>>Narażę się tutejszym feministkom.
>Juz to zrobiłeś także, w tym momencie nie chciałbym być w twojej skórze.
>
>

Niedługo będą mnie wieszać

>>>Narażę się tutejszym feministkom.

>> Niedługo będą mnie wieszać

W takim razie nasze panie trzeba, przekupić ale ostrzegam że są wybredne nie zadowolą się byle jaką, bombonierką o nie.Polecam taki oto zestaw razy 3.

>W takim razie nasze panie trzeba, przekupić ale ostrzegam że są wybredne nie zadowolą się byle jaką, bombonierką o nie.Polecam taki oto zestaw razy 3.

Jestem przekonany, że nasze Panie nie są przekupne i prezentu nie przyjmą. Chyba, że w zestawie znalazłaby się moja...głowa

>Jestem przekonany, że nasze Panie nie są przekupne i prezentu nie przyjmą. Chyba, że w zestawie znalazłaby się moja...głowa
A po co mi Twoja głowa? Mam własną

>A po co mi Twoja głowa? Mam własną

Może po to, żeby zrobić w niej porządek?

>Polecam taki oto zestaw
Nie, dzięki Za dużo słodyczy. Wystarczą duże lody pistacjowe

>Nie, dzięki Za dużo słodyczy. Wystarczą duże lody pistacjowe

Meret jesteś jedyną kobietą, która nie puściła by mnie z torbami.


Tak na poważnie fakt o którym, zapewne dobrze wiesz.


kobieta.on(*)-dietetycy-przestrzegaja/pxf7f

>Tak na poważnie fakt o którym, zapewne dobrze wiesz.
Fakt, że Fakt, w dodatku na Onecie w zakładce "zdrowie"

Trochę podobne do gestu Kozakiewicza...

Nie szukałabym rodowodu tego zjawiska aż w paleolicie. Dbałość o wygląd fizyczny jest uwarunkowana kulturowo. W różnych epokach i różnych częściach świata różnie do tego podchodzono. Raz kobiety mają być ładne, raz mężczyźni, raz obie płcie. Teraz żyjemy w kulturze, która określa wartość kobiety na podstawie jej wyglądu. A skoro jak cię widzą tak cię piszą, to nikt nie zastanawia się czy to ma sens czy nie, tylko wychodząc z założenia, że kijem Wisły nie zawróci, nakłada makijaż, modny ciuch i idzie do ludzi. Nawet jak rozsądek podpowiada, że lepiej byłby te pieniądze i czas przeznaczyć na co innego.

> Nawet jak rozsądek podpowiada, że lepiej byłby te pieniądze i czas przeznaczyć na co innego.

Niech już lepiej kobieta przeznacza pieniądze na siebie, a facet na nią. Taki tradycyjny model związku.

>Niech już lepiej kobieta przeznacza pieniądze na siebie, a facet na nią. Taki tradycyjny model związku.
Zupełnie mi nie odpowiada. W takim związku czułabym się źle, jak idiotka. Nie mam nic przeciwko kwiatom od czasu do czasu w ramach przeznaczania na mnie pieniędzy, ale miałabym nie dokładać grosza do wspólnego domu? Jak to sobie wyobrażasz, bo ja nie potrafię?

> Nie mam nic przeciwko kwiatom od czasu do czasu.

Taka kobieta jak ty zasługuje na to co najlepsze od życia i mam nadzieje, ze tak właśnie jest.Pozdrawiam.

>>Niech już lepiej kobieta przeznacza pieniądze na siebie, a facet na nią. Taki tradycyjny model związku.
>Zupełnie mi nie odpowiada. W takim związku czułabym się źle, jak idiotka. Nie mam nic przeciwko kwiatom od czasu do czasu w ramach przeznaczania na mnie pieniędzy, ale miałabym nie dokładać grosza do wspólnego domu? Jak to sobie wyobrażasz, bo ja nie potrafię?

