Nie wiem, czy zamieszczam to w odpowiednim dziale, ale jest to związane bezpośrednio z nauką, a konkretnie "sposobem na maturę", jak się okazuje chyba nieskutecznym.
Jest to artykuł z onet.pl i z lekka mnie zszokował.

Mam 154 iq i nie musze sie wcale uczyć. Trzeba tylko być sprytnym.
Dzisiaj na maturze zastosowałem pewien hwyt.
Jako że jestem bogaty, to zamówiłem sobie okulary ze szkła weneckiego. Nauczycielka widziała moje oczy, ja widziałem natomiast naklejony od wewnątrz hologram specjalnie sprowadzony od mojego wujka pracującego w duńskiej policji. Hologram wyświetla projekcję, w tym wypadku przesuwający się tekst o czcionce New Times Roman 12 korzystajac z sievi komórkowych, jako że okulary posiadają wejście na każdą kartę SIM. Kolega, poznał wcześniej pytania, albowiem w środku między okularami jest kamera o średnicy 0,5 cm, a jak wspomniałem okulary mają kartę SIM i mogą się łączyć z wybranym numerem. Jako, że wykupiłem abonament w play i była promocja, to całe połączenie z jednym numerem miałem gratis, czyli całą maturę byłem na połączeniu. Jako numer wybrałem numer w tlenofonie, dzięki czemu w wideorozmowach kumpel mógł widzieć co przekazuje mu moja kamera. Na tej zasadzie jak kamerka internetowa. On spokojnie sobie szukał odpowiedzi na pytania w internecie i książkach, po czym metodą kopiuj-wklej przesyłał mi, co po ułamku sekundy pojawiało się w moich wewnętrznych szkłach. Jestem pewien, że będę jednym z najlepszych w szkole. Na koniec dodam, że jak jakiś zazdrosny..

Tym razem zagadka z dziedziny fizyki:

Wskazówki zegara, mała i duża, pokrywają się o godzinie 12:00. Która będzie godzina, kiedy pokryją się następnym razem?

Wyobraźmy sobe doświadczenie z cząstką np elektronem, który podróżuje jednocześnie dwiema drogami dopóki nie zbadamy którą drogą rzeczywiście się przemieszcza (standardowe doświadzcenie mechaniki kwantowej).
Pytanie brzmi: jak taki rozmyty elektron będzie oddziaływał grawitacyjne? Wydaje się, że są tylko dwie opcje: albo nie będzie grawitacji przed kolapsem wektora stanu albo będzie równomiernie rozłożona. Gdyby było inaczej, grawitacja przekazywałaby informację, gdzie znajduje się elektron, co spowodowałoby redukcję f. falowej i natychmiastowy wybór jednej z dróg.
Może ktoś wie coś na ten temat?

Pozdrawiam

Do założenia tego wątku zainspirował mnie artykuł: www.racjonalista.pl/kk.php/s,5370.

Jednym z argumentów przytaczanych przez tzw. "całunistów" jest to, że uzyskanie efektu trójwymiarowości wymaga wiedzy na temat fotografii i znajomości technik komputerowych. Uważam, że można to obalić jednym prostym doświadczeniem, które przyszło mi do głowy w czasie czytania artykułu.
Przypomniała mi się jedna z zabaw, z czasów mojego dzieciństwa. Brałem różne monety, a następnie przykładałem do nich kartkę papieru i przy pomocy ołówka odbijałem ich wzór.
Postanowiłem więc teraz sprawdzić, czy z tak wykonanego "wizerunku" monety da się uzyskać trójwymiarowy obraz. Niestety aparat cyfrowy w moim telefonie robi zdjęcia w kiepskiej jakości, ale myślę, że coś na nich widać.
Oto wyniki:
img61.imag(*)g61/6825/zdj281cie19111mc0.jpg img490.ima(*)490/3645/zdj281cie19121ru9.jpg

Myślę, że gdybym użył dobrego aparatu to efekt byłby bardziej widoczny.
Chciałbym zaznaczyć, że w wieku 4-5 lat, kiedy po raz pierwszy bawiłem się w ten sposób, nie miałem pojęcia o fotografii, a komputery były poza zasięgiem zwykłych śmiertelników.
Czas na wniosek:
Uzyskanie efektu trójwymiarowości nie wymaga znajomości zasad fotografii ani technik komputerowych, a ponadto jest dziecinnie proste .

