>>>Mam jedną techniczną wąpliwość. Czy, skoro wiem, że moje nerki są do bani,<
>>Skoro Ty wiesz to i lekarze wiedzą lub/i się dowiedzą - bez obaw.
>Były przypadki przeszczepienia narządów z rakiem.

Owszem, istnieją takie przypadki, choć są rzadkie - znalezienie nowotworu przedinwazyjnego, bardzo drobnego ogniska nowotworu inwazyjnego o wymiarach niemożliwych do oceny metodami diagnostyki obrazowej lub pojedynczych komórek przerzutowych z np. drobnego ogniska czerniaka może się rzeczywiście nie udać, stąd też - poza standardowymi badaniami - m.in. możliwie skrupulatna ocena historii choroby dawcy. Istniejące procedury służą między innymi właśnie minimalizowaniu tej możliwości.
Tu masz najbardziej aktualny tekst wspominający o tej kwestii, jaki udało mi się znaleźć:

Cytat:

---

"...a świniobicie, łaskawa pani, to to samo, jak kiedy ksiądz odprawia mszę świętą, bo zawsze idzie o krew i o mięso, czyli ciało." (B. Hrabal, "Postrzyżyny" )

>Mam jedną techniczną wąpliwość. Czy, skoro wiem, że moje nerki są do bani, to nie lepiej byłoby zadeklarować się w tym rejestrze, że nie chcę oddać nerek? Po co lekarze mają marnować czas na badanie moich zwłok?

I tak muszą zbadać - ani twoje nerki nie są jedynymi z punktu widzenia transplantologii narządami (w najgorszym razie może chociaż rogówki się przydadzą ), ani też deklaracja pacjenta nie jest zwykle uważana za wystarczającą medycznie - pacjent może (i ma prawo) czegoś nie wiedzieć, nie rozumieć, błędnie interpretować dane.

---

"...a świniobicie, łaskawa pani, to to samo, jak kiedy ksiądz odprawia mszę świętą, bo zawsze idzie o krew i o mięso, czyli ciało." (B. Hrabal, "Postrzyżyny" )

>>Mam jedną techniczną wąpliwość. Czy, skoro wiem, że moje nerki są do bani, to nie lepiej byłoby zadeklarować się w tym rejestrze, że nie chcę oddać nerek? Po co lekarze mają marnować czas na badanie moich zwłok?
>I tak muszą zbadać - ani twoje nerki nie są jedynymi z punktu widzenia transplantologii narządami (w najgorszym razie może chociaż rogówki się przydadzą ), ani też deklaracja pacjenta nie jest zwykle uważana za wystarczającą medycznie - pacjent może (i ma prawo) czegoś nie wiedzieć, nie rozumieć, błędnie interpretować dane.

Lillac, bierz co chcesz (ale po śmierci, bo za życia lepsza połowa mojego małżeństwa jest troche zazdrosna) . Rogówka? Jak najbadziej, wzrok mam super, ale wątroba coż, Syberia się kłania, nerki do d... no i moją twarz zostaw w spokoju, bo klient zażyczy sobie powrotu do poprzedniej

Dawno już na piśmie zadeklarowałem że nie zgadzam się iść do piachu, ale ja wiem że niektóre organy się nie nadają.... czy powinienem napisać sprzeciw, żeby zaoszczędzić czasu lekarzom? To tylko techniczny problem. Świeczkę ku mojej pamięci zapalą pod drzewami które zasadziłem..

>ja wiem że niektóre organy się nie nadają.... czy powinienem napisać sprzeciw, żeby zaoszczędzić czasu lekarzom? To tylko techniczny problem.

Nie słyszałam, by coś takiego się praktykowało, więc nawet nie bardzo wiem, jak miałbyś to technicznie zrobić. Przez Centralny Rejestr Sprzeciwów na pewno nie.

Chyba nie bardzo ci pomogłam

---

"...a świniobicie, łaskawa pani, to to samo, jak kiedy ksiądz odprawia mszę świętą, bo zawsze idzie o krew i o mięso, czyli ciało." (B. Hrabal, "Postrzyżyny" )

Poruszasz niewdzięczny temat (pewnie wiele tu będzie emocjonalnych wypowiedzi broniących jednego przekonania, a nie zmierzających do wniosków).
Czy koniecznie trzeba dłużej żyć? Instynktownie tak - rozumowo niekoniecznie (przynajmniej w sensie osobniczym). Raz, że nie sposób żyć wiecznie (jeśli pominąć legendy religijne), a różnica skończonej długości wobec nieskończonego trwania zda się jeno kosmetyczna - dwa, że życie gatunku nie może być krótsze od życia osobnika (w takim to sposobie przedłużania życia tkwimy).