Wielu kobietom taki model związku odpowiada i sam w takiej rodzinie się wychowałem. Jednak status domowej kury w dzisiejszych czasach jest uwłaczający dla kobiety, która ma aspiracje i chce robić karierę zawodową, społeczną. Z drugiej strony ta domowa kura często ponosi większy ciężar, niż mąż, dostarczyciel dóbr. Dlaczego więc kobieta miałaby dokładać jeszcze grosze do wspólnego domu? A kwiaty i tak jej się należą

>Wielu kobietom taki model związku odpowiada i sam w takiej rodzinie się wychowałem. Jednak status domowej kury
Ja nie mówię o tak brzydko zwanej "domowej kurze", bo ta kobieta (ewentualnie mężczyzna, który podejmuje się zadań domowych) w żadnym wypadku nie jest darmozjadem, pasożytem czy jak to tam nazwać. Nie, chodziło mi o innego rodzaju związek. Jedno pracuje, zaharowuje się, a drugie leży do góry kółkami, palcem nie kiwnie i jeszcze wymaga nakładów finansowych. Mówię o damulkach, co to tylko fryzjer, fitness, kosmetyczka i ploteczki z psiapsiółkami, a domem i dzieckiem zajmuje się gosposia, bo mąż całymi dniami i nocami siedzi w pracy, by zarobić na fanaberie jaśnie pani małżonki. Albo facet, który śpi do południa, potem żąda obsługi, a wieczorem na piweczko z kuplami leci nie bacząc, że żona po całym dniu harówy musi jeszcze jaśnie panu mężowi obiad podać i ogarnąć ten syf, malarię i korniki, które jaśnie pan mąż po sobie zostawia.
Wartość pracy w domu (pranie, sprzątanie, gotowanie, opieka nad dziećmi i setki innych drobnych zdawałoby się, a uciążliwych i nie do ominięcia czynności) została kiedyś wyceniona i nie jest wcale niższa, niż praca urzędnika czy inżyniera. Jej (jego) wkład we wspólny dom nie polega na dawaniu pieniędzy (bo i skąd miałaby/miałby wziąć), ale na świadczonej na rzecz tego domu pracy. Taki układ (który też mi nb. nie odpowiada, ale to inna sprawa), jeśli jest zawarty za porozumieniem stron, nikomu nie uwłacza i nikogo nie czyni darmozjadem - ani kobiety, ani mężczyzny. Tylko w takim przypadku trzeba mieć naprawdę nieograniczone zaufanie do partnera, że nie pójdzie w siną dal i na lodzie nie zostawi bez środków do życia. Chyba kobiety (bo to one najczęściej wybierają pracę domową) mają tego zaufania coraz mniej, skoro pozostawanie w domu ograniczają do kilku lat odchowania dzieci, a potem - muszą czy nie - wracają do pracy, żeby mieć chociaż byle jaką emeryturę.
>A kwiaty i tak jej się należą
Święte słowa Dlatego mam w domu ok. 70 kwiatów doniczkowych i co tydzień kupuję sobie świeże cięte Kot już dorósł, przestał się nimi interesować i nie obgryza liści

>Ja nie mówię o tak brzydko zwanej "domowej kurze", bo ta kobieta
>Tylko w takim przypadku trzeba mieć naprawdę nieograniczone zaufanie do partnera, że nie pójdzie w siną dal i na lodzie nie zostawi bez środków do życia.

Odniosę się do tego później, bo to więcej pisania.

>Dlatego mam w domu ok. 70 kwiatów doniczkowych i co tydzień kupuję sobie świeże cięte Kot już dorósł, przestał się nimi interesować i nie obgryza liści

Kwiatami w moim domu zajmuje się żona, a ja bardzo lubię, jak ona się w nich krząta. Kwiatów też uzbierałoby się kilkadziesiąt, a część sama wpada do nas. Kiedy znajomym i rodzinie wyrosną zbyt duże, to nam podarują, bo mamy wysokie pomieszczenie na ponad 4 metry. Taka niby oranżeria, ale z przeznaczeniem na pokój dzienny. Kot z kwiatami też robił "porządek".
Sama sobie kupujesz kwiaty?

