Proponuję taki oto futurologiczny temat. Wydaje mi się, że powolne zasiedlanie Czerwonej Planety jest już teraz technologicznie możliwe, choć byłby to proces trwający wieki, jeśli nie tysiąclecia. Byłoby to też niesamowicie drogie dla państwa (grupy państw), która by się tego podjęła. Tym niemniej za zasiedleniem Marsa przemawia kilka czynników.

1. Nadmierny przyrost demograficzny ludzkości. Trzeba jednak zauważyć, że dotyczy on głównie biednych regionów, całkiem więc możliwe, że restrykcyjna polityka emigracyjna okaże się bardziej atrakcyjnym rozwiązaniem. Globalne wprowadzenie kontroli urodzeń wydaje mi się mało prawdopodobne.

2. Źródła surowców. Możliwe jednak, że nauczymy się wcześniej budować elektrownie termojądrowe, albo korzystać z baterii słonecznych umieszczonych na orbicie.

3. Naturalna chęć ekspansji Homo sapiens. Pytanie, czy za romantyzmem pójdzie aż tyle pieniędzy?

Wydaje mi się, że brak zakrojonych na szeroką skalę projektów naukowych może w ostateczności przyczynić się do regresu cywilizacji ludzkiej. Chęć zasiedlenia innej planety jest szczególnie cenna od strony motywacyjnej - mogłyby się bowiem w ten projekt włączyć osoby z wielu środowisk, a nie tylko elity elit. W ten sposób nauka, tak bardzo teraz odrzucana przez wielu, stałaby się czymś codziennym. Mając rodzinę na Marsie mniej ludzi wierzyłoby nadal w astrologię, w Genezis etc...

Często powiada się, jakoby nasi przodkowie - od australopiteka aż po kromaniończyka - poza różnymi innymi rzeczami jadali także padlinę. Nic w tym osobliwego, bo w końcu z reguły zwierzęta są zabijane przed zjedzeniem ( z nielicznymi wyjątkami)i nie robi różnicy, czy spożyje je zabójca, czy ktoś inny.
Ale z kolei padlina kojarzy się zazwyczaj z czymś nieświeżym, nadpsutym i cuchnącym. I pytanie - czy przodkowie gustowali w czymś takim, czy ograniczali się do padliny świeżej, podkradanej drapieżnikom?

Witam wszystkich!
Zastanawiam mnie problem postępującej wirtualizacji naszego życia. Konkretniej, mam na myśli fakt, że coraz szerszy zakres naszych aktywności można realizować wirtualnie, za pośrednictwem sieci. Jest to tym ciekawsze, że odbywa się spontanicznie i w sumie bez żadnej poważnie zakrojonej kontroli. Żeby zauważyć jak bardzo sieć na nas wpływa, wystarczy spojrzeć na przepaść między obecnym pokoleniem ludzi, którzy już wychowywali się z Internetem a wcześniejszym pokoleniem analogowym. Od razu w oczy rzuca się odmienność w sposobie oceny niektórych sytuacji, stylów myślenia czy komunikacji.
Nie zależy mi na ocenie tych zmian w kategoriach gorszy/lepszy, procesu wirtualizacji nie da się już raczej powstrzymać. Bynajmniej, sądzę, że będzie on postępował z coraz większa akceleracją i w obecnej sytuacji powinniśmy raczej dążyć do tego by przeżyć go możliwie jak najbardziej świadomie. Tymczasem, w ocenie naszych aktywności internetowych królują stereotypy, w związku z tym, chciałbym rzucić trochę światła na pewne podstawowe problemy.

Czy fakt, że coraz więcej z naszych życiowych aktywności przenosimy w wymiar cyberprzestrzeni wiąże się ze zmianami w sposobie naszego myślenia o sobie i innych?

Czy zmieniamy w związku z tym nasze taktyki radzenia sobie z problemami i wyzwaniami?

Co robimy z „wolnością” jaką daje nam sieć?

Jak patrzymy teraz na własną przyszłość, nasze szanse i możliwości?

Czy przyzwyczajenia z cyberprzestrzeni wpływają na nasze zachowanie..

Słowo „prawo” używane jest w wielu znaczeniach. Nie wszystkie mają ten sam poziom ogólności, co „prawo fizyki”. Ograniczę się więc tylko do tych znaczeń, które można porównać z „prawem fizyki”. Będę mówić o „prawach” niejako pojedynczych, Wyróżnię tutaj cztery rodzaje praw, wymieniając je w kolejności powszechności występowania.
Prawa fizyki, czyli prawidłowości obserwowane w przebiegu wydarzeń.
Prawa naturalne, czyli zachowania specyficzne dla danego gatunku.
Prawa podmiotowe, czyli przywileje, wolności i własności, bronione przez podmiot i chronione przez władzę.
Prawa przedmiotowe, czyli obowiązki, normy i zasady, odrzucane przez podmiot, ale wymuszane przez władzę, niereprezentującą żadnego podmiotu odnośnego prawa podmiotowego, jeśli takie prawo w ogóle istnieje.

