Gdzieś wśród artykułów na Racjonaliście znalazłam zdanie "Jesteśmy naszymi mózgami." Faktycznie, zgadzam się z nim. Pytanie brzmi: dlaczego i w jaki sposób nasze mózgi podlegają innym prawom fizyki niż wszystko nieżywe? W Wikipedii przeczytałam że Roger Penrose, (autor książki którą aktualnie czytam, i choć przeczytałam dopiero 25 stron z 1111, już zaintrygowała mnie ta postać) uważa, że być może w naszych mózgach zachodzą pewne oddziaływania na poziomie kwantowym (a jak wiemy kwantowy = nigdy nie jesteśmy pewni co z tego wyniknie, znamy jedynie prawdopodobieństwo). Zastanawiam się więc czy i jak można wytłumaczyć naszą (i wszystkich innych istot żywych) odmienność pod względem podlegania prawom fizyki, bo myślę że teoria kwantowa nie jest wystarczająca aby to opisać. Natomiast pod wpływem poglądów Penrose'a zaczęłam się zastanawiać na ile rządzą nami prawa natury, a na ile sami decydujemy o nas samych. Być może "wolna wola" w istocie rzeczy nie istnieje, a jest jedynie złudzeniem? Bo w końcu wiele teorii, choć intuicyjnie wydających się być całkiem absurdalnymi, jest mimo to prawdziwe (chociażby niezależność prędkości światła od ruchu obserwatora).
Czy więc wolna wola jest tylko wymysłem, kolejnym pustym religijnym dogmatem, czy jednak jesteśmy aż tak wyjątkowi i możemy sami rządzić własnymi ciałami? Jakie jest wasze zdanie? ;>

Tym razem podam prawidłowe rozwiązanie tylko jednej zagadki. Przyczyną jest brak czasu. Zresztą pozostałe zagadki zostały przez forumowiczów rozwiązane.
www.racjonalista.pl/forum.php/s,77623

Nie została rozwiązana prawidłowo tylko pierwsza zagadka:

>1. Dlaczego bok garnka z zimną wodą, postawionego na gazie, po zapaleniu gazu na chwilę pokrywa się rosą?

Otóż dzieje się tak dlatego, że gaz ziemny to głównie (ponad 90%) metan CH4. Zaś produkty spalania metanu to dwutlenek węgla i para wodna.
CH4 + 2O2 = CO2 + 2H2O

Może nie do końca prąd, ale przynajmniej zasilanie bez kabla. Podobno na początku elektrycy nie dowierzali i mówili, że to niemożliwe, no ale podobno fachowcy dowiadują się ostatni
web.mit.edu/newsoffice/2006/wireless.html
www.boston(*)tting_rid_of_pesky_rechargers/
serwisy.gazeta.pl/nauka/1,34148,3758069.html
www.gigawat.net.pl/article/articleview/914/1/72/
ise.pl/news.php?pid=265
www.dzienn(*)x?TabId=97&ShowArticleId=22223

Publikacje na temat początków Wszechświata (zwłaszcza te popularnonaukowe) opisują, co działo się w jakimś ułamku sekundy po "Wielkim Wybuchu", w pierwszej, drugiej sekundzie po, itd. Tylko o jakie "sekundy" chodzi? Jak wiadomo, na początku koncentracja masy była ogromna, a przecież tempo upływu czasu zależy od masy. Zatem czy ww. publikacje mówią o naszych obecnych sekundach, czy o sekundach z tamtego okresu, trwających miliony naszych lat?

Moje odczucia (part 1)
Czy ktoś kiedyś zastanawiał się nad sensem nauki?
Ja tak i wielokrotnie przez to prawie doprowadzałem się do choroby psychicznej (mój umysł zaczynał nie pracować logicznie), od początku szczególnie drażliwym dla mnie tematem spornym były tzw. "oceny". Od najmłodszych lat nie mogłem pojąć, dlaczego we współczesnej szkole można postawić znak równości miedzy ucz się! i zapamiętaj! Moim zdaniem to jest chore, bo prowadzi do ogłupienia coraz to nowych pokoleń, które przychodzą do szkoły i już na wstępie dowiadują się, że głównym wyznacznikiem ich wartości oraz ogólnie postawy do świata jest coś takiego jak "oceny". Jestem przekonany, że taki obraz sytuacji prowadzi nas jako naród w złym kierunku, teraz to przez takie rozumowanie nie ma prawie osób, który chodzą do szkoły po to, aby się uczyć (co za ironia...). Jestem bliski obłędu gdy widzę, że jeżeli się uczysz i nie ściągasz wcale, jesteś w pewnym sensie odmieńcem, który nie wiadomo po co "cwaniakuje". Naprawdę nie mogę znaleźć w tym choć odrobiny logiki i rozsądku. Dla mnie chodzenie do szkoły kiedy 99,9% uczniów ma za cel tylko zdobywanie dobrych ocen nieważne jak, jest czystą ironią zahaczającą momentami o groteskę prawie w stylu jaki sobie upodobał W. Gombrowicz np. w książce pt. "Ferdydurke". Moim zdaniem ci prawie wszyscy w szkole są w pewnym sensie "ślepi" bo liczą, że przez dobre stopnie i ileś tam "papierków" za naukę, zostaną kimś lepszym niż np. ci którzy nie mieli kasy na naukę przez 4 lata lub..