>Sama sobie kupujesz kwiaty?
Najczęściej tak. Lubię kolorową zieleninę Czasem dostaję, przy jakiejś okazji. Mieszkam sama i poza mną nie ma kto przynosić.

>>Sama sobie kupujesz kwiaty?
>Najczęściej tak. Lubię kolorową zieleninę

Czy brakuje ci w kolekcji egzotycznej rośliny, której za żadne skarby nie można kupić w polsce.?

>Czy brakuje ci w kolekcji egzotycznej rośliny, której za żadne skarby nie można kupić w Polsce.?
Myślisz o czymś konkretnym?
Wątpię, żeby czegoś nie można było kupić w Polsce, Ostatnio widziałam nasiona takki. Jeśli to coś ma różne fanaberie (czytaj: kosmiczne wymagania uprawowe), to i tak się u mnie nie uchowa. Niektórych roślin nie mogę mieć, bo nie mam dla nich warunków.

>>Czy brakuje ci w kolekcji egzotycznej rośliny, której za żadne skarby nie można kupić w Polsce.?
>Myślisz o czymś konkretnym?

Nie pytałem tylko z ciekawości ponieważ masz całkiem, ciekawe hobby nie to co ja każdą wolną chwile spędzam przy konsoli.

>>Czy brakuje ci w kolekcji egzotycznej rośliny.

Podobno inteligentni ludzie nigdy się nie nudzą co to ma wspólnego z tematem już wyjaśniam,od jakiegoś czasu myśle nad zakupem drzewka "Bonsai" lecz jest trudne w utrzymaniu,tak przynajmniej twierdzą osoby które są w jego posiadaniu (opinie wśrod znajomych) czy ktoś tutaj z obecnych na przykład ty "Meret" może to potwierdzić.?

>> Czy ktoś mógłby wytłumaczyć ten fenomen i może wypowiedziałyby się też kobiety? <<
... a matka jest jedna.

>zastanawiam się dlaczego kobiety, szczęśliwe mężatki posiadające rodzinę, wychodząc z domu spędzają
>przed lustrem godzinę, stroją się robiąc z siebie atrakcyjny obiekt seksualny. Przecież mogłaby
>wyglądać tylko schludnie, bo nie musi łowić żadnego mężczyzny.

Po zastanowieniu, postanowiłam w końcu odpowiedzieć na ten wątek bez pokpiwania.

I przemyślenie mam takie, że skąd w ogóle u autora przekonanie, że motorem wszelkich estetycznych działań kobiet ma być "łowienie mężczyzny"? Proponuję przejrzeć sobie kilka pism kobiecych i kilka świerszczyków. Przyjrzeć się urodzie, ubiorowi i makijażom kobiet w jednych i drugich. Łatwo da się zauważyć, że świerszczykowy archetyp atrakcyjnego obiektu seksualnego mocno rozmija się z estetyką lansowaną babskich czasopismach. Gdyby zatem motywacją każdej "odstawiającej się" kobiety było zrobienie z siebie "atrakcyjnego obiektu seksualnego" adresowanego do mężczyzn, to wizerunek ten bliższy byłby chyba męskich na ten temat wyobrażeń.

>Po zastanowieniu, postanowiłam w końcu odpowiedzieć na ten wątek bez pokpiwania.

Ależ nie mam nic przeciwko pokpiwaniu, a nawet to lubię i w takiej samej formie Ci odpisałem. Nie miałem zamiaru urazić żadnej kobiety, jedynie wywołać uśmiech.

>I przemyślenie mam takie, że skąd w ogóle u autora przekonanie, że motorem wszelkich estetycznych działań kobiet ma być "łowienie mężczyzny"?

Nie uważam, ze motorem wszelkich estetycznych działań kobiet ma być łowienie mężczyzny. Ono jest tylko jednym z elementów tej sfery.