> ".. nie oddałbym nerki nawet córce - powiedziałbym: niech umrze."
Cóż, nie podzielam takiego stanowiska profesora (o ile to nie było zdanie wyrwane z kontekstu) - co prawda dzieciom nie poświęca się wszystkiego, ale głupia nerka to chyba nie problem.
Chciałbym zwrócić uwagę na inne pytanie w kwestii przeszczepów - nie "czy dawać?" lecz "czy brać?". Sam bym nie brał (o czym rodzina uprzedzona), a czy być pośmiertnym dawcą, to już nie moja rzecz.

>Poruszasz niewdzięczny temat
Nie bawi mnie klub własnej adoracji którzy tu niektórzy uprawiają
>Czy koniecznie trzeba dłużej żyć?
Może nie chodzi o samo życie tylko o cenę jego przedłużania. Czy np. w strefach głodu kanibalizm jest czymś dobrym? Czy nie za bardzo uprzedmiotowiamy człowieka ? Teraz oczywiście są jakieś granice etyczne, ale mam wrażenie że szybko ulegają one zatarciu. Ile nas dzieli od uznania kogoś za nierokującego do życia i przeznaczeniu go całego do transplantacji. Z tego co słychać w to w Chinach taki proceder co do więźniów skazanych na śmierć już teraz obowiązuje.
>> ".. nie oddałbym nerki nawet córce - powiedziałbym: niech umrze."
>Cóż, nie podzielam takiego stanowiska profesora (o ile to nie było zdanie wyrwane z kontekstu) - co prawda dzieciom nie poświęca się wszystkiego, ale głupia nerka to chyba nie problem.
Cóż instynktownie popieram Twoje zdanie, ale problem mnie zaskoczył.
>Chciałbym zwrócić uwagę na inne pytanie w kwestii przeszczepów - nie "czy dawać?" lecz "czy brać?". Sam bym nie brał (o czym rodzina uprzedzona), a czy być pośmiertnym dawcą, to już nie moja rzecz.
Ha - to też ciekawe - bo jak uważamy że można dać i to nic złego, to chyba i można wziąć.

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>Może nie chodzi o samo życie tylko o cenę jego przedłużania. Czy np. w strefach głodu kanibalizm jest czymś dobrym?
Niespecjalnie bo choroby prionowej podobno można od niego dostać. A inni ludzie mogą się nieswojo poczuć gdy będziesz na nich patrzył jak na chodzącą spiżarnię.
>Czy nie za bardzo uprzedmiotowiamy człowieka ? Teraz oczywiście są jakieś granice etyczne, ale mam wrażenie że szybko ulegają one zatarciu.
Nie widzę owego zacierania. Co miałoby być tego przykładem? Eutanazja? Jedyne co jest w niej nieetyczne to sprzeciw wobec niej, cierpienie bowiem nie uszlachetnia tylko zwyczajnie boli.
>Ile nas dzieli od uznania kogoś za nierokującego do życia i przeznaczeniu go całego do transplantacji. Z tego co słychać w to w Chinach taki proceder co do więźniów skazanych na śmierć już teraz obowiązuje.
Powiedziałbym, że bardzo nam do tego daleko. Chiny to zaś zupełnie inna kultura, o ile rzecz jasna owe wieści są wiarygodne.

>

>> Poruszasz niewdzięczny temat
> Nie bawi mnie klub własnej adoracji którzy tu niektórzy uprawiają

Tobie "niektórzy" też nie odpuszczają A co do klubu wzajemnej adoracji - jeszcze lepszy od naszego jest na Frondzie, myślę że zrobiłbyś tam furorę

> Czy nie za bardzo uprzedmiotowiamy człowieka ?

Prozaicznie nie. Wg moich doświadczeń poza Kościołem dużo więcej znalazłem człowieka w człowieku, niż w Kościele. Ty doświadczeń osobistych poza Kościołem zapewnie nie masz, wiec nie bardzo jest co porównywać, ale może się mylę.

> Teraz oczywiście są jakieś granice etyczne, ale mam
> wrażenie że szybko ulegają one zatarciu.

Jest dokładnie odwrotnie. Etyka się krystalizuje, wciaż ewoluuje, usiłuje tak nadążyć za postępem nauki i medycyny.
Moralność religijna natomiast jest już raz a dobrze zapisana w księgach i basta - można ją jedynie po 100 kroć na nowo przeżuwać.

> Ile nas dzieli od uznania kogoś za nierokującego do życia
> i przeznaczeniu go całego do transplantacji.

W pytaniu przeziera pesymizm i zwątpienie. Dzielą nas parseki (taka jednostka miary odległości w astronomii).

