>Jeżeli ktoś pojął, jaka siła odpowiada za odbicia elektronu
>w modelu swobodnego spadku, byłbym wdzięczny za
>wyjaśnienia. Interesuje m,nie również Wasze zdanie na temat
>twórczości naukowej pana Michała.

W modelu występują dwa rodzaje sił
1. oddziaływanie ładunków el. (jak w modelu Bohra)
2. spinowe momenty magnetyczne elektronów

Model jest słaby - punktowy statyczny elektron
(w obliczeniach jest używany promień klasyczny,
ale tylko w celu uniknięcia katastrofy w pobliżu jądra).

Dobry model musi przynajmniej uwzględniać
strukturę/dynamikę elektronu.
Wtedy dopiero uzyskamy dobre wyniki -
przesunięcie Lamba, i wiele innych ciekawych
rzeczy, o których kwantowa teoria pola
może sobie jedynie pomarzyć:
własności fal EM, zasady emisji,
a nawet wyjaśnienie efektów fizyki relatywistycz.

Dzięki za wyjaśnienia choć nie bardzo rozumiem. Staram się podążać za autorem, acz na próżno. Twierdzi on, że za odbicie odpowiada moment dipolowy elektronu, co mnie osobiście nic nie mówi. Tym bardziej, że elektron wyobrażam sobie na zasadzie monopolu Diraca . Jednak serio, czy dipolowość elektronu została potwierdzona doświadczalnie i czy spin dipola, jeśli dobrze zrozumiałem, może odpowiadać za odbicia? Jakoś się to kupy nie trzyma. A promień elektronu to rzeczywiście kwestia sporna, choć podają go w słownikach fizycznych. Druga nurtująca mnie sprawa: Gryziński dowodzi bezpodstawności mechaniki kwantowej i w swoich klasycznych wyliczeniach podstawia... wartości skwantowane. Bez sensu. Dodam, że jestem przeciwnikiem probabilistycznego wizerunku świata i chętnie poświęciłbym się drodze Gryzińskiego. Podajesz ciekawe informacje, ja chcę więcej, źródła, szczegółowe analizy, wiedzy!!! (ten stan jest już pewnie znany psychiatrii...) Może znasz autorów poza Gryzińskim i Góralem, ktorzy dostarczają argumentów przeciwko dzisiejszej koncepcji fizycznej?
PS. Wirujący dipol powinien zachowywać się tak jak elektron w modelu swobodnego spadku, jednak w skali makro odbicie nie następuje. Ja to rozumieć?
PS2. Moim zdaniem pole magnetyczne jest jednorodne, a jego wartość zależy od układu porównawczego (stąd -, czy + {względem zera, naszego układu odniesienia} - jak w przypadku napięcia elektrycznego). Może ktoś wysuwał podobną kwestię?
PS3. Jak teoria Gryzińskiego wytrzymuje brak neutronów?
PS4. I wiele, naprawdę wiele innych pytań... ... ...
Schwalk

>Jednak serio, czy dipolowość elektronu została potwierdzona >doświadczalnie i czy spin dipola, jeśli dobrze zrozumiałem, >może odpowiadać za odbicia?

Nie chodzi o sam spin, lecz o spinowy
moment magnetyczny.
Spin to rotacja (dokładniej - jakiś złożony ruch wirowy,
którego fizycy nie chcą dokładnie poznać).
Wirujący ładunek elektryczny jest dipolem magnetycznym.

Pole magnetyczne wynika z ruchu ładunków elektr.
i tak to należy rozpatrywać.

Istnienie momentu mag. cząstek jest potwierdzone
i wykorzystywane w wielu urządzeniach.

Neutronami zajmuje się głównie fizyka jądrowa,
a atomowa mniej lub wcale.
One nie mają większego wpływu na elektrony
zewnętrzne w prostych modelach atomu.

Porównywanie świata mikro z makro jest możliwe,
ale trzeba sobie uzmysłowić, że w atomie powiększonym
do rozmiarów 1cm występowałyby siły/naprężenia tysięcy,
a może i setek tysięcy ton (można sobie obliczyć).
Elektron w atomie wodoru porusza się z prędk. 3000km/s
w cięższych pierwiastkach szybciej - prawie c = 300.000km/s.
(po powiększeniu prędkości też wzrosną)

> Druga nurtująca mnie sprawa: Gryziński dowodzi
> bezpodstawności mechaniki kwantowej i w swoich klasycznych
> wyliczeniach podstawia... wartości skwantowane. Bez sensu.
> Dodam, że jestem przeciwnikiem probabilistycznego wizerunku
> świata i chętnie poświęciłbym się drodze Gryzińskiego.

On wyprowadził to kwantowanie - elektron musi wykonać
pełny obrót (lub kilka) wokół swojej osi na okres
w ruchu względem jądra.
Np. spadając obraca się o 180 stopni,
wznosząc dalsze 180 i jest całe 360...

Nie ma tu nic nadzwyczajnego,
można np. spróbować pożonglować brzytwą,
wtedy też tak trzeba robić...

Dzisiejsza fizyka kwantowa i teoria wzgl.
to słabe teorie - oparte na złych założeniach,
ale spójne, czyli matematycznie poprawne.

Pewne niezgodności są oczywiste,
ale 'wielka nauka' musi na czymś pracować...