W kwestiach dietetycznych obowiazuje miedzy innymi zasada; która opisana jest powiedzeniem:
• sniadanie zjedz obfite
• obiadem podziel się z przyjacielem
• kolacje oddaj wrogowi.

Wielu ludzi (ja niestety naleze do tej grupy) obserwuje u siebie taka reakcje swojego organizmu, ze:
• rano nie ma ochoty na jedzenie
• w porze objadowej ochota taka wystepuje w sposób umiarkowany
• wieczorem wlacza się ”ssanie” - „wilczy apetyt” ☹

Biorac pod uwagę te fakty; od dawna intrygowaly mnie takie oto pytania.
• Dlaczego człowiek zwykle nie odczuwa głodu w ciągu kilku godzin po przebudzeniu?
• Dlaczego nie jedzenie śniadanie jest niezdrowe?
• Dlaczego człowiek zwykle ma nadmierny apetyt wieczorem?

Jako wielbicie Chatu GPT. posluzylem się tym narzędziem by dotrzeć do stosownych informacji .

Oto efekty.

Nieodczuwanie głodu rano jest wynikiem:
• wysokiego poziomu kortyzolu (hormonem stresu) - jego wydzielanie rośnie w sytuacjach zagrożenia lub napięcia psychicznego co powoduje miedzy innymi podnosienie poziom glukozy we krwi, zwiększenie ciśnienia krwi oraz mobilizuje energię z tłuszczów i białek)
• niskiej greliny (hormonu głodu) – powolne narastanie poziomu tego hormomu po przebudzeniu;
• wysokiej leptyny (hormonu sytości) - powolny spadek poziomu tego hormomu po przebudzeniu;
• wolnego metaboizmu po nocy (obnizona temperatura ciala; obniżone..

Jest to odpowiedź na przypisanie mi przez rommaro płaskoziemczych skłonności.

Kiedy w dzień patrzę w morze, to widzę iżesz Ziemia jest kulista.
Gdy patrzę nocą, to może być kulista, płaska a nawet wklęsła.
W nocy wszystkie koty są czarne.
To Słonce i morze w najprostszy sposób potwierdzają kształt Ziemi.
Któż potrafi wyjaśnić tę zagadkę?

Przeprowadziłem pewną analizę i ze zdziwienie odkryłem, że:

1. Słońce obiega Ziemię.
2. Wszechświat jest hologramem.
Które z tych odkryć jest ciekawsze pod względem naukowym i psychologicznym?

Czy istnieje limit ilości informacji, które możemy zapamiętać i przechowywać w pamięci długotrwałej? A jeśli tak, to czy po osiągnięciu tego limitu zapomnimy stare wspomnienia, aby zrobić miejsce nowym?

Dość proste pytanie. Widziałem filmy o niektórych dinozaurach z piórami i ludzie mówili o ich opalizujących kolorach, ale zastanawiam się, skąd wiemy, że były opalizujące? Skąd wiemy, jakie kolory miały ich pióra?

Zakładam tu, że istnieje jakiś proces naukowy, dzięki któremu to odkryliśmy, a nie tylko badając skamieniałości – bo zakładam, że żadne ze skamieniałości nie są już kolorowe?

Dlaczego nie jesteście obiektywni, bo skoro pamiętacie o zmarłych, których fizyczne ciało jest w grobie? Natomiast dusze ich są w tunelu ich negatywnych myśli, słów, uczynków etc...Dlaczego nie pamiętacie, aby troszczyć się o ekosystem? Stworzony przez Boga Wszechmogącego etc..., z zamysłem dobrostanu dla wszelkiego stworzenia. Abyśmy troszczyli się i udzielali im pomocy, przy czym zwierzęta i rośliny żyją w symbiozie, czyli we wzajemnych zależnościach życiowych, w ekosystemie nie czynią destrukcji. Natomiast ludzie są konsumentami, i w ekosystemie czynią destrukcje - źródło wszelkich dramatów, cierpień i śmierci całokształtu ekosystemu, za którą na pewno poniesie się konsekwencje. Dlatego aby uniknąć pewnych konsekwencji, to w ekosystemie zaprzestańcie czynić destrukcje, negatywnymi myślami, słowami, uczynkami etc..., oraz brakiem troski o ekosystem - źródło wszelkiego życia, we wzajemnych życiowych zależnościach. Natomiast ze szczególną gorliwością troszczmy się o zwierzęta, gdy brakuje im pożywienia i potrzebują naszej pomocy. Dokarmiajmy ptaki i zwierzęta, które są w naszych miejscowościach. Świadomi że 70% populacji wyginęło bezpowrotnie (dane z 1970 roku opublikowane w 2022 roku) Dlatego dokarmiajmy te, które jeszcze nie wyginęły. Aby nie dołączyły do tych, które bezpowrotnie wyginęły, i nigdy ich nie zobaczymy ani ich nie usłyszymy, które również są terapią dla tych, którzy troszczą się o zwierzęta i rośliny.

Dotarlem do poniższych informacji, które mnie w znacznym stopniu zszokowaly.
Chodzi o zaburzenia dysocjacyjne tożsamości czyli miedzy innymi osobowość mnoga.


Informacje znalezione na:
www.psycho(*)wosc-mnoga-mit-czy-zaburzenie/
Cechą charakterystyczną osobowości mnogiej jest obecność dwóch lub więcej tożsamości czy też stanów osobowości, które okresowo przejmują kontrolę nad zachowaniem danej osoby. Każda tożsamość zwykle ma odrębne imię i odmienną historię osobistą. Osobowości alternatywne często posiadają cechy, które kontrastują z osobowością pierwotną. Mogą różnić się od siebie wiekiem, płcią, słownictwem, posiadaną wiedzą, ekspresją emocjonalną. Proces przełączania się jednej osobowości w drugą jest zwykle nagły. Towarzyszą temu charakterystyczne luki w pamięci – osoba nie jest w stanie przypomnieć sobie pewnych faktów z własnego życia i zachowań, które popełniła, będąc w alternatywnym stanie osobowości.
Klasyfikacja DSM potwierdza, że zachowanie osoby w stanie odmiennych tożsamości może ze sobą wyraźnie kontrastować. Jednak w praktyce klinicznej przełączenie pomiędzy kolejnymi tożsamościami raczej nie wygląda tak widowiskowo,
Medialne opisy objawow tej choroby w stylu „wiele osób w jednym ciele” należy rozumieć czysto metaforycznie.
Można to wyjaśnić w ten sposób: każdy człowiek przyjmuje w swoim życiu różne wersje „bycia” – inaczej zachowuje się w pracy, inaczej w domu, inaczej na randce, a inaczej w kościele,..

Na przykład, że martwimy się o szczury, bo mogą przenosić choroby, które nie dotyczą szczurów, ale zabijają ludzi. Czy istnieją choroby, które zabijają zwierzęta, a które przenosimy ze zwierzęcia na zwierzę, ale które nas nie dotyczą?

Pewnie głupie pytanie, bo zakładam, że odpowiedź brzmi, że jesteśmy miażdżeni przez powietrze nad nami o dokładnie jednej atmosferze. Ale nie do końca rozumiem. Nade mną jest niesamowita masa powietrza, dlaczego wywiera na mnie tak niewielkie ciśnienie?

Pewnie głupie pytanie, bo zakładam, że odpowiedź brzmi: jesteśmy miażdżeni przez powietrze nad nami o dokładnie jednej atmosferze. Ale nie do końca rozumiem. Nade mną jest niesamowita masa powietrza, dlaczego wywiera na mnie tak niewielkie ciśnienie?