Racjonalizm możemy porównać do człowieka niewidomego od urodzenia. Człowiek ten nie jest w stanie wyobraźić sobie błękitu nieba nad jego głową, gdyż całe życie pogrążony jest w ciemnościach. Lecz sam fakt, iż nie jest w stanie tegoż zaobserwować nie świadczy o tym, iż błękitne niebo nad jego głową nie istnieje. Racjonalistyczne podejście do tematów zjawisk naukowo niewyjaśnialnych (niezmaterializowanych), negowanie tego czego nie da się zaszufladkować, dotknąć, obejrzeć przez "szkiełko" czyni racjonalistę ślepcem w świecie pełnym kolorów. Oczywiście głupcem jest ten kto wierzy we wszystko, lecz głupcem jest także ten kto wszystko neguje.

Witam
Jesteśmy na Racjonaliście, racjonalnym portalu, który służy rozświetlaniu mroków niewiedzy światłem wiedzy.
Więc mam taki problem, dyskutowałem sobie z Panem Lewandowskim w wątku 'Religijne tytuły naukowe'. Cóż, być może jestem egoistą, gdyż mimo poczucia, że zadałem odpowiednie pytania by podważyć podejrzane tezy, brnąłem w nią dalej. Po prostu mnie to bawiło.
W pewnym momencie Pan Lewandowski napisał coś, co tak wiele powiedziało o jego znajomości pewnych nauk, że postanowiłem się tym z wami podzielić.
Otóż człowiek, który w swoich postach przytacza jakoby wiele tez różnych filozofów, naukowców w pewnym momencie pisze, że
są rzeczy, twierdzenia, które da się udowodnić (!) nie mając żadnych (a więc i ukrytych) założeń.
Niewątpliwie ktoś, kto by to potrafił byłby geniuszem na miarę istoty boskiej.
Jakikolwiek bowiem przeprowadzamy dowód potrzebujemy założeń, które mówią nam co mamy do dyspozycji i jakimi związkami, własnościami wolno nam się posługiwać.
Ale widać są takie 'nauki' gdzie nie potrzeba założeń, przynajmniej w mniemaniu Pana Lewandowskiego.
Jeśli kiedyś będziecie mieli przyjemność z nim dyskutować zwracajcie uwagę na szczegóły- szybko widać wtedy jak nierzetelnie prowadzi on dyskusje.
Jesli zaś chcecie o coś dopytać, albo macie inne zdanie na ten temat, zapraszam do pisania postów.

W moim, byc moze nie do konca trafnym pojmowaniu racjonalizmu, jest on światopogladem opartym na nauce, opartej z kolei na obserwacji otaczającego świata i wnioskach wyciągniętych z tychże. Inaczej niż religia, ktora stanowi remedium na strach przed smiercia i poczucie bezcelowości życia, racjonalizm chyba w niewielkim stopniu odwołuje się do, nazwijmy to prowizorycznie, emocjonalnej strony człowieka- jedyną emocją, jakiej dostarcza jest satysfakcja z poznawania świata i docierania do weryfikowalnej naukowo prawdy. W dyskusjach na łamach tego portalu pojawiają się niekiedy zarzuty wobec racjonalistów, ze ich racjonalizm jest wynikiem jakiegoś skrzywdzenia, traumy i rozczarowania, światem, religią, czy ludźmi. Moje pytanie wobec czytelników (najlepiej tych z psychologicznym, lub socjologicznym wykształeceniem i praktyką) brzmi- czy naprawde (a jeśli tak to jak czesto i w jakim stopniu- jesli da sie to stwierdzić) uznanie prawd naukowych za najlepiej tłumaczących prawa rządzące otaczającym światem może być spowodowane pozbawieniem osobistych zludzeń wobec np. życia pośmiertnego? I drugie pytanie: czy można zostać, np. dobrym fizykiem, czy biologiem po prostu z rozczarowania religią? Czytałem swego czasu w jednym z czasopism popularnonaukowych (nie wiem na ile wiarygodnym), ze ponoć wielu wybitnych naukowców jest/było żarlwie religijnymi- jakoś o tyle mnie to dziwi, że skoro stosują logiczny sposób rozumowania w celu "przetworzenia" danych ze swych obserwacji, dlaczego przy tłumaczeniu..

