Mount Everest jest powszechnie uważany za najwyższą górę na Ziemi. Jednakże w takim generalnym stwierdzenie tkwi pewne zafałszowanie - a diabeł, jak wiadomo, lubi lokować się w detalach.
Bowiem góra jak wyżej jest... najwyższa na planecie, licząc od średniego, globalnego poziomu morza. Jeżeli ten ostatni warunek "zneutralizujemy" - okaże się, iż Czomolungma traci palmę pierwszeństwa. Albowiem punktem najwyżej położonym na planecie (skąd najbliżej do gwiazd), licząc od środka Ziemi, jest wulkan Chimborazo w Ekwadorze, usytuowany niemalże na równiku. Fakt ten decyduje o tym, iż nad Czomolungmą ma on - w tym układzie - ponad dwukilometrową przewagę. Ziemia bowiem nie jest idealną kulą, jest elipsoidą, wybrzuszoną w okolicach równika - , który to fakt przesądza o rekordzie Chimborazo - słynącego również z tego, że w 1802 r. wspiął się na niego ( zabrakło kilkaset metrów do wierzchołka) sam Aleksander Von Humboldt - i na bazie poczynionych obserwacji, skonstruował model piętrowego układu roślinności w górach.
Z kolei gdyby liczyć wysokość od podstawy góry do jej najwyższego szczytu - palmę pierwszeństwa dzierży na planecie Mauna Kea na Hawajach, której wysokość - w takim układzie - wynosi ponad 10 kilometrów.

oceanservice.noaa.gov/facts/highestpoint.html

Otrzymałem ciekawy film o zaskakującym działaniu efektu żyroskopowego.
Obracające się z dużą prędkością ciężkie koło zmniejsza swoją grawitację.
Łamię sobie głowę jak to wytłumaczyć. Film jest w języku angielskim.

www.youtube.com/watch?v=GeyDf4ooPdo

Najprostszym wyjaśnieniem może być manipulacja polegająca na podmianie koła wykonanego ze stali na aluminiowe.
Raczej należy to chyba wykluczyć.

Zaglądając do wikipedii, znajdziemy tam tyle definicji energii, że może rozboleć nas głowa. Energia mechaniczna, cieplna, sprężystości, elektryczna, jądrowa etc.- jakby wnikliwiej spojrzeć, to każda z tych energii jest w zasadzie albo potencjalna albo kinetyczna. To są dwa podstawowe jakby rodzaje energii, mogące sie przemieniać jedna w drugą. Wyjątkiem tu jest energia spoczynkowa zawarta w masie spoczynkowej, której nie można podpiąć pod żadną z poprzednich. Energii spoczynkowej elektronu czy protonu nie można wykorzystać do wykonania żadnej pracy. O energii całkowitej mówimy jako o stanie układu złożonym ze wszystkich rodzajów energii.
Według Modelu Geometrycznego, który prezentuję tu od jakiegoś czasu, żadna z form materii nie znajduje się w bezwzględnym spoczynku. Cała materia wraz z eterem (3D-przestrzeń) propaguje w czwartym prostopadłym do niego, niewidzialnym dla nas kierunku z prędkością światła.
Ponieważ wszystko co jest zawarte w Modelu Geometrycznym da się narysować ołówkiem na papierze a przy tym proporcje są identyczne, więc nic tu nie trzeba tłumaczyć ani obliczać, bo wszystko widać na diagramach jak na dłoni. Matematycy są tu niepotrzebni. Jak się dalej okaże tak samo jest w przypadku diagramu energii.
Sięgnijmy zatem do przykładu z poprzednich wątków, gdzie rozpatrywaliśmy odległości i prędkości dwóch bliźniaków i promienia świetlnego.
www.racjonalista.pl/forum.php/s,829154
Mieliśmy tam diagram na którym widniała tajemnicza prędkość V

img/forum/221..

Ostatnio na znanym popularnonaukowym kanale YouTube "Veritasium" poruszającym kwestie związane z fizyką pojawił się film dotyczący problemu pomiaru jednokierunkowej prędkości światła.

Chodzi o to, że nawet gdyby światło nie poruszało się w obie strony z jednakową prędkością, to ze względu nie niemożliwość poprawnego zsynchronizowania zegarów nie bylibyśmy nigdy w stanie tego wykryć i zawsze wychodziłoby równo c w każdą stronę.

W filmie pada stwierdzenie, że prędkość światła równa c w każdą stronę to tylko konwencja wprowadzona przez Einsteina, a w rzeczywistości może być zupełnie inaczej mimo, że nie jesteśmy w stanie tego wykryć. Co o tym sądzicie?

