Przeglądając Internet natrafiłem na informację, że ludzkie DNA posiada ponad 4000 błędów genetycznych. Mówił o tym także ponoć Lloyd Pye. Jako, że nie jestem biologiem, chciałbym się was zapytać, jak to jest w rzeczywistości i co mówi na ten temat nauka? Czy ludzkie DNA ma w sobie coś "wyjątkowego", co odróżniałoby nas od innych zwierząt? Są i tacy ludzie co twierdzą,
że owe błędy DNA to pozostałość po modyfikacjach genetycznych na rasie ludzkiej w przeszłości. Czy mają jakiekolwiek podstawy by tak twierdzić? Czy w naszym DNA jest coś, co by wskazywało na sztuczną ingerencję? Chodzi mi o czysto biologiczny aspekt.

Wesołych Świąt

Witam wszystkich!

Czy ktoś potrafi mi bardzo łopatologicznie wytłumaczyć to co K.M. mówi od 7:25 do 11:35? Totalnie tego nie rozumiem, dlaczego przy dużej masie 1m staje sie 1,2m? A tego wywodu z kredą tym bardziej nie pojmuje.

Zacząć należało by od tematu grawitacji i tego jak Einstein wytłumaczył jej oddziaływanie na odległość. Nie występuje wymiana cząstek jak fotony czy gluony, ciała posiadające masę zakrzywiają czasoprzestrzeń. To zakrzywienie jest odpowiedzialne za ruch obiektów we wszechświecie, za grawitację która tworzy znane nam widzialne struktury jak planety, gwiazdy czy galaktyki. Ciekawostką jednak pozostaje sam fakt, nie sprecyzowania istoty czasoprzestrzeni jako takiej, samej w sobie. Z czego ona się składa, czym jest, mówiąc wprost...co zakrzywia obiekt posiadający masę ? Natura czasoprzestrzeni jest kluczem do zrozumienia istoty kosmosu. Tak więc moje pytanie brzmi, jeżeli doświadczalnie potwierdzono zakrzywienie czasoprzestrzeni, czym ona jest, CO W PRAKTYCE ZAKRZYWIAMY ?

„Niechaj ci, co zwykli mówić prawdę, nie liczą na niczyje poparcie na tym świecie”
(Monteskiusz)

Józef Kosecki nie żyje. Odszedł bez rozgłosu, zero informacji w mediach, Google jeszcze po dwóch tygodniach nie przyjęły tego do wiadomości. A Wikipedia? Ta musiała, cenzura usunęła 80% poprzedniej zawartości. Zostawił wiernych uczniów w powadzonej od kilkunastu lat Narodowej Akademii Informacyjnej, niespodziewanie nie pojawił się na następnym wykładzie. Zostawił kilkadziesiąt książek, prac, artykułów, wykładów. Wszystkie o jednym, o dochodzeniu do prawdy, dochodzeniu w sposób naukowy, o cybernetyce społecznej.
Był świadomy tego, że prawdy nikt nie lubi, był świadomy, że nie wygra z żadnym systemem ale walczył do końca. Za to go wielu ceniło. Żeby walczyć i mieć wizje trzeba być młodym, osieroceni uczniowie to też w większości młodzi kilkudziesięcioletni. Przez większość lat on i jego prace objęte były cenzurą, przemilczane choć jego wrogowie wykorzystywali jego naukę do walki z nim, oczerniania go i szykowania sobie wysokich stanowisk. Stąd taka cisza, jak i za życia tak i po śmierci.
Kogo to obchodzi. Przyjemniej w ciepłych bamboszach śledzić losy Ewy z Poznania.

Właśnie ustalono, iż antybiotyk colistin – stosowany jako ultima ratio w sytuacji gdy wszystkie inne antybiotyki nie działają należycie – nie jest już tak skuteczny jak onegdaj, a to z powodu wykształcenia się szczepów bakterii odpornych na jego działanie.
Jest to jeden z licznych sygnałów wysyłanych ostatnimi czasy przez medyczną branżę, których przesłanie można sprowadzić do wspólnego mianownika pod tytułem: ludzkość stoi u progu ery postantybiotycznej. Ze wszystkimi możliwymi i posępnymi skutkami tego faktu.
Jeżeli spełni się ów czarny scenariusz – czekają nas pandemie wcale banalnych - z dzisiejszej perspektywy - chorób, które zbierać będą wielce obfite żniwo tak w martwych jak i pokiereszowanych.
Za formułowanie takich czarnych prognoz odpowiedzialne są coraz mniej skutecznie działające antybiotyki, których mniejsza potencja jest z kolei rezultatem ich nadużywania przez ludzi oraz - przede wszystkim - przez sektor współczesnego rolnictwa, w którym są one stosowane na gargantuiczną skalę w procesie masowej hodowli zwierząt. Używa się ich w owym procesie zarówno w celu uzyskania szybkiego przyrostu masy mięsnej jak również w celu uchronienia zwierząt od zapadalności na różnorakie choroby – będące skutkiem olbrzymiego stresu i koszmarnych warunków, w jakich zwierzęta są hodowane. Antybiotyki stosowane w celu jak powyżej, stanowią większość zużywanych antybiotyków na świecie. Finalny efekt jest taki, że nasze ciała jak również nasze otoczenie nasycone..