Przykłady praw fizyki:
11. Prawo zachowania energii mówi, że jeżeli opisujemy w sposób kompletny przebieg dowolnych wydarzeń w zakresie ściśle określonym, to opis zawiera zawsze tę samą liczbę obiektów elementarnych, która nazywana jest energią.
12. Prawo zachowania pędu mówi, że jeżeli opisujemy w sposób kompletny przebieg dowolnych wydarzeń w zakresie ściśle określonym, to środek masy opisanych obiektów pozostaje swobodny.

Przykłady praw naturalnych homo sapiens:
21. Przyrodzona godność polega na świadomości wysokiej wartości podmiotu, której nie można porównać do innych wartości.
22. Prawo do opieki rodzicielskiej polega na oczekiwaniu, że rodzice dziecka będą..

Na początku był news "Będzie lekarstwo na zespół Downa". czytaj
Wraz z lekturą wystąpiła u mnie reakcja alergiczna. Albowiem news powiela niekompetentną wiedzę zamieszczoną pierwotnie na stronie Newsweeka. Innymi słowy: "bezedury", co się zowią przez duże B. Zanim więc przejdę do meritum wątku, pozwolę sobie sprostować. W tym celu posłużę się najbardziej soczystym fragmentem rzeczonej wiadomości, gdyż polemika z całością jest ponad moje siły.

Cytat:
Ad.1
Zespół Downa, jako zaburzenie rozwojowe pochodzenia genetycznego, ujawnia się już w trakcie życia płodowego. Stąd np. kobietom, które zachodzą w ciążę w okresie po 35-40 r.ż. zaleca się wykonywanie badań prenatalnych, by wykluczyć/rozpoznać ewentualne upośledzenia rozwoju. Co oznacza, że noworodek z zespołem Downa posiada cechy rozwojowe odbiegające od cech jego zdrowo urodzonego kolegi/koleżanki...

Jednym z wielu genialnych spostrzeżeń Nietzschego jest zwrócenie uwagi na aspekt zmienności w historii myśli ludzkiej. Nie tylko świat się zmienia i tworzy historię dla przedmiotów różnych dyscyplin (dodam od siebie przykład: historię dla geologii czy biologii tworzy m.in. tektonika płyt i teoria ewolucji), ale też sam człowiek rozwija się i zmienia się natura ludzka, zmienia się także natura filozofów i naukowców, a z nią zmieniają się ich fizjologiczne umiejętności umysłowe. Skutkuje to zmiennością treści myśli ludzkiej na wielu płaszczyznach, nie tylko na podstawowej płaszczyźnie historii przedmiotu danej dyscypliny, ale także w zakresie prawdziwości prawd, w jakości tych prawd, jakości metod dochodzenia do prawdy, a nawet potrzeb poznawczych człowieka. Jak zauważył Mistrz, każda dyscyplina naukowa powinna być dyscypliną historyczną, uwzględniającą całą tę zmienność.

Po tym oderwanym wstępie przystąpię do meritum. Chcą zwrócić uwagę na pewną różnicę między dwoma pokrewnymi dyscyplinami: paleontologią i teorią ewolucji. Paleontologia jest przykładem nauki historycznej bliskiej spełnienia wyśrubowanych standardów Nietzschego. Popatrzmy jak paleontologia definiuje pojęcie „gatunku”. Zacznę podstaw.

W najprostszym ujęciu dwupłciowego rozmnażania zwierząt mamy rodziców należących do jednego gatunku, więc wnioskujemy, że ich potomek należy do tego samego gatunku. Jeżeli potomek ten sparzy się z innym osobnikiem swojego gatunku, to kolejny potomek nadal będzie tego samego..

Dotyczy tekstu prof. Zofii Kielan-Jaworowskiej "Dewolucja Wydziału Biologii UW"
=> www.racjonalista.pl/kk.php/s,6947

- - -

Kontr-A-wersja, czyli wolność słowa a cenzura.