Czy jest sens prowadzenie dociekania w tym kierunku? W materiale nie pojawia się pojęcie eteru, ale mówienie o różnej prędkości światła w każdym kierunku nawiązuje wprost to porzuconej Teorii Eteru Lorentza.



Tutaj wspomniane wideo:

youtu.be/pTn6Ewhb27k

Jak już kiedyś pisałem na stronie:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,700201 ,
Model Geometryczny jest alternatywą do STW. Podstawowym jego założeniem jest, że:

Trójwymiarowa przestrzeń (eter) jest obiektem fizycznym i propaguje w czwartym, prostopadłym do niej kierunku z prędkością c=1.

Zamiast czasoprzestrzeni 3D+1 jest czterowymiarowa przestrzeń 4D.
Rozpatrzyliśmy tam prosty przykład z dwoma bliźniakami i promieniem świetlnym. Bliźniak A zostaje na Ziemi a B ze stałą prędkością oddala się w kierunku pobliskiej gwiazdy. Równocześnie z bliźniakiem B został wysłany sygnał świetlny F w tym samym kierunku.
Diagram odległości wyglądał mniej więcej tak:

a - droga przebyta przez bliźniaka A w 4D-przestrzeni od p. O do p. A.
b - droga przebyta przez bliźniaka B w 4D-przestrzeni od p. O do p. B.
f- droga przebyta przez foton F w 4D-przestrzeni od p. O do p. F. Przebył on swoją drogę tylko w eterze nie poruszając się w kierunku u. Oznacza to, że foton F nie przemieścił się w czasie.

Jeśli przeskalujemy diagram odległości tak aby a = b = f = c = 1 (promień okręgu równy prędkości światła w eterze), wtedy wszystkie proporcje odległości przeniosą się na diagram prędkości. Wówczas wszystkie wartości prędkości zmierzymy linijką. Wyznaczanie prędkości jest najłatwiejsze w świecie. Prędkość obiektu to stosunek przebytej całkowitej drogi do przebytej odległości w czwartym kierunku. Im więcej obiekt poruszy się w 3D-przestrzeni tym..

Od początku debaty na temat koronaepidemii prezentowałem krytycyzm wobec dominującego modelu walki z wirusem, przyjętego przez cały świat - zwłaszcza zachodni. Wskazywałem również- będąc laikiem w sprawach medycznych i kierując się tylko statystyką i zdrowym rozsądkiem - na opcję alternatywną, polegającą, w wielkim uproszczeniu, na izolowaniu od wirusa osób starszych i chorych, przy równoczesnym "wystawieniu"(przy zachowaniu zasad higieny i aseptyki) na jego oddziaływanie pozostałej części populacji.
Mam satysfakcję - trochę gorzką ze wzgledu na taki a nie inny upływ czasu, że pogląd jak wyżej staje się coraz bardziej popularny wśród naukowców z dziedziny medycyny oraz praktyków z dziedziny medycyny (nie są to więc żadni nawiedzeni i rozhisteryzowani ignoranci - negacjoniści) - o czym świadczy podpisana parę dni temu deklaracja z Great Barrington.
Zainteresowanych tematem odsyłam do podlinkowanego materiału.

"Deklaracja Z Great Barrington
Jako epidemiolodzy chorób zakaźnych i naukowcy zajmujący się zdrowiem publicznym mamy poważne obawy dotyczące niszczącego wpływu na zdrowie fizyczne i psychiczne dominujących polityk walki z COVID-19, proponując jednocześnie podejście nazwane "Ukierunkowaną Ochroną" ("Focused Protection).Wywodząc się zarówno z lewicy, jak i prawicy, a ponadto z wszystkich części Świata, poświęciliśmy nasze kariery ochronie ludności. Aktualna polityka lockdownu powoduje dewastujące, krótko- i długoterminowe następstwa w dziedzinie zdrowia publicznego. Przykładowe..

Witam serdecznie. Jestem w trakcie powtarzania materiału z zakresu elektromagnetyzmu i mam taki problem z eksperymentem Sterna - Gerlacha. Mianowicie chodzi o to, że wszystkie źródła podają, że według klasycznego rozumienia magnetyzmu, jako obraz na ekranie powinna pojawić się rozmyta plama, a nie dwa wyraźnie oddzielone obszary. Nie chce mi się to zgodzić z tym co wiem o magnetyzmie, bo według mnie powinny wyjść dwa oddzielone obszary. Pokazane jest to na tym filmie z wikipedii:
en.wikiped(*)e_Stern-Gerlach_experiment.ogv



Przeanalizujmy sytuację z filmu:

18 sekunda - zwrot magnetycznego momentu dipolowego atomu srebra (przedstawiony tu jako mały magnesik) skierowany jest zgodnie z wektorem indukcji pola magnetycznego przez które przelatuje. Magnesik powinien odchylić swoją trajektorię w górę lub w dół w zależności od tego czy znajduje się bliżej górnego lub dolnego magnesu. Tu jeszcze w miarę wszystko się zgadza.

