Rzecznik napisał, że imputujesz mu, jakoby on w ogóle negował istnienie pedofilii wśród kleru. I ubolewa, że nie skontaktowałeś się z nim ponownie, gdy w marcu 2012 roku polscy biskupi sformułowali nowe wytyczne, jak postępować w podobnych przypadkach. Teraz już informują zgłaszające się ofiary, że mogą iść na policję.

- To również nieprawda. Cytuję księdza Klocha, gdy mówi: "Znanych jest kilka przypadków, o których donosiły media, i to jest wszystko, co dotąd wiemy". Potem próbuję ustalić, co to może znaczyć "kilka".

Napisałem też o nowych wytycznych. Tylko podkreśliłem, że episkopat zrobił to dopiero na żądanie Watykanu, i że zaskoczyło mnie, iż odcina się w nich od jakiejkolwiek odpowiedzialności materialnej za krzywdy wyrządzone przez księży. Ksiądz rzecznik Józef Kloch stosuje metodę podważania mojej wiarygodności. Zanim napisał to oświadczenie, wysyłał mi SMS-y z pytaniami, na czyje zlecenie działam.

Obliczyłeś, że przez dziesięć lat od roku 2001, kiedy ukazał się w "Gazecie Wyborczej" artykuł o księdzu pedofilu z Tylawy, w podobnych sprawach zapadło 27 wyroków skazujących. To dużo czy mało?

- Dużo. A na pewno nie "kilka". Prawie co cztery miesiące polski ksiądz jest skazany za pedofilię wyrokiem, od którego nie ma odwołania. Odkąd napisałem książkę, były przynajmniej dwa kolejne przypadki. Mówimy tu o sprawach świeżych, jeszcze nieprzedawnionych. To duża różnica w porównaniu z Europą Zachodnią, gdzie burzę wywoływały często sprawy sprzed 30 lat i starsze. W książce próbuję tę liczbę 27 jakoś umieścić w perspektywie. W Polsce jest prawie 30 tysięcy księży, 27 to prawie 0,1 proc. To dwa razy większy odsetek niż w grupie wszystkich dorosłych mężczyzn w Polsce, skoro w tym samym okresie 2001-2011 na podstawie art. 200 skazano 6775 mężczyzn. Na 14,6 miliona pełnoletnich mężczyzn w Polsce daje to wskaźnik około 0,05.
Nie liczyłem wyroków za posiadanie przez księży pornografii dziecięcej czy za molestowanie osób, które skończyły 15 lat, spraw umorzonych ze względu na przedawnienie itd. Poza tym mam podstawy sądzić, że większość poszkodowanych nie zawiadamia prokuratury. Tylko trzy osoby z dwunastu, które opowiedziały mi swoją historię, poszły z nią do prokuratury

A takujesz też polskie media. Że za mało o tym mówimy. Trochę nas postawiłeś pod ścianą razem z biskupami.

- Nikogo nie atakuję. Stwierdzam fakty - takie, że tak zwane prawicowe media nie kryją, że piszą o pedofilii w Kościele tylko wtedy, kiedy mają na to zgodę Kościoła. To nazywam służalczością. Bardzo wyraźnie zaznaczam w książce, że wśród gazet mainstreamowych "Gazeta Wyborcza" pisała o tych sprawach najwięcej. Jednak i liberalne media unikają drażliwych, ale zarazem kluczowych pytań. Ile jest ofiar, ile jest sprawców w Polsce? Dlaczego władze Kościoła nie prowadzą danych na temat pedofilii wśród księży? Jaka jest odpowiedzialność biskupów?

Dam przykład. Ostatni rozdział w mojej książce opowiada o człowieku, który był bohaterem artykułu w "Gazecie Wyborczej". W latach 80., po molestowaniu przez księdza, próbował popełnić samobójstwo. Pokazał mi zachowany list biskupa, który dowiedziawszy się o tym, pisze: "Sprawa jest mi znana (...) Ksiądz został skierowany na inną placówkę z zagrożeniem, że w razie powtarzania się przestępstw będzie pozbawiony możliwości wykonywania obowiązków kapłańskich". Tylko tyle. Ten ksiądz do dzisiaj sprawuje posługę. U nas w gazecie taka wiadomość byłaby otwarciem. "Biskup wiedział! Ksiądz pedofil do dzisiaj pracuje w parafii!". A u was? Wywiad na 17. stronie, w rubryce "Witamy w Polsce". Dlaczego media nie traktują duchownych z tą samą nieustępliwą dociekliwością, z jaką traktują polityków?