Nazywa się "Cudowny Suplement Mineralny" (naprawdę - nie jest to moja ironia) - w skrócie z angielska MMS(Miracle Mineral Supplement).

Rzecz zaczęła się w 2006 jak Jim Humble opublikował książkę o tym(własnym nakładem). Na początku rzecz wolno się rozwijała, ale z czasem powstali "niezależni dystrybutorzy" którzy na własną rękę wytwarzali specyfik wg receptury Humblego(nie zawsze - wg badań bodajże FDA wyszło że skład różni się w tych sprzedawanych zależnie od sprzedawcy,no ale klient tego nie sprawdzi).

Ponieważ na np eBay zakazano handlu takimi rzeczami, to sprzedaje się to zamaskowane jako coś innego. Np "oczyszczacz wody".

MMS "leczy" właściwie wszystko: od raka po AIDS.

MMS obecnie zdobywa popularność w Polsce,i są już jego dystrybutorzy w Polsce.

PS - jest co najmiej jedna ofiara śmiertelna na zachodzie - kobieta co wzięła MMS przed wyjazdem do Afryki aby zabezpieczyć się na malarię. Zmarła po kilkunastu godzinach.

PS2 - jeśli uważacie że nazwa "Cudowny suplement" jest maksymalnym debilizmem to polecam inny "lek na raka" - nazwany "owocem bogów": www.mangostan.pl/home.html

Interferencja ciągle zadziwia, jak np. niedawna obserwacja średnich trajektorii interferujących fotonów.
Bardziej "standardowym" eksperymentem jest delayed choice quantum erasure, w którym wydaje się że (nawet późniejsze) działanie na jeden foton może wpływać na foton z nim splątany. W wersji którą znałem w (z wikipedii) ten wybór czy będzie "kasowanie informacji" jest robiony losowo.
Właśnie przypadkiem trafiłem na dużo silniejszą wersję przeprowadzoną ponoć dekadę temu - w której to my decydujemy czy ten drugi foton ma/miał się zachowywać klasycznie czy kwantowo.
Tu jest link do publikacji, tu do prostego wytłumaczenia:

Produkujemy 2 splątane fotony - jeden ma spin w gorę, drugi w dół lub odwrotnie.
Foton s przechodzi przez 2 szczeliny, na których są zamontowana różne ćwierćfalówki - zmieniające polaryzację na kołową na dwa różne sposoby.
Ostatecznie 2 możliwości to
u d R L
d u L R
gdzie kolumny to po kolei: polaryzacja liniowa p, pierwotna polaryzacja liniowa s, polaryzacja kołowa s po przejściu przez 1 szczelinę, polaryzacja kołowa s po przejściu przez 2 szczelinę.
Czyli nie znając polaryzacji p, zmierzenie polaryzacji s nie mówi nam o tym którą ścieżką przeszedł..

Dla czego pierwotna energia, która pojawiła się w nieistniejącym przecież wszechświecie zaczęła niejako "stygnąć", równocześnie rozumiejąc naszymi kategoriami, rozszerzać się. Co zdeterminowało "ją" tą energię do takiego a nie innego zachowania jeżeli to ona była niejako twórcą wszystkiego, samej siebie. Wynika z tego, że musiała się ona dostosować do jakiegoś tła, planu, formy lub zasady inaczej ujmując prawa bardziej fundamentalnego niż ona sama, narzucającego jej taką a nie inną formę zachowania. Idea multi wszechświatów mówiąca o tym, że mogą istnieć inne wszechświaty w których istnieją inne prawa fizyki świadczyła by jedynie tylko o tym, że pierwotna energia przekształcająca się w znaną nam i obserwowalną materię wraz z tą ciemną o której nie wiemy w zasadzie nic
ewoluowała na bazie innego "tła" narzucającego jej inne zachowanie niż to które obserwujemy w naszym wszechświecie. Myślę więc, że o ile teoria multi wszechświatów jest realna to nie widzę powodów dla których pierwotna energia miała by ewoluować do innych niż znane nam do tej pory formy, zakładając, iż istnieje tylko jedna forma energii. Więc skoro zakładając, że multi wszechświaty są realne to w każdym z nich powinny jednak istnieć takie same prawa fizyki. Formy materii którymi sami jesteśmy są dowodem na to, że to właśnie energia pierwotna musiała mieć właściwości formowania sie w takie twory bo jak wiemy materia z której się składamy jest równoważna energii i jest nią samą tylko w innym stanie skupienia E=Mc2..