Interesuje mnie jakie są Wasze opinie na ten temat. Może popełniłem jakiś zasadniczy błąd w rozumowaniu?

Jakis czas temu pod wplywem artykuly Zbigniewa Blanii-Bolnara zainteresowalem sie tematyka Calunu Turynskiego. Wyniki moich mini badan umiesclem w artykule oto link:
rapidshare(*)185116/calun_turynski.pdf.html . Tak po krotce powiem tylko ze calunowy wizerunek mozna wykonac bardzo prosta metoda.
Artykul ten wyslalem juz do Pana M.Agnosiewicza i K.Sykty, ktorzy zapwenili mnie ze wkrotce go opublikuja na lamach racjonalisty. Nie mniej jednak nie mogac sie doczekac postanowilem podzielic sie moimi przemysleniami w dosc niekonwencjonalny sposob - z wykorzystaniem forum i rapidsher'a. Czekam na opinie i uwagi.

   Nie będąc naukowcami, jesteśmy bezbronni wobec nauki.
   Zalewa nas nieustannie potok naukowych i "naukowych" rewelacji, których nie jesteśmy w stanie ocenić na dostępnym nam poziomie. Co z tym począć?
   Zbytnia pewność siebie zbyt wielu naukowców sprawiła, że nauka zawiera już zbyt wiele bzdur i prawd wątpliwych. Naukowców po prostu także dotyczy zasada, że ilość nie przechodzi w jakość. Przeciętny zjadacz chleba nie jest w stanie tej jakości zweryfikować. Naturalnym więc odruchem jest nieufność.
   Jeśli nauka sama nie zechce bronić się bardziej zdecydowanie przed hochsztaplerstwem, skutki mogą być poważne.

Cechy i właściwości języka, jak wiadomo, odpowiadają celom, którym język ma służyć. Odpowiednio, zmiany cech i właściwości języka świadczą o zmianie wymaganych celów.
Obserwowane obecnie zmiany w języku potwierdzają regułę. Można założyć, iż język dotąd służył przede wszystkim wzbudzaniu, opisowi i ukierunkowywaniu emocji, poprzez emocje skłaniał do określonych zachowań, dopiero w drugiej kolejności miał zadanie informowania o czymś. Było to, rzecz jasna, powiązane nierozerwalnie,lecz bez wątpienia naczelnym celem treści, jakie przekazywał język, szczególnie tzw artystyczny, było wpływanie na emocje i skłanianie do myślenia.
W związku z tym język musiał być wysoce estetyczny, subtelny i wyrafinowany, odpowiedni do celów, jakim służył.

Odpowiednio do tego, obserwujemy obecnie poważne, by nie rzec zasadnicze, zmiany cech i celów języka.

Z wolna język staje się obojętnym wobec wszelkich emocji, jego celem staje się prosta informacja, co wymusza na nim cechy inne, choć równie adekwatne. Estetykę, subtelność i wyrafinowanie zastępuje wymierna precyzja, dopuszczalną w emocji jakże ludzką stronniczość wypiera wymóg obojętnej neutralności, czasem wręcz nieludzki. Dotyczy to nowego języka w każdej formie i odmianie - czy to w instrukcji, czy w literaturze. Pojęcie sztuki, artyzmu w literaturze zamiera, bowiem dla informacji stanowi to rzecz zbędną. Konsekwentnie, miejsce sztuki, zresztą nie tylko w literaturze, zajmuje rozrywka. Nowe, wszechmocne i wszechobecne słowo -..

Słuchałem wczoraj w radio wywiadu z niejakim Yonasem Dillem, przewodniczącym delegacji amerykańskich genetyków na kongres w Pradze. Pan Dill skrytykował Europejczyków za ich rezerwę w stosunku do inżynierii genetycznej. Stwierdził, że Europa zawsze była zachowawcza, w przeciwieństwie do Ameryki, która jest otwarta na każdą nowość. Dzięki takiemu podejściu, Ameryka przoduje dziś w każdej dziedzinie. A dystans ten niedługo zmieni się w przepaść nie do przebycia.

- Za 100 lat - powiedział p. Dill - my, Amerykanie, nie będziemy już nowym narodem. Dzięki zastosowaniu inżynierii genetycznej będziemy nowym gatunkiem. Będziemy zdrowsi, silniejsi, przystojniejsi, bardziej inteligentni i długowieczni niż reszta ludzkości.
- Ale, być może, nie będziecie już ludźmi! - dziennikarka na to.
- Ma pani rację - odpowiedział p. Dill - my, jakkolwiek niepoprawnie politycznie by to zabrzmiało, będziemy nadludźmi.