Od wieków człowiek zmaga się z ciemnościami zarówno w wymiarze duchowym jak i zwykłym, namacalnym - fizycznym. Oczywiście wątek ten będzie traktował o zmaganiach z ciemnościami różnymi od duchowych . Choć o duchowych też z miłą chęcią podyskutuję.
Od momentu ujarzmienia ognia człowiek nauczył się go wykorzystywać również jako oświetlenie. Zastosowanie przez człowieka oświetlenia sztucznego pozwoliło na rozwój wielu dziedzin życia osobistego, kulturowego i zawodowego. Przez tysiąclecia rozwijaliśmy metody oświetlania otaczającej nas przestrzeni. Początkowo niepewnie od ognisk i pochodni, poprzez łuczywa, lampy naftowe do lamp gazowych. Prawdziwym jednak przełomem było wprowadzenie do powszechnego użytku oświetlenia elektrycznego. Było ono o dużo bardziej wydajne od źródeł chemicznych, związanych z płomieniem i pozwalało na swobodne załączanie i włączanie całych grup oświetlenia - w krótkim czasie, za pomocą łączników. Oświetlenie elektryczne pozwalało na wydajne oświetlanie domostw, miejsc spotkań, warsztatów i fabryk, co pozwoliło ludziom na bardzo efektywne uniezależnianie swego życia od pór roku oraz dnia i nocy. Elektryczne źródło światła przyczyniło się walnie do wydłużenia dnia. Pozwoliło na wprowadzenie w przemyśle wielozmianowego trybu pracy.
Rozwijając je uzależniliśmy się od niego do tego stopnia, że nie sposób sobie wyobrazić życia bez niego. Towarzyszy nam wszędzie: w domu, szkole, pracy, kościele, samochodzie, na ulicy i w sklepie. Nie sposób wyobrazić..

OŚWIADCZENIE FEDERACJI ANARCHISTYCZNEJ W SPRAWIE EDUKACJI OPARTEJ NA CHRZEŚCIJAŃSKICH WARTOŚCIACH

Mając na względzie prawo do swobodnego wyznawania poglądów i wartości, uznajemy propozycję ministra edukacji i nauki - prof. Michała Seweryńskiego, aby wychowanie młodzieży oprzeć na wartościach chrześcijańskich, za bezzasadną.
Kwestie sumienia są kwestiami prywatnymi i żadna instytucja państwowa nie powinna ingerować w tę sferę. Stąd za mało przekonujące uznajemy stwierdzenie, iż każdy - nawet niewierzący - wyznaje wartości chrześcijańskie.
Teza ta sugeruje, iż prawdomówni są tylko chrześcijanie, a moralność rzymsko-katolicka jest jedynie prawomocną i słuszną drogą postępowania. Oczywiście nic bardziej mylnego!
Uważamy, że szkolnictwo powinno być wolne od ideologii, od próby narzucenia przez władze - czy to państwową, czy kościelną - jednego słusznego światopoglądu. Przeciwstawiamy się podporządkowywaniu szkolnictwa jakiemukolwiek światopoglądowi, w tym chrześcijańskiemu. Nie ulega wątpliwości, że to ateista czy osoba innego wyznania napotyka na większe trudności w systemie szkolnictwa. Podczas gdy, wyznawcy katolicyzmu nawet nie są obowiązani zgłaszać chęci uczestniczenia w katechezie, ateista bądź osoba innego wyznania zmuszona jest wypisać się z lekcji religii dostarczając wcześniej odpowiednich wyjaśnień.
Układ ten nie służy równowadze, czy równouprawnieniu, a tym bardziej nie przyczynia się do otwartego głoszenia własnych poglądów. Asymetria ta jedynie przyczynia się do wzmocnienia..

Racjonaliści.
   Czy nie byłoby racjonalne w Polsce wybudować elektrownię atomową, potem drugą i trzecią z myślą o tym, aby powoli uniezależniać się od rosyjskiego, niepewnego gazu. Tym bardziej, że w perspektywie dającej przewidzieć się przyszłości zapotrzebowanie na energię elektryczną będzie rosło, a w związku z międzynarodowymi zobowiązaniami RP produkcja tejże w naszym kraju będzie maleć (zamykanie elektrowni węglowych z powodu emisji spalin).
Chciałbym poznać Wasze racjonalne zdanie.

   Jadąc kiedyś przez Niemcy, nie mogłem wyjść z podziwu ile mają siłowni wiatrowych. Byłem pełen podziwu, że dla ochrony środowiska budują ekologicznie elektrownie wiatrowe, dzięki czemu mogą zamykać węglowe...
   Teraz widzę, że to kolejna utopia z serii szklanych domów. Rozwiązanie to nie jest ani społecznie ekonomiczne ani proekologiczne - to po prostu nowy biznes. Dzięki elektrowniom wiatrowym nie można zlikwidować elektrowni węglowych ani znienawidzonych przez zielonych atomówek. Elektrownie wiatrowe to po prostu wyrzut sumienia za zniszczone środowisko, jest jak wysypka, która nic nie załatwia, tylko swędzi.
Zgodzicie się?

