Jak wiadomo zorza polarna jest spektakularnym zjawiskiem wizualnym. Jednakże okazuje się, iż są ludzie którzy twierdzą, ze zorze polarne generują także dźwięk (szelest jedwabiu) a nawet zapach (metaliczny). Zainteresowanych problemem odsyłam do podlinkowanego materiału.


"Auroral noise was the subject of particularly lively debate in the first decades of the 20th Century, when accounts from settlements across northern latitudes reported that sound sometimes accompanied the mesmerising light displays in their skies.Witnesses told of a quiet, almost imperceptible crackling, whooshing or whizzing noise during particularly violent Northern Lights displays. In the early 1930s, for instance, personal testimonies started flooding into The Shetland News, the weekly newspaper of the subarctic Shetland Islands, likening the sound of the Northern Lights to "rustling silk" or "two planks meeting flat ways".


"This electrification produces a crackling sound much closer to Earth's surface when it meets objects on the ground, much like the sound of static. This could take place on the observer's clothes or spectacles, or possibly in surrounding objects including fir trees or the cladding of buildings.Chant's theory correlates well with many accounts of auroral sound, and is also supported by occasional reports of the smell of ozone – which reportedly carries a metallic odour similar to an electrical spark – during Northern Lights displays."

www.bbc.com/future/article/20211001-t..

Grafika:

astropolis(*)fc3a491b326e7c10b4b27c0c01.jpg

Bliźniacze teleskopy Obserwatorium Kecka są najbardziej produktywnymi naukowo teleskopami optycznymi i na podczerwień na świecie. Każdy teleskop waży 300 ton i działa z dokładnością do nanometra. Zwierciadła główne teleskopów mają średnicę 10 metrów i każde z nich składa się z 36 sześciokątnych segmentów, które działają wspólnie jako pojedynczy kawałek szkła refleksyjnego.

www.keckobservatory.org/

Teleskopy Kecka - dwa wielkie teleskopy amerykańskie (Keck I i Keck II) pracujące w zakresie światła widzialnego i podczerwieni z tzw. optyką aktywną. Znajdują się w obserwatorium na Mauna Kea na Hawajach na wysokości 4145 m n.p.m. Są oddalone od siebie o 85 metrów. Każdy posiada zwierciadło o średnicy 10 metrów złożone z 36 ściśle przylegających sześciokątnych segmentów o grubości 8 cm. Teleskopy połączone razem tworzą interferometr Kecka, będący jednym z największych na świecie.

pl.wikipedia.org/wiki/Teleskopy_Kecka

Siema

W fizyce mówią od 100 lat przynajmniej że energia potencjalna układu pary ciał (zagadnienie dwóch ciał Newtona) wynosi:

Ep = - GmM/r

no ale wystarczy to wyliczyć ściśle - zgodnie z definicją! i się okazuje że to jest nieprawidłowa wartość, niestety.

definicja:

Ep = m*V, czyli energia pot. masy m, zanurzonej w potencjale V = m V, p prostu.

Zatem zastosujmy to do układu pary mas w odległości d, np. Ziemia i Słońce:

Ez = m_ziemia * V_słońca = -m GM/d; energia pot. Ziemi w polu Słońca

Es = m_słońce * V_ziemia = -M Gm/d; Słońca w polu Ziemi

co należy posumować, bo chodzi nam o energię całego układu pary:

Ep = Es + Ez = -2 GmM/d

Tak to wygląda.

Oficjalnie serwują: Ep = -GmM/d, czyli z leciutkim błędem bo tylko 200%.

-------------

A na dokładkę energia potencjalna sferycznej skorupy,
czyli takiej cienkiej warstwy o kształcie kuli.

Ep = -1/2 GM^2/R; taka jest oficjalna wersja

takie rewelacje serwują w podręcznikach!

No, ale przecież nawet uczniak wie że potencjał dowolnej kuli, czy sfery jest równy:
V = -GM/R,

cała masa tej sfery ewidentnie leży w tym jej swoim własnym potencjalne, zatem:

Ep = M * V = - GM^2/R

jak widać nie ma 1/2 lecz jest full 1 - błąd znowu 200%.

Gdy kosmici przylatują do jakiegoś układu planetarnego, a tam życie jeszcze nie stworzyło cywilizacji to mogą wpaść na altruistyczny względem przyszłej cywilizacji pomysł pozostawienia po sobie dowodu, że istnieją i byli.

