W Wielkim Zderzaczu Hadronów można osiągnąć wiązkę cząstek o energii...14 TeV (tera-elektrono-woltów)!
Czy to dużo?
Jeden elektronowolt (1 eV) jest to energia, jaką uzyskuje bądź traci elektron, który przemieścił się w polu elektrycznym o różnicy potencjałów równej 1 woltowi. A zatem:

230 µeV (0,000 230 eV) - Kosmiczne promieniowanie tła ma taką mikroskopijną energię.
38 meV (0,038 eV) - Przeciętna cząsteczka powietrza wokół Ciebie ma taką energię.
1,6 eV do 3,4 eV - Fotony światła które widzisz.
10 eV (i więcej) - Wiązania cząsteczkowe są zrywane, a atomy stają się zjonizowane.
20 keV (20 000 eV) - Energia elektronu uderzającego w kineskop telewizora.
200 keV (200 000 eV) - Energia fotonów przy prześwietleniu rentgenowskim.
511 keV (511 000 eV) - Taką energię ma elektron w spoczynku.
17.6 MeV (17 600 000 eV) - Mniej więcej taka energia uwalnia się w reakcji fuzji jądrowej jednego atomu.
200 MeV (200 000 000 eV) - ...a taka przy reakcji wybuchu bomby atomowej!
125 GeV (125 000 000 000 eV) - Masa spoczynkowa słynnego Bozonu Higgsa (boskiej cząstki).
1 TeV (1 000 000 000 000 eV) - Energia lecącego komara
14 TeV (14 000 000 000 000 eV) - Energia wiązki Wielkiego Zderzacza Hadronów!
Podnosząc laptopa ważącego 2,5 kg, wykonujesz pracę..

Kilka ciekawych informacji o naszym kosmicznym sąsiedzie.

Alfa Centauri [4.3 lś] - najbliższy nam system i najprawdopodobniej pierwszy, który ludzie odwiedzą w ten czy inny sposób. Składa się z trzech gwiazd podobnych do Słońca: Proximy, A i B. Gwiazdy A i B oddalone są od siebie mniej więcej o tyle ile wynosi odległość Słońce-Saturn. Gwiazdy te orbitują wokół wspólnego środka ciężkości w 79.91 lat. Proxima orbituje wokół nich 0.24 lat świetlnych dalej i przez to jest najbliższą nam (poza Słońcem) gwiazdą. Rok na Proximie trwa 100.000-500.000 lat. Nie wszyscy naukowcy są przekonani czy gwiazda ta jest grawitacyjnie związana z układem Alfa Centauri, czy też może przypadkowo tylko przelatuje przez ten układ, lecąc w tym samym kierunku co gwiazdy A i B.

Układ Alfy-Centauri posiada jedną planetę wielkości Ziemi! Alfa Centauri Bb - jest to najbliższa znana nauce egzoplaneta. Rok na niej to zaledwie 3.236 dni. Temperatura na powierzchni powinna zatem na niej wynosić ~1200 stopni Celsjusza (kilkakrotnie cieplej niż na Wenus!). I chociaż wcześniej postulowano, że układy wielokrotne gwiazd nie mogą mieć planet...już dzisiaj naukowcy są przychylni stwierdzeniu, że układ Alfa Centauri może mieć jeszcze dwie planety wielkości Ziemi! Pierwszą być może "wykrył" Kosmiczny Teleskop Houble'a, gdy ta przeleciała na tle tarczy jednej..

Dlaczego cząstka materialna nie może przekroczyć prędkości rozchodzenia się fal elektromagnetycznych w próżni?

Czyżby istniała tu jakaś ścisła zależność w budowie między cząstkami, a samą falą elektromagnetyczną?

Wyobraź sobie że masz kilka starych płyt CD z tym samym filmem. Te nośniki degradują z czasem, w końcu przekraczając użyty poziom korekcji błędów - wszystkie stają się nieczytelne (przynajmniej osobno).
Pojawiające błędy są praktycznie losowe, więc powinna być możliwość wzięcia kilku takich silnie uszkodzonych nośników i jakby połączyć ich pozostałą zawartość informacyjną żeby wspólnie zrekonstruować zapisane dane.

Inną częstą sytuacją z nieznanym nadawcy poziomem szumu jest broadcasting: podczas gdy każdy pakiet (odbiorca) może mieć inny poziom uszkodzeń, nadawca musi używać uniwersalne pakiety.
Znowu chcielibyśmy żeby odbiorca był w stanie zrekonstruować adaptując się zarówno do otrzymanego podzbioru wszystkich pakietów, jak i ich poziomu uszkodzeń:

W standardowym (forward) error correction, nadwca musi wybrać poziom redundancji - czym wyższy tym mniej informacji może zapisać, ale i daje możliwość naprawienia większego poziomu uszkodzeń.
Na przykład zwiększając dwukrotnie wielkość wiadomości, moglibyśmy teoretycznie naprawić jeśli co najwyżej losowe 11% bitów zostało zmienionych (0<->1) (binary symmetric channel, rate = 1-h(epsilon), entropia Shannona h(0.11) ~ 1/2).
Jednak w powyższych sytuacjach nadawca nie wie jaki poziom redundancji powinien być użyty.
Co więcej, konieczny poziom redundancji może być różny dla kolejnych użyć.