> Z tego co słychać w to w Chinach taki proceder co do
> więźniów skazanych na śmierć już teraz obowiązuje.

Nie stawiałbym tutaj Chin za wzór poszanowania praw ludzkich.
Będąc w Chinach w zeszłym roku jechałem raz samochodem z pewnym biznesmenem - właścicielem tej firmy:
ezeebike.com
Na zdjęciu trzech osób z trzema rowerami i zielenią z tyłu pierwszy od lewej.
Ten pan jest ateistą. Mówił mi o najbardziej popularnej obecnie religii w Chinach, szczególnie na bogatym wschodnim wybrzeżu, gdzie ma swoją fabryczkę. Zgadnij, jaka to religia.
W Chinach prawa człowieka są łamane, siedzi tam najwięcej więźniów politycznych, w ogóle więźniów.
Wot taka kultura (bardzo interesującą z resztą).
Zapewniam Cię, kombinowanie z organami od więźniów nie wynika wcale z wysublimowanej dyskusji narodowej Chińczyków na temat etyki przeszczepów. Jest raczej odwrotnie.

> czy być pośmiertnym dawcą, to już nie moja rzecz.
> Ha - to też ciekawe - bo jak uważamy że można dać i to nic złego, to chyba i można wziąć.

Jak widzisz, niekoniecznie. Mogą się rodzić czasem dylematy, jak w książce "Czwarta ręka" Johna Irwinga:
Cytat:
łącząc pozdrowienia

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

>Tobie "niektórzy" też nie odpuszczają A co do klubu wzajemnej adoracji - jeszcze lepszy od naszego jest na Frondzie, myślę że zrobiłbyś tam furorę
Ja piszę że mnie taki klub nie bawi ,a Ty mnie tam wysyłasz - a może nie zrozumiałeś co napisałem?
>> Czy nie za bardzo uprzedmiotowiamy człowieka ?
>Prozaicznie nie. Wg moich doświadczeń poza Kościołem dużo więcej znalazłem człowieka w człowieku, niż w Kościele. Ty doświadczeń osobistych poza Kościołem zapewnie nie masz, wiec nie bardzo jest co porównywać, ale może się mylę.
Mylisz się.

>Jest dokładnie odwrotnie. Etyka się krystalizuje, wciaż ewoluuje, usiłuje tak nadążyć za postępem nauki i medycyny.
To krystalizuje się czy ewoluje? Zastyga w danym kształcie czy cały czas się zmienia? - się zdecyduj. Ogólnie chodzi mi o to że zamiast kreować wyższe standardy, dostosowuje sie do potrzeb nauki i medycyny. Ja uważam że to zły kierunek.
>Moralność religijna natomiast jest już raz a dobrze zapisana w księgach i basta - można ją jedynie po 100 kroć na nowo przeżuwać.
No cóż i tak bywa.
>> Ile nas dzieli od uznania kogoś za nierokującego do życia
>> i przeznaczeniu go całego do transplantacji.
>W pytaniu przeziera pesymizm i zwątpienie. Dzielą nas parseki (taka jednostka miary odległości w astronomii).
Pesymizm - tak, zwątpienie - nie.
Co do Chin to nie zrozumiałem sensu Twojej opowieści.
Co do Irvinga to warto przeczytać jego parę książek.

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

> na Frondzie, myślę że zrobiłbyś tam furorę
> Ja piszę że mnie taki klub nie bawi, a Ty mnie tam wysyłasz
> - a może nie zrozumiałeś co napisałem?

Może jednak zrozumiałem. Miałbyś duże szanse zrobić z tym klubem wzajemnej adoracji na Frondzie porządek. To jest komplement Konowale, jest Ci tam bliżej, niż nam..

>> Ty doświadczeń osobistych poza Kościołem zapewnie nie masz
> Mylisz się.

Hm, przyznam, że mnie zaciekawiłeś. Opowiedz o nich, jeśli to nie jest jakaś tajemnica.
Chodzi mi o stowarzyszenia, szkoły, nieformalne lub formalne grupy ludzi związane wokół kogoś / czegoś, towarzystwa, wspólnoty czy po prostu garść znajomych, uprawiających jakąś dyscyplinę:
www.choppers-club-malopolska.pl
www.facebook.com/pages/Polskie-Stowarzyszenie-Apostatow
www.meski-krag.republika.pl
www.hipnoza.org.pl
www.facebook.com/KrakowskiChorRewolucyjny

> To krystalizuje się czy ewoluje?

I jedno i drugie. Nie bierz dosłownie.

> Zastyga w danym kształcie

Krystalizuje - miałem na myśli oczyszczanie formy i wzrastanie. Jak kryształy soli w Kopalni Wieliczka.

> czy cały czas się zmienia?