Z teksu prof. Zofii Kielan-Jaworowskiej oraz polemiki pod nim wynika, że sala została wynajęta, czyli to nie uczelnia organizowała ową debatę. W związku z tym nasuwają mi się następujące spostrzeżenia:
1- W takim przypadku uczelnia nie ponosi odpowiedzialności za temat debaty i treści wypowiedzi.
2- Odpowiedzialność za treści ponoszą osoby je głoszące. Z wyjątkiem przypadku, gdyby uczelnia świadomie dopuściła do głoszenia w jej gmachu treści rasistowskich lub innych zakazanych prawem.
3- Uczelnia zarabia na wynajmowaniu sal, więc w przypadku wymówienia najmu traci potrzebne jej pieniądze.
4- Jeżeli jednocześnie punkt 1 i punkt 2 i punkt 3, to nie ma żadnych przeciwwskazań dla owej debaty a nawet jest ona wielce pożądana, czyli reakcje osób protestujących są, w związku z powyższym, nieracjonalne.
Prawdę powiedziawszy nawet nieco histeryczne i nadgorliwie "poprawne politycznie". Hmmm, wygląda na to, że administracja uczelni dopuszcza się w takim przypadku cenzurowania cudzych tekstów, czyli narusza prawo wolności wypowiedzi i przekonań. Rozumiem, rozumiem, przecież ma prawo nie wynająć, jednak odmowa, po wcześniejszej zgodzie ma cechy działania tendencyjnego.

Śmiało mniemam, że temat owej debaty ściągnąłby co bardziej krewkich studentów i nie tylko studentów, co skutkowałoby bardzo ożywioną dyskusją..

Wątek ten traktuję jako wstęp do dyskusji na temat jakości popularyzacji nauki. Sądzę, że Racjonalizm, jako ruch społeczny, ma naturalny cel - sprawiać, aby jakość tekstów popularnonaukowych była coraz wyższa. Na początek weźmy na warsztat najważniejszą z nauk - fizykę. Popracujmy troszkę na rzecz jakości popularyzacji tej nauki.

Ostatnio coraz więcej się pisze o badaniach i odkryciach z astrofizyki i kosmologii. Temat ten jest bardzo wymagający z punktu widzenia popularyzacji wiedzy – trudno w nim o łatwe analogie „kuchenne”, czyli takie, które każdy czytelnik zrozumie, bo zna zjawiska z własnego doświadczenia. Bardzo trudno jest poglądowo pokazać zagadnienia astrofizyki ze względu na olbrzymią skalę zjawisk. Przykładowo, nie można pokazać kształtu pola grawitacyjnego tak, jak przy użyciu opiłków pokazujemy kształt pola magnetycznego.
Niestety, jakość popularnonaukowych tekstów z astrofizyki nie jest wystarczająco wysoka. Podobna sytuacja panowała kiedyś w zoologii, kiedy niska jakość merytoryczna wynikała z błędu antropomorfizmu. Dzisiaj już zoologowie potrafią pisać o zwierzętach, nie przypisując im cech ludzkich. Czas najwyższy, żeby fizycy z równą starannością i powagą zaczęli traktować swoich czytelników. Gdy czytam wysokiej jakości teksty o genetyce i ewolucji – klarowne, ścisłe i rzetelne (podczas gdy teksty z fizyki nie są wolne od niedomówień, uproszczeń i błędów), to mam ochotę utworzyć neologizm, który mógłby się kojarzyć z dawnym błędem zoologów:..

Pozdrawiam serdecznie forumowiczów.
Zwracam się do was z pytaniem: Czy warto kupić i przeczytać tą książkę:
www.litera(*)on_wilson/psychologia_kwantowa

Może ktoś na forum popełnił ten czyn i ustrzeże mnie przed ewentualnym "oszołomnictwem".
Pozdrawiam

Czy ewolucja jest faktem? Moim zdaniem lepiej byłoby mówić o modelowaniu, które skutecznie służy opisowi ciągłości życia organicznego. Sprawę można zreferować następująco. Ciągłość życia organicznego jest zakładanym przez biologów celem minimalnym (dostatecznym) ewolucji. Jego istnienie jest jedynie założeniem o czym świadczy to, że istniały i istnieją spory, co do tego co ma być podmiotem zmierzającym do jego osiągnięcia. Dla jednych ewolucjonistów będą to geny, dla innych memy, a jeszcze innych gatunki (to ostatnie już przechodzi do przeszłości odsłaniając spekulatywne elementy biologii). Zapewne w zależności od tego, co się chce wyjaśnić, opisać lepiej w ramach modelu przyjąć działanie tego lub innego podmiotu. Robiąc to w ramach pewnego modelowania unikamy epistemologicznego zarzutu hipostazowania i wypowiadania dziwnych zdań, w których właściwie nie ma realności odpowiadającej podmiotowi zdania. Gen lub mem nie jest podmiotem działań i nie może nim być (min. w zdaniach opisujących to działanie), bo sprawcami działań są ludzie, zwierzęta, rośliny.. . Pojmowanie organizmów jako worków na geny;, to tworzenie poetyckich metafor a nie nauki. Wbrew intencjom ich twórców sugerują one, że istnieje coś niematerialnego- geny zostają w to coś włożone. Mimowolnie zapomina się, że stanowią one integralne składniki każdego organizmu w tym każdego z nas. Jest jasne, że ludzie i inne organizmy dążą z "natury" (może owo dążenie być jak najbardziej błędne bądź niedoskonałe w porównaniu z naturą..