Sytuacja z niepełną wiedzą nadawcy jest częściowo rozwiązana w popularnych..

W momencie wybuchu supernowej "w naszej okolicy" na Ziemię przybędzie sporo neutrin oraz promieniowania - w szczególności gamma.

Spowoduje to intensywną przemianę atmosferycznego azotu w węgiel C-14 który wchodzi w obieg przyrody ale rozpada się z czasem gdyż jest niestabilny.

Badania pozostałości po C-14 pokazały, że w ostatnich 50 tyś lat mieliśmy cztery poważne wybuchy sąsiednich supernowych. Najbliższy w odległości około 360 lat świetlnych.

adsabs.harvard.edu/abs/2009AGUFMPP31D1386F

Betelgeza (nadolbrzym, kolejny kandydat) jest niewiele dalej i jak już zamieni się w supernową to będzie jasna jak Księżyc w pełni.

Nie tak poważna w skutkach była ostatnia do tej pory supernowa w naszej galaktyce: SN 1604.
Zaobserwowana 9 października 1604. Była widoczna gołym okiem. W czasie szczytowej jasności była najjaśniejszym obiektem na nocnym niebie, z wyjątkiem Wenus. Miała jasność -2,5.
Skoro wybuchła w odległości 20 tysięcy lat świetlnych to była 500 razy dalej niż wspomniane, a zatem niosła 500^2 = 250000 razy mniej energii

Gatunek Homo sapiens sapiens jakoś przetrwał wszystkie podane wyżej wybuchy supernowych. Nie wydają się one zatem śmiertelnym zagrożeniem.

Wybuch supernowej w naszej galaktyce będzie widoczny (gołym okiem lub przez odpowiednie sprzęty) dla istot rozumnych także w innych galaktykach
- w szczególności w całej, najbliższej sercu nas wszystkich, Laniakei (nasza supergromada galaktyk).

Innym zagrożeniem może być trafienie w Ziemię strumienia fal i..

Chciałbym zachęcić wszystkich zainteresowanych do zapoznania się z nader ciekawą a nie znaną dotąd polskiemu odbiorcy książką angielskiego historyka Alberta Fredericka Pollarda "Krótka historia Wielkiej Wojny" (znanego już w Polsce z klasycznej biografii Henryka VIII), którą pozwoliłem sobie przetłumaczyć i udostępnić polskiemu czytelnikowi bez opłat. Plik jest do pobrania na polskim portalu publikacji elektronicznych wydaje.pl, podaję również link do książki.

Naturalnie pojawia się pytanie o motywację podjęcia się tego zadania - książka liczy ponad 400 stron i, zważywszy na to, że wiele drobnych błędów w wersji angielskiej (począwszy od literówek, na przekręcaniu nazw lokalizacji kończąc) wymagało weryfikacji i poprawek, jak i na to, że język autora z racji jego skłonności do zdań wielokrotnie złożonych nastręczał pewne trudności w zachowaniu komunikatywności polskiego tekstu, przedsięwzięcie to wymagało dużego nakładu pracy. Przyczyny objaśniam we wstępie, który prawem publicysty dołączyłem do tekstu. Pokrótce wyjaśnię, że wpływ na to ma przede wszystkim przekaz rodzinny - mój dziadek ze strony ojca spędził w armii carskiej kilkanaście lat i brał udział zarówno w wojnie z Japonią (jakkolwiek nie wziął udziału w walkach - transport morski, którym płynął dotarł na Daleki Wschód już po zakończeniu działań), jak i w I wojnie.

Nie poznałem go osobiście, gdyż zmarł w roku 1943; wszelako jego opowieści opisujące wojnę pozycyjną dotarły do mnie za pośrednictwem babci. Wiele..

Sercem kompresorów danych (od zip, rar, poprzez pdf, do mp3, jpg, wideo) jest tzw. koder entropii - kiedyś głównie było używane kodowanie Huffmana, które jest szybkie ale daje nieoptymalną kompresję (przybliża prawdopodobieństwa potęgami 1/2).
Później powstało tzw. kodowanie arytmetyczne/przedziałowe które jest praktycznie optymalne, aczkolwiek prawie nieużywane przez kilka dekad z dwóch powodów:
- jest wiele razy wolniejsze,
- ważniejszy powód: były na niego dziesiątki patentów: en.wikipedia.org/wiki/Arithmetic_coding#US_patents

