myśl, a mianowicie-czy nie oznacza to, że są małej wiary? Nie wierzą, że Bóg ma rzeczywiście możliwość ingerowania w proces i że może sprawić, że jednak komuś nic się nie stanie kiedy włoży ręce do wrzątku po łokieć, albo że ten, który mówi prawdę wygra pojedynek? Sądzą, że miłosierny Bóg pozwoli skazać niewinnego na rozczłonkowanie?

W podobnym tonie była odpowiedź użytkownika zohen na jeden z moich wątków, która jest już stara (prawie rok ma chyba), ale tak mnie kiedyś rozbawiła, że pamiętam ją do tej pory, może się nie obrazi, że ją tu przytoczę:
"...cud nad Wisłą", "obrona Jasnej Góry", powódź...., takich przykładów bożej przydatności i realnej pomocy mamy w historii "od metra". Ale dziwię się, że już w żadnym z państwowych dokumentów tej rangi, co np. "Strategia obrony RP" z tej pomocy nie skorzystano. Pomyślmy jakby poważnie i po bożemu zabrzmiał np. temat posiedzenia Rady Bezpieczeństwa Narodowego: "Rola i zadania Najświętszej Panienki Jasnogórskiej w obronie południowych rubieży Polski". Albo: "Zestawienie modlitw i świętych wykorzystywanych na poszczególnych szczeblach administracji publicznej w sytuacji zagrożenia powodziowego"

Pewnie gdybym rozmawiała z teologiem to wyjaśniłby mi to w jakiś sposób, który zalatywałby jakąś ich logiką, ale jak na razie to pozostaje dla mnie zagadką, może ktoś mnie oświeci na tym Forum.