Wiadomo, że atmosfera, deszcze, trzęsienia Ziemi, wulkany, mikroby, drzewa potrafią zniszczyć lub ukryć wszelkie budowle i urządzenia w krótkim czasie.

Gdzie i co zostawiają zatem po sobie jako znak, że byli, inteligentni kosmici?

Sensownym miejscem wydaje się planeta najbliższa centralnej gwieździe, a dokładniej kratery na jej biegunach.
Jeśli planeta jest zsynchronizowana z gwiazdą czyli jedna strona nigdy nie ogląda gwiazdy to kosmici mają ją całą do wyboru.

Zimno konserwuje. Brak deszczy, wiatrów, powodzi, zmian temperatury, trzęsień ziemi, ... pewnie coś jeszcze?

U nas takiej budowli trzeba poszukać - oczywiście - na Merkurym.
Właśnie pojawia się taka szansa przed ludzkością - misje kosmiczne.

Niestety Merkury nie ma (jeszcze) stale ciemnej strony.
Złożenie ruchu obiegowego wokół Słońca i ruchu obrotowego wokół własnej osi sprawia,
że doba słoneczna na Merkurym trwa 176 dób ziemskich i jest dwukrotnie dłuższa od merkuriańskiego roku.
To zło ma tę dobrą stronę, że mniej miejsc trzeba przeszukać. Okołobiegunowe tylko.

Jeśli ktoś nas przekona, że jest inne, bardziej prawdopodobne miejsce, gdzie kosmici kreują taką pamiątkę po sobie to tym lepiej. Nikt nie ma patentu na słuszność - nawet jeśli uważa się za najmądrzejszego człowieka na świecie

Co to..

12.09.2021


Spis treści.
1. Wstęp.
2.Krótki rys historyczny.
3. Teza.
4. Wyprowadzenie wzoru na energię potencjalną
w centralnym polu grawitacyjnym.
5. Wyprowadzenie wzoru na energię potencjalną w polu anty grawitacyjnym.
6. Wyprowadzenie wzoru na potencjał pola
grawitacyjnego.
7. Wyprowadzenie wzoru na potencjał pola anty grawitacyjnego.
8. Wyprowadzenie wzoru na pracę w centralnym polu grawitacyjnym.
8.1.Wyprowadzenie wzoru na pracę w centralnym polu grawitacyjnym zgodnym
z obowiązującą teorią.
8.2. Wyprowadzenie wzoru na pracę w centralnym polu grawitacyjnym przy
pomocy rachunku całkowego.
9. Wyprowadzenie wzoru na pracę w polu anty grawitacyjnym.
9.1 Wyprowadzenie wzoru na pracę w polu anty grawitacyjnym z zastosowaniem
energii potencjalnej.
9.2. Wyprowadzenie wzoru na pracę w polu anty grawitacyjnym przy pomocy
rachunku całkowego.
10. Wnioski.



1.Wstęp.


Już od dłuższego czasu usiłuję zgłębić niekonsekwencje pojawiające się w interpretacji praw, które pochodzą od prawa powszechnego ciążenia odkrytego przez Izaaka Newtona.
Moje poważne wątpliwości budzą wzory na energię potencjalną, potencjał pola grawitacyjnego oraz pracęw polu grawitacyjnym
Wątpliwości te wynikają z faktu, iż owe wielkości przyjmują niewłaściwe..

Mamy balon okrągły o promieniu R, napełniony np. wodorem, czy helem.
Jego nośność można łatwo wyliczyć... za pomocą Archimedesa.

A teraz zagadka.

mamy dwie możliwości:
1. zaczepiamy dwa takie balony o promieniu R i lecimy tym
2. bierzemy jeden duży balon ale o sumarycznej objętości = 2 balony

pytanie:
która wersja okaże się lepsza w praktyce.. baloniarskiej?

Symulacje komputerowe prowadzą do wniosku, że jest wątpliwe, aby za Neptunem od zawsze istniały tylko tak niewielkie ciała kosmiczne jakie znamy.

Pluton nie ratuje sytuacji bo jest aż dwa razy mniejszy od malutkiej planety Merkury.

Tam najprawdopodobniej była kiedyś planeta wielkości Marsa. Jakieś działania grawitacyjne przesunęły ją dalej.

Symulacje powstawania układów pokazują dwa scenariusze.
Takie dalekie "Marsy" Mogą zostać wyrzucane definitywnie lub egzystować na dalekich peryferiach układu.

Jeśli była tutaj i nie odleciała z US to z trudem oraz przy odrobinie szczęścia może uda się ją znaleźć.