Zmienia się, nieprzypadkowo z resztą - nadążając za postępem.
Zmianę uważam za coś zdecydowanie dobrego.

> chodzi mi o to że zamiast kreować wyższe standardy, dostosowuje
> sie do potrzeb nauki i medycyny.

Dokładnie. Standardy jak i nauka powinny zawsze komuś służyć, a nie być majaczącą w oddali poprzeczką względnie zawieszonym nad wodami bytem.

> Ja uważam że to zły kierunek.

Masz prawo tak uważać.

>> Moralność religijna natomiast jest już raz a dobrze zapisana
>> w księgach i basta - można ją jedynie po 100 kroć na nowo przeżuwać.
> No cóż i tak bywa.

Ano bywa, niestety.

> Co do Chin to nie zrozumiałem sensu Twojej opowieści.

Jasne. Dzięki za sprowadzenie mnie do parteru, mało Cię ostatnio czytam
Problem z Chinami i traktowaniem tam więźniów nie polega na ewolucji dyskusji społecznej o etycznych skutkach transplantacji, ewolucji w złą stronę - jak zdajesz się sugerować.
Problem polega raczej na całkowitym braku tej dyskusji. Zastanów się, kto w czasach PRL dyskutował u nas w Polsce o etycznych aspektach transplantacji.

Pozdrowienia

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

Wątwek widzę ze jakimś echem sie odbił w kraju. Dalszy ciąg, który mnie właśnie niepokoi to:

"Jednym z gości w studio był Grzegorz Górny, dziennikarz i publicysta tygodnika "wSieci" oraz wPolityce.pl. Górny przekonywał, że jedyne wątpliwości w sprawie przeszczepów dotyczą serca:

Problem polega na tym, że z jedną nerką da się żyć, ale nie da się pobrać serca do transplantacji, gdy ono przestaje bić. W 2003 roku 11-letnia Agnieszka Terlecka spadła z konia i z wstrząsem mózgu trafiła do szpitala, a tam lekarze ogłosili, że to jest śmierć mózgowa. W klinice prof. Talara odzyskała zdrowie, życie, jest w pełni sprawna. Powstaje pytanie: czy kryterium śmierci mózgowej spełnia kryteria nieodwracalności śmierci? Dzisiaj w środowisku anestezjologów i lekarzy trwa taka dyskusja

- mówił Górny."

wpolityce.(*)karzy-trwa-taka-dyskusja-wideo

Jak widać w pogoni za życiem granice się przesuwa, czy aby nie za daleko??

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>W 2003 roku 11-letnia Agnieszka Terlecka spadła z konia i z wstrząsem mózgu trafiła do szpitala, a tam lekarze ogłosili, że to jest śmierć mózgowa. W klinice prof. Talara odzyskała zdrowie, życie, jest w pełni sprawna. Powstaje pytanie: czy kryterium śmierci mózgowej spełnia kryteria nieodwracalności śmierci? Dzisiaj w środowisku anestezjologów i lekarzy trwa taka dyskusja
Na podstawie jednej nie trafnej diagnozy budujesz sobie Konowale swoje teorie?
Jaki jest Twoim zdaniem moment kiedy można pobrać organy do transplantacji?
Mam takie przeczucie, że jesteś przeciwny transplantologi i szukasz pretekstów by dać temu wyraz. Życzę byś nie musiał kiedyś z niej skorzystać.

> Problem polega na tym, że z jedną nerką da się żyć, ale nie da się pobrać serca do transplantacji, gdy ono przestaje bić.
Krążenie krwi i bicie serca jest sztucznie podtrzymywane. I może bić mimo śmierci mózgu. Poczytaj specjalistów drugieserc(*)cy-pobiera-sie-bijace-serce,40
I jeszcze, w razie wątpliwości, z podręcznika:
Cytat:
anestezjol(*)zadowego_standard_postepowania

>W 2003 roku 11-letnia Agnieszka Terlecka spadła z konia i z wstrząsem mózgu trafiła do szpitala, a tam lekarze ogłosili, że to jest śmierć mózgowa.
Cytat:
www.dawca.pl/warto-wiedziec/czeste-pytania
Jeden przypadek, co do zaistnienia którego mam wątpliwości, znając procedury postępowania. Zresztą próbowałem poszukać jakiś wiadomości na ten temat www.google(*)szka+terlecka+transplantologia i nie wierzę, że taka akcja nie odbiła się szerokim echem w mediach i wypływa dopiero dzisiaj.

---

Headbangers www.youtube.com/watch?v=W0ISLSGF7sQ

Kontrowersje zaczynają się dopiero w momencie, gdy nie można na 100% stwierdzić śmierci mózgu. Do tego momentu nie widzę żadnego problemu.