w sensie bez wzroku,słuchu, dotyku, smaku,węchu i pozostałych

Troglobionty żyją tylko i wyłącznie w warunkach jaskiniowych. Są to różnorakiego rodzaju wyspecjalizowane organizmy np. roztocza, chrząszcze, czy też – szczególnie interesujące - salamandry.
Troglofile żyją stale w jaskiniach ale występują wśród nich populacje które potrafią egzystować poza środowiskiem jaskiniowym, w warunkach podobnych do takowego, np. w glebie czy szczelinach skalnych.
Z kolei troglokseny żyją - generalnie rzecz ujmując - na powierzchni – ale potrafią wykorzystywać jaskinie jako środowisko okresowego pobytu. Za przykład mogą służyć nietoperze czy też wielce interesujące - posługujące się echolokacją - ptaki tłuszczaki.
Troglobiontyczne salamandry są – jak zaakcentowano – szczególnie interesujące, za przyczyną swojego wielce zaawansowanego i wyspecjalizowanego przystosowania do życia w warunkach jaskiniowych.
Można je spotkać na przykład w w jaskiniach bałkańskiego Krasu (odmieniec jaskiniowy), na przykład w słynnej słoweńskiej grocie w Postojnie. Ale także w USA, w jaskiniach stanu Teksas. Salamandry te uchodzą za organizmy które świetnie się zaadaptowały do życia w warunkach ciemności, niewielkich przestrzeni, niedostatku tlenu i żywności, obfitości wody.
Owa adaptacja polega – między innymi - na: 1. wykształceniu długiego wężowatego ciała, spłaszczonego w newralgicznych miejscach – co umożliwia zwierzęciu skuteczne przemieszczanie się w środowisku pełnym szczelin i zakamarków; 2. wykształceniu zewnętrznych skrzeli –..

Trwają badania nad prawidłowym działaniem Wendelstein 7-X. Jest to reaktor termojądrowy, który wykorzystuję tą samą reakcję co wykorzystuje Słońce.
Co ciekawsze jest to jedyny taki reaktor na świecie.

Więcej informacji:
en.wikipedia.org/wiki/Wendelstein_7-X
www.ipplm.(*)-pomiarowej-do-tego-urzadzenia

CIEKAWY EKSPERYMENT: W 1887 roku, Michelson i Morley przeprowadzili proste doświadczenie, które wprawiło fizyków z zakłopotanie. Ziemia orbituje wokół Słońca [*potrzebne źródło*], przestrzeń kosmiczna jest zasadniczo próżnią[a], a światło jest falą[b]. Pojawia się więc problem - jakim cudem widzimy Słońce?!

Przecież fale do rozprzestrzeniania się potrzebują jakiegoś materialnego ośrodka! Przykładowo drgania rozchodzą się po metalowej strunie z gitary, które wprawiają z kolei cząsteczki powietrza w drgania powszechnie zwane muzyką[c]. Analogicznie można przyjąć, że kosmos jest wypełniony jakąś substancją, w której rozchodzą się fale światła. Tą mistyczną substancją miał być "eter". W teorii miał on być zasadniczo niewykrywalny i statyczny. Ziemia przemieszczając się w kosmosie podróżowałaby pod prąd lub z prądem eteru.

Michelson i Morley wpadli na pomysł jak to udowodnić/obalić!
Wymyślili bardzo czuły interferometr[d]. Zasada działania interferometru opiera się na nakładaniu na siebie dwóch fal spójnych (tzw. interferencja), co prowadzi do powstania obszarów, wygaszania oraz wzmacniania drgań. Obserwacja powstających wzorów interferencyjnych umożliwia po odpowiednich obliczeniach uzyskanie bardzo dokładnych pomiarów. Brzmi skomplikowanie,..

CIEKAWY EKSPERYMENT: Pewien naukowiec bardzo chciał udowodnić, że ma rację i przeprowadził prosty eksperyment który udowodnił, że jej nie ma...za co dostał Nagrodę Nobla! Mowa o Theodorze Svedbergu i jego badaniach z ultrawirówką w latach 20' ubiegłego wieku.

Cofnijmy się o jakieś 100 lat wstecz. Nauka raczkuje i wiele oczywistych dla nas obecnie rzeczy, było wtedy kwestią wielkich naukowych debat. Obecnie na przykład, uczy się dzieci już w podstawówce, że białka, polisacharydy i kwasy nukleinowe są wielkimi cząsteczkami zbudowanymi z małych podjednostek, połączonych jedna za drugą w długi łańcuch cząsteczkowy. Na początku XX wieku powszechnie uważano jednak, że to "zbyt szokujący" pomysł. Szanowani chemicy traktowali ten pomysł tak samo sceptycznie, jak zoologowie przyjęliby opowieści o Afrykańskim słoniu który ma 150 metrów długości i 30 metrów wysokości*! Powszechnie natomiast uważali, że białka i inne duże cząsteczki naszego ciała, są po prostu agregatami mniejszych cząsteczek, które sklejają się do siebie za pomocą "sił wiązania".

Theodor Svedberg był zwolennikiem (błędnej) teorii luźnych cząsteczek powiązanych siłą wiązania. Był chemikiem zajmującym się "koloidami". Są to mieszaniny bardzo małych cząsteczek, które w cieczy nie rozpuszczają się, ale ulegają zawieszeniu**..