Po wielu dygresjach chcę powrócić do zasadniczego tematu o psychologii ewolucyjnej i ewolucji biologicznej. Ostatnio poruszałem temat upiększania się kobiet, by wyglądały ślicznie i pociągająco dla płci przeciwnej. One to robią automatycznie, a tylko niewiele osób zna motywy takiego działania. On wywodzi się z czasów jaskiniowych i służy przetrwaniu gatunku. Kobieta śliczna z gromadką dzieći musi mieć opiekuna i dostarczyciela upolowanej zwierzyny, by potomstwo mogło się normalnie rozwijać. Dlatego wokół atrakcyjnej matki krążą gotowi adoratorzy, by w chwili śmierci jej partnera, lub porzucenia, miała następnego. To musi byś szybka zmiana, by głód nie doskwierał.

Żeby znów nie zostać posądzony o seksizm, w następnych postach odniosę się do psychiki męskiej w konkretnych sytuacjach. Temat tu poruszany jest ogólnie znany i bez sensu byłoby go powtarzać, lecz pod koniec podsumuję go wyciągając własne wnioski oczekując dalszej dyskusji.

>Po wielu dygresjach chcę powrócić do zasadniczego tematu o psychologii ewolucyjnej i ewolucji biologicznej. Ostatnio poruszałem temat upiększania się kobiet, by wyglądały ślicznie i pociągająco dla płci przeciwnej. One to robią automatycznie, a tylko niewiele osób zna motywy takiego działania. On wywodzi się z czasów jaskiniowych i służy przetrwaniu gatunku. Kobieta śliczna z gromadką dzieći musi mieć opiekuna i dostarczyciela upolowanej zwierzyny, by potomstwo mogło się normalnie rozwijać. Dlatego wokół atrakcyjnej matki krążą gotowi adoratorzy, by w chwili śmierci jej partnera, lub porzucenia, miała następnego. To musi byś szybka zmiana, by głód nie doskwierał.
>Żeby znów nie zostać posądzony o seksizm, w następnych postach odniosę się do psychiki męskiej w konkretnych sytuacjach. Temat tu poruszany jest ogólnie znany i bez sensu byłoby go powtarzać, lecz pod koniec podsumuję go wyciągając własne wnioski oczekując dalszej dyskusji.
>

Jako osoba, która się nie zajmuje ewolucją na poziomie innym niż popularnonaukowy mogę jedynie powołać się na Dawkinsa, który postuluje, że zachowaniem ewolucyjnym samców jest maksymalizacja ilości samic, z którymi kopulują, a zachowaniem samic jest maksymalizacja czasu, który dany samiec dla niej poświęca. Jak dla mnie pomysł jest dosyć sensowny.
W świecie zwierząt nie istnieje (zazwyczaj) pojęcie monogamii, stąd samica jakiegoś gatunku cały czas musi przekonywać samca do tego, że warto inwestować czas i pożywienie akurat w nią, bo jest płodna, ładna i przepropaguje w przyszłość akurat jego geny. U ludzi konstrukt społeczny małżeństwa (odrywając od tego całą religijną otoczkę) przynajmniej w naszym społeczeństwie jest związkiem dwojga ludzi. To nie wymusza na kobiecie (samicy) aż takiej dbałości o utrzymanie jednego mężczyzny (samca), bo nadrzędna siła jaką jest społeczna presja pomaga jej sprawie.
Więcej o tym mówi Dawkins w swojej serii filmów dokumentalnych (polecam bardzo) :
www.youtube.com/watch?v=mHhSYyvI-5k

---

Jeśli ludzie myślą, że matematyka nie jest prosta, to tylko dlatego, że nie zdają sobie sprawy, jak skomplikowane jest życie.

>...zachowaniem ewolucyjnym samców jest maksymalizacja ilości samic, z którymi kopulują, a zachowaniem samic jest maksymalizacja czasu, który dany samiec dla niej poświęca.
>U ludzi konstrukt społeczny małżeństwa...

W zachowaniu ludzi jest ogromna sprzeczność w dążeniu mężczyzn do poligamii i jednej partnerki. Naturalne zachowanie nam każe mieć wiele kobiet, a społeczne tylko jedną. To nie jest dorobkiem współczesności, lecz było regułą także w życiu plemiennym. W przeszłości ewolucyjnej okazało się, że wychowanie potomków w kompletnej rodzinie jest bardziej jakościowe i ta tendencja została utrwalona w naszym behawiorze. Takie uczucia, jak zazdrość małżeńska, czy miłość są tymi czynnikami cementującymi parę rodzicielską.

