Ciekawa sprawa - komórka na wodę, a dokładnie to na sód i wodę - powstaje wodór z którego uzyskujemy energię i NaOH.
Tyle się mówi o paliwie wodorowym, a dlaczego nie kupować sodu i tankować samochodów ... wodą?
Sód w szczelnych kardridżach przewozimy ciężarówkami - jest to trochę bezpieczniejsze niż cały biznes z wodorem...
A potem z NaOH odzyskujemy sód.

Skąd brać sód?
Odsalanie jest dość powszechnym dziś zjawiskiem - głównie żeby uzyskiwać wodę pitną - zwykle chyba robi się to tak, że ta sól jednak pozostaje w wodzie (np. odwrócona osmoza).
Można to też robić na przykład elektrodialzą - kosztuje to dużo więcej energii, ale dostajemy sód, chlor i czystą wodę.
Sód można sprzedać jako paliwo, z chlorem jest problem, ale pewnie też można go np. jakoś związać żeby odzyskać trochę energii.

No i może w końcu stałoby się ekonomicznie możliwy proces tchnięcia życia w pustynie
Na przykład wielkie kompleksy używające energii słonecznej i produkujące sód na Saharze, która z czasem mogłaby m.in. znacząco poprawić problem z CO2 w atmosferze...

Co o tym sądzicie?

chciałam prosić aby ktoś krótko wytłumaczył mi dlaczego podczas rozdziału RNA w żelu agarozowym otrzymujemy po dwa prążki w ścieżce będę wdzięczna za pomoc

Witam wszystkich .Mam pewną prośbe , czy ktoś z was zna stronę lub książkę gdzie jest dużo informacji na temat mechaniki kwantowej ponieważ zainteresowało mnie to i zacząłem trochę na ten temat czytać po tym jak przeplatała się bez przerwy w ksiązkach popularnonaukowych które czytam i zainteresował mnie to. Jeśli ktoś zna to proszę o szybką odpowiedz

ostatni w internecie natrafiłem na dość ciekawy filmik i artykuł
o silniku napędzanym sprężonym powietrzem pod ciśnieniem ok 300bar,małe samochody osobowe na pełnym zbiorniku sprężonego powietrza mogą pokonać ok 350km .
dodatkowym atutem tego silniczka jest dosyć duża wydajność i małe rozmiary czyżby silniki na powietrze mogą w przyszłości stać sie tak powszechne jak teraz spalinowe,na pewno przyniosło by to ogromne korzyści dla środowiska naturalnego i ogólnego polepszenia jakości powietrza.

Nie ukrywajmy życie ze świadomością nieuchronnego końca naszej egzystencji bywa niekiedy cieżkie.
Religia daje nadzieję, że wraz ze śmiercią pnia mózgu nasze jestestwo nie umrze razem z ciałem.
Zapewne wiara w "życie po życiu" pomaga pogodzić się ludziom wierzącym ze śmiercią.
Jednakże jak wiemy taka wiara jest nieuzasadniona i nie ma racjonalnych podstaw.
Niewierzący nie mają takich złudnych nadziei, wiedzą że śmierć jest ostatecznym etapem ich życia.
Czy aby na pewno śmierć musi być naszym ostatnim etapem na ziemskim padole? A co z nauką? Naszą ostoją.
Co byście bracia i siostry w niewierze powiedzieli na zmartwychwstanie?
Zmartwychwstanie wytłumaczalne w całkowicie naukowy sposób, wolne od wpływu rożnych przezabawnych bogów, bożków i tajemniczych sił kosmicznych.
Istnieje taka możliwość, dzięki amerykańskiej firmie ALCOR( www.alcor.org).
Firma ta specjalizuje sie w zamrażaniu ludzkich ciał w szczególności mózgu.
Przy użyciu najnowocześniejszej technologi stara się utrzymać mózg i ciała w jak najlepszym stanie np. poprzez wprowadzenie do organizmu substancji, które zapewniają transport tlenu do mózgu.
Naukowcy przypuszczają, że w przyszłości po pokonaniu kilku barier natury technicznej, będzie można ożywić taką ludzką mrożonkę.
Operacja zamrożenia, którą wykonuje się jak najszybciej po zgonie kosztuje w przybliżeniu 200 tysięcy złotych.
Szanowni forumowicze jak zapatrujecie się na taką możliwość.
Czy gdybyście mieli wystarczającą ilość pieniędzy skorzystali byście..

W przemijającym roku 2007 byliśmy świadkami dwóch odkryć genetyki, które choć ważne, przeszły bez większego echa.

1)
Przy okazji badań nad odpornością udało się w warunkach laboratoryjnych potwierdzić prawidłowość teorii ewolucji. Sterując parametrami środowiska udało się wyhodować gatunek nicienia, który uzyskał niemal pełną odporność na bakterie dotychczas śmiertelne dla niego. Głównym celem tego doświadczenia było poznane mechanizmów uodparniania się chorobotwórczych mikroorganizmów na leki, tym niemniej fakt pozostał faktem: istnienie ewolucji, tak samo jak istnienie np. grawitacji można potwierdzić doświadczalnie. Oczywiście nie przekona to sceptyków którzy dalej będą się upierać przy tym, że "przecież od siedzenia w wodzie nie rosną płetwy", ale to już ich problem.