Wg modelu potrzeb Abrahama Maslowa ludzkie potrzeby układają się wg hierarchii; w taki sposób, że aktywacja potrzeb wyższego poziomu wymaga zaspokojenia potrzeb niższego poziomu. Np., żeby odczuwać potrzebę bezpieczeństwa musimy najpierw zaspokoić potrzeby fiziologiczne.
Na szczycie hierarchii znajduje się natomiast potrzeba transcedencji, czyli potrzeby duchowe, potrzeba potwierdzenia istnienia istot wyższych.
Co racjonaliści sądzą o takim podejściu? Czy religijność jest wpisana w ludzką naturę? Może racjonaliści nie zaspokoili potrzeb niższego poziomu i ich sfera duchowa jeszcze się nie uaktywniła?

Od długiego czasu szukam odpowiedzi na dręczące mnie pytanie. Może tu ktoś mi to wytłumaczy. Dlaczego nie można pogodzić tych dwóch przedmiotów w szkole? Skąd ten paranoiczny lęk przed edukacją seksualną?Gdzie jest napisane że wiedza o seksualnosci ma burzyc jakies tam wartości? W którym miejscu Biblia zabrania człowiekowi zdobywania wiedzy? Może ja poprostu za głupi jestem i nie widzę tych sprzeczności.To możliwe, wykształcenia mi zdecydowanie brak. Jakby to powiedzieć sam jestem efektem braku edukacji seksualnej i na naukę zabrakło mi czasu. Przez długi czas żyłem w przekonaniu że jestem jakimś wybrykiem natury, ktory nie miał prawa sie wydarzyć. Niestety okazało się ze jest inaczej. Jakiś czas temu zacząłem szperać,szukać. Okazuje sie że w tym kraju co roku przybywa ok 10 tys. "nieletnich rodziców".Jeżeli dodamy do tego dzieci i rodziców tychże " rodziców" daje nam całkiem spora grupe ludzi zamieszanych w ten proceder.Pójdżmy dalej, dodajmy aborcje w tym przedziale wiekowym (14-17 lat), choroby weneryczne i tych którym poprostu się udało ( z tego co mi wiadomo ok. 3% stosunków kończy się zapłodnieniem)
Mnie osobiście powalaja te sumy. Ale wygląda że tylko mnie i paru moich przyjaciół z którymi zajmujemy się na co dzień takimi "efektami". Zaznaczam że nie szukam tutaj sprzymierzeńców, pogodzony jestem z tym że niewielu ma ochotę wchodzić w ten temat głebiej. Po prostu może ktoś w sposób prosty i logiczny wytłumaczy mi gdzie jest ta sprzeczność między zwykłą wiedzą a religią..

Witam
Wątek jest lekko zabarwiony humorem. Nagle mi do głowy przyszło, że ewolucja nie kieruje się wcale ludzkimi standardami. Jak to pokazać innym...
Zmiany w budowie stworzenia, które podlega ewolucji wynikają z jego trybu życia. Człowiek wyewoluował w metafizycznym tego słowa znaczeniu w istotę dużo bardziej konsumpcyjną, niż cokolwiek z czym mamy do czynienia w przyrodzie. Jednak trudno znaleźć symbol owej konsumpcji.
Jeśli by się przyjrzeć ewolucji fizycznej, to wyraźnie można wyodrebnić kilka etapów. Dwoma najbardziej rozróżnialnymi etapami są dotyczące naszego poruszania się najpierw na czterech kończynach, a później na dwóch. Przejście na dwie nogi pozwoliło nam zbudować całą cywilizację, tak wiele poważnych następstw spowodowało. To kamień milowy naszego rozwoju!
I oto dożyliśmy czasu, gdy możemy kształtować w pewnym zakresie nasze ciała. Mamy nawet wzorce jak to robić- 'być pięknym'. Jak wielki przemysł się narodził, byśmy mogli ulegac tej zachciance. Zbudowaliśmy sobie kanony naszego wyglądu!
A co na to ewolucja. Cóż, ona biedna nie czytała książek i czasopism o modzie oraz nie oglądała telewizji. Natomiast dokładnie wie, jak żyjemy. Tak jak niegdyś nasi praprzodkowie, czworonożne stworzenia wznosiły się w cierpieniu by stanąć na dwóch nogach, tak teraz my przechodzimy do następnego etapu.
Nadchodzi tryb życia siedzący!
A jego symbolem tak fizycznym jak i metafizycznym jest gruba ....