Tym razem trochę zagadek z różnych dziedzin.

1. Dlaczego bok garnka z zimną wodą, postawionego na gazie, po zapaleniu gazu na chwilę pokrywa się rosą?
2. W języku polskim istnieje jeden czasownik, który nie występuje w bezokoliczniku, tylko wyłączne w formach osobowych. Jaki to czasownik?
3. Jakim słowem można określić zarówno zabawę taneczną jak i kłodę drewna?
4. Od miasta A do miasta B jest 50 km. Z miasta A do miasta B wyrusza piechur, który idzie z prędkością 5 km/godz. Na nosie piechura siedzi mucha, która lata z prędkością 25 km/godz. Kiedy piechur rusza, startuje i mucha. Leci do miasta B, po doleceniu zawraca, leci do piechura, po doleceniu zawraca, leci do miasta B, zawraca, leci do piechura, zawraca, itd. Lata tak bez przerwy, dopóki piechur nie dotrze do miasta B. Ile kilometrów przeleci mucha?
5. Dlaczego księżyc jest niekiedy widoczny w dzień, natomiast słońce w nocy - nigdy?
6. Od miasta A do miasta B jest 500 km. Z miasta A do miasta B wyrusza pociąg osobowy, jadący z prędkością 50 km/godz. Jednocześnie z miasta B wyrusza do miasta B pociąg pośpieszny, który jedzie z prędkością 120 km/godz. Który z pociągów będzie bliżej miasta B gdy się spotkają?
7. Czy ateista-analfabeta może się podpisywać krzyżykiem?

Energię definiuje się jako zdolność do wykonania pracy. Ściślej rzecz ujmując zmiana energii jakiegoś ciała jest równa pracy siły wypadkowej działającej na to ciało (twierdzenie o pracy i energii). Mogłoby się zatem wydawać, że pojecie energii jest ściśle określone. Wszak jest ono zdefiniowane poprzez pojecie pracy, a praca ma swoją ścisłą matematyczną formułę (całka krzywoliniowa skierowana).
Tymczasem zjawisko kreacji i anahilacji par wprowadza moim zdaniem pewien zamęt w rozumieniu energii. Rozsądnie jest bowiem na ich podstawie zaliczyć energię do kategorii substancji. Z drugiej strony określenie energii jako zdolności do wykonania pracy sugeruje kategorię przypadłości. Czy można więc powiedzieć, że pojecie energii jest wewnętrznie sprzeczne?

Witam.

Niedawno zacząłem czytać książkę dr Bernarda Korzeniewskiego "Od neuronu do (samo)świadomości". Książka według mnie jest arcyciekawa. W rozdziale pierwszym znalazłem takie interesujące stwierdzenie:

(...)Jak wspomniałem, przeciętny neuron komunikuje się z kilkoma tysiącami innych neuronów. Ponieważ mózg ludzki zawiera około stu miliardów neuronów, liczba możliwych kombinacji połączeń pomiędzy nimi przekracza o wiele rzędów wielkości liczbę atomów w obserwowalnym Wszechświecie. (wytłuszczenie moje)

Dalej w rozdziale trzecim pisze:

(...)ze względu na ogromną ilość neuronów w ludzkim mózgu (około stu miliardów) i połączeń synaptycznych na każdym neuronie (kilka tysięcy), tylko bardzo, bardzo nieliczny (wręcz znikomy) ułamek wszystkich możliwych połączeń może zostać zrealizowany(...). Ilość i waga połączeń synaptycznych, mogą ulegać zmianie w procesie uczenia się.