Patenty wygasły dekadę temu, ale sytuacja mocno się zmieniła niecałe dwa lata temu ze względu na moje kodowanie: asymmetric numeral systems (ANS), które łączy zalety obu: dając kompresję jak kodowanie arytmetyczne, pozwala na nawet szybsze implementacje niż kodowanie Huffmana.
W związku z tym kolejne kompresory przechodzą na ANS żeby poprawić zarówno stopień kompresji jak i szybkość, np. LZFSE Apple, CRAM 3.0 European Bioinformatics Institute, LZNA RAD Game Tools i wiele innych: encode.ru/(*)umeral-Systems-implementations

Chciałem je uchronić od historii kodowania arytmetycznego, a tu w lutym tego roku ktoś zgłosił bardzo ogólny patent na ANS: www.ipo.go(*)/ApplicationNumber/GB1502286.6
Nawet nie można się dostać do treści - może ktoś ma doświadczenie jak walczyć z czymś takim?

Zmiany mocy słońca (1% na 100mln lat) i nachylenia osi ziemi (efekt lekkiego schłodzenia byłby za kilkanaście tyś lat) zachodzą niezwykle powoli i nie grają żadnej roli w globalnym ociepleniu.
NIE jest znana ŻADNA INNA PRZYCZYNA g.o. OPRÓCZ WZROSTU NASYCENIA ATMOSFERY GAZAMI SZKLARNIOWYMI, ponieważ naukowcy nie znaleźli żadnej innej przyczyny to ta hipoteza (że co2 szkodzi) jest tak samo pewna jak to że duchów nie ma (naukowcy udowodnili w eksperymentach np że telepatia jest niewykonalna a tam by duchy pomagały wierzącym w boga zawodnikom).
Tak naprawdę w Polsce podkopuje się wpływ CO2 bo pewien profesor z PIS tak kłamie żeby górnicy głosowali na PIS (profesor jest przeciwnikiem opłat za trucie).

Interesującym się zagadnieniem Holokaustu znana jest przypowieść o tym, jak to duński król podcas okupacji Danii przez Niemców w okresie II wojny światowej - po ustanowieniu przez władze okupacyjne obowiązku noszenia przez Żydów żółtej gwiazdy Dawida na rękawie - pojechał rankiem do śródmieścia Kopenhagii z naszytym na ubraniu heksagramem, dając - tym samym - przykład do naśladowania wszystkim Duńczykom. Ci mieli masowo pójść w ślady monarchy, przyszywając sobie ów żółty znak do ubrań i czyniąc - tym samym - niemożliwym odrożnienie Żydów od pozostałej części populacji. Ów śmiały gest monarchy miał uratować życie kilku tysiącym duńskich Żydów.
Przypowiastka powyższa jest owszem pokrzepiająca na duchu ale - niestety - jest tak samo nieprwadziwa jak i łzawo - sentymentalna. Żydzi nie musieli w Danii nosić zółtej gwiazdy na ubraniu, a król Chrystian X nigdy nie popełnił czynu jak ów mu przypisany. Historia powyższa została wykreowana przez amerykańską propagandę wojenną, a poźniej zaadaptowana przez syjonistyczną, propagandową książkę Leona Urisa "Exodus"(na jej podstawie powstał film pod tym samym tytułem).
Dania po opanowaniu jej przez Niemców, posiadała znaczny stopień autonomii. Krol rezydował w kraju, funkcjonował parlament, rząd, policja, istniała mała armia. Ruch oporu był - wbrew powojennej propagandzie - znikomy przez większą częsć wojny. Duńczycy współpracowali ( kolaborowali?) z III rzeszą karnie wypełniając nałożone na nich zadania i - przy okazji nienajgorzej się bogacąc...

Witam szanownych forumowiczów, jako że tematy fizyki kwantowej są tutaj regularnie poruszane, mam nadzieję, że znajdzie się tu ktoś, kto będzie umiał odpowiedzieć na moje pytanie

Otóż ostatnio natknąłem się na artykuł odnośnie "double slit experiment" (niestety nie mogę dodać linka), który po polsku figuruje podobno jako doświadczenie Younga (za Wikipedią). Eksperyment oczywiście bardzo głośny i mniej więcej znany każdemu, kto interesuje się tym obszarem. Jednak co zdziwiło mnie w artykule (i paru innych tekstach i filmach na ten temat), to że z całkowitą pewnością mówi się o roli obserwatora, który poprzez akt obserwacji wpływa na kształt rzeczywistości (a więc warunkuje, czy elektron ma postać cząstki czy fali). Dodam, że mowa o samym akcie obserwacji, a nie wpływie wykorzystywanych narzędzi.

I tu pojawia się moje pytanie: czy faktycznie ktokolwiek w jakikolwiek sposób udowodnił, że to sam akt obserwacji (a nie wykorzystane narzędzia) wpływa na zmianę wyniku eksperymentu, czy jest to jedynie życzeniowa interpretacja wyników i pseudo-naukowe gdybanie?

Będę wdzięczny za odpowiedź kogoś obeznanego z tematem.