I co Wy na to? Czy chcielibyście, żeby Wasze dzieci stały się "nadludźmi"? Ja mam mieszane uczucia. Perspektywa taka nie budzi wprawdzie mojego entuzjazmu, ale może genetyczne udoskonalenie człowieka to naturalne przedłużenie ewolucji, która w odniesieniu do naszego gatunku wyczerpała już (jak się zdaje) swoje możliwości? Byle tylko nie zrobić jakiegoś błędu, bo podzielimy los dinozaurów.

Czołowy naukowy publicysta Racjonalisty, p. Bogdan Miś, popełnił artykulik z dziedziny kosmologii, pod tytułem Co za ulga: Wszechświat chyba pulsuje!:
www.racjonalista.pl/kk.php/s,4045

Pan Miś pisze, że kilku amerykańskich naukowców opracowało nową teorię ewolucji Wszechświata, konkurencyjną wobec teorii Wielkiego Wybuchu. Pan Miś skłania się ku tej nowej teorii, gdyż (w przeciwieństwie do teorii WW) nie zakłada ona jednorazowości początku Wszechświata, która to jednorazowość nie podoba mu się ideologicznie.

Nowa teoria jest natomiast pod względem ideologicznym całkowicie poprawna, bo zamiast jednorazowego Wielkiego Wybuchu postuluje cykl Wielkich Wybuchów, cykl bez początku i końca.

Nowa teoria ewolucji Wszechświata [...] zakłada mianowicie, że tuż obok naszego Kosmosu, przesunięty o bardzo malutką odległość (ale w wyższym wymiarze, więc dla nas zupełnie nie do zauważenia) leży sobie... drugi Kosmos. Oba one ewoluują dokładnie zgodnie z teorią Wielkiego Wybuchu - taką, jak opisałem wyżej. Tyle, że jako para obiektów zachowują się tak, jakby były połączone sprężyną - oddalają się i zbliżają do siebie. Co pewien zaś czas, cyklicznie, zderzają się, i tu - w obu jednocześnie - występuje Wielki Wybuch, będący - naturalnie - jednocześnie Wielkim Końcem. Zaś dla fizyków strasznie ważne jest to, że taki opis eliminuje niemal wszystkie owe dziwne "osobliwości". Znika jedyność Początku, przestaje on być Pierwszą Przyczyną Wszystkiego! Cały kram..

Bez względu na wszystko warto się uczyć i pogłębiać swoją wiedzę w różnych dziedzinach.

Według ostatnich badań CBOS Polacy coraz bardziej cenią sobie wykształcenie. Dziewięćdziesiąt jeden procent pytanych stwierdza, że kształcenie się opłaca. Jest to aż o piętnaście procent więcej niż przed czternastu laty. Wynika z tego, że czym większy postęp cywilizacji i im większa wolność jednostki, ludzie starają się, w miarę możliwości, stawać się niezależni od innych i z tego względu pragną zdobywać wiedzę, która pozwoli im znaleźć dobrze opłacaną pracę i uniezależnić się finansowo.

Celina Makowska - nauczycielka filozofii- twierdzi, że jeśli uczymy się rzeczy, które nas interesują, to robimy to z ogromną chęcią i zazwyczaj osiągamy bardziej zadowalające wyniki, niż gdybyśmy uczyli się rzeczy, o których wiemy, że nie będą nam w życiu potrzebne. Możemy wtedy łączyć przyjemne z pożytecznym i nie tracić czasu na rozrywkę - oglądanie telewizji, czytanie beletrystyki - po nauce, ponieważ zaspokaja nam ona zarówno potrzeby oderwania się od świata w celu rozluźnienia się i zabawy, jak i umysłu, czyli koniecznej pracy.

Epikura pisał, że "bezmyślnych wyzwala ze smutku czas, mądrych logika." Chciał nam przekazać, że jeśli będziemy ludźmi mądrymi, chętnie pogłębiającymi naszą wiedzę, to z naszych problemów zawsze wyswobodzi nas racjonalne myślenie i patrzenie na wszystko przez pryzmat nauki. Jeśli zaś nie będziemy chętni do dążenia do mądrości, to, gdy będziemy mieć dylemat i nie będziemy..