"Born Gay? The origins of sexual orientation"

Szczególnie ciekawy wydaję się fragment o plemieniu z Nowej Gwinei, który jak myślę zadaje kłam kulturowo-środowiskowym teoriom genezy homoseksualizmu.

Tak przy okazji to dziwi mnie, że w Polsce wśród biologów homoseksualizm to wciąż temat tabu a same zjawisko standardowo i niesłusznie uznawane jest za złe i nienaturalne. Czy jest to dowód aż tak silnego wpływu Kościoła, kultury w jakiej żyjemy na rodzaj głoszonych przez naukowców sądów, pomimo faktów świadczących inaczej?
Dlaczego tak mało jest publikacji z tej tematyki?

Mam pytanie. Po co w szczepionkach rtęć? Czy nie lepiej by było, gdyby usunąć ją ze szczepionek? Wtedy durni rodzice nie robiliby tzw. ''Ospa party'' i innych durnot.

Czy parabola i okrąg mogą mieć dokładnie dwa punkty wspólne, spośród których tylko jeden jest punktem styczności?

[Należy podać przykład lub wykazać brak rozwiązań.]

Oglądając kiedyś Discovery Science ("Zagadki wszechświata z Morganem Freemanem: Czy możemy żyć wiecznie?") zapamiętałem słowa profesora Michio Kaku: "Druga zasada termodynamiki mówi, że wszystko co istnieje musi się rozpaść" (Idąc za lektorem. Swoją drogą widać tu moją nieznajomość praw fizyki skoro zakładam taki wątek).
www.youtube.com/watch?v=AENppSCeWCM&t=1m32s

Jakiś czas później w mojej głowie zrodziło się pytanie na podstawie słów prof. Kaku które zadałem nauczycielowi fizyki (Pan mgr). Pan mgr nie dał mi dokończyć i natychmiast po wypowiedzeniu tych słów przerwał mi cytując z książki definicję drugiej zasady termodynamiki, stwierdził, że mówi Ona o entropii ale nie mówi nic o tym co powiedziałem.

I tu pojawia się dylemat - ufać profesorowi Kaku czy Panu mgr i podręcznikowi? Może słów profesora Kaku nie można traktować dosłownie? "Czy jest na sali jakiś fizyk?"

Witam serdecznie. Nie jestem fizykiem ale zastanawiam się od pewnego czasu nad pewną kwestią. Jak to jest z tą stałą Plancka, jest to najmniejsza możliwa odległość jaką może pokonać cząstka, nawet czas ponoć nie jest ciągły i skacze o odpowiednią wartość.
Czy stała Plancka nie sprawia że sama przestrzeń jest nieciągła? Tj gdyby zredukować czasoprzestrzeń do nieskończonej prostej to czy mamy na niej Alef_0 miejsc na cząstki czy continuum tych miejsc? Tj czy mechanika kwantowa nie ogranicza ilości możliwych współrzędnych cząstek do przeliczalnej ilości. Jeśli chodzi o prostą to czy sprowadza się to do tego czy cząstki muszą leżeć w punktach n*h gdzie n należy do N wtedy jedna cząstka determinuje odległości wszystkich innych czy mogą leżeć w odległościach r*h gdzie r należy do R ^ r>=h.
Jeśli wejdziemy w drugi wymiar to można otrzymać przemieszczenie cząstki o odległość mniejszą niż h poprzez odpowiednie dwa przesunięcia o stałą h.
Ciągłość przestrzeni dwuwymiarowej wynikałaby z ciągłości prostej, i tak samo każda n-wymiarowa przestrzeń byłaby ciągła jeśli stała Plancka pozwala na ciągłość prostej. I pytanie budzi sam fakt czy można sobie tak redukować przestrzeń do prostej w celu uproszczenia, przyzwyczajenia z matematyki niemającej nic do rzeczywistości mogą być tu zwodnicze.
Moje pytanie nie odnosi się do oddziaływań między cząstkami czy samej ich natury, chciałbym po prostu dowiedzieć się czy stała Plancka determinuje nieciągłość przestrzeni.
Jeżeli moje pytanie jest tak głupie,..

