Dowiedziałem się, że za krytykowanie GPChata na tym forum można się narazić: być bojkotowanym
Czy tytuł tego wątku jest utopią?

AI zmienia nie tylko narzędzia, ale strukturę myślenia.

Komputery lat 80. obliczały.
AI 2020-2030 interpretuje.
Ludzie nie rozumieją, że AI nie jest kalkulatorem, tylko maszyną narracyjną.

"Garbage in, garbage out" - To jest logika, a w wersji narracyjnej "niejasna rama, niejasna interpretacja". Ale pytanie może być dobre, a odpowiedź i tak będzie błędna. Bo AI nie ma dostępu do pełnej wiedzy

Różne modele AI różnią się nie tylko "mocą", lecz również stylem epistemicznym, czyli sposobem, w jaki konstruują znaczenie - pluralizmem interpretacyjnym.
W świecie AI "moc" zwykle oznacza większą liczbę parametrów, lepszą jakość rozumienia kontekstu, większą zdolność do rozwiązywania złożonych zadań, lepszą pamięć operacyjną, i większą precyzję wnioskowania. To jest moc obliczeniowa i architektoniczna.
Natomiast pluralizm interpretacyjny to styl epistemiczny, filozofia odpowiedzi, sposób konstruowania znaczeń, gotowość do prezentowania wielu perspektyw. To jest moc narracyjna i interpretacyjna.
Te dwie rzeczy mogą iść razem - ale nie muszą.

Model może być
a)mocny, ale mało pluralistyczny. Potężny technicznie, ale preferujący jedną interpretację.
To jest styl monocentryczny lub normatywny.
b) słabszy, ale bardzo pluralistyczny
Czyli: mniej zaawansowany technicznie, ale bardziej otwarty epistemicznie.
To jest styl polifoniczny.
c) mocny i pluralistyczny..

Patrzyłem dziś w niebo i zastanawiałem się... dlaczego chmury utrzymują się na tej samej wysokości, na jakiej się znajdują w danej chwili?

Czasami widzę chmury wyżej na niebie, a czasami są tak nisko, że znajdują się na poziomie gruntu. Dlaczego to się zmienia, skoro skład chmur jest mniej więcej taki sam?

Jak w przypadku różnych doznań, takich jak pieczenie, ostrość, tępy, pulsujący ból itp.? Jak nasz układ nerwowy rozróżnia tak szerokie spektrum bólu?

Po operacji zaćmy na jedno oko zauwazylem, że (jak sadzilem prawdopobnie wskutek autosugestii) przez pierwsze dni wydawalo mi sie się że bardzo dobrze widze zarowno na jedno jak i drugie oko.

Z czasem (po okolo 10 dniach) okazalo się, że poprawa widzenia nastąpiła jednak "jedynie" w obszarze pracy jednego oka (oczywiście chodzi o to oko operowane).
Ponieważ zaintrygował mnie ten temat zaczęłam poszukiwać bliższych informacji na ten temat.


Chodziło mi w szczególności czy efekt ten ma charakter:
• realnych/"obiektywnych" zmian w obszarze mojego widzenia
• efektu autosugestii (oraz ewentualnie jak istotny jest ten wpływ tejże autosugestii).


W efekcie dotarłem do następujących informacji, swiadczących w dużej mierze że jest to obszar autosugestii.
Szczegóły poniżej:
• Autosugestia (oraz w przenosni "efekt placebo")
Po operacji pacjent "oczekuje" poprawy, więc przez pierwsze dni może subiektywnie odczuwać, że widzi lepiej "na oba oczy", nawet jeśli faktycznie operowane było tylko jedno.
• Widzenie obuoczne (mózg "uśrednia")
Mózg łączy obraz z obu oczu.
Gdy jedno oko po operacji widzi dużo lepiej, całościowe wrażenie widzenia może być wyraźnie lepsze, co pacjent interpretuje jako poprawę w obu oczach.
• Adaptacja pooperacyjna



Reasumujac z czasem (na przyklad po 7-14 dniach), gdy emocje związane z operacja opadają i widzenie się "ustabilizuje", pacjent zaczyna dokładniej różnicować, którym okiem naprawdę widzi lepiej...