Rozumiem, że tylko teoretycznie liczba możliwych kombinacji połączeń pomiędzy nauronami może przekroczyć liczbę atomów w obserwowalnym Wszechświecie, a praktycznie jest to mało prawdopodobne. W związku z tym, że nie potrafię niestety dokonać odpowednich obliczeń, mam takie pytanie: jakiej wielkości jest liczba atomów w obserwowalnym Wszechświecie? Czy faktycznie liczba połączeń synaptycznych w mózgu każdego człowieka może przekroczyć o kilka rzędów wielkości liczbę tych wszystkich atomów, z których jesteśmy zbudowani my, środowisko dookoła, Ziemia, Układ Słoneczny, wszystkie gwiazdy..

Dla odprężenia, kilka zagadek z fizyki (nie na wszystkie znam odpowiedź):

1. Stoisz na bardzo lekkiej płycie, do której są przymocowane Twoje stopy. Czy dasz radę podskoczyć?
2. Powyższa płyta stanowi dno bardzo lekkiej klatki. Czy dasz radę podskoczyć.
3. Powyższa płyta stanowi dno bardzo lekkiego, szczelnego cylindra. Czy dasz radę podskoczyć?
4. Ważysz 80 kg. Czy dasz radę popchnąć szafę ważąco 100 kg, stojącą na bardzo gładkiej tafli lodowej? Zakładamy, że współczynniki tarcia szafy i Twoich butów są identyczne.
5. Znajdujesz się w łódce na środku stawu. Co możesz zrobić, żeby obniżyć poziom wody w stawie i co, żeby go podnieść? "Dowcipnisiów" uprzedzam - napicie się wody ze stawu lub nasiusianie do niego nie wchodzi w grę, nie wpłynęłoby na poziom wody.
6. Mamy dwie identyczne beztarciowe (współczynnik tarcia = 0) równie pochyłe. Na szczycie jednej z nich stawiamy prostopadłościan, na szczycie drugiej walec i jednocześnie puszczamy. Która bryła pierwsza dotrze do podstawy swojej równi?
7. Wiatr z łatwością porywa małe kamyki. Dlaczego nie porywa dużych głazów, o tym samym ciężarze właściwym?
8. Stalowa igła, położona na wodzie bardzo ostrożnie - nie tonie. Dlaczego stalowa szyna (o tym samym ciężarze właściwym) tonie, choćbyśmy ją kładli nie wiem jak ostrożnie?
9. Na drzewo o wysokości 20m wchodzi ślimak. W dzień wspina się 2 m do góry, w nocy schodzi 1 m w dół. Po ilu dniach dotrze na szczyt drzewa?..

> 1. Stoisz na bardzo lekkiej płycie, do której są
>przymocowane Twoje stopy. Czy dasz radę podskoczyć?
Tak.
> 2. Powyższa płyta stanowi dno bardzo lekkiej
>klatki. Czy dasz radę podskoczyć.
Tak.
> 3. Powyższa płyta stanowi dno bardzo lekkiego,
>szczelnego cylindra. Czy dasz radę podskoczyć?
Mam wątpliwości. Jeżeli znajduję się wewnątrz szczelnego cylindra to jestem we wnętrzu układu zamkniętego. A zgodnie z teorią żadne siły działające wewnątrz takiego układu nie mają wpływu na jego położenie.
> 4. Ważysz 80 kg. Czy dasz radę popchnąć szafę
>ważąco 100 kg, stojącą na bardzo gładkiej tafli lodowej?
>Zakładamy, że współczynniki tarcia szafy i Twoich butów są
>identyczne.
Szafę można popychać na 3 sposoby:
a) Stajesz przy szafie, opierasz się o nią i zaczynasz iść do przodu. Nic to nie da, będziesz przebierać nogami w miejscu.
b) Stajesz przy szafie, opierasz o nią dłonie i gwałtownie popychasz. Szafa posunie się do przodu, ty do tyłu (trochę więcej niż szafa).
c) Odsuwasz się od szafy, zaczynasz biec i wpadasz na szafę całym impetem. Oboje przesuwacie się do przodu.
> 5. Znajdujesz się w łódce na środku stawu. Co
>możesz zrobić, żeby obniżyć poziom wody w stawie i co, żeby
>go podnieść? "Dowcipnisiów" uprzedzam - napicie się wody ze
>stawu lub nasiusianie do niego nie wchodzi w grę, nie
>wpłynęłoby na poziom wody.
Żeby obniżyć poziom wody w stawie należy wyrzucić z łódki jakiś przedmiot o ciężarze właściwym..