2)
Zapewne widzieliście niedawno w telewizji genetycznie modyfikowaną mysz, która bez lęku wspinała się po kocie. Przyczyną, dla której przedstawiciel płochliwego gatunku nie ucieka przed potencjalnym zagrożeniem jest nie (jak to dotychczas bywało) "oswojenie się", lecz deaktywacja genu odpowiedzialnego za płochliwość. Doświadczenie to potwierdziło teorię, zgodnie z którą zachowanie żywych organizmów jest (w pewnym stopniu) zapisane genach. Biorąc pod uwagę iż znaczna część psychologii opiera się na niczym nie popartych gdybaniach a'la Freud jest to spory krok do przodu.

Pozostaje mi życzyć wszystkim zdecydowanie lepszego roku 2008 a naukowcom kolejnych sukcesów.

pozdrawiam wszystkich.

ateizm-czyli niewiara.
Ateista w moim pojęciu nie zgadza się na kanony starych prawd.
Jest barierą pomiędzy religijnymi przekonaniami i toczącym się życiem.


w kwestiach rozwoju świata,czy postępu zawsze ci,którzy tworzyli barierę do czegoś dochodzili.
Jestem ateistką i jestem wierząca.Ufam,wierzę,że jest coś lub ktoś kto odpowie na moje pytania.
Jestem osobą,która nie zgadza się na kanony modlitw i wiary w paciorki.
Reszta jest dyskusyjna.

Chciałem się dowiedzieć jak wy rozumiecie przemieszczanie się materii w przestrzeni.

Zacznę jednak od przedstawienia mojej wizji.
Mamy przed sobą atom, dla uproszczenia pomijamy grawitację i inne siły mogące zakłócić jego ruch prostoliniowy po dodaniu pędu.
Wybieramy sobie jakieś dwa punkty w przestrzeni np. A i B. Obydwa punkty znajdują się w jakiejś „skończonej” odległości od siebie np. 1 metr. Po dodaniu pędu atom zacznie się poruszać po linii prostej, z punktu A do punktu B. Wszystko jest na razie jasne, atom doleci w końcu do punktu B.
Teraz zaprzęgnijmy do tego prawa matematyki.
Otóż jakąkolwiek drogę można kwantować na nieskończoną ilość mniejszych kawałków – 1 metr składa się ze 100cm, 1cm składa się z 10mm itd. w nieskończoność. Wynika z tego, że poruszający się atom powinien poruszać się, co jakiś kwant odległości, bo jeśli poruszałby się z nieskończenie małym kwantem, to dotarcie do punktu B wiązałoby się z nieskończenie długim czasem, a z tego wnioskuję, że nigdy by nie dotarł do punktu B.

Teraz czas na moje pytanie.
Skoro materia, albo po prostu energia, porusza się w przestrzeni kwantowo, to czy można stwierdzić, że materia teleportuje się, co jakiś kwant odległości? Albo, co jest dla mnie bardziej logiczne, materia będąca w określonym punkcie w przestrzeni, po dodaniu pędu wpływa na znajdującą się o kwant odległości od siebie energię, która zmienia swoją postać na odpowiednik tej samej materii, która na nią działa. Myślę, że nie zakręciłem..

Dział "Nauka" chyba się nada do umieszczenia pewnej ciekawej (z punktu widzenia edukacyjnego i wizualnego) prezentacji sposobu na wywrócenie kuli stroną wewnętrzną na zewnątrz. Oczywiście chodzi o ćwiczenie topologiczne. Polecam obejrzenie.
PREZENTACJA - LINK

Nie bardzo mogłem się zdecydować czy aby nie napisać tego w dziale filozofia, gdyż raczej chciałbym poruszyć ten temat z innej strony niż naukowa, ponieważ nie jestem ekspertem z dziedziny fizyki i nie chciałbym wyjść na durnia.
Osobiście raczej nie wierzę, by możliwa była teleportacja czegoś większego od kilku atomów, ale zawsze mnie ciekawił jej aspekt egzystencjonalny. Mianowicie, czy teleportacja zabija. Przypuśćmy, że w odległej przyszłości, można będzie teleportować człowieka. Czy rozbicie "pana x" na cząstki elementarne (kto wie jakie jeszcze wynajdą), przesłanie informacji o każdej z nich na, powiedzmy, Marsa i tam złorzenie go na powrót z cząstek pochodzących z utylizatora śmieci, spowoduje, że na Marsie będzie stał dobry, stary "pan x", czy też może jakiś "pan y" o identycznym układzie molekularnym? Czy to będzie ten sam człowiek? Wszyscy wiedzą, że tym co nas czyni nami, jest świadomość. Ale jeśli nasza świadomość jest w innym ciele, czy to też my?
Pewnie znajdą się wielbiciele serialu Star Trek - następne pokolenie- do których nie należę-, którzy pamiętają scenę, gdzie pierwszy oficer ( ten z brodą ) zostaje podwójnie teleportowany, czego efektem jest dwóch pierwszych oficerów na pokładzie statku. To dopiero jest alterego. I który z nich jest prawdziwy? Według twórców serialu, obydwaj, a według mnie, żaden. Jak zatem niby wytłumaczyć istnienie jednej niepowtarzalnej świadomości, w dwóch miejcach jednej czasoprzestrzeni, jak nie tym, że jedna z nich( lub więcej..