Mówiłem córce, że rozdmuchanie ognia dostarcza mu tlenu, żeby mógł rosnąć, a ona zapytała: „Dlaczego zdmuchnąć świeczkę?”… i cholera, nie dałem rady. Powiedziałem, że tworzy próżnię bez powietrza, a potem pomyślałem, że to kolejna redukcja temperatury, a teraz chcę tylko prawdziwej odpowiedzi… więc o co chodzi?

Wszyscy wiemy, że gwiazdy neutronowe wirują setki, a nawet tysiące razy na sekundę. To obiekty wielkości miasta, obracające się z prędkością bliską prędkości światła. Skąd wiemy, że wirują, a nie tylko „pulsują”? Trudno mi sobie wyobrazić, żeby tak duży obiekt wirował tak szybko, nie rozrywając się natychmiast. Czy ktoś mógłby wyjaśnić, jak to działa i jak to możliwe, że wirują tak szybko?

Nie jestem sejsmologiem, ale zainteresowałem się tym tematem podczas wykładu o trzęsieniach ziemi. Chociaż różnice w czasie przemieszczania się fal P i S można wykorzystać do oszacowania odległości do trzęsienia, opiera się to na modelu prędkości. Skoro struktura wnętrza Marsa nie jest w pełni znana, skąd wiemy, które modele działają, a które nie? Wiem, że zajmują się również analizą polaryzacji fazowej, ale nie do końca ją rozumiałem.

Cześć,

Zastanawiałem się ostatnio, czy słoń afrykański mógłby łatwo porozumiewać się ze słoniem indyjskim, czy też ich języki różnią się od siebie tak jak nasze?

To samo dotyczy innych zwierząt, które należą do tego samego gatunku, ale żyją w odległych od siebie miejscach, np. tygrysa syberyjskiego i tygrysa sumatrzańskiego.

Dzięki!

Przyglądam się modelom prognoz opadów w okolicach Wielkich Jezior. W wielu modelach, gdy duża chmura śnieżna przechodzi nad jednym z Wielkich Jezior, zazwyczaj na jeziorze/wokół niego utrzymuje się opad śniegu, jakby maleńki fragment dużej chmury został przez coś pochwycony i tam utknął. Zakładam, że ma to coś wspólnego ze zwiększoną wilgotnością powietrza wokół jeziora, ale chętnie poznałbym spójne wyjaśnienie, czy to zjawisko rzeczywiście występuje.

geekweek.i(*)czna-inteligencja,nId,22507589


Jeżeli AI ma problemy z zegarkiem, to na pewno zupełnym tabu jest dla niej subiektywny upływ czasu, taki jaki każdy człowiek rozumie instynktownie i intuicyjnie.
Jeden rok dla rocznego noworodka to całe jego życie, dla dziesięciolatka to 1/10 jego życia, a dla 70 latka 1/70 jego życia.
A więc czas subiektywny nieustannie przyśpiesza, pomimo że czas astronomiczny jest mniej więcej constans.
Czas astronomiczny nie jest dokładnie zsynchronizowany z kalendarzem którym posługują się ludzie. - co jakiś czas mamy rok przestępny.
Maszyna jako jako taka odmierza czas zawsze jednostajnie i ta różnica ukazuje że sztuczna 'inteligencja' raczej nigdy nie stanie się inteligencją.
Człowiek rozumny (homo sapiens) jest inteligentny, człowiek jeśli się narodzi tom i tak prędzej lub później musi umrzeć, jego życie to takie okno czasowe w wieczności.
Maszyna zasilana energią elektryczną może być włączana i wyłączana dowolną ilość razy, taka maszyna nigdy nie zrozumie i nie doświadczy tego co towarzyszy ludzkiemu gatunkowi od niepamiętnych czasów.