Pomiar czasu jest możliwy dzięki powtarzalności pewnych zjawisk. Np. Ziemia nieustannie obiega Słońce i okres tego obiegu jest każdorazowo "niemal" identyczny.

Gdy staramy się określić wiek, mówimy o okresie czasu wyrażanym w latach, co wiąże się właśnie z liczbą wędrówek Ziemi wykonanych dookoła swojej gwiazdy (najczęściej posługujemy się tu jednostką roku zwrotnikowego). W ten sposób stwierdzamy, że np. przykładowy dąb ma X lat. Natomiast wiek naszego wszechświata ocenia się obecnie na 13,7 mld lat.

Pytanie brzmi zatem... Ile lat miał nasz wszechświat w okresie Hadeiku lub Archaiku?

Możemy od 13,7 mld lat odjąć znane nam okresy dziejów Ziemi, aż cofniemy się do końca Hadeiku. Z naszego punktu widzenia powiemy więc, że u schyłku Hadeiku wszechświat miał około 9,7 mld lat.

Spójrzmy na to jednak z innej perspektywy.
Załóżmy pewną fikcję, że już w Hadeiku skorupa ziemska nadawała się do zamieszkania, ewolucja okazała się procesem wielokrotnie szybszym, a świadoma i inteligentna istota na miarę człowieka wyewoluowała już w tamtym czasie. Załóżmy też, że owi mieszkańcy Ziemi wpadli na identyczny sposób pomiaru czasu mierzony w latach uzależniony od "tańca Ziemi wokół Słońca". Z bardzo dużym prawdopodobieństwem możemy przyjąć, że promień orbity Ziemi był wówczas mniejszy niż obecnie, a to oznacza, że okres pełnego obiegu wokół Słońca musiał zajmować Ziemi mniej czasu (przyjmijmy, że Ziemia była kiedyś w podobnej sytuacji co obecnie Wenus i obiegała Słońce np. w 243 dni - Wenus..

wg:
wyborcza.p(*)_zdatnych_do_zamieszkania.html

W środę zespół naukowców, w którym pierwsze skrzypce grali astronomowie z obserwatoriów w Genewie i Grenoble, ujawnił najnowsze oszacowania liczby planet w kosmosie. To już kolejne tak optymistyczne oszacowanie. Na początku stycznia obliczenia przedstawiła grupa astronomów, której częścią jest zespół OGLE z Obserwatorium Uniwersytetu Warszawskiego. Wynika z nich, że na każdą gwiazdę w naszej Galaktyce przypada co najmniej jedna planeta, a aż dwie trzecie gwiazd ma swoje superziemie. Jedno jest pewne. Najbardziej fascynujące odkrycia są jeszcze przed nami.

Astronomowie wkrótce powinni zacząć odkrywać na pęczki jeszcze mniejsze planety, które są bliźniakami Ziemi. - Wydaje się, że one są równie powszechne jak superziemie - mówi prof. Udalski.

- W promieniu 30 lat świetlnych od Ziemi jest zapewne ponad 100 gotowych do zamieszkania globów - mówi "Gazecie" lider badań dr Xavier Bonfils z obserwatorium w Grenoble.

Zatem kolonizacja kosmosu przez gatunek Homo Sapiens Sapiens staje się realna.
A wiemy, że jest konieczna jako strategia przetrwania dłużej niż biosfera Ziemi.

Nawet przy realnych (technologicznie i z racji bezpieczeństwa) prędkościach rakiet
poniżej jednego procenta prędkości światła jest szansa na dolecenie tam
w ciągu kilkunastu pokoleń (a część załogi może nawet uda się zahibernować).
Ponadto (zakładając "cierpliwość") można liczyć..