Myślałem o siedliskach księżycowych. Jeśli się wkopie w głąb Księżyca, czy jest tam w ogóle jakieś ciepło resztkowe, czy to po prostu zimna skała na całej długości? I skąd to wiemy? Dzięki.

.
Czy ateista może pisać teologię?

Tytuł książki Andrzeja B. Izdebskiego Teologia ateisty. Rozważania światopoglądowe brzmi prowokacyjnie. I rzeczywiście – jest prowokacją intelektualną. Nie chodzi jednak o polemikę z religią ani o manifest niewiary. Autor proponuje coś ciekawszego: próbę spojrzenia na religię, ideologie i ludzkie przekonania z perspektywy naukowego sceptycyzmu.

Izdebski jest religioznawcą i publicystą. Jego książka nie jest traktatem teologicznym ani systematycznym wykładem filozofii. To raczej rozległy esej światopoglądowy – zapis wieloletnich lektur, dyskusji i refleksji nad relacją między nauką, wiarą i kulturą.

Autor zaczyna od pytania fundamentalnego: czym właściwie jest światopogląd i dlaczego ludzie tak zaciekle bronią swoich przekonań? W kolejnych rozdziałach prowadzi czytelnika przez historię idei religijnych, spory między nauką i wiarą, ewolucję ludzkiego umysłu oraz dzieje różnych form religijności. Wiele miejsca poświęca także gnostycyzmowi, manicheizmowi czy średniowiecznym herezjom – pokazując, że historia religii jest znacznie bardziej złożona, niż sugerują podręcznikowe uproszczenia.

Najciekawsze w tej książce jest jednak coś innego. Izdebski nie twierdzi, że religie są wyłącznie błędem ani że nauka daje ostateczne odpowiedzi na wszystkie pytania. Jego prawdziwym przeciwnikiem nie jest religia, lecz dogmatyzm – przekonanie, że posiadło się jedyną i absolutną prawdę.

Autor wielokrotnie podkreśla, że podobny mechanizm..

Cześć! Pamiętam, że odkąd byłem młodszy, patrząc na nocne niebo (wirowanie sprawia, że ​​widać to wyraźniej), dostrzegałem wzory przypominające pajęczynę lub rozgałęzienia drzew. Z czasem uznałem, że to po prostu moje naczynia krwionośne. Pytałem jednak innych, czy też tego doświadczają, i wszyscy odpowiadali, że nie. Czy ktoś jeszcze się z tym spotkał i/lub potrafi wyjaśnić, dlaczego tak się dzieje?

Jak wiadomo, magnes ma dwie strony: jedną, która przyciąga, i drugą, która odpycha. Co jednak, gdyby istniał obiekt, który wyłącznie odpycha? Taki, który nie przyciągałby się do żadnej ze stron, a jedynie odpychał od magnesu. Czy to możliwe? Jeśli tak, to w jaki sposób?

Albo w jakiejkolwiek innej skali czasu geologicznego, ale epoka była w centrum uwagi tej nocy. Czy istnieje jakiś konkretny wskaźnik, który na przykład spowodował zmianę plejstocenu na holocen? Nie mogę znaleźć zbyt wiele albo nie wiem, gdzie szukać.

Mamy dom w którym są dwa włączniki światła:
jeden przy wejściu i drugi przy drzwiach do mieszkania.

I teraz zadanie:

jak wygląda instalacja, która będzie spełnić oczywiste warunki:

światło można gasić jak i zapalać z dowolnego wyłącznika;

co znaczy:
gdy wchodzimy wtedy zapalamy przy wejściu do budynku,
a potem gasimy przy drzwiach do mieszkania;

i odwrotnie:
gdy wychodzimy z mieszkania, wtedy zapalamy przy drzwiach, no i gasimy przy wyjściu z budynku.

Czekam na rozwiązanie.

widać że to musi działać tak:

A x B - te dwa włączniki.

0 x 0 = 0 - zgaszone
1 x 0 = 1 - zapalone
0 x 1 = 1
1 x 1 = 0

potem przejdziemy na dom wielopiętrowy: 3, 4... włączniki.

Maksymalna wysokość, jaką możemy zaczerpnąć za pomocą pompy, to 10 m/33 stopy.

Czy siła kapilarna jest silniejsza? Czy może w grę wchodzi inny mechanizm?

Ostatnio pogadałem sobie z AI o fizyce kwantowej - testy EPR, twierdzenie Bella, losowość, superdeterminizm, itd.

Finalnie sam zgadł o co w tym chodzi, co opisał bardzo szeroko i szczegółowo...
a na samym końcu stwierdził:

naukowcy powinni wziąć się wreszcie do solidnej pracy zamiast fantazjować coraz bardziej bez umiaru.

Na przykład, gdybym poprosił komputer o wylosowanie liczby z zakresu 1–10, komputer użyłby algorytmu, aby określić wybraną liczbę. Nie jest to w pełni losowe. Ale ją przybliża. Jak można określić, jak bardzo jest to zbliżone do czystego losu? Czy można porównać to z algorytmem innego komputera i powiedzieć, że jest o 5% bliższe losowości?

Czy w tym przypadku losowość jest równa entropii?

Ostateczny dowód na istnienie Boga (dowód może być tylko rozumowy, oparty na abstrakcyjnym myśleniu, nie może być dowodem opartym np. na doświadczeniu zmysłowym), istoty stwórczej, można wyprowadzić wprost z koniecznych cech samego istnienia. Oto on:

1. Istnienie to nie tylko fakt, ale fakt, który wymaga swojego stwierdzenia. Ta konieczność zawiera się w samej intuicji istnienia.

2. Nie będąc istnieniem stwierdzonym - równie dobrze może nie być, na jedno wychodzi (kamień sam dla siebie nie istnieje - jak więc istnieje?).

3. Stwierdzić istnienie może tylko jakaś świadmość.

4. Byt ten musi być bytem nie tylko świadomym, ale przynajmniej zdolnym do budowania abstrakcyjnej wiedzy, bo bez tego byłby niezdolny do objęcia całości istnienia.

5. Ten świadomy byt nie mógłby pojawić się dopiero w ramach już jakiegoś istnienia, gdyż on musi je potwierdzać w całej jego rozciągłości, a tym samym musi być mu przynajmniej jednoczesnym.

6. Jako że istnienia nigdy nie mogło nie być, bo już nie byłoby z tej sytuaji odwrotu, tym samym nigdy nie mogło nie być bytu go stwierdzającego.

7. Jako, że to stwierdzenie nie może być dopiero na podstawie już jakiegoś istnienia, bo nie mogłoby być mu przynajmniej jednoczesne, musi być zatem je uprzedzające, gdyż inaczej nie mogło by dotyczyć istnienia w całej jego rozciągłości, a nie tylko jakiegoś konkretnego. Musi je więc uprzedzać, żeby móc je objąć w całej jego rozciągłości, a nie tylko lokalnie.

8. Stwierdzenie nie może być zatem tylko reakcją..