Rozpatrywana planeta to inne zagadnienie niż słynna, postulowana od dawna, dziewiąta, bardziej masywna "planeta X" na jeszcze dalszych peryferiach US.

Fragment z abstraktu: "The reason for the primordial cold population's current outer edge is unexplained"
(przyczyna obecnej zewnętrznej krawędzi populacji planet w zimnych rejonach jest niewyjaśniona)


www.annual(*)46/annurev-astro-120920-010005


www.chip.p(*)a-uklad-sloneczny-pas-kuipera/


Siema
Max (ateista)

Woda powierzchniowa zniknęła prawie w całości z Marsa już około 3,5 miliarda lat temu, wraz z większością marsjańskiej atmosfery.

Naukowcy uważają, że ta dramatyczna zmiana klimatu nastąpiła po utracie przez Czerwoną Planetę globalnego pola magnetycznego, które chroniło atmosferę Marsa przed naładowanymi elektrycznie cząstkami lecącymi jak zawsze ze Słońca.

Ta, bezpośrednia przyczyna (znana od dawna), została teraz "zdegradowana" po wspomnianych niżej badaniach przez bardziej fundamentalny czynnik (masę planety).
Mars jest po zbyt mały, aby utrzymać wodę powierzchniową na dłuższą metę.
Prawdopodobnie istnieje próg wymaganej wielkości (albo masy) planet skalistych, by zatrzymały sobie wystarczającą ilość wody, aby umożliwić życie i tektonikę płyt.
Ten próg jest wyższy niż masa Marsa.

Zbadano 20 meteorytów marsjańskich, które wybrano jako reprezentatywne dla składu materialnego Czerwonej Planety.
Zmierzono obfitość różnych izotopów potasu w meteorytach, których wiek wahał się od 200 milionów lat do czterech miliardów lat (izotopy to wersje pierwiastka, które zawierają różną liczbę neutronów w swoich jądrach atomowych).

Użyto potasu jako znacznika bardziej lotnych pierwiastków i związków - takich jak woda, która przechodzi w fazę gazową w stosunkowo niskich temperaturach.
Odkryto, że podczas formowania Mars stracił znacznie więcej substancji lotnych niż Ziemia, która jest około dziewięć razy masywniejsza niż Czerwona Planeta.

Czyli już na starcie Mars miał pod górkę i morza..

był wielki wybuch, po nim stale rozprzestrzeniamy sie od centrum wybuchu? czyli świat ma forme powierzchni balonu? ciągle dymanego, w którego wnętrzu jest pustka?

myslalem że wszechświat jest jak rosnące ciasto drożdżowe, objetościowe i jednorodne

Jedni państwowe pieniądze wydają na remonty świątyń (Licheń), nowe wydziały teologiczne na państwowych uczelniach, pensje kleru w szkołach i wielu innych instytucjach, inni wydaja mniej na podlizywanie się Kościołowi (w zamian za agitację za ekipą rządową z ambon), a więcej na naukę i technikę.

Idea egzystowania ludzi poza Ziemią jest niezgodna ze świętymi księgami (tu mamy doczekać "końca świata") i dlatego Kościół zawsze będzie nieufny wobec naukowców zainteresowanych kosmosem tym bardziej, że konkuruje o państwowe pieniądze z organizacjami nastawionymi na badania kosmosu i rozwijanie techniki lotów kosmicznych oraz baz ludzkich poza Ziemią (Księżyc, Mars, i dalej).

Grafika:
astropolis(*)b3821808e2bf9bc7eafef8f864.jpg

VIPER - łazik badawczy blisko bieguna Księżyca.

NASA wybiera miejsce lądowania dla misji (VIPER) księżycowego łazika.

W 2023 r. pojazd wielkości wózka golfowego wyląduje w pobliżu zachodniego krańca krateru Nobile,
zagłębienia o szerokości 73 km, które jest prawie cały czas w cieniu.

Misja Viper wesprze plany eksploracji Księżyca przez ludzi, ponieważ lód mógłby być wydobywany jako woda pitna i paliwo rakietowe.
Tankowanie pojazdów na Księżycu może obniżyć koszty podróży kosmicznych i sprawić,
że księżycowa placówka będzie bardziej przystępna cenowo.
Paliwo rakietowe można wyprodukować kosztem 500 USD za kg na powierzchni Księżyca.
To 20 razy taniej niż przewidywany koszt przetransportowania go z Ziemi na..