>Więcej o tym mówi Dawkins w swojej serii filmów dokumentalnych (polecam bardzo) :

Znam wielu ewolucjonistów i Dawkinsa również. On jest chyba najlepszy.

>W zachowaniu ludzi jest ogromna sprzeczność w dążeniu mężczyzn do poligamii i jednej partnerki. Naturalne zachowanie nam każe mieć wiele kobiet, a społeczne tylko jedną. To nie jest dorobkiem współczesności, lecz było regułą także w życiu plemiennym.

Co sugerować może, że do powstania struktur społecznych takich jak teraz nie potrzeba aż tak wiele jak się kiedyś ludziom wydawało.

>W przeszłości ewolucyjnej okazało się, że wychowanie potomków w kompletnej rodzinie jest bardziej jakościowe i ta tendencja została utrwalona w naszym behawiorze. Takie uczucia, jak zazdrość małżeńska, czy miłość są tymi czynnikami cementującymi parę rodzicielską.

Wszystko pięknie, ale czy mógłbyś powołać się na jakieś prace, które o tym traktują ? Miałbym co czytać do kawy.

---

Jeśli ludzie myślą, że matematyka nie jest prosta, to tylko dlatego, że nie zdają sobie sprawy, jak skomplikowane jest życie.

>Co sugerować może, że do powstania struktur społecznych takich jak teraz nie potrzeba aż tak wiele jak się kiedyś ludziom wydawało.

W wielkich aglomeracjach ludzie nie są najszczęśliwsi i często zakładamy małe hermetyczne społeczności typu klubów, gdzie wszyscy się znają i maja wspólne sprawy, zainteresowania, występuje hierarchia. Optymalna grupa to kilkanaście do 100 osób. Wczesne plemiona miały właśnie taką strukturę i liczebność. Tworzenie społeczeństw jest naturalne, lecz ich przerost jest korzystny tylko dla postępu cywilizacyjnego.

>Wszystko pięknie, ale czy mógłbyś powołać się na jakieś prace, które o tym traktują ?

W swoim czasie wiele publikacji przeczytałem bardziej, lub mniej ambitnych, ale już nie pamiętam tytułów i autorów, wyłączając Dawkinsa. To jest barwna postać i wszędzie go pełno. Zresztą całkowicie się z nim zgadzam pomimo, ze jest wojującym anty teistą (ja jestem agnostykiem).
Z wielu książek utkwiła mi w pamięci jedna i jak sobie przypomnę, to dam Ci namiary. Ona jest popularno naukowa, lecz wyjątkowa i służyła też studentom, jako podręcznik. Wyjątkowość polega na tym, że po pierwsze jest pracą zbiorowa specjalistów z kilku dziedzin wiedzy, a po drugie, autorzy nie próbowali przeforsować swojego punktu widzenia i przedstawiali też inne, konkurencyjne. Oczywiście traktuje ona o antropologii oraz paleoantropologii, gdzie kształtował się człowiek. Natomiast psychologia ewolucyjna jest młodą nauką i na dodatek niepewną. Nie ma szczątków kopalnych zachowania człowieka, tylko materialne ślady. Z nich dopiero wyciąga sie wnioski i odtwarza domniemane zachowanie człowieka. Jednak margines błędu nie jest duży i mozna uznać za wiarygodne.
Dobrym źródłem wiedzy są miesięczniki "Świat Nauki" i "Wiedza i Życie". Tam publikują najnowsze osiągnięcia światowej nauki między innymi archeologii i psychologii ewolucyjnej.
Dla wzbogacenia swojej wiedzy warto odwiedzić jaskinie praludzkie. Sam kilka ich ogladałem w Hiszpanii, Słowenii, Chorwacji. Warto też obejrzeć jaskinię Neandertalczyka na Gibraltarze. Dużo jest też we Francji ze słynnymi malowidłami naskalnymi. Niestety nie byłem tam.