25 sekunda - moment magnetyczny skierowany jest prostopadle do wektora indukcji zewnętrznego pola magnetycznego. Dlaczego na filmie magnes przelatuje jakby nie działała na niego żadna siła? Przecież powinien obrócić się niebieskim biegunem w dół, a białym do góry, a następnie w zależności od tego czy znajduje się bliżej górnego czy dolnego magnesu jego tor powinien zostać odchylony w górę lub w dół.

27 sekunda - zwrot magnetycznego momentu dipolowego atomu srebra skierowany..

Od kilku lat w polskich lasach w sezonie na grzyby coraz częściej można spotkać grzyba zwanego palcami lub ręką diabła. Jest to gatunek przypadkowo introdukowany z Australii. W 1975 rok w okolice Biłgoraja trafiła ziemia z tego kontynentu zawierającą jego zarodniki. Od tamtego czasu ręka diabła ekspanduje na cały kraj, a najmocniej uchwyciła południowo-wschodnią część Polski.
Ręka diabła wygląda jak na obrazku w podlinkowanym materiale, a do tego, jako że należy do sromotnikowców, capi jak diabli. Stąd taka, anie inna nazwa.
Zainteresowanych diabelskim grzybem odsyłam do podlinkowanego materiału. Zawiera on także ukazany na przyśpieszonym filmie proces rozwoju owocników grzyba. Robi wrażenie. Przypomina narodziny nieziemskiego potwora, jak z filmów grozy o kosmitach.

menway.int(*)ej-sie-nie-zblizac,nId,2288472

Protony w WZH są rozpędzane w dwóch przeciwbieżnych wiązkach prawie do prędkości światła.
Jak do tej pory nie doszło do rozbicia protonów na części.
Nie spotkałem się nigdzie ze stwierdzeniem, że doszło do połączenia dwóch protonów w jądro.
Energia, z którą się zderzają powinna zbliżyć obie cząstki do takiej odległości, w której pojawiłyby się oddziaływania mocne,które związałyby oba protony w całość.
Innym dziwnym zagadnieniem jest zachowanie protonów po zderzeniu. Skoro nie ulegają dezintegracji, to znaczy że odbijają się od siebie sprężyście i zmieniają o 180 stopni kierunek swojego ruchu.
Powinny wówczas zderzać się z nadbiegającymi protonami swojej pierwotnej wiązki.
Otrzymalibyśmy wówczas sytuację, w której jakaś część protonów nie zderza się z protonami przeciwbieżnej wiązki, lecz z protonami własnej wiązki.
Pojawiłoby się wówczas spore zaburzenie w zderzeniach, ponieważ można by przypuszczać, iż w wielu zderzeniach energia jest mniejsza, ponieważ w przypadkowych kolizjach protony wytracałyby część swojej prędkości.
Nie twierdzę, że mam rację, lecz zagadnienie można rozważyć.

Wiem, reklama na forum jest zakazana, ale chyba nie dotyczy to reklamy źródeł wiedzy

Tygodnik Polityka wydał Pomocnik historyczny "Polacy i Rosjanie" poświęcony ponadtysiącletniej historii wschodniego sąsiedztwa Polaków.

Piszą Polacy i Rosjanie, profesorowie PAN, PISM i kilku uniwersytetów, piszą naukowcy, dziennikarze i popularyzatorzy wiedzy

Piszą o zamierzchłej historii powstawania państw i narodów, o koligacjach panujących rodów, religiach, herbach, wzajemnych najazdach i współpracy. Piszą o polskich i antypolskich powstaniach, panslawizmie, udziałowi Polaków w budowaniu potęgi Rosji i udziałowi Rosjan w rozwoju ziem polskich i walce o polską niepodległość. Piszą o czarnych plamach wzajemnej historii, o wzajemnych fascynacjach i uprzedzeniach

Piszą o tematach najważniejszych i o historycznych smaczkach, o obu nacjonalizmach, ale też o ludziach szukających porozumienia, O Kierbedziu projektującym mosty w Petersburgu i o zasługach Starynkiewicza dla Warszawy, o Gerardzie Cieśliku, geście Kozakiewicza i Annie German, która chętnie śpiewała w Rosji po rosyjsku mimo, że w łagrze straciła ojca.

Skomplikowane aspekty historii i współczesności pokazane z różnych punktów widzenia. Całościowo i w szczególikach

Polecam lekturę
Рекомендую прочитать

Hanek